Opinions

Erg genoten van vooral het eerste deel. De lange, surrealistische shots waarin een gruwelijk vondst gecombineerd wordt met alledaagse sulligheid. Waanzinnig. De stuntelige rechercheurs hebben geen flauw idee waarin ze beland zijn. Naarmate de film vordert wordt de toon wat ernstiger, als ook de serieuzere zoektocht weinig vruchten afwerpt. Die verandering voelt niet helemaal natuurlijk en ook het einde vond ik ongelukkig. Maar toch erg prettig.

Onverwachte tegenvaller. The Salvation begon weliswaar erg sterk, maar stortte daarna als een kaartenhuis in elkaar. Het leuke aan westerns is vaak dat alle personages onvoorspelbaar zijn en een scherp randje hebben. Hier is na een paar scènes echter al duidelijk hoe de kaarten geschud zijn. Wat volgt is een voorspelbare wraakfilm die geen seconde spannend of interessant wordt. Wat ook niet helpt, is de lelijke vormgeving met overduidelijke green screens en goedkope special effects. Vind Mikkelsen een erg goede acteur, maar die wist de film voor mij ook niet te redden.

Duister sprookje dat inderdaad wel wat wegheeft van het betere werk van Jean-Pierre Jeunet. Mooie ode aan de liefde in al zijn variaties. Al is het daardoor wel wat voorspelbaar.

Totaal niet mijn genre, maar vanwege de goede reacties toch maar geprobeerd. Ben een stuk minder enthousiast dan de sprekers boven mij. Sing Street heeft inderdaad zijn momenten, maar is toch vooral naïef en afgezaagd. De mentorfiguur in de vorm van de grote broer, de onmogelijk liefde die gewonnen wordt, de pestkop die zo gek nog niet is, de boze schoolmeester. Het ene cliché is nog groter dan het andere. Door de leuke muziek, sterke 80's-sfeer en geinige knipoogjes naar bestaande bands heb ik me nog best vermaakt. Maar om nou te zeggen dat dit een van de beste film van het jaar is... Voor mij in elk geval niet.

Aardige western met leuke personages, prachtige plaatjes en een aantal erg mooie scènes. De film is te kort en heeft ook wat te weinig urgentie om écht te beklijven, maar Slow West is de moeite zeker waard.

Heerlijk Bond-avontuur dat alleen nét wat te lang duurt. Prachtige locaties, adembenemende actiescènes en ook tussendoor meer dan voldoende fijne momenten. Het plot is wat simpel, maar dat mag de pret niet drukken. Spectre heeft namelijk alles dat ik in een Bondfilm zoek.

Fenomenale film. McCarthy doet eigenlijk alles goed. De film heeft een heerlijke vaart en de gretigheid van het team journalisten is onweerstaanbaar. Een schoolvoorbeeld van hoe je een op het oog wat stoffig waargebeurd verhaal op een enerverende manier kan vertellen. Wat ook helpt is het geweldige acteerwerk van eigenlijk de gehele cast. Ruffalo valt daarbij de meeste eer te deel, al heeft hij ook het meest opwindende karakter.

Een film die overduidelijk gemaakt is voor en door de fans, maar die ook best vermakelijk is voor ieder ander. Abrams speelt heel erg op zeker en kleurt nergens buiten de lijntjes: veel te veel knipoogjes naar de originele trilogie en weinig nieuwe ideeën. Vond de nieuwe personages wel erg eendimensionaal. Na een sterk begin valt de film ook te lang stil.

Het is allemaal goed verzorgd en ziet er mooi uit, maar ik ben bepaald niet weggeblazen. Bovengemidded, maar die hoge verwachtingen zijn niet ingelost.

Vermakelijk als altijd, maar met de nodige gebreken.

Laten we maar beginnen met één van de grootste problemen van The Force Awakens, die The Last Jedi gewoon heeft overgenomen: het kopiëren van de oude trilogie. Waar TFA een vrij letterlijke hervertelling was van A New Hope, krijgen we hier een nieuwe interpretatie van The Empire Strikes Back. We krijgen een intensieve training van het hoofdpersonage op een afgelegen locatie voorgeschoteld, een nieuw karakter dat al dan niet een verrader blijkt te zijn, een slechterik die zichtbaar worstelt met zijn rol en op het eind een herhaling van de Slag om Hoth.

Ook deed TLJ me denken aan Batman v Superman. In die zin dat de centrale strijd tussen twee quasi onsterfelijke personages voor geen meter uit de verf komt. Het gevecht van Kylo en Ray samen is met afstand het gaafste moment van de film, maar alles dat er voor en erna gebeurt kan me gestolen worden. De gesprekken die de twee op afstand met elkaar voeren kwamen nogal gekunsteld over en van een speciale band was wat mijn betreft geen sprake.

De plot heeft nog wel meer manco's. Het overbodige uitstapje naar intergalactisch Monaco bijvoorbeeld (inclusief statement over rijkelui die handelen in wapens). Het ergst was nog het eenzame schip van de rebellen, dat om volslagen willekeurige redenen niet ingehaald kon worden door The First Order. Dat vond ik met stip het meest lui convenient plot device dat ik in lange tijd heb gezien. Wat ook niet helpt is dat het personage Poe meermaals letterlijk de plot uitlegt aan het publiek. 'We moeten tijd rekken'. 'We moeten dit stelen'. Ook het Mary Poppins'je van Leia en de scene met Yoda vond ik niet werken. Ook jammer dan Fin dit keer amper een rol van betekenis speelde.

En toch heb ik me dus goed vermaakt. Ik weet ook niet meer precies waarom.

Zwijgzame types staan elkaar anderhalf uur naar het leven in sombere, trage thriller. Veel meer zit er niet achter. En buiten een sterke openingsscene valt er weinig te genieten.

Bijzonder en ook best vermakelijk, maar het heeft uiteindelijk erg weinig om het lijf. Na een tijdje ben je wel gewend aan de bizarre humor van Swiss Army Man en dan kom je er achter dat het eigenlijk nergens over gaat. Leuk zo lang het duurt, maar ook niet veel meer dan dat.