Opinions

Slechte poging.

Veel The Game (1997) déjà vu momentjes. Alleen waar aangehaalde titel nog vermakelijk, luchtig en op een behoorlijke manier uitgewerkt was, is Vanilla Sky dat allemaal niet.

Gelukkig bevat het middenstuk nog enkele sterke scènes, waarna het in het laatste half uur volledig mis gaat. Begeleid door platgedraaide sentimentele deuntjes van Sigur Rós, blijkt alles te verklaren door een aangekochte lucide droom. En wellicht dat ik de diepere boodschap niet heb begrepen, maar als deze werkelijk neerkomt op platitudes als dat 'het zoet minder zoet is, zonder het zuur' en dat we toch 'vooral moeten genieten van de kleine dingen', dan is dit ook nog eens één van de meest oppervlakkige films die ik ooit heb gezien.

Verbluffende film. De oorlog door de ogen van een angstig zesjarig Joods meisje. Klein en groots tegelijkertijd. Soms zo pijnlijk dat enkel het zicht op het einde van de scène het getoonde verteerbaar houdt. Ook cinematografisch behoorlijk sterk, met als hoogtepunt de droomachtige sfeer rond de nazistische kerstdis.

De eerste vijf minuten zijn overigens van een bizarre lugubure schoonheid die gevoelsmatig de hele holocaust vat.

Verdient misschien wel de volle score.