Opinions

Tsja, er viel een stuk of drie keer een beetje te grinniken. Meer valt er echt niet te lachen met deze film. Ik ben halverwege dus maar opgehouden om de film als komedie te proberen te beschouwen.

Blijft over dat er gelukkig niet belerend wordt gedaan over Cameron Diaz's "foute" gedrag. Dat is nog wel een sterretje waard.

Ongelooflijk dat dit van de regisseur van Walk Hard komt. Zullen wel totaal andere schrijvers achter hebben gezeten...

Nondeju wat was dit een verschrikking. Te lang, te braaf, te voorspelbaar, te niks.

Schoten jullie niet in de lach toen die "I am the night/fear/darkness/vengeance" lines voorbij kwamen? Met een strak gezicht. Ik zat te wachten op de clou, maar dat was dus serieus bedoeld.

Batman blijft gewoon beter werken op papier dan op scherm, ook al komt er soms een acceptabele poging voorbij (waar deze niet onder valt). Ik pak The Killing Joke er nog maar eens bij. Zucht.

Opvallend weinig pogingen tot humor. En van die weinige pogingen slagen er nog minder.

Raar. Ik kijk graag naar een goede flauwe komedie, je weet wel, die van de critici en de meeste moviemeter-mensen 1 * krijgen, maar hier viel nauwelijks om te lachen.

Qua vrouwelijk schoon houdt het ook wel een beetje op bij Priyanka Chopra. Des te misdadiger dat zij niet eens in zwekpak is te zien.

Heb me toch best vermaakt verder. Eigenaardig, zo'n komedie zonder grappen die toch redelijk wegkijkt. Snap er niks van.

Zowaar een heel behoorlijke Nederlandse productie, met goed acteerwerk (met name van Sylvia Hoeks, Benja Bruijning en Matthias Schoenaerts) en prachtige beelden.

Aan de andere kant is er niet veel psychologische diepgang, maar dat maakt het eigenlijk wel weer extra Nederlandsch qua sfeer.

En met Sylvia Hoeks hebben we eindelijk weer een actrice waar een beetje leven en pit in lijkt te zitten, en die er ook nog eens geweldig uitziet.

Tim Burtons neiging om alles in een sprookje te veranderen past hier eigenlijk verdomd goed bij. Christoph Waltz is een monster, maar je kan er niet niet om lachen. Amy Adams ook prima bezig als muizig neurootje dat zich de kaas van het brood laat eten door onze Oostenrijkse vriend.

Speciale hulde voor de poster trouwens: geweldig gevonden!

Shotje van Ana Ayora bij de vijver maakte dit de moeite.

Nee, maar verder valt de film ook heel erg mee. Zelfs Diane Keaton is niet eens zo tenenkrommend irritant. Paar best geslaagde komische momentjes. Verder lekker vergeten.

Dat is juist precies wat in de comic fantastisch uitgewerkt wordt: de botsing tussen traditie en technologie.

Hebben ze helemaal niks mee gedaan hier.

Gewoon een tamelijk domme, voorspelbare actiefilm. Wegwerpmateriaal, meer niet.

Dat gezegd: ik ben altijd wel in voor een domme actiefilm, dus ik heb me bij vlagen nog best vermaakt.

Onderhoudende documentaire met leuke muziek. De realiteit is soms hilarisch.

Valt weinig mee te lachen.

Met zo'n uitgangspunt hadden ze makkelijk allerlei situaties kunnen schrijven waarin alles flink uit de klauwen loopt, maar er gebeurt eigenlijk vrijwel niets gedurende de hele film.

Raar.

Onbegrijpelijk dat er hier vooral wordt gesproken van een "leuke" film, want het verhaal is gewoon enorm droevig.

Sowieso één van Woody's beste, maar niet eentje die je van puur plezier gelijk nog eens wilt zien. Vooral ook dankzij Cate Blanchett's personage... de eerste keer dat ze die monoloog afratelt is het grappig, maar daarna wordt het steeds meelijwekkender, op het griezelige af.

Kijkt Woody trouwens Boardwalk Empire?

Ik keek al een tijdje uit hiernaar (nee, niet vanwege Halina Reijn) en vanavond eindelijk kunnen zien.

Eigenlijk kan ik het heel bondig samenvatten: als Twitter een Dogma-film was geweest...

Het is inderdaad meer een whodunnit dan een slasher, zoals hierboven al gezegd. De reden daarvan uitleggen is, net zoals de oppervlakkige vergelijking met Tucker and Dale vs. Evil (Film, 2010), eigenlijk al genoeg om de film te spoilen...

Verder leuke muziek (meteen met Slayyyter op het begin al, tot aan Charli over de credits) en een genietbare Rachel Senott, Pete Davidson en die blonde Oost-Europeaanse.

Weer een doorsnee Frans feelgood-tussendoortje. Geen verrassingen, wel vrij grappig. Sophie Marceau is alleen weinig sympathiek.

Standaard B-thriller met een aantal onbedoeld hilarische momenten.

Ik weet eigenlijk nooit precies of ik dit soort films nu gewoon 3 sterren moet geven voor pure, stompzinnige vermakelijkheid of 0,5 voor simpelweg godsgeklaagde slechtheid...

Ook apart trouwens, zo'n "eerste editie" van de Ilias in het Engels.

Voorspelbaar en oppervlakkig. En het script is bij vlagen ronduit amateuristisch.

Er wordt ook maar zelden sympathie opgewekt door de hoofdpersoon (laat staan de rest). Gemiste kans.

Vanzelfsprekend voorspelbaar en flinterdun in.. eh, alles. Maar ja, dat weet je vantevoren.

Voor wat het is viel het me erg mee. Liedjes waren amusant.

3 sterretjes.

Schitterende beelden en wat leuk gestoei met een beer, maar een tegenvallend negatief-moralistisch verhaal.
De titel is ook behoorlijk misleidend. Het prinsesje spring uiteindelijk weer braaf in het gareel, terwijl het dwingerige traditionalisme van de moeder opeens vergoeilijkt lijkt te worden. Hmm.

Erg jammer. Ik had me hier veel van voorgesteld.

Na het zien van de trailer vreesde ik even voor dezelfde sensationalistische, drakerige zoetsappigheid als in The Help, maar dat viel godzijdank behoorlijk mee. Alleen aan het einde vliegt het een beetje uit de bocht.
Maar voor de rest is The Butler een stuk minder belerend: er is geen sprake van een blanke die alles beter moet maken voor de arme, hulpeloze zwarten. En ook fijn om te zien dat de vreedzame collaborateur eens niet in het gelijk wordt gesteld.

Dikke plus voor Danny Strong: van onderdeurtje uit Buffy the Vampire Slayer tot gelauwerd scriptschrijver. Indrukwekkend.

Oh, en nog een speciale vermelding voor Yaya Alafia, die het Black Panther vriendinnetje speelt. Oef.