Opinions

Goede Scandinavische productie, die een breed publiek zal aanspreken.

Erg sfeervol door de typisch Scandinavische omgevingen en het fijne acteer- en camerawerk. Zeker Nyqvist komt erg goed uit de verf.

Af en toe vliegt de film tot mijn verdriet wel schromelijk uit de bocht. Helaas slaagt Så som i Himmelen er vaak niet in op authentieke wijze aangrijpend te zijn, zonder sentimenteel te worden; en doet wat dat betreft onder voor andere Scandinavische films, die dat vaak veel beter onder de knie hebben.

Prima kinderfilm.

Heerlijke oppervlakkig Amerikaans schoolband sfeertje, die de hele film vlak voor de grens van doorslaan blijft. Grootse rol van Jack Black. Kinderrollen worden nergens echt storend. Af en toe heb ik best wel zitten lachen: Skydiven in een zaal zonder publiek, de quote 'yeah, we'll work on that later. It's a long shake.' .

Verassende voldoende, wellicht ook wel een klein beetje door de lage verwachtingen.

Film moet het hebben van een aantal behoorlijk expliciete scenes, want inhoudelijk beklijft het simpelweg niet. Het onderwerp is absoluut gedurfd en actueel. De uitwerking blijft uiteindelijk erg braaf en zelfs wat clichématig (ook de al eerder genoemde zwakke rol van Mulligan helpt niet mee). Alsof McQueen het niet aan heeft gedurft de echt harde, smerige waarheid op het scherm te tonen.

Film weet mij nergens te overtuigen.

Te veel scenes zijn te kort en missen diepgang of spanning. Werkelijk alle personages zijn vlak. Het drietal familieleden dat met Sayra meevlucht blijven van begin tot einde drie vrijwel niet te onderscheiden vreemdelingen. Het speerpunt van de film, de relatie tussen Sarya en Casper, wordt onvoldoende uitgediept en komt vrij ongeloofwaardig tot stand; Waarom Sarya een bendelid in vertrouwen en bescherming neemt, is vanuit het weinige wat we van haar te weten krijgen, haast niet te verklaren. Dat zij in haar positie als vluchteling afstand neemt van haar familie en ervoor kiest om met Casper mee te gaan, lijkt me nog minder geloofwaardig.

Film bevat wel mooie beelden en persoonlijk heb ik mij absoluut niet geërgerd aan de acteerprestaties, die ik over het algemeen redelijk tot goed vond. Muziektechnisch was ik her en der niet echt te spreken. De sfeer van de muziek vond ik bij tijd en wijle totaal niet bij de scenes passen.

Het helpt helaas ook niet mee dat ik werkelijk niks met dat hele bende-gebeuren heb. Elke keer dat het woord 'homie' in een zin ter sprake kwam had ik dan ook moeite om mijn lach te bedwingen. In dat genre kan ik een Cidade De Deus een stuk beter verteren, waarin voornoemde mij totaal niet heeft gestoord. Als film over vluchtelingen in Midden-Amerika, door de redelijk originele setting, nog een krappe voldoende waard.

Tja, het onderwerp blijft aangrijpen, maar deze film is wat mij betreft erg middelmatig.

Deed me wat denken aan The Help (2011) en ook aan The Boy in the Striped Pyjamas (2008). Gemene deler van deze films is dat ze een dramatisch onderwerp op een behapbare manier proberen aan te kaarten. In essentie lovenswaardige initiatieven en zeer geschikt om de – veelal jongere – kijker, die minder zin heeft uitdrukkelijk aangrijpende drama’s te verwerken, met deze onderwerpen (Apartheid, discriminatie, holocaust) te confronteren. Het probleem is dat deze aanpak voor andere doelgroepen doorgaans averechts werkt en het drama daardoor minder goed overkomt. Daarnaast, trapt Skin (2008) ook nog in een welgekende val van biografische films, door veel te gehaast van de ene, naar de andere belangrijke gebeurtenis te springen. Alles bij elkaar, wist het mij in ieder geval amper aan te spreken.

Films met een biografisch tintje, ik blijf er maar mee botsen.

Vaak moet er teveel verteld worden en resulteert dat in een voortdurend opgejaagd gevoel. The Social Network weet deze valkuil helaas ook niet te omzeilen. Als er dan ook nog frequente loopjes met de feiten worden genomen, blijft er eigenlijk weinig over. Neemt niet weg dat het verder een puike productie is.

Typische Coppola; een film om helemaal in te verzinken; met zulke breekbare en geloofwaardige scènes, dat een duidelijk narratief simpelweg overbodig is.

Het begint direct sterk met een briljante openingsscène. Daarnaast nog een pak andere rake statements, want in het leven van Johnny is een paaldansact door een blonde tweeling bovenal slaapverwekkend, ziet het illustere Chateau Marmont er helemaal niet zo bijzonder uit en gaat die extravagante Ferrari ook nog eens stuk. Jammer dat het er een enkele keer iets te dik bovenop wordt gelegd, want daardoor verliest Somewhere bij tijd en wijle juist de charme die 'm zo goed maakt.

Prima docu over een onwaarschijnlijke zwendel in een intrigerende wereld. Goed materiaal, mooi opgebouwd en humoristisch. Prachtig hoe de jongensachtige Rudy de pretentieuse 'fine-wine' wereld een hak zet. Zelden met zoveel plezier een docu gekeken.

Spring Breakers heeft duidelijk meerdere gezichten.

Maatschappijkritiek, verpakt in een moordende tempo, weergaloos kleurgebruik en dito camerawerk. Wat kan je nog meer vragen van een film? Helaas bij vlagen veel te excessief en daardoor, ondanks dat dit duidelijk een functie heeft in deze film, onaangenaam om naar te kijken. Ik sluit me aan bij bovenstaand bericht dat Korine deze ingeslagen weg mag voortzetten, zij het dat de volgende film wat mij betreft een minder hinderlijk onderwerp mag raken.

Hij krijgt van mij vier sterren om hem bij deze opdracht aan te moedigen.

Het mag een hele prestatie heten om in dit rijke universum, een dergelijk lege film te maken.

Noem het een deja-vu gevoel, herkauwen of een nieuw jasje, feit blijft dat deze film eigenlijk niks nieuws te bieden heeft. Geen interessante politieke gebeurtenissen, het schreeuwende gemis van aansprekende helden, en een haast universele aanleg voor de force (het laatste kan wellicht gezien worden als een vernieuwing, zij het een totaal misplaatste). Het is te hopen dat er in de vervolgdelen een aantal puzzelstukjes op hun plaats gaan vallen, want de sfeer mag dan als vanouds zijn, zonder noemenswaardig verhaal steekt dit fantasieloze gebeuren schril af tegen álle voorgaande delen.