Opinions

"Beste Droom Die Ik Ooit Heb Gehad"

De Britse regisseur Christopher Nolan is er eentje die ik al een hele tijd in de gaten houd. Ik vind dat hij erg sterke films aflevert, met een vaak origineel en bijzonder verhaal en soms een sterke twist op het einde. Mensen kunnen over hem zeggen wat ze willen, maar ik vind hem een van de beste blockbuster-regisseurs van het moment. Hij ontwikkelt zich en ontwikkelt zich, waarmee hij met Inception een film aflevert die de bombast heeft van Batman en het mysterie van Memento.

Ook ik ben het er mee eens dat zolang je je hoofd erbij houd de film absoluut niet lastig is om te volgen. Op het begin snap je er niets van, maar elk mysterietje wordt tot in de puntjes ontrafeld. Het concept van de dromen is heerlijk origineel en ik snap eigenlijk niet dat mensen deze film vergelijken met The Matrix, wat ik een heel ander soort film vind, met een totaal ander concept. Ik moet zeggen dat hij wel heel erg lang duurde, maar de climax was uitstekend. Door het hele droomconcept had Nolan een prima excuus om een aantal zeer coole actiescènes te maken (die we inderdaad al wel eens eerder hebben gezien en weinig nieuws bieden), maar toch blijft de film origineel uit de hoek komen. Deze actiescènes waren dankzij de muziek van Hans Zimmer ongelooflijk heerlijk en bombastisch en de climax had daardoor een continue spanning.

Natuurlijk word er veel gepraat over de laatste minuut van de film. Zit DiCaprio nu nog steeds in een droom, of houdt zijn "Totem" toch op met tollen? Dit is puur zelf-interpetatie, en sommige mensen vinden dat leuk en sommige niet. Ik vind een open einde toch altijd wel leuk, dan heb je wat om over na te praten en het is lekker wat anders dan die andere Hollywood feelgood eindes. My guess: Cobb was nog even tien minuutjes in slaap gedut voordat hij in LA landde .

Dan wil ik het nog even hebben over de acteerprestaties. Ik vond deze allemaal zeer goed, vooral die van Leonardo DiCaprio, wat speelde hij voortreffelijk, zeg! Ook de rest van de cast deed het sterk, met Cillian Murphy en Tom Hardy als co-uitblinkers. Alleen die Joseph Gorden-Levitt vond ik nogal stroef en emotieloos acteren en Marion Cotillard speelde ook vrij saai en het leek echt alsof ze de rol totaal niet wilde. Dat was jammer, want het hele subplot met Cobb en Mal was heel erg mooi en je leefde echt mee met Cobb toen Mal van het gebouw sprong. Dit had denk ik toch beter uit de verf kunnen komen als Cotillard wat meer haar best had gedaan.

Maar al met al was Inception weer een heerlijke Nolan, met een origineel verhaal, geweldige actiescènes, een ijzersterke score en een einde waar nog veel over nagedacht gaat worden. Ik geef hem een kleine:

4,5 sterren

Jonesy is opnieuw vermakelijk, maar legt het er vaak te dik bovenop

Ik wil ten eerste zeggen dat ik dit absoluut geen slechte film vind. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull mag dan misschien niet zo goed zijn als zijn drie voorgangers, hij verslaat in mijn ogen nog steeds films als National Treasure, Tomb Raider en The Librarian. Ook Harrison Ford is helemaal terug, Spielberg levert weer een goede regie af en John Williams maakt prachtige muziek... maar George Lucas moet echt eens een schop onder z'n kont krijgen. Maar daar wijd ik later wat meer over uit.

De opening van de film zet de toon van het geheel goed: een 50's stijl gemixt met de lekkere Indy gebruiken - een sfeer die wat mij betreft erg goed uitpakt. Tja, ik krijg in ieder geval wel kippenvel als die jeep over die kale vlakte scheurt met een 50's muziekje eronder en in beeld de woorden: "A Steven Spielberg film".
Het eerste stuk is ook prima gedaan. Een heerlijk shot van de schaduw van Indy die zijn hoed opzet; en alhoewel niet zo goed als Dietrich uit Raiders of the Lost Ark of Elsa uit The Last Crusade zet Cate Blanchett hier een prima schurk neer; deze keer zijn de communisten de vijand van Indy ("Russians," gromt hij). Natuurlijk ontsnapt hij weer van zijn vijanden en na die heerlijke actiescènes met ontploffingen en zwepen word er nog eens een schepje bovenop gedaan wanneer Indy met een koelkast uit een kernexplosie schiet. Heerlijk over the top en typisch Indiana Jones... maar waarom... waarom vraag ik je! Waarom die fucking lelijke, CGI wangedrochten van een knaagdieren? Totaal geen toegevoegde waarde! Maar toch slechts een klein smetje op wat er gebeurd was en wat er nog gaat komen...

