Opinions

Aardige film, maar een flinterdun verhaal. Ik vind het zeer ongeloofwaardig dat je Erik Ponti in de eerste scene nog bijna iemand dood ziet slaan, en hij daarna ineens het heilige engeltje speelt, alleen vanwege de liefde voor zijn moeder... Hij speelt dit overigens wel echt uitstekend, net als de rest van de cast.

Het sfeertje dat wordt neergezet is vrij aardig, maar echt overtuigen kon het niet. De personages zijn allemaal stereotypen. Daarnaast worden ook even alle cliche's boven tafel gehaald (je zit er gewoon op te wachten totdat hij in die ring stapt).

Al met al aardig, maar niet goed. 2,5*

Ik klikte even op 'meningen' en al snel werd mij duidelijk dat hoe lager ik scrollde (hoe ouder de berichten werden) hoe beter de ratings werden, wat me toch enigszins opviel. Misschien zijn dit toch de mensen die de film eerder hebben gezien, omdat de film hen meer aanspreekt dan de anderen.

Voor mij geldt eigenlijk hetzelfde. Hoewel ik deze film pas gisteren heb gezien wilde ik hem eigenlijk al in de bioscoop zien. Eerlijk gezegd begrijp ik de lage ratings van de laatste berichten hieronder niet zo goed. Naar mijn mening wekt de film veel spanning en emotie.

De mindere punten aan de film vind ik toch het gebrekkige Engels van de hoofdrolspeler (",... he works for the 'Duitsers'") en het niet zeer sterke acteerwerk van de verschillende acteurs in de bijrollen. Ik zeg het met recht op deze manier, misschien wat genuanceerd, omdat het mij niet echt stoorde, maar ook niet overtuigde.

De film is voor mij vooral goed op het visuele en verhalende vlak. Dat mensen op deze pagina zeggen dat er in deze film nauwelijks een verhaal zit vind ik terdege onbegrijpelijk; het is een zeer psychologisch oorlogsdrama, met een hoop verschillende personages, waarvan de hoofdpersoon nog de grootste ontwikkeling doormaakt (een veel te vroege coming-of-age). Het visuele vlak behoeft denk ik geen verdere uitleg, de beelden van het Nederland uit 1945 zijn prachtig.

De film ontroert en ontstijgt het gemiddelde met gemak.

4,5*

Na een tijdje terug Laberinto del Fauno te hebben gekeken leek deze andere Spaanstalige film van Guillermo del Toro (producent red.) me erg interessant. Hoewel ik aan het begin van de film nog twijfelde zijn mijn verwachtingen ruimschoots waargemaakt.

Na aanvang lijkt het er echter op dat de film wegdruipt in alle horrorcliche's (afwisselend camerawerk, duistere setting in het bos) blijkt deze echter alle valkuilen te omzeilen. Mede doordat Bayona er vaak voor kiest de spanning hoog op te bouwen en dan in plaats van een plotselinge gebeurtenis de spanning weer op mysterieuze wijze af te bouwen. Stuk voor stuk ontvouwt zich een ingewikkeld raadsel.

Het camerawerk blijft de gehele film door zeer stijlvol, en ondanks dat het naar mijn mening op sommige momenten wat geforceerd aanvoelt (bijvoorbeeld een van de laatste scenes waarin de oudere Laura tegen de muur klopt) is het niet storend.

Daarnaast speelt de muziek (zoals vaak in dit soort films) een belangrijke sfeerbepalende rol. Hoogtepunt hierin was voor mij de scene waarin Laura door het water rent.

Toch weet de film ondanks groot gebruik aan standaardelementen voor mij onvoorspelbaar te blijven, te boeien, een interessant verhaal te tonen en een nog mooier slot te bieden (hoewel sommigen het daar niet mee eens zijn las ik hier al). Wederom dus een zeer sterke film van Spaanse makelaardij!

Vier sterren.