Opinions

Gibson laat, samen met de cinematograaf, zijn talent zien tijdens de gevechtsscenes. Buitengewoon knap wordt alles in beeld gebracht. Deze oorlogsscenes zijn grof maar nooit overdreven. De chaos die de slachtpartij voortbrengt wordt beheerst gebracht en is goed te volgen. Niets dan lof hiervoor.

Het verhaal is verder voorspelbaar en precies volgens het boekje. Dit levert soms tenenkrommende scenes op, zeker tussen het verliefde koppeltje. Over het verhaal ligt bovendien een sentimentele en patriotistische laag. Daarnaast krijgen de karakters te weining aandacht, waardoor zeker ook op het slachtveld er weinig emotionele diepgang is (moeten we die kennen die nu met z'n buik open ligt..?)

Af ent toe grappig en sporadisch heel grappig. Verder natuurlijk voorspelbaar en te lang. Anderhalf uur is echt genoeg voor zo'n film. Het begin belooft best wel wat, maar het komt nooit echt op gang. De cast is ook niet echt getalenteerd op Sudeikis na misschien.

Misschien voor de doelgroep die de slasher films uit vervlogen tijden hebben gemist een leuke afwisseling op de vele spookhuishorror's van de laatste jaren. Voor alle anderen is dit een erg voorspelbare bedoeling met een verhaal dat wel heel makkelijk is bedacht en een script dat ook geen moeite doet het een beetje geloofwaardig te brengen. Er is dan ook veel op aan te merken, maar de setting en de nostalgie maken veel goed. Bepaald geen criterium, maar toch voor velen daardoor wel vermakelijk.

Het verhaal is interessant en leent zich uitstekend voor een film. Helaas is het in alle opzichten net niet. De hoofdrolspeler, Ramires, doet zijn best maar mist uitstraling en het lukt hem niet uit het personage wat symphatie mee te geven. De boksscenes zijn daarnaast matig en het gezinsleven van Duran komt ook niet overtuigend uit de verf. De achtergrond (armoede, trots op panama) komt ook niet overtuigend over, terwijl dat deze boxer juist kernmerkte.

DeNiro is dan wel weer een rots in de branding en dat, in combinatie met het vermakelijke levensverhaal, maakt de film toch de moeite waard.

Waardeloze thriller met een zwakke rol van Urban (waardeloze rol ook waar niemand iets mee kan) en Pacino mag zich wel schamen voor deze rol. Hij probeert hip over te komen maar is gewoon een oude man met geverfd nephaar. De dialogen zijn erg matig en het script erg slecht geschreven (slaat ook nergens op dat die meid met hun op pad gaat).

Het tweede gedeelte kent wel de nodige geslaagde grappen en de setting is ook aardig. Het was wel even schrikken tijdens die scene dat iedereen wakker werd in een goor i.p.v. chique hotel, maar gelukkig was de rest precies hetzelfde. Zonder de sarcasme, het was bijna komisch zo onorgirieel dat de film was. Ook al gaat het om de grappen, dit had toch wel anders gekund.

Deel 2 was al niet veel meer maar daar kon nog wel af en toe gelachen worden, nu valt er helemaal niets meer te lachen. Om de aandacht toch een beetje vast te kunnen houden zit er een thrillerverhaaltje in, maar boeiend is dat niet. Typisch ook hoe Galifianakis in de vorige films een leuk karakter was maar nu de plank volledig misslaat.

Deze film voegt niets toe en lijkt alleen maar te willen profiteren van de naam. Het is verder geen slechte film; de setting is prima en Gong speelt een aardige rol; toch is het allemaal net niet boeiend. Dit heeft overigens voor een groot gedeelte ook wel te maken met de zwakke rol van Ulliel. Overigens liggen de scenes met die kinderen er wel erg dik bovenop.

Reiné bakt er wederom weinig van. Niet dat dit een topfilm had kunnen zijn, maar een vermakelijk actiefilm had het makkelijk op kunnen leveren. Aan de locaties ligt het niet en Adkins kun je in een knokfilm wel gebruiken.

Helaas springt het verhaal van de ene slappe scene naar de andere. De personages zijn bijzonder cliché en komen in plaats van cool ronduit lachwekkend over (dieptepunt is de rol van Mitra). De dialogen zijn om te janken en de actiescenes zijn, door alle (typisch Reiné) slow motions, slecht; op één scene na. De climax kent een prima knokscene op een brug, waarbij de slow mo's eindelijk achterwege blijven. Veel te laat natuurlijk.