... want ook de rest van de eerste helft is echt goed en zakt nergens in. Shia Labeouf speelt een leuke rol als vetkuif en Harrison Ford blijkt nog prima in zijn rol van Indiana Jones te zitten, hij is ook absoluut niet te oud. Er word zoals altijd weer een nieuwe legende geïntroduceerd en de motor van het verhaal is gestart; letterlijk en figuurlijk, want die achtervolging met Indy en Mutt op de Harley Davidson is gewoonweg briljant en is een typisch staaltje Indiana Jones kunst: over the top, grappig, geweldig gemaakt en goed in elkaar gezet.

En het niveau van de film stijgt en stijgt. Indiana en Mutt zijn inmiddels in Peru aangekomen en dat is ook waar de film op zijn best is. Absoluut geen overtollige CGI en visueel is hij hier het mooist: erg sfeervol, goede cinematography en prachtige sets. In dit stuk acteert Shia Labeouf het best (daarmee doel ik op de scène waarin hij emotioneel reageert op de in waanzin gedreven Professor Oxley) en krijgen we weer een hoop raadsels, echte spanning (het stuk op het kerkhof met die rare gasten met gifpijltjes) en een paar lekkere boobytraps. Indiana Jones is back, zou je denken. Maar dan moet de film flink aan kwaliteit inleveren, want George Lucas lijkt terug te zijn van vakantie ofzo...

De communisten hebben Indy en Shia ontvoerd naar de jungle. Ten eerste begin ik nu een beetje last te krijgen van een overschot aan personages: Indy en Mutt blijven, dan zijn Spalko, haar handlanger en Mac ook weer terug en dan hebben we ook nog eens die gestoorde Oxley en daarbij ook nog eens Marion. Bovendien heeft Mac dan ook nog eens totaal geen toegevoegde waarde, vind ik de gestoordheid van Oxley een beetje een zwakke poging tot humor en alhoewel het leuk is om Karen Allen weer te zien, moet ik toegeven dat ze toch echt een beetje aan het overacteren was; ze probeerde haar emoties echt té duidelijk te maken. By the way moet ik toch wel zeggen dat de scène met Indy en Marion in het drijfzand echt helemaal top was (die slang )

Maar op de drijfzandscène na blijft de film op een duidelijk lager niveau hangen dan in de eerste helft. Een autoachtervolging in de jungle gaat van start: sorry, maar de jungle vond ik echt afschuwelijk fake en lelijk (George Lucas) en zelfs voor Indiana Jones begrippen was Shia aan de lianen (George Lucas) een beetje over the top (bovendien werd er in die scène wéér gebruik gemaakt van lelijke CGI (George Lucas)). In die sequentie gebeurt ook hét voorbeeld van een overacterende Karen Allen. Het stuk waarin eerst Marion tegen Indy zegt: "You must have had a few other girls."
Jones: "Yeah, but they al had the same problem... they weren't you."
En hoe ze dan zo idioot begint te lachen... sorry, hoor, maar een klein glimlachje had ons ook wel duidelijk gemaakt dat ze Indy eigenlijk toch wel weer leuk vind.
Afijn, de mieren-sequentie was dan wel weer goed (gore insecten zijn typisch Jones, vind ik) en de waterval-scène was ook erg leuk en lekker typisch.
En langzaam maar zeker word het duidelijk waar de film naar toe gaat: aliens. Een erg goed idee, lijkt me, dat ook goed past bij de 50's sfeer. Bovendien werden de aliens voorgesteld als een soort goden wat dan weer bij Indiana Jones past. Wij en het overschot aan (nutteloze) personages belanden in een of andere grot waar weer lekker veel boobytraps te vinden zijn. Maar helaas zijn Spalko en haar groepje hen gevolgd... en we komen terecht in een kamer met tientallen Crystal Skulls... Irina zet de Crystal Skull op het laatste alien skelet en dan... zakt de film (wéér) in niveau . Het alien gedeelte word er nu echt té dik bovenop gelegd (George Lucas) en zeker de UFO die opstijgt (George Lucas) kan gewoon niet in een Indiana Jones film. Zoals ik al zei: het alien idee is prima, maar nu gaat het gewoon echt te ver.

