Opinions

"Bombastisch Oorlogsfilmpje Dat Zichzelf Serieus Probeert Te Nemen"

Dat was Pearl Harbor. Michael Bay vind ik een wisselende regisseur, die soms weleens iets zeer vermakelijks kan afleveren en soms totaal kan floppen. Een oorlogsfilm vond ik eigenlijk niks voor hem... en daar had ik gelijk in. Op visueel gebied voldoet Pearl Harbor zeker. De actie is lekker hard en goed in beeld gebracht, met prima visuele en speciale effecten. En alhoewel hij lang was, kan ik niet zeggen dat ik me ooit heb verveeld.

De acteerprestaties waren niet alles, maar toch zeker geloofwaardig. Helaas nogal platte personages en alhoewel een romantisch subplot, Bay heeft zich weer eens te veel laten meeslepen in de actie, waardoor het meeleven met de personages minimaal is. Verder is de romance ook niet veel soeps. De dialogen tussen Evelyn, Rafe en Danny waren stuk voor stuk cliché. Hieruit blijkt maar weer dat Bay niet goed om weet te gaan met drama en romance.

Gelukkig hier en daar wel wat leuke humor waar ik wel om kon lachen en de Japanners, die toch wel cool in beeld waren gebracht, zorgden voor wat vaart in de film. Toch wel jammer dat in deze film ook weer de Japanners als de echte 'schurken' zijn afgeschilderd, zoals in films als Star Wars en Harry Potter, terwijl de Amerikanen het pure goed zijn. Is nogal ongeloofwaardig.

Op het einde van de film werd het wel even spannend, maar Bay gaat toch de mist in. Omdat ik door de slechte personages niet goed heb mee kunnen leven, voelde ik vrij weinig toen Danny dood ging. Natuurlijk ook weer over-sentimenteel gedoe en dan krijgen we een epiloog die me sterk deed denken aan die van Harry Potter and the Deathly Hallows. Erg slap dat Rafe zijn zoontje naar Danny heeft vernoemd en ja hoor... natuurlijk houd het zoontje ook meteen van vliegen. Kom op! Waarom laat je hem dan niet meteen zien terwijl hij zijn ontbijt zit te eten met allemaal Amerikaanse vlaggetjes in z'n brood gestoken.

Dankzij het feit dat ik me ondanks de lange speelduur niet heb verveeld, de goede actie en de geloofwaardige acteerprestaties houd ik het toch nog op nèt een voldoende.

3,0 sterren.

Na alle box-office hits van de vorige drie piratenblockbusters kon een vierde deel natuurlijk niet uitblijven. Regisseur Gore Verbinski stapt op en Rob Marshall neemt het roer in handen. Verder worden de personages Elizabeth Swann en Will Turner ook het script uitgeschreven, waardoor we een geheel nieuw verhaal voorgeschoteld krijgen en een uitgekauwde romance (voor het grootste deel) onze tenen niet kromt. Schrijversduo Rossio en Elliot hebben gelukkig geleerd van hun fout om een overgecompliceerde verhaallijn te pennen die volgepropt zit met onnodige personages. 'Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides' pakt dankzij deze aspecten naar mijn mening goed uit. Zoals te verwachten kan de vierde uitmelker van de franchise niet tippen aan het origineel en, in mijn ogen, ook net niet aan het tweede deel, maar het is een flinke verbetering ten opzichte van het derde deel.

Na deze positieve woorden zal ik eerst even mijn kritiekpunten uiten, want helaas had de film beter gekunt. Ten eerste baalde ik een beetje van het nut van sommige dingen. Zo was het personage Philip niet echt belangrijk voor het verhaal en gaf ons alleen maar een saaie romance-subplot die nogal overduidelijk die van Will en Elizabeth moest vervangen - gelukkig was dit maar een klein deel van de film. Verder vond ik de Spanjaarden ook nogal een vreemde toevoeging; ook zij hadden weinig te maken met het grote plaatje en stonden er nogal nutteloos bij, van: hallo, wij zoeken ook de Fountain of Youth. Ook stoorde het me dat de Spanjaarden onder elkaar gewoon Engels spraken, sloeg nergens op.

