Opinions

Indrukwekkend, maar soms een beetje te makkelijk. Om de zoveel minuten krijgen we een gebeurtenis die wat te opzichtig op de emoties van het publiek inspeelt. Die moeten óf zielig zijn óf de menselijkere kant van Rasmussen tonen. De ontwikkeling die zijn karakter doormaakt is daarnaast wat voorspelbaar en fragmentarisch. Vond er geen natuurlijk verloop in zitten. Daarnaast blijven de jonge Duitse soldaten allemaal erg anoniem. Ik kan me best voorstellen dat dat bewust gedaan is, omdat ze in de ogen van Rasmussen ook inwisselbaar zijn. Aanvankelijk dan toch. Maar het maakt ook dat je als kijker amper met ze kan meeleven. En dat is zeker tegen het einde een groot gemis.

Als je maar genoeg nietszeggende beelden, onbeantwoorde vragen en vreemde shots in je film stopt, gaan mensen er vanzelf wat bijzonders in zien. Dat bewijst Under the Skin maar weer. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die helemaal worden weggeblazen door de mystiek van de film, maar ik werd eerder versuft van de lange stiltes en eindeloze herhalingen. Een beetje arty farty geneuzel is leuk op z'n tijd, maar Under the Skin gaat drie, vier bruggen te ver.