Opinions

De speelduur, de luchtigheid en dat de hoofdrolspeler geen typische cliché volle nerd is zorgen ervoor dat de film prettig weg kijkt, ook de scene met Nicole Kidman was leuk.

Het verhaaltje is daarentegen gebracht met veel zoete en geforceerde clichés en de muziek is vaak wat te veel aanwezig, het is officieel een serie die ik overigens nog nooit gezien heb en het is duidelijk dat ze hier een beetje geforceerd de film kant op wouden gaan.

Toch wordt het nergens heel vervelend, de zoete plakrandjes zijn jammer en het is zeker niet een perfecte comedy, maar het kijkt erg lekker weg en op deze regenachtige dag was het aangenaam vermaak.

2,5*

Mooie sfeer, mooie kleurrijke filmsets/appartementen/kantoorruimtes en natuurlijk een Joaquin die zoals gewoonlijk weer een erg sterke rol weet neer te zetten! Ook de stem van Scarlett vond ik goed gelukt, alhoewel ik misschien stiekem nog iets meer de voorkeur had gehad bij Zooey Deschanel maar dat is puur persoonlijke voorkeur.

Het concept is interessant, heeft wat raakvlakken met Electric Dreams (1984) maar heeft gelukkig wel zijn eigen identiteit.
De regisseur was schijnbaar geïnspireerd door Crimes and Misdemeanors (1989) bij Woody Allen, alhoewel de naam Woody Allen geen 1x bij mij opkwam bij het kijken van deze film.

Her is een interessant concept, een redelijk fris concept en een concept waar je in principe alle kanten mee op zou kunnen gaan en dat is precies de reden waarom ik dit alles behalve een meesterwerk vond. Het begin is allemaal nog wel interessant maar vooral in de 2de helft vond ik de film wat meer gaan slepen, een scene zoals die met zijn ex vrouw bijvoorbeeld is erg sterk en confronterend maar dit soort scenes zijn tegelijkertijd ook maar dun gezaaid in de film. Her lijkt het een beetje op een veilige tour te spelen en zodra het een scherper randje krijgt is dit helaas ook maar weer van korte duur. De film had wat mij betreft ook wel een minuutje of 20 korter mogen duren.

Wat overblijft is nog steeds een film die zonder twijfel de moeite waard is, maar in mijn ogen helaas wel een hoop meer potentie had kunnen hebben.
3*

Vermakelijk filmpje wat vooral door de herkenbare humor komt van Abbott & Costello, helaas deed het verhaal daaromheen mij niet zo veel. Genoeg leuke scenes te vinden maar de tegenspelers konden mij minder overtuigen.

3 sterren zijn nog steeds wel op hun plaats.

Eindelijk weer eens een horror die veel inspiratie heeft gehaald uit het horror-film verleden en hier ook optimaal gebruik van maakt. Hereditary gaat door de erg menselijke manier van aanpak en het zeer indrukwekkende en hoge acteerniveau al snel onder je huid zitten, hierbij maakt de regisseur veel gebruik van geluiden, "rare muziek" en vooral(Net als wat classic horror ook vaak deed) veel gebruik van schaduwen en lichtinvallen.

De makers zijn duidelijk heel creatief geweest en proberen de meeste horror elementen ook met praktische effecten te verwezenlijken. Graag meer van dit soort creatieve horror films die af durven te wijken van de standaard en de "verwachting" van het grote publiek.

Hereditary durft anders te zijn en was voor mij hierdoor ook echt een aangename verrassing.

4*

Jon Cryer die tegenwoordig voor meer mensen bekend is als Alan Harper uit Two and a half men deed het in de jaren 80 ook zo slecht nog niet!

Grappig vermakelijk en makkelijk wegkijkend filmpje, het wordt nergens echt bijzonder of uitermate goed maar het blijft vermaken.

3*

Leuker nog dan verwacht! Cusack die een soort "uitgebluste" en oudere versie van zijn jaren 80 personages speelt en het praten tegen de camera werkt ook zeker in het voordeel van de film en het personage.

Een leuk bijna Woody Allen achtig verhaaltje waar Cusack toevallig ook een aantal jaren eerder een film mee heeft gemaakt.

Ook de setting is voor mij als vinyl/muziek liefhebber een schot in de roos en de film bevat veel herkenbare situaties.

Het einde is iets wat over de top, maar ik vergeef het deze film graag.

Hoog herkijk gehalte en de soundtrack maar eens op vinyl zien te scoren.