Ten tweede: het eerste stuk speelt zich compleet af in Londen en ondanks dat het vermakelijk is sleept het een beetje aan en voelen de actiescènes aan als een videogame. Het heeft verder ook weinig met het plot te maken en het duurt lang voordat ze eindelijk op zee zitten en het plot vooruit gaat. Maar als ze eenmaal op zee zitten wordt het weer ouderwets... welcome to the Caribbean!

Want snel daarna volgt een scène waarin Blackbeard een zeemeermin wil vangen. Een paar van zijn matrozen zijn lokaas, waaronder het aanstekelijke nieuwe personage Scrum. De gehele scène is prachtig belicht en wordt begeleid door magische muziek van Hans Zimmer. De zeemeerminnen zijn simpelweg majestieus en angstaanjagend. Dit is echt de uitschieter van de film, een van de beste scènes van alle Pirates-films.

Natuurlijk zit Barbossa ook achter de schat van de eeuwige jeugd aan, met hulp van Gibbs. Het is eigenlijk interessant om te zien dat het deze keer niet Jack was die de show stal, maar Barbossa! Om eerlijk te zijn liep Jack overal maar een beetje achteraan en was hij er ook maar bij omdat het geen Pirates is zonder Sparrow. Hij doet zijn gebruikelijke dingetje weer, wat leuk blijft, maar wat we ook onderhand al hebben gezien. Barbossa heeft in dit deel echter een interessante achtergrond en Geoffrey Rush maakt hem tot een boeiender personage dan Jack. Het enige leuke aan Jack is eigenlijk wel zijn love-interest. In tegenstelling tot velen vond ik Penélope Cruz een goede toevoeging, stukken beter dan Keira Knightley. Ze acteerde leuk en had een prima chemistry met Jack.

Als iedereen, waaronder Barbossa, uiteindelijk de Fountain of Youth heeft gevonden breekt er weer een gevecht los tussen alles en iedereen en blijkt iedereen weer een eigen motivatie te hebben, wat natuurlijk altijd een van de heerlijke aspecten van de Pirates-serie is. Het is echter het einde wat onverwachts erg bevredigend is. Barbossa is weer vol-piraat en is in bezit van de Queen Anne's Revenge (dit was een grote verwijzing naar de scène van deel 1, waar Jack helemaal op het einde de Pearl weer terugheeft). Jack laat Angelica achter op een eiland met, ja hoor, een pistool met één kogel: heel even verwacht je een afgezaagd moment tussen de twee, maar nee, Jack heeft de manipulaties van zijn Spaanse tegenhangster door en hij laat haar als een echte koelbloedige piraat achter op het idilische eilandje. Verder heeft Jack de Pearl weer terug en zijn laatste woorden zijn: 'A pirate's life for me. Savvie?'

Mijn conclusie is dat ondanks een paar negatieve punten deze film een grote verbetering is van 'At World's End' dankzij een minder gecompliceerd verhaal en minder onnodige personages. Het is weer één grote achtbaanrit van gelach, sterk acteerspel en leuke actiescènes, begeleid door opnieuw een mooie score van componist Zimmer. Mijn advies: luister niet naar al die negatieve recensies, als je de vorige Pirates-films erg leuk vond, dan zal deze je ook zeker vermaken.

4,0 sterren

Na het wat mij betreft erbarmelijke vierde deel van de Pirates of the Caribbean serie uit 2011, dat al een matig derde deel opvolgde, was ik eerlijk gezegd onderhand wel een beetje klaar met de eens spectaculaire piratenreeks die een groot deel van mijn jeugd opvulde. Dit jaar brengt Disney het vijfde deel in de bioscopen en ik besloot om voor het eerst sinds jaren het allereerste deel weer eens met frisse ogen te bekijken (even schrikken als je je bedenkt dat deze film alweer bijna 14 jaar oud is!).

