Opinions

Er gebeurt aanvankelijk niet heel veel in deze film maar de sterke cast en de leuke rol van Marian Waldman als Mrs. Mac maken het wel de moeite waard. Vanaf halverwege komt er meer spanning in wat uiteindelijk leidt tot een goede climax.

Aardige film waarbij het verhaal een goede balans biedt tussen spanning, fantasie en actie. De achtergrond (de pest) en de setting geven de film net dat extra dat de eendimensionale karakters bijna compenseert.

In het begin is de film nog best vermakelijk, maar snel al strand het in een knullige en kinderachtige bedoeling. De robots zien er belachelijk uit, met als dieptepunt de schietscene tussen de goede en de zwarte kwade robot. De cast kan niets met hun domme karakters en de slechterik, op zich prima gespeeld door Schell, komt totaal niet uit de verf. Verder blijft de film veel te lang hangen in hetzelfde, laat dan nog wat gebeuren in de zwarte gat. Helaas is de film zelf een zwart gat.

Probleem bij een maffia film is dat er al zo veel goede van zijn gemaakt. Deze film hoort daar niet bij, al is het ook geen slechte film. De ontwikkelingen rondom Connolly en Bulger komen niet goed uit de verf. iedereen ziet dat Connolly loyaal is aan Bulger, behalve de FBI zelf, wat toch vaak knullig overkomt. Daarnaast zijn de karakters niet interessant, behalve Bulger zelf. Depp speelt een prachtige rol en de scenes met hem steken duidelijk boven de overige scenes uit.

Het trieste is dat alle ophef, zij het positief, komt vanwege het feit dat mensen met een donkere huidskleur de hoofdrollen vervullen en daarbij ook nog (super)helden zijn. Dit is ongeveer net zo uniek als Wonder Woman waarbij een vrouw de hoofdrol als heldin vervulde (iets minder uniek, vooruit).

Als film stelt het weinig voor. Het script is niet sterk, het verhaal voorspelbaar en volgens het boekje en de cast is vrij matig, al is dat misschien een gewaagde uitspraak. Boseman speelt een slappe en saaie rol en kan de film niet dragen. Verder is het veel te serieus allemaal.

Serkis en in wat mindere mate de zus van de panther brengen wat kleur, maar Serkis wordt er veel te snel uit geschreven. De rol van Martin Freeman is lachwekkend slecht, totaal geen inhoud op het einde kan hij ineens heel goed pilootje spelen. Gelukkig is de Afrikaanse bevolking wel kleurrijk (letterlijk). Het beste aspect van deze film wellicht.

Het grootste probleem bij deze film is wellicht het feit dat je moeilijk sympathie kunt bij ook maar 1 karakter, welke slecht zijn geschreven en steeds waardeloze dialogen uitkramen. Er zit geen logica in het verhaal en bovendien gebeurt er weinig.

Slappe actiefilm die op zijn minst qua setting toch de moeite waar had moeten zijn. De voorspelbare karakters; Russen en Amerikanen = ruzie, per definitie. Daarnaast heeft dit belachelijk verstrekkende gevolgen. Het wordt zodoende wel erg ongeloofwaardig en daardoor ook niet meer boeiend.

Vanaf de eerste scene pakt de film je stevig beet en de toon wordt hierdoor al meteen gezet. Het verhaal is naargeestig en ongemakkelijk, maar dat werkt in combinatie met het goede acteren van Portman en Cassel wel goed. De dansscenes zijn dreigend door de sublieme manier waarop ze gefilmd zijn, zoals eigenlijk alles een dreiging is/ lijkt voor Nina. Dit is heel sterk en overtuigend gedaan. Richting de climax wordt het vrij heftig maar dan is de film ook op het juiste moment afgelopen. Erg vrolijk wordt je niet van deze film, maar dat de film goed in mekaar steekt en uitstekend is geacteerd en geregisseerd staat buiten kijf.

Het script is erg mager en weet over de gehele speelduur niet te boeien. De karakters zijn namelijk ook niet interessant en van humor, gore of nagelbijtende spanning moet deze film het ook niet hebben. Het wordt allemaal bovendien veel te serieus gebracht; dan moet je ook met een beter verhaal komen.

Het begint best aardig, het plot wordt klein gehouden en het tempo ligt hoog met veel actie. Naarmate de film vordert krijgt het verhaal een erg serieuze toon vol familie issues en is het aan Pugh (die wel haar best doet) om het vooral ook luchtig te houden; het moet tenslotte wel vermakelijk blijven allemaal. Daarnaast zijn de belachelijke plannen van de slechterik bijna niet te volgen en vliegt het verhaal bij de climax flink uit de bocht met een soort wisseltruc tussen Widow en haar nep moeder die lachwekkend slecht is. De goede cast houdt de boel nog net boven water.