4*

Tegenvallertje, kon de film met moeite uit zitten.
Spycho Ed en de kikker die what zegt is een erg droge scene, maar voor de rest mist deze film een hoop.

Dat amerikanen wiet erg cliché konden neerzetten was geen verrassing voor me, maar dit sloeg werkelijk alles
Ze leken meer dronken dan stoned..

2* voor toch nog een paar aardige tot redelijk grappige scenes.

Toch wel een vermakelijke muzikale comedy die op zijn hoogtepunt is met de scenes die Sinatra & Crosby met elkaar hebben. Maar natuurlijk ook door de vrolijke verschijning van Louis Armstrong, het jazzy randje wat hij in de film bracht heb ik echt van kunnen genieten. Wat een grootheid was hij toch(ook al was het een klein mannetje. )

Het liefdes verhaaltje rondom Grace Kelly deed mij helaas toch wat minder, dat het een voorspelbare kant op gaat mag je dit soort films niet te veel op afrekenen maar het boeide mij helaas allemaal niet zo. Gelukkig maakt de goede muziek en Sinatra, Crosby & Armstrong een hele hoop goed! Vooral de scenes in de nacht zijn super sfeervol en feel-good.

Toch zeker de moeite waard om te kijken.

3*

Redelijk vermakelijk filmpje waar de wisselwerking met de (toen nog) jonge acteurs interessant is met een oudere Bing Crosby in de mix.

Het verhaal weet helaas niet de gehele film te boeien, soms wat gemiste kansjes of wat te rommelig uitgewerkt maar o.a. door de duidelijke speelvreugde van de acteurs en de met tijden sfeervolle settings kom ik nog wel uit op een 2,5.

Voor een keertje kijken dus prima te doen.

Best een fijne film met een Jon Cryer die een rol speelt die soms wat doet denken aan zijn personage in Two and a half men, deze rol is hem letterlijk op het lijf geschreven!

De film kent weinig echte verrassingen maar heeft een vlot tempo en duurt lekker kort. Niks mis mee dus, geen hoogvlieger maar vermakelijk en leuk genoeg!

3*

Een filmpje die in een lekker tempo grappen afvuurt en daar voor het grootste gedeelte ook in weet te slagen. De scene met de piano bijvoorbeeld moest ik hard op om lachen en zo waren er nog meer momenten te vinden.

De film duurt ook lekker kort en dat het amper een opbouw heeft werkt met deze slapstick juist wel goed vind ik persoonlijk, je zit al vrij snel in de film en vooral Costello is hier goed op dreef.

En als dat niet genoeg is om je aandacht vast te houden, dan is Ginny Simms dat wel!

Ouderwets vermaak, weinig mis mee!

3,5*

Vermakelijk filmpje met een spannende sfeer.

William Talman zet 1 van de betere bad guys neer die ik in tijden heb gezien, zijn personage komt nergens geforceerd of gemaakt over.

Het einde is wat afgeraffeld maar de reis er naar toe is zeker de moeite waard

Leuke klassieker!

3,5*

Leuker dan verwacht! Ik was tot voorheen niet bekend met het werk van Abbot & Costello maar ik moet zeggen dat dit duidelijk naar meer smaakt.

Misschien wat flauwe humor maar daarentegen erg goed gebracht omdat de 2 heren perfect op elkaar zijn ingespeeld, de humor deed mij vaak denken aan Laurel & Hardy en dat is zeker aan mij besteed.

Voor een film van 1941 is het ook vandaag de dag nog goed te kijken en door de niet te lange speelduur een erg makkelijke en vermakelijke zit!

Bovengemiddelde comedy classic!

3,5*

Heerlijke ouderwetse kerstmis film die zeker meer dan de moeite waard is om te kijken.
Grappig dat er bepaalde scenes in zitten die vandaag de dag echt niet meer zouden mogen maar waar ik wel hard om moest lachen Bijvoorbeeld de scene dat Steve na dat hij Timmy op zijn kamer heeft bezocht gewoon uit het niks en zonder te vragen Connie heftig begint te zoenen, vandaag de dag zou dit aanranding zijn en zou het denk ik geschrapt worden uit een komische film.

Robert Mitchum zet een personage neer die zo door kan gaan in een film-noir, een personage met een grote bek en zonder angst

Aanrader!!

3,5* (verhoging naar 4 is nog mogelijk)

Lekkere vage humor en een plot die eigenlijk helemaal nergens heen gaat!
Grappige actie scenes en zelfs nog wat blood and guts
Vermakelijk spul zonder twijfel! Het helpt als je de film niet geheel nuchter ziet.

