Opinions

Wat is dit toch een slechte comedy. Dit had ik totaal niet verwacht.

Steve Martin is over het algemeen wel een sympathieke vent en ik vind zijn films altijd vermakelijk. Maar wat speelt hij hier irritant zeg.. Ik begon me op een gegeven moment aan hem te irriteren. Of dit komt door het personage over door zijn acteerprestaties, ik weet het eigenlijk niet. Denk eigenlijk alle twee. Want als bijvoorbeeld Rowan Atkinson deze rol kreeg, was de film zeker grappiger geweest, of Leslie Nielsen. Deze Pink Panther valt ook wel wat te vergelijken met The Naked Gun filmsen Johnny English, alleen het verschil is dat de 2 laatst genoemde films 'wel' grappig zijn.

De grappen zijn gewoon voorspelbaar, niet leuk, niet grappig en kinderachtig. Heb in totaal 2 keer gelachen. Over het 'slechte' verhaal wil ik mij niet veel uitlaten, want dat was helemaal te voorspellen. Vooral bij zo'n soort comedy. De bijrollen waren opzich wel verassend, had namelijk Beyonce nooit in zo'n film verwacht. Na dit te hebben gezegd, ga ik toch het tweede deel bekijken. Belooft volgens de recensies ook niet veel soeps, maar ik ben toch klein beetje benieuwd en hoop dat grappen iets meer aanslaan!

2*

Was that seat hot or what? I feel like a Whopper. Turn me over, I'm done on this side. I'm afraid to look at my ass. There'll be griddle marks !

Dit is één van mijn lievelings komedies ooit. Sowieso ben ik van de roadmovies, waar mensen elkaar leren kennen en aan een avontuur beginnen. De film begin eigenlijk direct al met de 'tijdsdruk', waar veel mensen mee te kampen hebben in hun leven, vooral als je een drukke zakenman bent in New York City.

Neal Page wil niks liever dan heerlijk met zijn gezin Thanksgiving vieren, maar komt al gauw in problemen wanneer zijn taxi voor zijn neus weg rijdt en wanneer het vliegverkeer plat wordt gelegd. Al snel leer hij Del Griffith kennen, die zich voordoet als een drukke zakenman die doucheringen verkoopt. Page, een nette zakenman, komt mede door Griffith in situaties terecht waar die niet eens over had kunnen dromen. Prima uitgewerkt! Deze twee heren hebben met elkaar te maken tijdens hun barre tocht, waar ze in vliegtuigen, bussen, auto's, treinen en vrachtwagens te spotten zijn.

Zeer geslaagde komedie die het duidelijk moet hebben van de humor. Althans ik kan er om lachen.

De film kan ik ook waarderen door het simpele verhaal, dat toch goed is uitgewerkt met leuke rollen van Martin en te vroeg overleden Candy. ****

Tjah, wat moet je nou over deze Planet of the Apes zeggen..

Zo is de film aan de ene kant boeiend, blijf je kijken en valt er ook genoeg te genieten, mits je van Burton films houd. De make-up mag er ook zijn, had ook niks anders verwacht aangezien dit een Burton prent is. De mensapen zien er best goed uit, vooral de vijand Thade. Daarnaast ook een dikke voldoende voor het muziek.

Maar wat mij een klein beetje teleurstelde was toch het verhaal. Het begint allemaal goed, maar naarmate de film vordert, wordt het allemaal een beetje naar mijn idee afgeraffeld maar ook verwarrend. Volgens Burton zelf zou er nog een vervolg komen, die zoals we allemaal weten tot op heden nog niet eens op papier is gezet.

Afgezien van het verhaal, is het een prima film!

Van het weekend maar eens Psycho een tweede kijkbeurt gegeven. Ooit 4 sterren gegeven blijkbaar en deze sterren blijven netjes staan.

Het blijft een fantastisch goede film met een sterke spannings opbouw. De generatie regisseurs (jaren '50, '60) bouwden de spanning op en er werd gedurende de film meer verhaal verteld. Hierdoor was er weinig ruimte over voor actie (in dit geval spanning/horror omdat het een horrorfilm betreft). Daarnaast is de climax het spannendst en valt in één klap alles op zijn plek. In mijn optiek is dit geen schoolvoorbeeld meer anno deze tijd. Het mag best allemaal sneller en spannender gedurende de hele film. Met meer onverwachte gebeurtenissen en wendingen. En niet dus pas in de laatste 10, soms zelfs in de laatste 5 minuten. Maar dat is mijn mening.

Vreemd genoeg vind ik de film pas echt interessant worden na de eerste moord. Hoewel de dialoog tussen Bates en Marion tijdens het diner ook al heel boeiend was. Mooie sfeer met die vogels om hen heen en Bates die bijna uit zijn slof schiet, maar zich weer weet te herstellen. Fantastisch acteerwerk, met name van Perkins in zijn beroemdste rol (absurd dat hij niet eens was genomineerd voor deze rol). Hij heeft de personage Bates volledig onder controle. De dialoog tussen de privédetective Arbogast (gespeeld door Martin Balsam) is ook erg fraai. De zelfverzekerde Bates, tegenover de ervaren detective waarbij de detective het onderspit moet delven. Bates die even het bos in werd gestuurd en spontaan daarvan begon te stotteren.

Het enge duistere huis die zich op een heuvel bevind draagt bij aan de creepy sfeer. Hitchcock had heel erg oog voor detail. Dat komt in heel veel scenes naar voren. Complimenten ook naar de fotografie. De zenuwachtige muziek van Herrmann doet het ook uitstekend. Deze psychologische horrorfilm heeft menig andere regisseurs geïnspireerd, want als filmmaker kan je hiervan alleen maar leren. Tijd om ook weer eens Rear Window een tweede kijkbeurt te geven, want deze is na een half jaar nog steeds geseald in 4K transformatie. Schandalig zeg.