Opinions

The Walk is leuk en een interessant filmpje. Kan eigenlijk ook niet anders, want dit waargebeurde verhaal is bijzonder. De Twin Towers, de hoogste twee torens in die tijd, die door koordanser Gordon-Levitt worden doorlopen. Zenuwslopend spannend, althans voor mensen met hoogtevrees zoals ik.

Het verhaal wordt in een snel tempo verteld en verveelt ook geen moment. De Twin Towers zien er bij 'de overloop' erg goed uit. De fraaie beelden zorgen ervoor dat de kijkers met hoogte vrees met zweethanden zitten te kijken hoe Petit het er vanaf brengt.

Gordon-Levitt zit lekker in zijn rol en zijn Franse accent klinkt prima. De rest van de cast scoort ook een dikke voldoende. Wel moet ik zeggen dat we toch ietsje meer van een Zemeckis film mogen verwachten, maar al met al een prima film, die lekker vlot weg kijkt! 3,5

Vermakelijke comedy!

Toen ik het verhaal las, dacht ik al dat dit wel eens leuk zou kunnen oppakken.
Vier mensen op reis, die elkaar amper kennen. Dit zorgt voor een paar heerlijke momenten en hilarische scenes. Het grappigste moment vond ik toch wel als 'the virgin een spinnenbeet krijgt'. Maar zo worden nog een paar sterke grappen afgevuurd, die wederom vermakelijk zijn.

De rollen zijn prima ingevuld, met als uitschieters Will Poulter en Ed Helms. Helms is haast onherkenbaar, want de meeste zullen hem wel kennen uit The Hangover films.
Poulter vond ik geniaal (voornamelijk uitdrukkingen op zijn gezicht), denk aan de scenes als hij mee gaat zingen op het nummer van 'TLC-Waterfalls', of als hij gezoend wordt door Aniston en Roberts in de camper.

Al met al is We're the Millers een luchtige en vermakelijke film! 3,5*

Als kind van een jaar of 10 had ik al van deze film gehoord. Ik had mij nooit verdiept in het verhaal en er is onlangs een 4K uitgave uitgebracht (US) en ik werd een beetje lekker gemaakt om deze film eens te zien. Ik heb de film niet op Ultra HD aangeschaft, maar wel op een mooie blu ray uitgave. Beeld en geluid zijn van uitstekende kwaliteit moet ik zeggen. Voor een film van 70 jaar oud hebben ze dat uitstekend gedaan.

Nu naar de film. Ik had een hele andere voorstelling van de film. Veel sneeuw (White Christmas?), ultieme Kerstsfeer (gezien de hoes/voorkant van de film), een goed verhaal. Niks is minder waar helaas. Sterker nog het was een behoorlijke domper dat in de laatste 10 minuten de eerste kerstboom verscheen en in de laatste paar minuten we eindelijk een vlokje sneeuw zagen. De liedjes zijn ook niet memorabel op één liedje na uiteraard, die ook veel te vroeg te horen is. De liedjes blijven bij mij niet hangen, zoals bijvoorbeeld bij The Sound of Music of Singin’ in the Rain. De choreografie is wel weer van uitstekende kwaliteit. Niks op aan te merken.

‘Persoonlijk’ vind ik dit geen Kerstfilm (al wordt die wel zo bestempeld wat ik kan begrijpen) maar een verhaal die zich op de achtergrond van de feestdagen afspeelt. Daarvoor mist de film de kerstsfeer gedurende de hele film (los van de laatste 10 minuten), de koud, de sneeuw, de lichtjes, kale bomen (deze film is in de herfst opgenomen en men zit daar in een paar scenes buiten in een trui) en een echt winters karakter. Het is zeker geen slechte film, maar ik ben wel teleurgesteld in wat ik had gehoopt.

I’ve been a rich man, and I’ve been poor man. And I choose rich every fucking time. Cause, At least as a rich man, when I have to face my problems, I show up in the back of a limo wearing a $2000 suit …and $40,000 gold fuckin’ watch!‘

Toen ik op een koude januari dag in 2014 uit de bioscoop liep, was ik zo onder de indruk van deze film. Wat een film dacht ik.. Man, waar heb ik naar zitten kijken, maar dan in positieve zin. Wat een rollercoaster van een film. Mijn top 10 was een jaar of 7 ongewijzigd en ineens was daar The Wolf of Wall Street. Ik werd fan, kocht de soundtrack en las het boek van Belfort himself in vrij korte periode uit.

Gisteren was het weer eens tijd en het was weer spectaculair. Zoals altijd. De regie van Scorsese is uitmuntend. DiCaprio in zijn allerbeste rol. Wat een acteerprestatie zet die man hier neer zeg. De speeches, zijn mimiek en houding als die dronken- of onder invloed is van drugs, die scene met het klimmen in de auto, de ruzies met Robbie en ga zo maar door. Zo verschrikkelijk goed allemaal. Het verhaal is simpel maar tegelijk ook zeer vermakelijk. Een mislukkeling op het gebied van ondernemerschap, die het uiteindelijk zo verschrikkelijk ver schopt dat die schat rijk wordt. Van een nobody tot een big-shot. Heb je wel vaker in de misdaad natuurlijk, de rise en uiteindelijk de fall, maar dit wordt op zo’n amusemente en humoristische manier verteld dat de 3 uren voorbij razen.

McConaughey, Hill, Robbie en Bernthal. Wat een personages, maar wat zetten ze die ontzettend lekker neer zeg. Mark Hanna, met zijn ‘cocaine and hookers my friend, ah’, wat een heerlijke (helaas vrij korte) rol. Hill ‘hey listen, I quit’, is ontzettend grappig met die grote ogen die hij soms opzet en parel witte tanden. Robbie, tjah. Geweldige actrice. De vrouwelijke ster van Hollywood momenteel. Dat was vrij duidelijk na deze rol. In een klap werd ze wereldberoemd. Nog niet eens gesproken over haar uiterlijk.

Na zoveelste herziening blijf ik dit een dijk van een film vinden. Man, wat kan ik hier van genieten. Een juweeltje van een film.