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl uit 2003 werd een groot succes. Quotes werden in het rond gegooid, de muziek werd door iedereen geneuried, de film kreeg zes oscarnominaties, vier sequels en haalde natuurlijk een berg geld binnen. Nu de 'Pirates hype' wat is weggezakt en Albus wat volwassener is geworden (en hoogstwaarschijnlijk niet meer het schoolhoofd van Zweinstein als gebruikersnaam zou kiezen), is het interessant om te zien of de film nog net zo'n plezier is om te kijken als vroeger.

Het antwoord, misschien niet verrassend, is ja. Naar mijn mening verdiend deze film zijn succes. In een tijd waar zo'n 80% van alle blockbusters comic-book films zijn is het zo verfrissend hoe deze film een oprechte avonturenfilm is over ware piraten. Iets wat je, geef toe, eigenlijk weinig ziet in de moderne cinema (toen en nu). Natuurlijk staan de Pirates films bekend om hun spektakel en grootschalige actie, maar deze film speelt het nog verrassend subtiel. De eerste actiescène zit zo'n 30 minuten in de film (als de crew van de Black Pearl het stadje binnenvalt) en de openingsscène van de film doet niets meer dan hinten naar het plot, en de sfeer neerzetten. Verder wordt er buiten de skelet-piraten ook opvallend weinig gebruik gemaakt van computer effecten. Netjes praktische locaties, stunts en explosies.

We worden eerst geïntroduceerd aan Elizabeth Swann. Het viel me nu pas echt op hoe een leuk karakter zij is. Ze wordt gevangen gehouden in het nette en brave leven van haar vader, grappig gesymboliseerd door de verstikkende jurk die ze van hem aanmoet. Ze snakt naar het avontuur van de piraten, wiens mysterieuze munt ze precies onder haar kleding verstopt. Uiteindelijk stikt ze letterlijk en het is haar val in het water waardoor de piraten opgeroepen worden (en daarmee ook haar diepere verlangens). Het leuke aan Elizabeth is dat ondanks ze een groot deel van de film de rol van 'damsel in distress' vervult, ze juist erg slim en gewiekst wordt neergezet en vaak haar brein gebruikt in plaats van een zwaard of geweer. Opvallend leuk gespeeld door Keira Knightley, die tijdens de opnames van deze film slechts 17 jaar oud was!

Vervolgens krijgen we Will Turner, die prachtige zwaarden maakt waar zijn baas de eer voor krijgt. Het leuke aan zo een eerlijk en oprecht personage als Will Turner is dat het ontzettend amusant is om hem in contrast te brengen met de liegende en bedriegende piraten, waar meermaals gebruik van word gemaakt. Voor Disney werkt het natuurlijk goed voor de geldpot, Orlando Bloom brengt de jonge dames wel in de bioscoopstoelen. Het jammere vind ik echter wel dat Orlando Bloom zelf voor mij duidelijk de zwakste schakel was in de cast; misschien wel de enige benedenmaatse acteerprestatie in de film - terwijl hij qua uitstraling zeker perfect is voor de rol.

Jack Sparrow's introductie is misschien wel de meest memorabele. Met een zinkend schip arriveert hij per puur geluk of dankzij precieze planning perfect aan de haven. De film weet in slechts enkele minuten zonder veel dialogen zijn hoofdpersonen zo te introduceren dat meteen duidelijk is wie ze zijn. De film doet dit met slimme humor en in een vloeiend tempo wordt het verhaal in beweging gebracht.

