Opinions

Nolan gooit alles weg wat hij in de vorige twee films heeft opgebouwd en eindigt de trilogie na een goed voorgerecht en een superieur hoofdgerecht met een zuur dessert.

Al toen de eerste geruchten binnensijpelden dat Christopher Nolan de Batman-franchise ging rebooten en duidelijk werd dat de kernwoorden 'duister' en 'realisme' gingen zijn, was ik fan van het project. Hoewel ik de aanpak van Schumacher ook wel kon pruimen (maak er één grote parodie van en zeg nooit: 'kan je een tikkeltje minder aan overacting doen?'), was een insteek die meer richting Watchmen lag ook een uitstekend idee naar mijn gevoel. Nolan begon nog aarzelend met Batman Begins, maar kwam helemaal los met het vervolg daarop. The Dark Knight was een superieure blockbuster die Batman voor eens en voor altijd verloste van het imago 'met moraallessen overgoten redder van de wereld'. Nolan heeft voor z'n laatste film met de vleermuisman teveel naar z'n voorgangers gekeken en te weinig naar z'n eigen films, want maakt hier weer een met clichés overgoten Hollywoodvehikel van. Foei.

Voor iemand die furore heeft gemaakt door met z'n broer intelligente blockbusters te maken, is het script bijna lachwekkend te noemen. Nu ben ik de eerste om altijd de kritiek op verhaal te minimaliseren (wie verhaal immers het belangrijkste in een film vindt heeft volgens mij het medium niet begrepen, maar dat terzijde), maar als je een film maakt waarin het plot zo belangrijk is en waarbij dat plot bij momenten bijna aanvoelt als parodie, is kritiek niet meer dan verdiend. Dan mag je al tweeëneenhalf uur hebben om mee te werken, wie nog zoveel over Batman wil vertellen, nieuwe subpersonages en subplots wil invoeren, en tegelijkertijd nog belangrijke maatschappelijke vragen aan wil kaarten, komt in tijdnood. De slimme oplossing is dan om enkele dingen te schrappen en de overgebleven delen grondig uit te werken, maar die gedachte lijkt nergens bij de broertjes Nolan te zijn opgekomen. Als resultaat krijg je een film die heel veel zaken probeert op te bouwen, maar niks afmaakt, of enorm clichématig. De volgende alinea bevat spoilers, opgelet

Enkele voorbeeldjes van het punt dat ik in de vorige alinea maakte:

-De vertroebelde relatie van Bruce en Alfred. Uitstekend idee, maar kan je het dan iets beter uitwerken dan 1(!) scène?
-Ik heb sowieso al vragen waarom die twist op het einde nodig was, maar als je het doet, geef Tate dan iets meer screen time. Nu maak je van en onbelangijk nevenpersonage zonder spanningsboog meteen de geliefde van Bruce, en dan opeens de grote slechterik. Gaap.
-Beetje aanleunend bij het vorige, maar Bane. Wordt heel de film door weggezet als meedogenloze slechterik, verdient toch een iets mooiere afronding dan dit zou ik denken. 140 minuten alles onder controle, dan komt die twist en vervalt het tot een mak schaap dat uit het niets wordt doodgeschoten. Wat een grap.
-De verwijzingen naar de crisis die Nolan erin wilde steken. Bane en trawanten die de stad overnemen, er wordt een beetje ideologisch geneuzeld, en dat was het. Wordt helemaal niks verder uitgewerkt. Maak een punt als regisseur zijnde, of stel door middel van je film kritische vragen, of laat het er gewoon uit.
-Verder enkele dingen die me anders nooit zouden storen in dit soort verhaaltjes, maar als je een realistische film probeert te maken, doe dat dan ook meteen. Zo blijkt 'een gevangenis ergens ver weg' blijkbaar zo goed als naast Gotham te liggen als we de film mogen geloven
-En dan het einde natuurlijk. Ik had gehoopt dat Nolan dan toch nog het lef gehad zou hebben om Batman dan ook meteen te laten sterven. Het hele 'Batman is een symbool, die zich opoffert voor de stad'-gedoe. Maar nee, uiteraard niet. Kreeg bijna kotsneigingen van dat eindshot.


Dialogen zijn al evenzeer Nolan-onwaardig. Nergens wordt het zelfs maar beter dan gemiddeld, en de onbewust lachwekkende quotes waren niet op één hand te tellen. "This is not a car". Oké. En mijn grote favoriet: "So you came back to die with your city?" "No". *Oke, goede opbouw zover. Dit is je kans voor een coole lijn, eentje die we na de film tegen mekaar kunnen zeggen, iets scherp, iets om Bane op z'n plaats te zetten. Oke, komt 'ie. "I came back to stop you". Ba-dum-tsh

De nieuwe personages dan. Over Bane zijn al boeken vol geschreven, ik ben er best wel positief over. Ziet er goed uit, is in dialoog en acties lekker ruw, en ook z'n stem kon me best wel bekoren. Snap de commotie wel, maar voor mij klonk hij kalm, en alsof hij alles onder controle had. Zoals een bad guy hoort te klinken, dus. Stoorde me weer veel meer aan de stem van Batman zelf. Was in The Dark Knight al een probleemn valt nu door die belachelijke lijnen nog veel meer op. Had vooraf vragen over Anne Hathaway, maar ze verbaasde me in positieve zin. Erg sexy bij momenten, deed het prima.