Mann kiest voor een stijl die soms werkt, zeker in de actiescenes, maar vaak ook lachwekkend overkomt, bijvoorbeeld met de digitale beelden van binnenin een computer (lang niet meer gezien trouwens). De cast is erg matig waarbij Hemsworth de film niet kan dragen en het verhaal is daarnaast vergezocht en de nodige ontwikkeling in het verhaal voel je van te voren aankomen. Que setting goed, met de verschillende locaties.

Ik las hier iemand beweren dat de recensenten zo positief zijn omdat ze bang zijn er weer naast te zitten zoals bij het origineel. Misschien zit daar wel wat in. Ik heb genoten van de film, met name vanwege de stijl en muziek. Prima rol van Gosling met een goede wisselwerking met Armas. Aardige rol ook van Hoeks.
Het verhaal is sterk omdat het je ook wel aan het denken zet, toch voegt het verhaal niets toe aan het origineel. Waarom het verhaal zo angstvallig geheimgehouden moest worden is mij ook niet duidelijk, behalve als promotiemiddel.

De film kent enorm lange scenes die soms wat langdradig kunnen zijn, dit komt soms misschien wat pretentieus over. Verder leidt de rol van Ford af, je weet dat hij mee doet maar je moet er erg lang op wachten, waardoor je gaat denken 'wanneer komt hij nou'.. Ik vond dat afleiden. Bovendien ben je ook wel erg naar Harrison Ford aan het kijken; bij een film die zich zo serieus neemt komt zijn hele rol niet helemaal lekker uit de verf.

Op de een of andere manier is de film best vermakelijk, waarom precies weet ik niet. Het verhaal is afgezaagd en duidelijk low budget. Dat vage geluid dat na iedere scene een nieuwe scene aankondigt, de knullige scenes met de bange zwemsters en de belachelijke rol van Hauer, wiens gezicht je af en toe ziet en uiteindelijk op een ridicule manier de dag red... misschien wel hierdoor dat de film nog best vermakelijk is.

Statham is een voorspelbaar formule werkje dat best vermakelijk is. Statham speelt een lekker fout karakter en actie is er voldoende aanwezig. Het verhaal is erg standaard voor een grotere productie maar is voldoende om even mee te liften met Stathams succes, al moet hij wel een keer wat anders doen.

Deze film moet het van de actie hebben en gelukkig beseffen de filmmakers dat zelf ook en laten zich niet te veel afleiden met voorspelbare subplotjes, al ontkomen we daar natuurlijk niet helemaal aan. White is een prima leading man in actiefilms en komt goed uit de verf in actiescenes.

Het verhaallijntje m.b.t. het 'eindgevecht' is vrij slap en de rol van Sands en, zeker qua dialogen, tenenkrommend.

Allen gaat met deze film meer op de dramatisch tour. Uiteraard is het belangrijkste karakter weer een neurotisch persoon met de nodige problemen, echter hier miste ik wel wat luchtigheid. Blanchett speelt de rol erg overtuigend, maar het valt wel zwaar. Hawkins zorgt voor wat luchtigheid maar dat is pas in balans in het laatste half uur. De climax is sterk en de film stopt precies op het juiste moment.

Het verhaal stelt weinig voor, wat ten opzichte van andere films van Lynch wellicht wat meer opvalt doordat het verhaal ditmaal wel goed te volgen is. De sfeer is wel erg sterk en er zitten een paar hele sterke scenes in. De climax is spannend maar wel een beetje voorspelbaar. Hopper is erg goed overigens en steelt de show in de scenes waarin hij zit.

De film duurt iets te lang maar is desondanks vermakelijk, niet in de laatste plaats door de goede cast, leuke karakers en vlotte dialogen. Qua muziek zit het ook wel goed natuurlijk. Het verhaal rondom degene die het schip aan de ketting wil is niet erg sterk uitgewerkt en de climax moet ook met een korrel zou worden genomen; iets wat nauwelijks een probleem is in deze vermakelijke feelgood film.

Een film waar wellicht veel op aan te merken is, maar wat maakte De Palma toch lekkere films! De onmiskenbare stijl, met lange camerashots en net op het randje; heerlijk. Sommige scenes springen er echt uit, waaronder de uiteindelijk moord, in het winkelcentrum en de scene op de porno set. De kritiek dat er veel jatwerk in zit vind ik onzin; praktisch iedere film hangt met gejatte ideeën aan elkaar. Het verschil is dat De Palma zich er niet voor schaamt (en het goed doet!).

