Opinions

Ontzettend matige komedie waar helaas maar een enkele keer om te grinniken valt. Dikke tegenvaller van de Farrelly broeders.

Merkwaardig laatste deel. Je zou verwachten dat de serie met een klapper uit zou gaan, maar dit is met enorme voorsprong het tamste deel van de trilogie.

Er valt nog niet de helft te lachen van de eerste twee delen. Eigenlijk is het niet zozeer komedie als een soort veel te trage Mission Impossible met veel minder spektakel.

Onbegrijpelijk.

Amusante popcorn-beelden. Paar redelijke one-liners en een aangenaam gebrek aan terughoudendheid als het op hoofden pletten aankomt.

En de altijd zeer heerlijke Gemma Arterton.

Prima avondvulling tussendoor dus.

Famke Janssen laat trouwens nog steeds af en toe horen waar ze vandaan komt. Bij lange na niet zo duidelijk als bij die roodharige Finse, maar toch..

Overigens beetje jammer dat Famke veruit de dufste dialogen voor haar rekening kreeg. Ruzie met de scriptschrijvers?

Spanningsloos tussendoortje, dat toch bij vlaagjes vermakelijk is door het niet onaardige uitgangspunt van het "kwaad" en de toch best creatieve manier waarop Katee Sackhof te grazen wordt genomen.

Eigenlijk een wonder dat dit de bioscoop haalt. Er valt al zo weinig horror op het grote doek meer te zien dat we het maar met dit soort B-films moeten doen...

Ik ben echt niet fobisch voor vrouwenfilms (lees: romantische komedies), maar dan moet het ook wel daadwerkelijk *komisch* zijn om dat predikaat te verdienen.

En als je een hele zaal slechts twee of drie keer zachtjes hoort gniffelen heb je volgens mij toch iets heel erg fout gedaan.

Verder valt er op dramatisch vlak ook weinig te beleven. Alles blijft oppervlakkig en braaf.

Hoogtepuntjes waren twee leuke liedjes van New Order en The Cure.

1,5 *

Een heel aardig boek met schitterende momenten is verbouwd tot een veel te ééndimensionaal verhaal dat vooral mikt op Oscar-beeldjes. Ontzettend belangrijke nuances zijn uit het boek gesloopt om het maar zo hap-slik-weg mogelijk te maken. Doodzonde.

2,5 * waar ik eerlijk gezegd minstens 4 * had verwacht.

Heerlijk. Eindelijk weer even wat anders dan de gebruikelijke popcorn horror.

Dit ligt qua stijl een stuk meer in het verlengde van bepaalde klassiekers uit de jaren 60 en 70 (Rosemary's Baby, Don't Look Now, The Wicker Man, etc).

Geniaal geluid ook vooral. Dat indringende gebons... perfect.

En dan dat einde.

Enige minpuntje is dat de familie misschien iets beter gepresenteerd had mogen worden, zodat je er wat meer bij betrokken raakt.

Voornamelijk vermakelijk door het bronmateriaal... al die anecdotes verbloemen het feit dat deze film wat te weinig om het lijf heeft. Het blijft allemaal te luchtig, te oppervlakkig.

Met het acteerwerk verder weinig mis. Hopkins lijkt fysiek niet echt op Hitchcock, maar overtuigt toch.

Ontzettend slecht script, maar het verhaal is op zich prima. Degene die de film echter net een niveautje hoger tilt is Rupert Friend. Er zit zo veel opgekropte emotie achter dat stalen gezicht van hem. Knap.

Lijdt iets minder aan het "achtervolgingen die achtervolgingen achtervolgen" syndroom van het eerste deel. Maar toch vliegt deze soms weer lichtelijk uit de bocht.

Vooral het einde wordt vermoeiend, ondanks dat het er visueel heel aardig uit ziet.

Heel aardig, ja. Normaal gesproken zou ik zeggen dat het er fantastisch uitziet, maar sommige zaken zien er niet bijzonder natuurlijk uit. Simpele dingetjes zoals het gesmolten goud bijvoorbeeld. Net alsof je naar een 3D demootje uit begin jaren '90 zit te kijken.

Peter Jackson had bewust gekozen om het verhaal in drie delen te splitsen, maar in plaats van al die extra tijd te gebruiken om - ik noem maar iets bizars - personages uit te diepen, gaat hij weer eens helemaal los met allerlei actiescènes die er met de haren bij gesleept zijn.

Laat de beste man in godsnaam de volgende Indiana Jones film regisseren! Dan krijgt hij die irritante drang misschien eindelijk uit zijn kop...

Tauriel is wel een goede toevoeging en ook haar momenten met Kili zijn best geslaagd. En hoewel zij en Legolas eigenlijk niets te zoeken zouden moeten hebben in The Hobbit, zijn zij wel degenen die de aandacht erbij houden in de gevechtscènes. Zodra de elfen even niet meedoen wordt de actie al gauw slaapverwekkend.

Met grote afstand de meest geslaagde komedie die ik dit jaar heb gezien. De sterke grappen blijven maar komen, wat een verademing mag heten tegenwoordig, met deprimerende rotzooi zoals Hall Pass en Bad Teacher als recente dieptepunten.

Zelfs de altijd irritante Jennifer Aniston speelde het klaar om me aan het lachen te krijgen i.p.v. het bloed onder de nagels vandaan te halen met haar gebruikelijke romcom-bullshit.

Waren maar meer komedies van dit niveau. Snap er dan ook weinig van dat hij hier toch wel aardig af wordt gekraakt.

Onvoorstelbaar voorspelbaar tussendoortje dat geen seconde eng is. Leuk voor de onervaren filmkijker misschien.

Ik was juist allang blij dat we niet weer hetzelfde trucje te zien kregen. Dat arena-gevecht kennen we nu onderhand toch wel?

Ik heb m'n buik ook een beetje vol van al die "young adult" films met een eenzijdige, flinterdunne boodschap.

Daarom waardeerde ik ook wel de cynische toon in deze film. Het plaatst de eerste twee films ook in een beter daglicht: dit verhaal gaat niet over de goeie armen tegen de slechte rijken.

Ik heb de boeken niet gelezen, maar ik kan wel raden wat we in deel 2 te zien zullen krijgen. Laat het kanonnenvoer maar doormarcheren, met Katniss voorop.