Bale en Freeman hadden duidelijk begrepen dat er vanalles schortte met het script en vonden het niet nodig hier teveel moeite in te steken. Dit in tegenstelling tot Michael Caine, een acteur waar je altijd op kan bouwen. Zit weer helemaal in z'n (veel te kleine) rol.

Joseph-Gordon Levitt verraste me dan weer compleet. Speelt moeiteloos iedereen weg waar hij scènes mee heeft, echt een uitstekend acteur. Zeker de scènes met Bale lieten een soms bijna pijnlijk verschil zien.

Nolan bewijst ook even dat een gigantisch budget niet noodzakelijk de mooiste films oplevert. Ik heb één stukje onthouden dat de moeite waard was (als Batman op weg is naar de eerste confrontatie met Bane, wanneer we van de blik van een huurling volgen en Batman afwisselend verschijnt en weer opduikt), verder totaal gebrek aan sfeerschepping of mooie shots. Ook de muziek vond ik opvallend afwezig. De main theme duikt enkele keren op, maar verder is het saaie achtergrondmuziek die helemaal niets bijdraagt aan de film.

Nog wel redelijk vlot voor zo'n lange film, heb me nergens echt verveeld, Levitt en Caine zijn genieten, maar verder weinig positiefs te melden. Jammer dat deze film belet dat ik snel de trilogie nog eens zal opzetten, in plaats daarvan zal het eerder The Dark Knight op zichzelf worden.

Nolan verdient een flink pak voor de broek. 2.5*

Aardig.

Of je het nu districten, klassen of in dit geval facties noemt, erg origineel is dit soort setting de laatste jaren natuurlijk niet meer. Erg veel moeite doet Divergent ook niet om zijn wereld diepgang te geven. Misschien komt dat nog in de latere delen, maar voorlopig vraagt de film om heel veel te accepteren en vooral weinig vragen te stellen.

Gelukkig hielp het wel dat ik geen enkele voorkennis had en ik het best boeiend vond om samen met Beatrice de wereld te verkennen. Het eerste uur is dan ook het beste stuk van de film: de interessante test, de verrassende keuze van de twee kinderen, het voorstellen van de factie. Ook de romance (hoeft dit zelfs in een spoiler, eigenlijk) is obligatoir, maar niet onaardig opgebouwd. Jammer dat naar het einde toe de film plots heel gehaast aanvoelt, alsof er nog even snel een grootse finale nodig was om de film af te sluiten. En dan is er nog Triss' broer die in twee(!) scènes van 'Erudite hoort aan de macht' naar 'Nee, eigenlijk toch niet' gaat. Een jammer omslag tegenover het meer rustige begin.

Acteerwerk is zoals vaak bij dit soort filmpjes wisselvallig. Voor Shailene Woodley heb ik wel een boontje, ook als actrice levert ze prima werk. Theo James vond ik niet altijd overtuigend en Kate Winslet kan veel beter. Visueel viel vooral het verzorgde set design op, vooral tijdens de test zag alles er best strak uit, en de soundtrack van Junkie XL was ook aardig zonder meer. Al bij al wel een oké filmpje, jammer van het laatste pakweg half uur waar Burger een beetje uit de bocht vliegt. Pik de vervolgen ook wel mee, al was het maar voor Woodley. 2,5*.

Hm. Erg wisselvallig en uiteindelijk gewoon niet goed.

Nergens hardop moeten lachen, toch wel cruciaal voor een komedie. Snapte wel dat er genoeg subtiele humor in zat, die af en toe wel werkt. Generaal Ripper was erg leuk met zijn conspiracy-gedachten maar verder is de humor zowat onbestaande. Die 'Mein Fuhrer'-grap, of de arm die constant omhoog wil, ronduit ergerlijk.

Verder valt er ook echt niks te beleven en is de film vaak saai. Alle scènes in de bommenwerper hadden er zo uit gemogen van mij, voegde niks toe. Ook visuals en soundtrack komen nergens uit de verf.

En dus is de eindafrekening niet positief. 2*

Had gehoopt dat Drive Angry in het rijtje van films als Shoot 'em Up en de Crank-films zou komen te staan, maar daar mist de film toch echt wat punch voor.

Aan het personeel ligt dat echter niet. Cage is geschikt voor dit soort rollen, de 'cool' spat eraf. Amber Heard staat niet alleen mooi te wezen maar heeft ook de goeie attitude, maar het is Fichtner die de show steelt als medogenloze en mysterieuze accountant.

Ik vond de actie te plat, de achtervolgingen niet amusant genoeg, de oneliners niet legendarisch genoeg. De climax kwam er niet helemaal uit, en de film duurt ook iets te lang.

Leuk vermaak, helaas blijft het daar ook bij. 3*