Opinions

Met als basismateriaal het fenomeen Beckham en zijn boeiende carrière kon dit bijna niet fout gaan. En dan doen ook nog alle hoofdrolspelers uit die tijd hun zegje (hoewel bijvoorbeeld Giggs en Zidane opvallen door afwezigheid).

Toch had er hier en daar wel iets meer ingezeten. Dat is denk ik met name omdat deze documentaire precies doet wat je verwacht en er eigenlijk nergens een originele draai aan wordt gegeven. Het meest bijzondere vond ik dan nog de weergave van de enorme druk die Beckham en gezin hebben ervaren na het WK ‘98 en aan het begin van zijn tijd bij Real Madrid. Geleefd worden noemen ze dat.

Nu pas aan begonnen. Fijn eerste seizoen alvast, met een unieke sfeer en soms fantastische uitvoering. De enige vergelijking die je kunt maken is, uiteraard, met Breaking Bad. Ik vind BCS vooralsnog wel wat volwassener en ontspannender. Mooi ook om de veelzijdigheid van Bob Odenkirk te zien.

Beetje een stagnerend seizoen. Hoewel het enerzijds prettig is dat de tijd wordt genomen, zit er aan de andere kant wel iets te weinig ontwikkeling in voor 10 afleveringen. Over de gehele linie gezien wel weer genoeg creativiteit en kwaliteit.

De cliffhanger met de bandrecorder[/] vind ik tamelijk clichématig en zwak overigens.

Na drie seizoenen zijn we halverwege en is mijn indruk bij deze serie dat het heel erg draait om de grote lijnen van de karakters met hun eigen ontwikkelingen. En een stuk minder om afzonderlijke afleveringen en scènes. Niet zo heel gek wellicht bij een prequel, waarbij de makers al veel krediet hadden opgebouwd.

Ik merk wel dat Breaking Bad iets te lang geleden voor mij was, om alle overeenkomstige karakters en andere referenties in de gaten te krijgen. Wordt toch achteraf een keertje een YouTube filmpje bekijken daarover denk ik.

Vond dit seizoen was moeilijk op gang komen, maar het einde was juist het beste tot nu toe.

Kim Wexler komt erg tot haar recht en iets vergelijkbaars geldt voor Lalo Salamanca.

De bijrolstukjes met Howard Hamlin zijn trouwens vrij hilarisch haha.

Ik had eigenlijk een andere verwachting bij deze serie, dacht dat het meer inhoudelijk in zou gaan op de wereld van finance (en overheid). Maar de nadruk ligt meer op de psychologie en moraal van het type mensen in die sectoren. Geen slecht idee op zich, maar het vliegt soms wel iets te populair uit de bocht. Niettemin benieuwd naar volgend seizoen, kijkt lekker weg verder. Giamatti is bij vlagen echt in topvorm.

Ik vond hem toch iets minder dan seizoen 2, die ik wel weer beter en verslavender vond dan seizoen 1. Scenario en plotontwikkeling zijn voor mij de sterkste punten van deze serie en die zijn dit seizoen net ietsje minder. Dus geen alsmaar stijgende lijn wat mij betreft. En juist de cruciale scènes blijven helaas te overdreven en ongeloofwaardig.

Beter dan het eerste seizoen vind ik. De hoofdrollen worden verder uitgediept en er komen inderdaad iets teveel personages in het verhaal voor, maar dat leidt wel tot een aantal uitstekende bijrollen.

Overigens bizar om dit seizoen nu te kijken, gezien het virus dat slachtoffers maakt aan begin en eind van het verhaal.

Je geeft zelf eigenlijk al aan waarom extra personages en arcs worden opgevoerd: ter misleiding.

Om verschillende redenen klopt inderdaad, maar niet apart van elkaar! Dat wordt in de laatste scène van Gertrud duidelijk (nogal kort door de bocht, dat wel)