GamesMeter.nl

Nee in minder mate. Muziek is relatief sneller beter of meteen heel slecht.

Zelfs daarover zou je veel kunnen vertellen. Componist Koji Kondo was de grondlegger ervan, en alle ontwikkelingen en alles per game zijn reuze interessant. Maar daar is musicmeter dus al voor inwezen

... maar net hetzelfde kan je opnieuw zeggen over filmmuziek dan.

Nee, over games kan je erg veel vertellen. Achter ieder spel zit wel een hele historie van feiten en weetjes. Ieder spel heeft zijn creatieve punten (die niet altijd per se moeten afhangen van technologische ontwikkeling), plot wordt steeds belangrijker en groter (zie max payne), de grafische pracht inderdaad (opnieuw niet noodzakelijk afhankelijk van technologie: de ene spelmaker weet mooiere spelomgevingen te vervaardigen/heeft meer oog voor detail en afwerking dan de andere met dezelfde engine), nostalgische factoren, personages en ja: gamemuziek zeer zeker en zo kan ik wel nog een tijdje doorgaan...

Het is tijd voor een grote opwaardering van games me dunkt.

Over games valt natuurlijk genoeg te discussieren, maar als basis voor een ''meter'' site blijft ik in bepaalde opzichten negatief. Blijf daarom ook bij mijnd oude standpunt. Aangezien de meeste dit wellicht niet weten of ontschoten is zal ik wel even herhalen.

De oude games - Doom, Wolfentein, Duke Numem 1 e.d. - kunnen vrijwel moeilijk of zelfs niet concurreren met de next gen games.

Waarom dan ? 'Oude' films kunnen toch ook makkelijk concurren met de nieuwe cinema. Tegenwordig komt er zelfs meer Hollywood-pulp uit dan vroeger !

Dat klopt, maar er zit een groot verschil in de cinema en de wereld van de spelcomputers. Om te beginnen is de film alleen in visueel opzicht (voornamelijk) verbeterd. Kwa concept, uitwerkingen, dialoog en acteerprestaties kunnen 'oude' fims nog makkelijk meedraaien met de moderne cinema en behalen regelmatig zelfs een hoger niveau. Games worden namelijk NIET alleen in visueel opzicht verbeterd, maar men probeert daar naast ook de gameworld te verbeteren op gebied artificial intelligence, details, gameplay, soundtrack, scripts en verhaal technisch (zoals djelle aangeeft het plot),

Maar wat te denken dan van de nostalgie dat een 'oude game' uitstraalt en hoeveel plezier je hebt meegemaakt met het spelen van een spel als Duke Nukem 3D ! Waarom zouden 'oude' spellen dan niet kunnen meedraaien ?

Per definitie hoeft dat natuurlijk niet zo te zijn toch geld dit voor de meeste games. En natuurlijk zijn er ook uitzonderingen zoals Duke Nukem 3D en heb ik er veel plezier aan beleeft. Er ontbreken alleen een heleboel kwaliteiten in vergelijking met de nieuwe generatie games. Alleen de gameplay al is zo VERBETERD. Niet meer die lineaire mappen en stomme scripts. Niet meer een level om dezelfde manier uitspelen. Een enorme diversiteit in bijvoorbeeld het ''first-person'' genre alleen al.

Oude generatie: Duke Nukem, Doom, Wolfenstein

Allemaal hetzelfde genre en hetzelfde concept.

Nieuwe generatie: Splinter Cell, Max Payne, Black, Battle Field

Allemaal hetzelfde genre MAAR een totaal ander concept.

De 'oude generatie' games krijgt het dus zwaar als het opboksen tegen de next gen. En zoals ik aangaf er zijn natuurlijk uitzondering (met name Counter-Strike) en is nog steed succesvol. Ik hoop dat ik een beetje mijn punt duidelijk heb gemaakt.

Ik ken een hoop mensen die nog steeds Tetris of Pacman spelen. Sommige spellen zijn (net als films) gewoon tijdloos. Ik speel ook minstens elk jaar Doom nog een keer uit, het spel kent zijn gelijke namelijk niet. Ongecompliceerd knallen is nooit meer beter gedaan ondanks gameplay veranderingen.

Ook andere spellen, zoals bijvoorbeeld Deus Ex en Morrowind zijn nog steeds geweldig voor gamers die zich niet blindstaren op cutting edge graphics.