Ik twijfel tussen 3 en 3,5, maar vooruit laat ik het voordeel van die twijfel geven.
3,5 dus!

Best een leuk en vermakelijk filmpje die duidelijk in grote lijnen heeft afgekeken bij American Graffiti en deels bij de Porky films.

Vanzelfsprekend is American Graffiti wel een stukje beter dan deze film, maar voor de liefhebbers is het zeker eens de moeite waard om dit tussendoortje mee te pakken.

3*

De eerste film die ik zie van dit duo, bekend met het werk van Dean Martin maar niet zo met dat van Jerry Lewis. Samen vormen ze in ieder geval een leuk duo, dat schijnbaar achter de schermen tijdens het maken van deze film totaal het geval niet meer was. Wat mij betreft niet zo briljant als Abbott & Costello waren maar toch nog steeds een vermakelijk en vrolijk filmpje geworden.

Vermakelijk en feel-good! Leuke hond ook trouwens!

3*

Dit soort Mickey Rooney filmpjes uit zijn latere jaren bevallen mij eigenlijk prima! Het is vrij simpel in zijn opzet maar toch geeft de film genoeg feel-good sfeer mee. Mickey Rooney heeft er ook zichtbaar plezier in en de kinderen zijn niet irritant of overdreven volwassen neergezet.

3*

Grappig klein filmpje die erg doet denken aan de jaren 20/30. Er wordt in deze film niet gesproken alleen maar een beetje gebrabbeld en de rest wordt ingevuld met muziek, het heeft dus zelfs voor 64 een classic feel en de humor doet soms lichtelijk denken aan Laurel & Hardy. I like it!

3*

Fijne wegkijker! Mooie warme sfeer en een verhaal dat de aandacht weet vast te houden.

Dit is wat mij betreft vooral te danken door de sterke rol die Patricia Neal hier neerzet, een strenge moeder die haar eigen boontjes wel kan doppen maar toch tegelijkertijd met veel warmte en emotie naar haar gezin toe. Een mooie rol die uitstekend wordt vertolkt.

De rest van de cast is niet heel constant, maar het blijft allemaal goed kijk baar en vooral het laatste half uur zit volgepropt met een fijne kerstsfeer.

Voor nu een 3, met kans op verhoging.

Eindelijk deze klassieker ook eens meegepakt en hier van zeker kunnen genieten.

Honey I Shrunk the Kids heeft vrij standaard personages maar de manier hoe de grote wereld gemaakt was was echt knap voor die tijd en kan geen special effect van tegenwoordig tegen op.

Dit soort filmpjes zijn nog veel eerlijker, veel meer inspanningen om het te maken maar duidelijk ook met een hoop plezier door de acteurs.

Dit filmpje mag dan op de grote mensen wereld na niet heel erg bijzonder zijn, toch kijkt het allemaal heerlijk weg en krijg je precies wat je met een plot als dit verwachten kan.

3,5

Op het eerste gezicht had ik een redelijk zoete film verwacht, maar door de toch wel meer dan redelijke cast en de aantrekkelijke trailer werd ik toch wel enigszins benieuwd naar deze film.

En kan gelukkig zeggen dat de eerste film en tevens op de gok gekeken film van 2013 een goed begin was.

Tommy Lee Jones & Meryl Streep komen erg natuurlijk en geloofwaardig over als een uitgeblust koppel en ook Steve Carell waar ik geen enorme fan van ben stelde me niet teleur.

Het verhaal mag dan vrij simpel en op het eerste gezicht cliché vol overkomen, toch was het op een realistische, rustige en voor mij vermakelijke manier uitgewerkt.

Alleen de laatste pakweg 15 minuten waren wat zoeter en de scene bij de aftiteling hadden ze helemaal mogen schrappen, zonder die bepaalde scene bij de aftiteling had ik een hogere stem willen geven maar nu vind ik het weer best zwak dat ze die scene niet hebben verwijderd van het geheel.

Hope Springs lijkt dus misschien in theorie een 13 in een dozijn film, maar het is toch wel degelijk erg vermakelijk geworden en zeer aan te raden als fijn tussendoortje.

Wat mij betreft weer een interessante Netflix productie die op een juiste manier weet op te bouwen en langzaam maar zeker veel vraagtekens op de kijker afvuurt waardoor je wel "moet" blijven kijken.
Een film die soms een heel klein beetje doet denken aan de style van Lynch, alhoewel het natuurlijk niet zo briljant is blijft het je aandacht zonder moeite vasthouden.

