Opinions

Volgens mij een van de slechtste films tot nu toe. Zeer spijtig dat dit uitstekende boek (naar mijn mening het op twee na beste boek, na deel zeven) op deze manier wordt vertaald naar deze film.

Veel te veel aandacht wordt geschonken aan de relaties van de verschillende hoofdpersonen. Uiteraard wordt dit in het boek ook gedaan, maar dat is niet de essentie van dit deel. De essentie van dit deel is volgens mij de beschrijving van het verleden, het samenkomen van Perkamentus en Harry tot een uiteindelijk doel en het uitleggen van Harry's lotbestemming.

Daarnaast kan ik het niet uitstaan dat er in de film gewoon scenes worden toegevoegd om de film 'spannender' te maken, dit werkt bij mij in ieder geval averechts.

Ten slotte vind ik het zeer onzorgvuldig om de slotscene op deze manier uit te voeren zoals in de film is gedaan. Ik zat me zeer te verheugen, maar wat ik voorgeschoteld kreeg was slechts een zwak aftreksel van een stel willekeurige gebeurtenissen, verreweg van de helse oorlog die in het boek wel woedt.

Natuurlijk moet je deze film los zien van het boek, maar als ik dat doe dan wekt de film alleen maar vragen op, omdat de gebeurtenissen elkaar in zo'n tempo opvolgen dat je het als niet-beleesde kijker nauwelijks kunt volgen. De film probeert zich op zoveel dingen tegelijk te focussen en van alles een graantje mee te pikken, waardoor het alle planken misslaat.

Niet wat ik verwacht had, desondanks niet onaangenaam. Positieve verassing was voor mij het acteerwerk van Rupert Grint (Ron), zeer sterk!

Harry Potter and the Order of the Phoenix.

Na eerst het boek te hebben herlezen en net de film te hebben gekeken kan ik concluderen dat dit waarschijnlijk de meest afgeraffelde film tot nu toe is. Waar er in het boek veel informatie wordt uitgelegd, plotlijnen duidelijk worden gemaakt en verhoudingen zichtbaar worden vertoont de film hier een aaneenrijging van grote vraagtekens en plotholes, met als toppunt het gedeelte over de profetie.

Eerst even over de film, hij begint goed, met een mooie setting en aardige beelden van Little Winghing en de eenzaamheid. (Ik zal maar niet verder ingaan op de verkeerde informatie die wordt gegeven in deze scènes, anders blijf ik uren door ratelen). Vanaf dat moment komen er eigenlijk in een gigantisch tempo een aantal belangrijke gebeurtenissen voorbij, waarin een hoop personages worden geïntroduceerd, maar hun relaties niet echt duidelijk worden. Ook kan ik geen hoogte krijgen van Harry en zijn relatie ten opzichte met Ron en Hermione.

De scenes op The Ministery of Magic zijn verbluffend mooi en geven weer de oude Harry Potter sfeer te pakken, maar het kan niet verbloemen dat er achter deze zeer oppervlakkige film een hoop schuilgaat, waar je niet achterkomt. Dat blijft toch mijn grootste struikelpunt, hoewel het natuurlijk niet te voorkomen is.

Het acteerwerk wordt steeds beter, hoewel ik nog steeds geen fan ben van Emma Watson (Hermione), die naar mijn mening heel geforceerd overkomt. Wel ben ik een fan van Gary Oltman (Sirius), met wie je eindelijk (net als Harry eindelijk in deze film) een band krijgt. Waar ik echter helemaal niet over te spreken ben is de vertolking van het karakter Dolores Jane Umbridge, ongelofelijk wat heb ik me daaraan geïrriteerd. Ofwel dit misschien de bedoeling is geweest van de regisseur, dat weet ik niet, maar naar mijn mening is het bedroevend. Gelukkig maakt de eindscène en hoop goed en ook daarin zien we de goede acteerprestaties van Daniel Radcliffe (die de film eigenlijk nog niet niet kan dragen) duidelijk naar voren komen, vooral op het moment dat Sirius doodgaat.

De krantenkoppen die tussen de scènes doorvliegen vind ik persoonlijk wat geforceerd en een makkelijke oplossing, maar aangezien dit ook in het boek veel naar voren komt (met The Daily Prophet en The Quibbler bijvoorbeeld), kan ik het wel begrijpen. Wat de film siert blijft toch vooral het mysterie, de muziek en de fantastische beelden van dat kasteel, waar ik geen genoeg van kan krijgen. De meeste van de beesten zijn ook fenomenaal weergegeven, met als enige uitzondering de spuuglelijke reus Grawp.

Al met al blijf ik met een onvoldaan gevoel zitten, iets waar ik me toch erg aan stoor. Het voelt meer alsof de regisseur de film beschouwde als een plichtmatigheid dan een avontuur. een plichtmatigheid. Volgende keer de feiten misschien iets meer naar waarheid vertellen, wat langer de tijd nemen voor iets meer dialoog, dan maar een film van 3,5 uur, wie weet. Voor nu: 3 sterren.

Gisteren herzien, evenals mijn mening. Verreweg de beste film uit het eerste deel en veel minder een tussendoortje zoals sommigen hier beweren. Niet in de eerste plaats vanwege het verhaal; er wordt namelijk voor de eerste keer veel uit de doeken gedaan over de geschiedenis van de hoofdpersonen én een aantal belangrijke nieuwe personages doen hun intrede (Lupin, Black en Trelawney). Maar vooral omdat deze film qua sfeer en beeld bijna het beste te bieden heeft van de gehele reeks.

Wat Cuaron hier namelijk weet neer te zetten is bij vlagen subliem en past perfect binnen de duistere sfeer die dit deel overschaduwt. De aanhoudende regen, het constante donderen van het onweer, het gevoel voor bos en natuur, de spookachtige sets en de langere scènes met meebewegende camera en minimale belichting vormen een krachtig geheel. Ook de special effects, met name Buckbeak, de Dementors en de Whomping Willow, zien er erg goed uit en weten te overtuigen.

Tot slot is het fijn dat de jonge acteurs in deze film beter weten te overtuigen en het daardoor minder geforceerd aanvoelt dan in de eerste twee delen. Het valt niet te ontkennen dat Cuaron door de volwassen benadering van deze film een deel van zijn originele publiek heeft verloren, maar mijns inziens is dat het volledig waard geweest.

Lelijk!

Na vier minuten al hoofd- en buikpijn van deze ongelofelijk schokkerig gefilmde troep. Een slecht plot, bijzonder slechte acteurs en onzinnige dialogen gaan gepaard met overdreven aanwezige muziek. Maar het meest storende zijn nog wel de verschrikkelijke beelden en visuele effecten.

Mijden dit.