Precies. Net als in de filmwereld is een game niet per definite beter louter omdat het er 'beter uitziet'. Sommige oude dos games (niet enkel DN) vind ik nog steeds leuker (origineler), beter qua soundtrack, sfeer, concept en gameplay. Net zoals bij moviemeter gediscussieert wordt tussen de persoon die script belangrijkst vindt versus degene waarbij het audiovisuele primeert, zal er zoiets gelijkaardigs plaatsvinden met Artificiele Intelligentie versus creativiteit bv. Of wat met het idee dat games vroeger vaak ontstonden door hobbyisten, mensen die er (vooral) door eigen motivatie en plezier hun tijd instaken, in vergelijking met de huidige gigamarkt waar massa's geld in gepompt wordt en aangestelde mensen met vaak tijdsdruk (de commerciele leegte die men soms voelt bij de nieuwe games)?

Niet kunnen opboksen? Ik denk dat je nog zou verschieten hoeveel gamers om diverse redenen bepaalde oude games evenveel, of soms nog meer zullen waarderen dan de nieuwste snufjes.

Tenslotte gaat het niet louter over de technologische mogelijkheden, maar hetgeen de makers eruitgehaald hebben. Sommige nieuwste games doen bitter weinig met de nieuwste engines, terwijl sommige oudere spellen quasi het maximale eruithaalden en echt imponeren qua creatieve geinigheden. Gamers apprecieren dat.

Maar ik zie mensen in de gamersscene geen tetris of pacman meer spelen. Die tijd is toch echt voorbij hoor. Itt de film is de gameindustrie enorm snel gegroeid en blijft het ook enormsnel groeien. Dus de films die vandaag de dag goed en interessant zijn zijn over 10 jaar totaal niet leuk meer, omdat we dan waarschijnlijk allemaal spelcomputers hebben, waar we met een bril op en een wapen in de hand zelf écht aan het spel deelnemen, met tegenstanders die niet van echt te onderscheiden zijn (vind het nu soms al indrukwekkend hoe sommige games eruit zien...). Dus dat geneuzel van 'er is nog steeds genoeg interesse naar Pacman, Prince of Tetris' snap ik niet helemaal. De game-industrie zit, in vergelijking met de filmindustrie, nog in z'n beginfase en groeit, net zoals de film dat in `z'n beginjaren deed ontzettend snel. Want wie kijkt er nu nog films van de gebroeder's Lumiére, waar de één van de broers zijn zoontje te eten geeft. Buiten educatief oogpunt en omdt het iets is ''wat je eens een keer wil zien'', volgens mij geen hond. Zo is dat net met Tetris en Pacman. Toen revolutionair; nu door de weergaloze spellen die de markt op dit moment kent, hopeloos verouderd.

Tetris heeft een unieke gameplay, daarom is het niet verouderd en daarom wordt het ook nog steeds gespeeld (er komen zelfs zo af en toe nog nieuwe versies van uit). Natuurlijk niet zo vaak als Counter Strike Source maar een film uit 1920 heeft ook minder stemmen dan een recente.

Een paar van m'n vrienden zijn fervente gamers, dus ik ken die gamescene wel een beetje. Maar ik ken echt niemand die nog met enige regelmaat spellen als Tetris speelt...

Boordappel blijkbaar wel (en persoonlijk ken ik er zo ook wel een paar). Regelmaat is zelfs niet zo van belang, het is de waardering ervoor dat telt. Het af en toe toch nog eens willen spelen, ook al is het al zo oud en vaak bespeelt wil toch wel wat zeggen denk ik.

Zoals Boordappel ook zegt, net als bij films zullen dat soort spellen ook misschien minder stemmen hebben eventueel, maar daaronder zal je er wel vinden die ondanks dat hoog scoren. Net als bij films bestaat er zoiets als "klassiekers" onder de games.

Concept is trouwens een van de belangrijkste dingen voor gamers. Neem nu 'Worms'. Doodsimpel, geen superengines of hoogtechnologische systemen die erachter zitten, maar toch is dat spel na 12 jaar nog steeds erg populair en worden er nog steeds nieuwe versies van uitgebracht. Dat is te danken aan het geniale concept van dat spel dat gewoon superleuk is (en blijft).

