Ik blijf toch een enorm zwak houden voor handycamfilms. Het verliest aan kracht wanneer je er teveel achter elkaar ziet, maar zo af en toe eentje meepikken levert mij in ieder geval altijd een leuke anderhalf uur op. Of iets korter in het geval van Atrocious, al was dat maar goed ook. Een aantal scènes voelde net wat te lang aan, maar de film gaat gelukkig nergens over de top om maar tijd te winnen, al had-ie ook niet veel langer moeten duren. De kalme opbouw beviel me prima, net als de stukken in het labyrint die zich verrassenderwijs meestal in het daglicht afspeelden. Het stuk in het duister kort voor het einde maakte daarom des te meer indruk. Goed, je moet er even doorheen prikken dat de hoofdpersonen op de meest onlogische momenten de camera meenemen, maar dat mag de pret niet drukken. De handycamstijl heeft op mij een erg immersieve werking en dat is toch de reden dat je naar films kijkt. Ook Atrocious hield mij weer aan de buis gekluisterd. Pas op het eind begint het geren en gevlieg pas echt en wordt het net wat te chaotisch, maar spannend blijft het. Het einde was voor mij weliswaar niet heel erg verrassend, maar wel leuk gedaan. Prima mee vermaakt.