Opinions

Vermakelijk. Slim dat ze het beest niet vaak in beeld brengen, ondanks dat het er op de zuinige screentijd prima uitziet. Mooie beelden ook van de Australische outback, met een paar ietwat irritante hilliebillies ertussen die vooral heel vervelend kunnen lachen. Opmerkelijk overigens hoe goed het zwijn kan sluipen en hoeveel de oude Jake nog kan met kapotte benen. Net wat te veel stukjes die het temp eruit halen, maar verder zeker de moeite waard. Heerlijk dat typische sfeertje.

* * *

Redelijk. Ik lees hier veel kritiek op de eerste drie kwartier, maar die vond ik helemaal zo beroerd niet. Sterker nog, met de eerste drie kwartier heb ik me meer vermaakt dan met de laatste. Het dilemma van blijven wachten of zwemmen richting Turtle Island vond ik heel aardig uitgewerkt. Eenmaal in het water is het natuurlijk wachten op de eerste glimp van de haai en met die spanning springt Traucki goed om. Goede keus dat ze een echte haai gebruiken in plaats van een CGI-gedrocht. Daardoor zie je de haai relatief weinig, maar dat geeft niet en is voor de spanning zelfs beter.

De tweede helft van de film is een herhaling van zetten. De aanvallen van de haai vind ik niet allemaal even overtuigend en op het eind is de rek er echt wel uit. Uiteraard maakt er ook nog een personage een debiele keuze. De acteurs vallen door de mand in de scènes waar paniek de overhand neemt en de film duurt net wat te lang. Einde is op zich wel ok, maar werd matig gebracht. Heel nipte voldoende, vanwege een sterk eerste deel en een aantal fraaie shots van de oceaan.

* * ½

Ondanks dat ik niets met het geloof heb, kon ik met name de eerste helft van dit verhaal waarderen. De nieuwe blik op het verhaal van de wederopstanding is een goede keus. Het verhaal wordt bekeken vanuit het oogpunt van de Romeinse strijder Clavius, die sterk vertolkt wordt door Joseph Fiennes. Clavius moet, onder druk van Pilatus, uitzoeken wat er allemaal wel en niet waar is aan de geruchtenstroom over een herrezen joodse Messias. Er ontspant zich als het ware een detectiveverhaal binnen een politieke context en dat werkt verrassend goed. Er is duidelijk veel aandacht geschonken aan de kostuums en decors; die zijn er prima uit. Ook de hallelujahmomenten blijven gelukkig lang buiten beeld. Dat verandert in het laatste deel van de film, als Clavius zijn spiritualiteit ontdekt en de film een iets te makkelijke kentering maakt. De Bijbelclichés komen langs, maar net op het moment dat het ergerlijk begint te worden, eindigt het verhaal. Al met al een dikke meevaller.

Redelijke post-apocalyptische film waar echter veel meer uit te halen valt.

De setting is in ieder geval prima in orde. Het grijze platteland vormt een schitterend decor voor het verhaal. De depressieve sfeer komt duidelijk naar voren, maar had voor meer onderhuidse spanning moeten zorgen. Al snel in het verhaal blijkt dat vader en zoon niet de enige mensen zijn: er zijn nog een stel bad- en good guys die hier en daar ten tonele verschijnen, maar zij hadden wat mij betreft voor wat meer dreiging mogen zorgen. In dat grauwe landschap hadden een paar raddraaiers tot mooie taferelen kunnen leiden, zonder dat de film een ordinaire thriller wordt. Het had de vader/zoon relatie ook goed gedaan.

Ondertussen proberen vader en zoon samen te overleven. Hun relatie staat centraal in het verhaal, maar daar had men veel meer uit kunnen halen. Het blijft nu nogal oppervlakkig en cliché ("oh no, pooohpaaa, pooohpaaa"), al wordt het naar het einde toe wel iets beter. Viggo Mortensen zet als vader in ieder geval wel een ijzersterke rol neer.

Het contrast tussen vader en zoon zit 'm in het feit dat vader zich wel dingen uit het verleden kan herinneren en zoonlief niet. De flashbacks die volgden naar het verleden van papa voelden doorgaans helaas erg leeg aan. Ik had nou niet het idee dat het de film ten goede kwam. Een enkele flashback was nuttig, maar het hadden er veel minder mogen zijn.

Gelukkig heeft de film ook genoeg sterke scènes en van het hele uitgangspunt kan ik geen genoeg krijgen. Daarnaast zijn er een aantal prachtige beelden, waar jammerlijk genoeg doorheen gewauweld wordt.

Het einde was me dan wel weer iets te moralistisch. Het lag er nogal dik bovenop allemaal. Ging me allemaal te snel en te eenvoudig. Jammer.

The Road is een redelijke post-apocalyptische drama/thriller. Helaas laat het me toch met een enigszins leeg gevoel achter. Het hele idee is uitstekend en de uitwerking is bij vlagen prima, maar er valt absoluut meer uit te halen.

* * ½