Opinions

Ik heb ook eens een keer een K-drama geprobeerd. Het vooroordeel dat ik over die series had - een glad, commercieel en soapy geheel - is wel behoorlijk uitgekomen. Aan de product placement en de gladgestreken gezichten is het lastig wennen. Maar de productiekwaliteit is meer dan prima, daarmee komt het eerder in de buurt van de betere Koreaanse films.

Son Ye-jin is daarnaast een charismatische en goed spelende hoofdrolspeelster, haar tegenspeler Hyun Bin vind ik daarentegen te houterig.

De eerste helft van de serie is wat mij betreft het leukste. Noord-Korea wordt weliswaar wat naïef neergezet, maar biedt wel veel leuke details en eigenaardigheden over het land, op hoog en laag niveau. Het tweede gedeelte, waarbij de Noorderlingen naar het Zuiden trekken, drijft wat meer op humor maar is toch vaak iets te flauw.

De serie duurt overigens wel echt véél te lang voor een seizoen, meer dan twintig uur is iets teveel van het goede.

De pilot is echt nog even anders - Kramer heet hier nog Kessler en is net even minder gek dan later - maar de rest van het seizoen lijkt al behoorlijk op het latere werk, alhoewel er nog geen echte uitschieters bij zitten.

Dit begint al meer op het vertrouwde niveau te lijken, al zitten er wel wat mindere afleveringen bij, zoals de laatste.

Hoogtepunt is denk ik The Chinese Restaurant dat zich geheel op die plek afspeelt, erg leuk gedaan.

Vanaf dit seizoen, en met name de tweede helft, is de chemie en de creativiteit pas echt hoog.

The Letter is volgens mij de eerste aflevering die ik oorspronkelijk zag.

Dat hele meta gebeuren van het pitchen en schrijven van de comedyserie blijft toch echt geniaal. De tweedelige pilot met Kramer in Los Angeles is ook mooi gedaan.

Veel bijrollen van acteurs en actrices die later bekend zijn geworden trouwens dit seizoen.

Grotendeels precies wat je verwacht, en als moderne puberserie best geslaagd. De frisse, kleurrijke stijl (met bovendien prachtige locaties af en toe! waar is dit opgenomen?) voegt daarnaast nog iets extra's toe. Denk dat ik snel alweer begin met seizoen 2.

Wel een beetje jammer dat juist deze serie weer zo'n typisch Britse snobistische gitaarsoundtrack heeft. Lijkt wel of Nick Hornby persoonlijk verantwoordelijk was. Hopelijk gaan ze wat meer gebruiken van de uitgebreide zwarte en electronische muziekhistorie van de UK.

Nee, dit was het niet voor mij. Cumberbatch kan dit in principe prima dragen, maar zijn Sherlock 2.0 personage vind ik veel te veel een flauwe gimmick. Het hielp misschien ook niet dat ik net hiervoor drie seizoenen van The Bridge heb gezien, waarin detective Saga Norén net als deze Sherlock aardig in het autismespectrum valt. Iets teveel van het goede.

De verhaallijnen zijn niets bijzonders en ook ziet de serie er af en toe gewoon lelijk uit, vooral de vele scènes in het donker.

Hoewel ik ook wat vergelijkbare kritiek hierboven zie staan, vind ik de serie op basis van het gemiddelde dus erg overgewaardeerd.

Qua stijl een hele geslaagde integratie van verschillende invloeden uit de jaren '80, maar inhoudelijk blijft het een wat slap aftreksel. Misschien had er ook wel wat meer ingezeten qua acteerwerk. Afgezien van de degelijke Ryder, Modine en Buono is het niet heel veel.