En de film eindigt met een afschuwelijke trouwscène tussen Marion en Indy. Ik had veel liever gezien dat Indy niet op de bruiloft was komen opdagen omdat er weer een of ander Artefect was gevonden dat hij toch veel belangrijker vind dan een of andere vrouw en bovendien komt hij op zijn volgende avontuur wel weer een lekker ding tegen .

Conclusie:
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull laat ons weer de oude avonturen herbeleven in een hernieuwde 50's stijl die erg goed uitpakt. Jammer van het overtollige gebruik aan CGI en het alien verhaal werd er te dik bovenop gelegd. Ook waren sommige personages absoluut niet boeiend en zelfs nutteloos, en was Karen Allen een beetje aan het overacteren... echt jammer, want de eerste helft was zeker van oud Jones niveau. Maar verder levert Spielberg weer een leuke Indy film af die zorgt voor 2 uur lang vermaak.

4,0 -> 3,5 sterren.

The Island begint als een science-fiction thriller met een interessant en vrij uniek concept. Ewan McGregor is gewoon supercool en hij speelt in deze film prima. Dus we hebben een vet science-fiction concept dat inspeelt op de thema's van klonen, organen transplantatie en dat hele ideetje van: hoe ver kunnen we gaan met biologische wetenschap?

Helaas is dit alleen een Michael Bay film. De film bouwt een lekker spannend en mysterieus sfeertje op, totdat Ewan en Scarlett Johansson die faciliteit weten te ontsnappen aan het eind van de eerste akte. Op dat moment krijgen we talloze onnodige shots van helicopters die in slow-motion vliegen, veel te lang uitgesponnen actie-scènes die verschrikkelijk hollywood en over the top zijn en damn... Is het ooit niét zonsopgang of zonsondergang in deze film? Verder zijn de personages op Ewan McGregor na allemaal niet uitgewerkt en hebben ze geen arc en Scarlett is dan wel echt een lekker ding, maar kom op: haar karakter in deze film is kleurloos en zo plat als een dubbeltje.

Natuurlijk, om de overdreven slow-mo, door de ondergaande zon belichtte hyper-style actie-scènes te ondersteunen hebben we nog enkele plot-holes of logica-problemen voor het mengseltje. Scarlett en Ewan ontsnappen uit de faciliteit en alle deuren waar ze doorheen moeten zijn gewoon open! Eerst zijn ze een stel kinderen die geen idee hebben hoe de wereld in elkaar steekt, maar op het einde weten ze precies hoe alles werkt! Scarlett geeft zich over aan de faciliteit in de derde akte. Waarom in godsnaam? Een afleiding? Ze heeft ineens een geweer. Oh? Dus niemand controleerde even of ze een wapen bij zich had toen ze zich overgaf? Ik zou haar anders best willen fouilleren, hehe. Oh, en natuurlijk kan ze ineens perfect schieten. Mochten mensen willen zeggen dat ik aan het mierenneuken ben in deze alinea... Dan hebben ze gelijk.

Het einde van de film is cheesy, cliché en voorspelbaar, maar kan opzich nog wel door de beugel dankzij een mooie soundtrack van Steve Jablonsky. Wat ik ook nog wel leuk vond waren de scènes met de originele Ewan en de kloon Ewan, dat was wel cool gedaan. Dit was ook het moment waarop de film even een break nam van alle overdreven achtervolgingen en weer een beetje terugging naar dat science-fiction sfeertje.

Maar dat is dan ook het probleem met de film. Het hele concept met de klonen die daar ergens in de woestijn worden weggeborgen is best wel gaaf, het is gewoon jammer dat het zich daarna ontpopt als een typische Michael Bay actie-film. Ik denk dat deze film veel beter uit de voeten was gekomen als het concept door een andere regisseur was uitgewerkt. Steven Spielberg, bijvoorbeeld. Of Alfonso Couron. Of Duncan Jones.

Goed, al met al is het opzich wel vermakelijk, maar hij krijgt van mij niet meer dan 3,0 sterren.