Setting en tijdsbeeld zijn voortreffelijk. Prima cast ook, maar met name het karakter van Bronson blijft leeg. Coburn zorgt voor wat kleur. Het verhaal heeft verder ook weinig om het lijf en weet nergens te verrassen.

Het eerste kwartier is de film overdonderend en spectaculair. Vervolgens begint de pov stijl toch wat te irriteren. Ondertussen is er ook nog geen verhaal of enige karakterontwikkeling in te ontdekken. Als dan de actie maar doelloos doorgaat, er nog steeds geen verhaal is ontdekken is en je koppijn begint te krijgen van de beelden is de lol er vanaf.

Geinig vervolg die nog iets grappiger is dan het eerste deel. Het begint allemaal wel erg platvloers, en dat blijft het op zich ook wel, maar er zitten voldoende geslaagde grappen in. De bijrol van Harris is wederom erg grappig. De film deed we regelmatig aan South Park denken, iets dat ik hier ook terug las, en dat is zeker een compliment. Het derde (kerst)deel is beduidend minder.

Fantastische film met een prachtrol van Caine. Zeker het begin is ijzersterk; de trieste achterbuurt door de ogen van een eenzame oude man wordt prachtig in beeld gebracht en geacteerd. Je weet natuurlijk op een gegeven moment wel waar de film naartoe gaat; toch blijft de film sterk. Zo is die scene bij die drugsdealer/ wapenhandelaar een nu al een klassieke scene. Ook de climax is goed, toch had het misschien beter iets anders af kunnen lopen.
Opvallend dat als een film platgereden paden betreedt, dat absoluut niet negatief hoeft te zijn. Zolang de uitwerking zo fantastisch is als hier.

De reeks is eindelijk verlost van de steeds herhalende taferelen (nieuwe leraar etc. etc.). Het is alleen jammer dat de film richting het einde langdradig is. De boswandeling is vermoeiend en het is hunkeren naar het tweede deel, hoofdzakelijk omdat het verhaal dan weer verder kan. Wat betreft aankleding, setting en art direction wel goed, al blijven de special effects nog steeds iets ondermaats.

Na het wat langdradige eerste deel eindelijk de afsluiting, al moet er natuurlijk nog van alles gebeuren voordat het zover is. Het tempo ligt in het eerste uur redelijk hoog en er zitten vermakelijke scenes in. Het laatste uur is echter toch weer wat langdradig en het duurt te lang tot er echt wat gebeurt. De climax is uiteindelijk wat teleurstellend, met name omdat het weinig verrassend is (ook zonder het boek eerst gelezen te hebben). Gelukkig is de film qua aankleding en setting wel mooi en is de ondersteunde cast uitmuntend.

Iets te serieuze en lichtelijk deprimerende film vol apathische karakters die volledig in het teken staat in het toewerken naar de climax, je weet van begin af aan dat daar alles om draait. Leuke rol van Calis als energieke meid en Morton is best angstaanjagend.

Tja goeie vraag, maar toch omdat hij cinematogratisch zo sterk is en die uitdaag scene met Dern was prachtig. Het begin, waarbij je de koetsier steeds door de dialogen in de koets hoort roepen, de details zijn ook zo goed.

In potentie een aardige epos, maar uiteindelijk een voortkabbelende ruzie die maar niet tot de onvermijdelijke climax wil komen. De romance, matig geacteerd, haalt het beetje vaart er helemaal uit. Costner speelt voorspelbaar, eigenlijk is alleen Berenger leuk, maar weet dit natuurlijk in zijn eentje niet te redden.

De film begint aardig, nadat het huis wordt verlaten is het allemaal een stuk minder. De acties van Marie slaan negens op en de climax is puur voor het effect, voegt niets toe.

Waardeloze film waarbij ik steeds het gevoel had dat Steven Seagal zijn intrede zou doen. Het niet te volgen maar tevens ontzettend simpele verhaal is erg zwak. Uit de actiescenes en setting is te zien dat de film wel wat budget had, maar verder is het in alle opzichte een waardeloze b film, en wat Douglas hierin doet weet denk ik niemand, al geldt dat voor meer bijrollen (Paxton? en dieptepunt: Banderas??).

