Opinions

Torenhoog waren mijn verwachtingen. Groot was dan ook de teleurstelling toen ik besefte dat deze film mij niet bovenmatig wist te boeien.

Dit valt gedeeltelijk te wijten aan dat de sfeer niet in mijn straatje ligt (té klinisch), maar toch bovenal aan het duffe plot. Zo vond ik het gegeven dat scènes uit het geschreven boek en de werkelijkheid met elkaar verweven waren vooral een gimmick. De romantiek die verder overbleef is niet interessant genoeg, beetje much ado about nothing om eerlijk te zijn.

Dat is toch jammer, want de film begint zeer sterk met een prachtige voice-over. Verder zijn er bij tijd en wijle mooie beelden en fijne geluiden te bewonderen. Helaas allemaal niet genoeg om de, misschien ook wel verkeerde, verwachtingen in te lossen.

Het geheel deed mij wat denken aan een light-versie van Enter the Void. Her en der wat flikkerende beelden, surealisme en schokkende scenes, maar over het algemeen een stuk beter te verteren. Vond dit uiteindelijk een goede film en dat kwam voornamelijk door het verhaal van Sara Goldfarb.

Het begint al bij de geweldige vertolking door Ellen Burstyn, die ervoor zorgt dat ik me helemaal kon inleven in de situatie van deze weduwe. Sara is een veel te lieve, niet al te intelligentie alleenstaande vrouw die hopeloos probeert invulling te geven aan haar doelloze realiteit. Na een misleidend telefoontje belandt ze in een waanwereld, welke haar weer een reden geeft om 's ochtends op te staan. Elke dag wordt een zoektocht naar haar "fix": het afvallen, het beste plaatsje in de zon, de roem van televisie, aandacht in het algemeen, etc. Alhoewel Sara zich aanvankelijk fijn voelt in haar droomwereld, komt de realiteit met enige regelmaat hard om de hoek kijken. De koelkast begint te bewegen en de eerste tekenen van krankzinnigheid doen zich voor. De waanzinnig goede nachtmerrie scene geeft het startsein voor een climax opbouw, welke tot apotheose komt tijdens de shockbehandelingen. Brok in m'n keel.

Parallel hieraan loopt het verhaal van Harry, Tyrone en Marion. Toch wel een beetje een standaard harddrugs verhaal, waarin de nodige clichés niet geschuwd worden. Het laatste half uur is vrij intens, maar menig documentaire vertelt soortgelijke verhalen beter en schokkender. Nergens wordt de kwaliteit van Sara Goldfarb gehaald.

Waarschijnlijk nog het best te typeren als een redelijke verfilming van een ijzersterk verhaal. Dat verhaal houdt m.i. in dat in een post-apocalyptische wereld, waarin haast iedereen en alles zijn menselijkheid heeft verloren, kinderen nog iets van moraal kompas bieden. Hoewel dit principe behoorlijk sterk is uitgewerkt, is zoiets toch vooral aan McCarthy toe te schrijven die hiervoor het uitmuntende materiaal heeft aangedragen. Op andere vlakken kent de film geen duidelijke uitblinkers. Zo blies de post-apocalyptische wereld me nergens echt van mijn sokken, ging het acteerwerk nooit echt door merg en been en greep de mistroostigheid me niet volledig bij de strot.

Iedereen die TFA en R1 heeft gezien ontkomt niet aan het maken van een vergelijk. Om dit maar direct uit de weg te ruimen: persoonlijk vind ik R1 lichtjaren veel beter.

In tegenstelling tot iemand hierboven vind ik de setting en het tijdperk wel degelijk interessant genoeg voor een op zichzelf staand verhaal. De Deathstar is één van de meeste iconische ruimteschepen uit de hele serie en the Battle of Scarif representeert de eerste overwinning van de rebellen op het keizerrijk. Het dunkt me dat er films zijn gemaakt rond minder materiaal. Door het spaarzame gebruik van de force zijn de scenes waarin het wel wordt gebruikt des te krachtiger (sowieso zijn de twee scenes met Lord Vader erg sterk; zeker de laatste is bijna een instant klassieker). Daarbij markeert dit op waardige wijze de totale absentie van de Jedi in deze periode. Ook van de terugkeer van een aantal helden (Raddus, Tarkin, Leia) en de (bijna) naadloze aansluiting op ANH werd mijn Star Wars hart uitermate blij. Met de keuze om uiteindelijk alle helden te laten sterven schiet deze film volledig door het plafond van zijn potentie heen. Verassend sterk!