Opinions

Blijft toch gênant om te zien hoe naïef mensen omgaan met exotische dieren. Deze docu begint met een aantal incidenten waarin exotische dieren voor problemen zorgen. De een veronderstelt een onschuldige slang om de nek te hebben, terwijl er juist sprake is van een dodelijk exemplaar. De ander heeft last van een alligator die toch ineens wel heel groot wordt. Je verwacht het niet...
Aan Tim Harrison, een sympathiek manusje-van-alles, de taak om dit soort mensen te helpen met hun zelf gecreëerde probleem. Meestal moet hij de dieren verwijderen omdat mensen zich toch op het gevaar verkeken hebben, maar soms praat hij op mensen in om de dieren naar een ander onderkomen te brengen. Weghalen kan zomaar niet: volgens de wet is het houden van exotische dieren niet illegaal.

De docu is in het begin een wat onsamenhangend geheel, vol met losse fragmenten over incidenten. Even later wordt er wat meer ingezoomd op Terry Brumfield, een kreupele man die dankzij een vrachtauto-ongeluk niet meer kan werken. Hij raakt depressief en zoekt afleiding. Een vriend van hem heeft toevallig twee leeuwenwelpjes in de aanbieding en voor Terry er erg in heeft, is hij verknocht aan de welpen. Maar welpen worden groot en hebben behoefte aan meer dan een paar vierkante meter als territorium. Ze ontsnappen, belanden in een oude aanhanger en zo beginnen de problemen.
Ondertussen krijg je ook een klein kijkje in de wereld van de exotische dierenhandel. Camera's zien ze er natuurlijk niet graag, want erg respectvol gaat men niet met de dieren om. Je mond valt open als je een kind, dat waarschijnlijk net zelfstandig naar de wc mag, met een pofadder in de hand ziet staan. Hij mocht van papa een nieuw huisdier kiezen...
De volwassenen zijn niet veel beter. Vrouwen beginnen te soppen bij het zien van een jonge poema. En die kleine aapjes zijn toch ook wel erg schattig...
Mannen worden wild van een alligator, maar hebben geen enkel besef hoe groot het beest gaat worden. Zoals ik al zei: die naïviteit en onwetendheid is gênant.

De problemen van Terry stapelen zich ook op. Even wordt het zelfs hartverscheurend. Net wanneer Terry op het punt staat om de leeuwen elders te plaatsen en daarmee de enige juiste beslissing te maken, slaat het noodlot toe. Door kortsluiting staat het hele verblijf onder stroom en de vierjarige Lambert is niet meer te redden. Verschrikkelijk om die leeuw door het hok heen te zien stuiteren, niet weten waar-ie het zoeken moet. Hoe fout Terry ook bezig is door de leeuwen in een veel te klein verblijf te houden, ik had met hem te doen. Iedereen weet hoe het is om verknocht te raken aan (huis)dieren. De beste man had al niet veel in zijn leven en om dan net te laat te komen en mee te moeten maken hoe Lambert zijn laatste adem blaast, is wel heel erg wreed.

* * * ½

Enter Nowhere heeft wat kleine opstartprobleempjes, maar eenmaal op gang gekomen, is het lekker mysterieus. Het helpt dat je niet meer weet dan de personages zelf, waardoor je als kijker ook blijft gissen wat er precies aan de hand is. Horror is het overigens niet, eerder een thriller/mystery. Ga dus niet met verkeerde verwachtingen de film in: schrikmomenten of erg spannende scènes, zijn er niet.

Het verhaal vordert in een rustig tempo met her en der wat hints, waardoor je wel enigszins op het juiste spoor gezet wordt. De plot steekt prima in elkaar, jammer is wel dat de acteerprestaties ondermaats zijn. Spanning blijft er aardig in, al valt het einde met de slechte special-effects wel wat tegen.

* * *

Pakte me niet. Brian Cox doet het goed, maar Damian Lewis als zogenaamde alleenheerser in de gevangenis is natuurlijk echt een lachertje. Karakters hebben te weinig diepgang om er echt binding mee te krijgen, terwijl dat bij ontsnappingsfilms juist zo essentieel is. Het gevangenissfeertje kwam ook niet lekker over.

In eerste instantie was ik ook niet te spreken over de opbouw van de film, maar naarmate de plot vorderde werd daar wel wat leuker gebruik van gemaakt. Paar kleine hoogtepunten her en der, maar zeker geen hoogvlieger in het genre.

* * ½

Leuk! Ik word al snel enthousiast als ik lees dat er een groepje mensen gaat kamperen in de bossen. Voor mij de perfecte setting voor een horrorfilm: afgelegen, mysterieus en een makkelijke locatie om er flink wat suspense in te stoppen en spanning te creëren. Dat lukt Evidence ruimschoots. De rare geluiden uit het niets lieten mij direct aan het beeld vastplakken. Door het hand-held filmen heb je bovendien het idee dat je er zelf helemaal inzit. Een makkelijk, maar effectief trucje.

In de eerste helft van de vrij korte film wordt de spanning flink opgeschroefd en er zitten wat aardige schrikmomenten in. Vervolgens trekt de film in het laatste halfuur alle registers open. Het Blair Witch Project sfeertje verdwijnt en neemt de suspense grotendeels met zich mee. In de zo rustige bossen staat keiharde actie ineens centraal. Een nogal abrupte en over de top switch, maar het vermaakt doordat je geen idee hebt wat er precies aan de hand is. De film geeft ook nergens een echte verklaring, maar wel een aantal hints waardoor je fantasie de rest in mag vullen. Niets mis mee.

Het tweede deel is wel iets minder. De personages zoeken de problemen ook wel op, maar dat kun je ook wel verwachten. Het trucje met het storende beeld kende ik na een paar keer ook wel en was ik op den duur dan ook zat. Het spectaculaire einde stopt niet bij de aftiteling, maar gaat echt tot de allerlaatste seconde van de film door. Leuk gedaan, ik heb me vermaakt.

* * * *

Vermaakt. Een lekker vlotte opening met een mysterieus tintje vormt een aardige start voor een verder redelijk onderhoudende film met een simpel uitgangspunt. Zet acht personen bij elkaar en laat ze antwoord geven op die ene vraag die mogelijk recht geeft op de felbegeerde baan. Gelukkig ontpopt de film zich niet direct tot een of andere martelprent, maar wordt er aandacht geschonken aan de verschillende theorieën die de personages bedenken. Het script heeft wel duidelijk een aantal gaten en Exam ontstijgt de middelmaat niet of nauwelijks, maar het blijft boeien. Jammer is wel dat de meeste acteurs geen beste prestaties neerzetten en de personages te oppervlakkig zijn om er echt wat psychologische diepgang in te krijgen. Het einde vond ik in al zijn eenvoud helemaal niet verkeerd. Jammer is wel dat het wat overdreven uitleggerig wordt, maar aan die kwaal lijden heel veel films.

* * ½