Opinions

Perfect.

Maar dat is de film zeker niet, laat ik dat vooropstellen. Het verhaal is flinterdun en dient mijns inziens dan ook alleen om zoveel mogelijk spiegels in beeld te brengen. Daardoor duurt het na de openingsscène ook erg lang voordat de film enigszins op gang komt. Toch, wanneer de film zijn climax bereikt in het laatste halfuur zit je als kijker zeer geboeid te kijken. De dunne grens tussen realiteit en fantasie vervaagt, wat resulteert in een visueel spektakel.

Nee, dan is ballet toch een stuk interessanter dan wiskunde. 3,5*

Bordertown is een zeer matige film, met slechts enkele positieve punten.

De film opent sterk, met een karakteristieke impressie van het grensgebied Juarez, waar verkrachting en moord hoogtij viert. Sterke beelden bepalen de sfeer voor het begin van de film. De scenes in de fabriek zijn mooi en de busrit met vervolg is ook sterk. Echter wordt de sfeer verpest door de scenes in Amerika, vooral daar door het wisselvallige acteerwerk van de hoofdpersonen. Het verhaal (overigens gebaseerd op ware feiten) is sterk, maar komt niet goed uit de verf.

Een ander zeer storend punt zijn de dialogen. Er wordt vaak gewisseld tussen Spaans en Engels, wat opzich zeer realistisch kan zijn, ware het niet dat indianen in Mexico geen woord Engels spreken en Lauren (Lopez) aan het begin van de film nog beweert geen woord Spaans te spreken. Bovendien, als twee Mexicanen met elkaar praten, praten ze toch gewoon in hun moedertaal? Volgens mij was de gehele film beter afgeweest als iedereen Spaans zou praten (dat zou Jennifer Lopez ook een beetje geloofwaardigheid geven in haar rol)...

Tussen het verhaal door worden verscheidene keren flashbacks getoond, op zich wekken deze de interesse, ware het niet dat ze aan het eind compleet te niet worden gedaan, door ze open en bloot op tafel te leggen. Het mysterie was gewekt, waarom dan nog uitleggen?

Maar misschien nog wel het grootste punt van ergernis waren de constante wisselingen van het genre. Wat juist een heel interessant punt had kunnen zijn, komt in deze film heel geforceerd en totaal onnatuurlijk over. We schieten van een autoachtervolging (ze is toch een journalist!?) naar een dramatisch beeld met veel gevoel. Zeer slecht uitgewerkt (mede door de hierbij vaak dramatisch gekozen stereotiepe muziek).

Ondanks dat het verhaal weet te boeien, duurt de film veel te lang om boeiend te blijven. Het einde is daarnaast ook nog eens niet om over naar huis te schrijven dus deze film eindigt voor mij beneden de middelmoot. Voor de mooie scenes aan het begin en de aangrijpende beelden af en toe nog 2 sterren, maar hoger kom ik echt niet uit.

Gisteren herzien en ik bljif absoluut bij mijn mening. Sterke film met een goede sfeer. Verhaal verloopt vlot en stoort me niet. Mooie scenes worden afgewisseld met rauwe actie, nergens wordt de grens overschreden of wordt het overdone. Hele film is zeer onderhoudend en is voor mij nog steeds dé norm voor de hedendaagse spionagethriller.

Enige minpunt aan de film vond ik dat de persoon Bourne van mij wat dieper uitgewerkt mocht worden. Zelf heb ik het boek niet gelezen, maar ik kan me voorstellen dat de boeklezers het wel met mij eens zullen zijn. Af en toe heb ik het gevoel dat hier met iets meer diepgang meer te halen valt.

"I'm gonna say goodbye now"

Boy A. Een aangrijpende film over een jongen die na een gruwelijk verleden probeert te rehabiliteren. Ondanks de mooie beelden, sterke cast en het boeiende verhaal, weet de film niet op alle vlakken te overtuigen. Het begin is heel sterk, waarin je Jack zich ziet aanpassen aan de voor hem totaal nieuwe werkelijkheid. "McDonalds.." Door zich steeds sterker staande te houden komt hij bijna in de problemen wanneer hij het opneemt voor zijn vrienden en een volslagen vreemd meisje.

Daarna zakt de film eigenlijk weg en ondanks het mooie einde vond ik vooral de relatie tussen The White Whale en Jack niet overkomen. Veel vreemde teksten en onwennigheden tussendoor maken het voor mij nog niet interessant. Mede daarom had ik op het einde het gevoel dat de film eigenlijk meer zou kunnen. Het is wel ontroerend en mooi, maar toch ook weer net niet.. Ik twijfel dan ook sterk tussen een 7 en een 8, maar ik hou het op een 7 want hier had veel meer ingezeten.

Volgens mij is dit een ijzersterke film.

Natuurlijk zal er altijd discussie blijven over de taal en over de ongeloofwaardigheid van het verhaal, maar dat is ook niet wat deze film zo sterk maakt. Het verhaal was er immers al vanuit het boek, en qua taal zijn de producenten gedurende de gehele film zeer consequent gebleven. De manier waarop het boek verfilmd wordt is vervolgens fantastisch. Visueel is het prachtig, de dialogen zijn boeiend en de muziek is meeslepend.

Sommigen zullen vinden dat de personages te stereotiep zijn, ik denk echter dat dit het verhaal ten goede komt, het draait echter om het jongetje. Hoe de relatie met zijn vader, moeder en zus veranderd, en uiteindelijk ook die met die jongen uit de titel. Juist door de naïviteit van de hoofdpersoon blijft de film enigszins luchtig en wordt het nergens te zwaar. Door die vragen, vaak zo treffend en soms zelfs bijna lachwekkend, wordt je als kijker meegezogen in het verhaal. Een verhaal over keuzes maken, en hoe moeilijk dat eigenlijk is. En wanneer de film tenslotte wel zwaar wordt, en de waarheid zich langzaam ontvouwt, is het effect maximaal, resulterend in een briljant einde.

Sentimenteel? Nee, raak. 4*

Hoe hou je een anderhalf uur durend verhaal over een man die levend is begraven interessant? Deze vraag lijkt centraal te staan in deze tweede film van Rodrigo Cortés. Er worden dan ook zoveel noodgrepen en onzinnigheden toegepast om de tijd te vullen, dat een kortere film spannender en eenduidiger zou zijn geweest. Hierdoor zit je als kijker af en toe gefrustreerd te kijken naar onlogische acties van de hoofdpersoon en scènes die totaal niets toevoegen aan de film. Na het vervolgens abrupte einde blijf je als kijker toch achter met een hoop onbeantwoorde vragen.

Ondanks dit weet de film zijn spanning aardig te behouden, niet in de laatste plaats door Ryan Reynolds, die we tot nu toe alleen maar kenden van films als ‘Van Wilder’ en ‘The Proposal’. Hoewel dit voor de hoofdpersoon dus ook een experiment is, draagt hij deze film -dat moet ook wel- en weet hij zijn imago afzijdig te houden.

Aardig om een keer gezien te hebben, maar verder dan een matig experiment komt deze film niet.

2,5*