Ook de uitleg van de achtergrond (exposition) wordt vaak met gevatte dialogen gebracht waardoor je zelden het gevoel krijgt van een gefrustreerde scriptschrijver die zijn rijke backstory aan de kijker moet uitleggen. Ondanks dat de film nergens stamelt, is er wel ontzettend veel backstory. Zo is er de achtergrond van de Black Pearl en Jack Sparrow, wat er tussen hem en zijn crew is gebeurd, de vloek en de regels van de vloek, de achtergrond van Bootstrap Bill en zijn connectie met Will en de munt. Zo wordt Wills vader vaak vernoemt, maar nergens krijgen we hem te zien en in de derde akte krijgen we simpelweg te horen dat hij allang dood is. De film had er naar mijn mening goed aan gedaan meer van zijn backstory aan de kijker te tonen in plaats van te vertellen. Het voordeel is wel dat een rijke backstory het gevoel geeft van een echte wereld, en de karakters meer diepgang en mysterie geeft, wat het verhaal aanlokkelijker maakt.

Johnny Depp, zijn rol van dronken piraat baserend op Keith Richards, zet natuurlijk een iconische rol neer en loopt een fijne balans tussen grappig en mysterieus, gevaarlijk en sullig. Is dit een man die door puur geluk door elke situatie heen waggelt, of is zijn curieuze gedrag meer een act om de vijand in de war te brengen. Of een beetje van beide? Niet alleen Depp, maar ook Geoffrey Rush in de rol van Barbossa is briljant en zet echt een typische, kwaadaardige piraat neer op een heerlijk charismatische manier. Erg leuke slechterik. Zijn dood scène is ook goed gedaan, vind ik.

Het tempo van de film blijft hoog, humor wisselt zich af met sterk in beeld gebrachte actie of interessante mythologie, karakters zijn leuk en het production en costume design zijn ook top-notch. Geen andere moderne film geeft je dat jeugdige avonturengevoel meer dan Pirates of the Caribbean. De film weet perfect aan te spreken tot de allure van het zijn van een piraat, zoals je dat als kind altijd had voorgesteld. Verder heeft de film een leuk einde (al is het een beetje onzinnig: Norrington geeft de piraten toch maar een dag voorsprong?) met een positieve boodschap (een mens is niet gedefinieerd door wat hij is, maar door wat hij doet. "What a man can do, what a man can't do." "He's a pirate, and a good man.") Lekker simpel allemaal, maar ook heerlijk effectief. Puur avontuur, en puur plezier.

4,0 sterren

Compleet excentriek en vreemd, magisch, grappig en origineel, Poltergeist mag dan anno 2013 niet meer bepaald eng zijn, maar is desalniettemin erg vermakelijk en memorabel. Verder is de film goed geacteerd en strak geschreven en geregisseerd. Ik vind het mooi dat die oude horror films tegenwoordig vaak je niet meer de stuipen op het lijf jagen (Alien, Excorsist, Jaws), maar dankzij een goed verhaal, goede personages en een goede regie heel wat beter zijn dan de horror films van tegenwoordig: die mogen je dan misschien wel nachtmerries bezorgen door hun viezigheid en schrik effecten, maar zijn dikwijls onorigineel, cliché en matig geacteerd. Geef mij dan maar de klassiekers .

4,0

Deze film was opzich erg leuk. Goede voice-acting en een erg leuke Spaanse sfeer, met daaromheen een niet al te diepgaand, maar wel een leuk en avontuurlijk verhaal. Het grote pluspunt blijft toch wel hoe prachtig ze die animatie tegenwoordig wel niet kunnen maken. Mijn probleem echter was dat de film zich op een gegeven moment te veel op de hals haalde (een reuzegans die een stad aanvalt?), maar desalniettemin wordt alles uiteindelijk weer goed afgesloten. Jammer dat alleen de dood van Humpty Dumpty niet bijster emotioneel was en vooral doorspekt was met cheesy dialoog. Ook de personages Jack en Jill bleken uiteindelijk redelijk nutteloos en kregen niet echt een pay-off. Maar voor de rest heb ik erg genoten van deze vlotte avonturenfilm met erg mooie animatie en een lekker Spaans sfeertje gemengd met een sprookjesachtige sfeer.

3,5 sterren