Verwacht daarbij ook geen duidelijke verklaringen, het lijkt zich voor het grootste gedeelte af te spelen in het hoofd en de depressie van Sarah, waarbij je als kijker dus net zo goed de film bekijkt door gekleurde glazen.

Ongemakkelijk, mysterieus, sterk geacteerd.
3,5*

Leuk tussendoortje die het Porky genre combineert met een ski-toernooi. De ski scenes zijn mooi gefilmd en is serieuzer in de film aanwezig dan dat ik bij voorhand dacht. Vanzelfsprekend ook genoeg vrouwelijk schoon en naakt dus zeker geen straf om te kijken! Zelfs het acteer niveau was om aan te zien!

Prettig en makkelijk tussendoortje!

3*

De voorloper op American Pie en de nakomer van Porky's, weinig van verwacht maar door zijn korte speelduur uiterst vermakelijk!

What you see is what you get is duidelijk een slogan die toepasselijk is bij dit soort filmpjes, veel vrouwelijk schoon en acteer prestaties die geen oscarnominatie waardig zijn maar die daarentegen ook niet zo slecht zijn dat het de kijker gaat irriteren.

Leuke film voor mensen die van deze style houden, ik vond dit filmpje nog het meeste vergelijkbaar met Screwballs wat duidelijk ook een aanrader is.

Leuke late night movie!

3*

Vermakelijk stukje film! Lekker veel onzin en een aangenaam tempo.
Het einde schoot alleen wel een beetje door en dat vond ik stiekem toch wel een beetje jammer.
Opeens wouden ze er ook nog eens een misdaad film van maken en dat kwam allemaal nogal geforceerd over. John Cusack in 1 van zijn laatste tienerfilms bytheway, toch wel vermakelijk 80s spul!

Tot aan de laatste pak en beet 15-20 minuten had deze film met gemak een 3,5 van mij kunnen krijgen, leuke bizarre situaties zorgen voor een hoop vermaak maar helaas verpest het geforceerde einde dit wel een beetje.

3*

Een film die niet helemaal goed uit de verf komt maar tegelijkertijd ook niet te veel de bekende hoeken op zoekt. Het is duidelijk dat de makers creatiever probeerde te zijn dan de standaard Hollywood meuk en dat kan ik dan wel weer waarderen!

Jodie Foster steelt met gemak de show, ook haar grote gespierde vriend was niet als de macho neergezet die je in het begin van de film wel verwacht.

Het verhaal gaat eigenlijk helemaal nergens heen, maar ik heb mij tegelijkertijd niet geërgerd aan tenenkrommende clichés en oersaaie voorspelbaarheid dus dat vind ik ook wat waard.

Gelukkig geen film die 2 uur duurt, 93 minuten is precies genoeg.

3*

Indrukwekkende film die het verhaal niet alleen vanaf de slachtoffers maar ook de daders belicht, het is gelukkig geen Amerikaanse sentimentele film geworden op een paar "schoonheidsfoutjes" na dan. Zoals eerder al terecht is opgemerkt heeft het zeker meerwaarde deze film in de bioscoop te zien, de film belicht het verhaal erg koelbloedig en naar mijn idee ook aardig realistisch. De scene dat de meer "gevoelige" terrorist zwicht voor het schietgebedje van de vrouw terwijl hij de rest zonder al te veel moeite dood schiet voelde in deze toch wel realistisch aanvoelende film een beetje misplaatst. Maar zoals ik al eerder aangaf, wordt dit gelukkig tot een minimum gehouden.

Deze film laat zeker een impact op mij achter en ga ik niet snel meer vergeten, geslaagd bioscoopbezoek!
4*

Vermakelijk en makkelijk weg kijkend horror/comedy filmpje! Ik kijk niet vaak horror getinte films maar zo nu en dan is het een fijne afwisseling.
Dit soort foute jaren 80 filmpjes vind ik dan nog wel het leukst, de sfeer en spanning in de eerste helft zijn trouwens helemaal zo slecht nog niet! De 2de helft als de geesten al zichtbaar worden is natuurlijk niet meer serieus te nemen maar dat was hoogstwaarschijnlijk ook helemaal niet de bedoeling met deze film..

Wie weet dat ik deel 2 en heel misschien deel 3 ook nog wel een kansje ga gunnen!
3*

Dit deel is inderdaad meer comedy dan het eerste deel, de spanning die het eerste deel nog wel had was hier ver te zoeken.

Belachelijk verhaaltje eigenlijk, nog belachelijker dan het eerste deel..

Ach voor een keertje is het best aardig, maar deel 1 blijft voor mij persoonlijk toch leuker..

2,5*