Opinions

Geflipte mix tussen cliché en vernieuwing. Zeer aardig opgebouwd naar het veelbesproken einde. Het is enkel jammer dat de verkwikkelingen in het bos het niveau van de scenes in de controlroom niet halen, want met een wat vlottere chemie tussen de tieneracteurs had deze film pas echt hoge ogen kunnen gooien.

Krachtige sfeerscheppingen, vindingrijke foefjes en visuele aardigheden bij de vleet. Dit alles wordt nogal overschaduwd door een schier gebrek aan achterliggende motivaties, gebrek aan enige kaders, of wellicht mijn eigen onvermogen om ook maar iets in de richting van een interpretatie te komen. Waar gaat dit over? Narcisme?

Camerawerk is wel van een ander planeet. Camera die moeiteloos door een autovoorruit lijkt te bewegen, de al veel genoemde 360 graden draaiende camera en toch ook vooral die scene waarbij Marc Stevens in zijn tot stilstand gekomen auto van buitenaf gefilmd wordt, het zicht vaak belet door de verregende voorruit, met af en toe de ruitenwissers, waardoor je weer een glimp van hetgeen zich afspeelt in de auto opvangt.

Grote oplichters blijven mij fascineren. Films over dit onderwerp weten mij doorgaans dan ook eenvoudig te boeien, zelfs als er eigenlijk meer te ergeren dan te genieten valt - e.g. The Hoax (2006).

Neem daarbij dat het kijkplezier bij vlagen erg hoog is en Di Caprio in de wieg is gelegd voor dit type rol en we hebben hier misschien wel met de best geslaagde film van Spielberg te maken (Jurassic Park uitgezonderd).

Prima tussendoortje.

De film komt snel maar zwak op gang. Binnen vijf minuten zitten we midden in een weinig creatieve opstand, waarin de nodige clichés niet geschuwd worden en te weinig verassing zit. Gangenvol met schreeuwende zware jongens die dingen aan het slopen waren is toch een beetje lachwekkend. Ook het acteerwerk is, zeker het eerste uur, onder niveau.

De gebeurtenissen krijgen in het tweede uur langzamerhand gelukkig meer betekenis en antiheld Juan en zijn relatie tot Malemadre komen tot leven. We verschuiven ons vanuit een uitgezakte houding richting het puntje van onze stoel, er vinden nog enkele ongeloofwaardigheden plaats, zo vragen we ons nog eens hardop af wat een zes maanden zwangere vrouw in haar eentje midden in zo'n heftige demonstratie doet en schieten we nog een keertje in de lach wanneer supervillain Malamadre opeens opmerkzaam emotionele trekjes vertoont. De spanning wordt verder opgebouwd en de film wordt rauwer, wat leidt tot het onvermijdelijke harde einde.

Ondanks dat er vrij weinig gebeurd, bleef deze mooie rustige roadmovie, met een fijne, authentieke sfeer zonder moeite boeien.

De lome hitte wordt goed overgebracht en straalt door de overbelichting af en toe bijna van het scherm af. Muziek is enkel te horen als er een radio aanstaat en persoonlijk vond ik dit zeker bijdragen aan de hele sfeer. De radio speelt een vrij prominente rol, dus het is absoluut niet zo dat je naar een stille film zit te kijken. Dialogen worden ondanks de vele close-ups mooi rustig gebracht en het acteerwerk is prima op orde. Vooral Ranulpho is een mooi, breekbaar, 'echt' personage geworden.

Ja, een prima film, waar je echter wel de nodige rust voor in je gat moeten hebben.

Audiovisueel aantrekkelijke docu over een nogal typische rockidool. Bij vlagen behoorlijk heftig, soms ook ronduit irritant. Voor de echte fanboys waarschijnlijk weinig nieuws onder zon. Ondanks dat het een behoorlijke zit was kon het mij wel bekoren.

Geheel is minder dan de som van de delen.

Ondanks subliem acteerwerk en voldoende moois voor het oog, beklijft het allemaal niet of nauwelijks. De nogal extreem activistische ondertoon en de bizarre tempoversnelling rond de helft van de speeltijd zijn hier zonder twijfel debet aan. Met de enorme hoeveelheid context die nodig is om het complot rond te krijgen, verdwijnt de magie van het mysterieuze eerste uur volledig. Echt een gemiste kans, want het onderwerp an sich vond ik zeer aangrijpend.

Verrassend vermakelijk!

Geflipte personages, bijna feilloos gecast (!) en tot een kwartier voor het einde plezierig pretentieloos. Erg jammer dat het verhaal naar het einde toe volledig uit de bocht vliegt. Als de ondertiteling direct na de dood van Sebastiaan in beeld was gekomen, was ik ongetwijfeld nog meer gecharmeerd geweest van de zonderlinge avonturen van dit stel 'geile tieners'.