Ik denk ook dat die oude games hun kracht blijven behouden. Voor mij geeft de 2D-sidescroller nog steeds de ultieme kick (Castlevania, Mega Man)

Yes, Ramon is het nog eens met me eens over iets!

Inderdaad, die sidescrollers vervelen nooit.

Als je ziet wat voor geweldige spellen er heden ten dage op de markt zijn, gaat mij zo'n eenvoudige game heel gauw vervelen. Eén keertje is wel leuk, maar doe mij op de langere termijn maar een fatsoenlijk speelbare game, die iets meer biedt dan blokjes stapelen of balletjes wegeten...

En dat is je volste recht. Maar daartegenover staan er wel een paar meningen die er weer anders over denken is inmiddels gebleken.

Daar gaat het hem om: het bestaansrecht van een gamemeter.nl kan dus niet geboycot worden 'omdat iedereen enkel de nieuwste games zal kunnen waarderen vanwege de technologische vooruitgang (en de mogelijkheden dat het met zich meebrengt)'. Want dat is dus duidelijk niet het geval.

Wat ik trouwens ondervonden heb (en ik game al van mijn 10de vrees ik) is, dat hoe formidabel het spel ook mag zijn, alles gaat vervelen na een tijdje en zal vervallen in 'occasioneel nog eens spelen' of na een redelijk lange termijn een poosje weer mee bezig zijn. Dat geldt zowel voor Tetris als het nieuwe(re) Half Life 2 spectakel.

spellen zoals godfather, scarface the game en resident evil daar valt meer over te lullen dan een boekje

Rond het concept "retrogaming" bestaat een hele scene. Dat jouw vrienden nu net moderne gamertjes zijn zal best, wil niet zeggen dat er buiten je vriendenkring om niks anders meer gebeurt in gamersland.

Doe mij ook maar die oude games. Toen soundtracks nog wat anders voorstelden dan een compilatie hippe bandjes en je geen 30 toetsen nodig had om een voetbalspelletje te spelen.

De Castlevania-serie! Wat een soundtrack: Vampire Killer, Bloody Tears!

Jij hecht dus meer waarde aan een voetbalspel uit eind jaren negentig (die zoveel bugs hebben en zo ontzettend slecht gescript zijn dat je alle wedstrijden op het hoogste niveau met dubbele cijfers wint), dan aan een grafisch prachtige game met een ultra-realistische game-play (waar dus de spelers van de tegenstander niet stom staan te kijken als ze geen bal hebben, maar net zo spelen als jij als echte speler doet...).

Dat is zo'n beetje wat mijn punt inhoud. Tuurlijk zal er een retrogame-scene aanwezig zijn. De 'classic arcade games' worden nota bene steeds weer in een nieuw jasje uitgebracht. Er zullen altijd mensen zijn die dit materiaal kunnen waarderen. Waarderen is overigens altijd nog iets anders dan 'houden van'. Djelle heeft laatst ook Duke Nukem naar mij gestuurd en im grateful for that ! maar that's not the point.

Er zit een groot verschil in de wereld van de Cinama en de Games. Ik kom hier vanavond of morgen nog wel op terug.

In principe natuurlijk dezelfde "oud vs nieuw"-discussie die ook bij films wordt gehouden. Bij films zijn er ook grote aantallen mensen die maar niet kunnen begrijpen dat films zonder special effects en dolby surround goed zouden kunnen zijn.

Zegt de man die nooit een game speelt...

Voor kinderen van 14 wel ja.

Laten we vooral niet vergeten dat het spel The Godfather gebaseerd is op een boekje...

Volgens mij niet groter of kleiner dan bij films.

En uiteraard is er een verschil tussen waarderen en houden van. Maar ik bedoel dus wel degelijk 'houden van' wanneer ik spreek over sommige oude games. Hetzelfde geldt voor de mensen uit de retroscene.

Ik kom nogmaals bij mijn vergelijking van de films van Lumiére en de games uit het prille begin. De game-industrie is nu pas eigenlijk een beetje uit zijn beginfase aan het klimmen, dus een echte vergelijking met de filmindustrie van nu kan je niet maken. En als je dit toch wilt doen, ben ik er bijna zeker van dat die markt bij films dan weer tig keer groter is dan bij games.