Sterk aan deze film is niet zozeer dat het 1 take was, maar wel dat het allemaal in 1 avond afspeelt en je in zo'n hectische restaurantavond wordt gezogen. De docu stijl van filmen (die onlosmakelijke met deze manier van filmen te maken heeft) werkt hierbij goed en soms heb je het idee dat je naar een docu aan het kijken bent.
De overdreven problemen en issues maken echter wel weer duidelijk dat het om een film gaat en juist die scenes halen het concept van deze film deels onderuit. Het einde gaat daarin ook veel te ver. De hectiek, druk en uitdagingen in en buiten de keuken is genoeg om tot een 'boiling point' te komen, zeker met acteurs als Graham en zeker ook Robinson, en daar zijn schuldeisers, depressies, scheidingen, ambulances en verslavingen helemaal niet bij nodig.

Het simpele verhaal wordt onnodig complex gebracht en maakt het soms lastig te volgen. De karakers waren daarnaast niet erg sterk uitgewerkt en hun acties zijn zelden logisch. Wat ranzige scenes komen min of meer uit het niets vallen. Misschien lagen de verwachtingen te hoog na Oldboy..

Geslaagde genreoverstijgende western die spannend begint en vervolgens traag naar een spectaculaire climax toewerkt. Juist die trage opbouw is sterk; de cast is namelijk goed en de karakters zijn interessant. wat een heerlijke laatste scene voor Russel, die toch al zo goed speelt De spanning wordt zodoende opgebouwd naar een heerlijk einde. De dialogen waren soms wat krom, maar verder niets dan lof voor deze aangename verrassing.

De film leunt zwaar op de uitstekende sfeer en setting en de coole rol van Washington. De actiescenes zijn bovendien ook goed. Het verhaal is niet bijster origineel, de kern van het verhaal op wel aardig bedacht, al is het jammer dat ze er te ver in doorslaan en zelfs moralistisch worden.

Cohen maakt slim gebruik van de zwaktes van Amerikanen. Veelal is de humor gebaseerd op interactie met Amerikanen die in eerste instantie aardig, meegaand, tolerant etc. etc. zijn maar als het spreekwoordelijke puntje bij paaltje komt ineens omslaan. Deze scenes zijn soms misschien wat pijnlijk maar tevens erg grappig. De verhaal omtrent zijn 'droomvrouw' is om de tijd verder op te vullen.

Aardige verfilming met een prachtige rol van Hopkins. De vertelstructuur, waarbij Bligh tussendoor gehoord wordt in de rechtszaal, haal zowel tempo als spanning uit de film. Daarnaast is het jammer dat de muiters veel te braaf worden neergezet en is de wisselwerking tussen Gibson en Hopkins vrij matig. Het verhaal is en blijft goed, ook na enkele verfilmingen, en de setting is sterk.

Het spectaculaire valt eigenlijk wel mee, behalve de scenes in de sneeuw die best aardig zijn. De cast is redelijk, Renner is vooral saai eigenlijk en heeft totaal niet de uitstraling en charisma van Damon in de Bourne films. Kortom, na herziening een vrij teleurstellende film.

Goed vervolg op het niet helemaal geslaagde eerste deel. Het plot is simpeler en een introductie is niet meer nodig, iets wat het eerste deel toch wat in de weg stond. Daarnaast is het snel klaar met Marie en kunnen we helemaal in de actiestand. Tien jaar geleden vond ik de regie en montage, zeker van de actiescenes, vrij irritant en warrig. Sindsdien is dit bijna de nieuwe standaard geworden in actiefilms en ben ik er ook meer aan gewend. De grote autoachtervolging is erg spectaculair in ieder geval.

Het plot is dus vrij simpel maar wel doeltreffend en nergens saai of met onnodige verhaallijntjes, als acteifilm derhalve erg geslaagd.

Absoluut, die meid vind ik een betere actrice uiteindelijk. Neemt niet weg dat het zo is en dat het jammer voor de film is.

Foster draagt deze film die verder nogal standaard is en eigenlijk niets in deze film hebben we niet al eerder gezien. Wel is de transformatie naar wraker aardig uitgewekt, niet in de laatste plaats omdat Foster een goede actrice is.

Na het zeer geslaagde Bone Tomahawk wederom een aardig film. Totdat het verhaal zich gaat afspelen in de gevangenis is het een standaard loser verhaal, waarbij het de hoofdrolspeler allemaal tegen zit ondanks zijn goede bedoelingen. Niks nieuws. Eenmaal in de bak wordt het wel erg leuk, al is het nog steeds niet hoogstaand. Eigenlijk slaat het gewoon nergens op, maar de lompje scenes weten heerlijk te vermaken.

Vaughn, als grappenmaker vrij irritant, is in de serieuze rollen beter op zijn plaats laat hij hier weer zien. Al is zijn rol stiekem wel om te lachen..