Het is aan Hauer te danken dat deze film net boven de middelmaat uitstijgt. De overige cast kan niet aan hem tippen, maar juist ook daardoor kan hij schitteren. Maar goed, alleen daarmee redt je het niet en dat blijkt ook wel. Het verhaal is vrij warrig uitgewerkt; sommige zaken worden zeer uitgebreid uitgewerkt maar andere, doch essentiële scenes, helemaal niet. Het lijkt bijna alsof niemand weet dat Heineken ontvoert is, het losgeld gedeelte blijft ook vaag en de politie staat ineens voor de deur om hem te bevrijden.
Het einde moet wat spanning brengen maar komt ook wel wat geforceerd over; toch is de climax wel mooi waarin Hauer op prachtige wijze Heineken z'n (blijvende) angst laat zien.

Typische B film die dankzij de aanwezigheid van DeNiro nog wat aandacht krijgt maar anders compleet zou worden overgeslagen. Er is ook helemaal geen reden om deze film te gaan kijken. Het verhaal is afgezaagd, de karakters totaal niet boeiend en de regie formulematig.

Bridges speelt eigenlijk altijd wel leuke rollen, hier dikt hij het echter wel heel dik aan. Zeker in combinatie met zijn partner lijkt het een karikatuur. Vermakelijk is het wel. Oppervlakkig blijft zijn karakter (en z'n partner) ook, al moet de diepgang eerder liggen bij de criminelen; die niet zomaar de banken overvallen. Dit is aardig uitgewerkt en prima geacteerd (met name door Foster, die Pine naar de kroon steekt). Daarnaast zitten er enkele erg sterke scenes in (in het restaurant en de slotscene bijvoorbeeld).

De setting en muziek zijn dik in orde en zorgen mede voor de uitstekende sfeer.

Knappe wisselwerking tussen de altijd goede Phoenix en Johansson, wat meteen de film de moeite van het kijken waard maakt. Er gebeurt namelijk bar weinig; de film richt zich puur de deze twee karakters. Des te knapper eigenlijk van beide acteurs dat ze het bloeiend houden. Verder is de regie sterk en ziet de film er sfeervol uit met een knappe scene wanneer het 'hoertje' ingeschakeld wordt, wat de moeite van het vermelden nog wel waard is.

Duidelijk beter dan de gelijknamige film uit hetzelfde jaar. Het uitgangspunt waarbij Hercules, zonder speciale krachten, zich laat inhuren en best aardig. Richting de climax wordt het allemaal erg voorspelbaar maar tot die tijd zitten er aardig actiescènes in en ligt het tempo lekker hoog.

Soms grappig maar vooral vaak ongrappig. Winkler zet zichzelf voor schut in zijn rol. Rutten, bepaald geen rasacteur, zorgt in ieder geval voor een frisse, bijna oprechte, rol. Hij speelt dan ook gewoon zichzelf. De matige hoofdrol past goed bij James, al is dat hele vechten natuurlijk lachwekkend. Lachwekkend op de verkeerde manier overigens. Verder komen alle clichés voorbij.

Eastwood slaat na verschillende goede films hier de plank toch mis. Het ambitieuze verhaal strandt eigenlijk al meteen in een sentimenteel en afstandelijk geheel. De karakters weten niet te boeien, terwijl hier de film juist om draait.

Matige film die in potentie best spannend zou kunnen zijn maar waarbij de karakters het grotendeels verpesten. Zeker de vader is een apathisch karakter die vrij irritant is. Het drama element komt daarnaast niet uit de verf, zeker richting de climax. De twist kan dit niet redden.

Eigenlijk een serieus drama waarin ondanks de schrijnende rassenscheiding toch enkele zwarte dames het weten te maken bij de NASA, en dat omdat ze simpelweg niet om hen heen konden. Het wordt allemaal gebracht alsofdiscriminatie niet meer dan een misverstand was en iedereen diep van binnen eigenlijk helemaal niets tegen de afro amerikanen hadden. Het moet dan ook natuurlijk wel leuk blijven voor het bioscoop publiek.

Desalniettemin is het verhaal vermakelijk en de inkijk in het ruimtevaartprogramma interessant. Het tijdsbeeld is bovendien mooi getroffen.

Matige film die pas richting het einde een beetje interessant wordt. Het theatrale gedoe rondom Roy en Marie moet je in de tijdsgeest zien maar is vrij irritant en het gedoe met Velma is smakeloos (hij 42, zij 15, kom op...). Bogart speelt zijn stoere rol sterk en weet de sympathie van de kijker te krijgen. Voor mij toch een flinke tegenvaller.