Opinions

Hier ook uiteindelijk maar eens aan begonnen. Het valt al vanaf de eerste aflevering op dat dit een hele strakke en uitgebalanceerde productie is. Erg knap gedaan. De acteerprestaties zijn over de gehele linie ook meer dan prima.

Iets minder geweldig vind ik het scenario. Dat blijft net iets te vaak steken in oninteressante zaken en is af en toe ook wat repetitief.

Nu je als kijker zo’n beetje weet hoe de hazen lopen op het landgoed, blijkt dat dit seizoen toch iets te veel drijft op soapy sentimentaliteit, ook al blijft alles ontzettend goed gemaakt.

Vond dit seizoen weer iets beter dan de vorige, hoewel de dood van Matthew aan het einde wel echt een anti-climax voor mij was. Hij begon toch wel steeds meer het hart en ziel van het geheel te worden voor mij. Bovendien verhaaltechnisch niet sterk en ongeloofwaardig, zeker na de andere dood van Sybil iets eerder. Dan krijg je het idee dat de serie steeds meer gedreven gaat worden door externaliteiten als acteurs die uit het verhaal worden geschreven, als ware het een soap. Heb dus iets minder zin in het volgende seizoen.

De uitsmijter van dit vierde seizoen ‘The London Season’ behoort tot de beste afleveringen van de serie, maar voor de rest is het weinig bijzonder. Zoals ik al had verwacht lijdt de serie aan verlies van Matthew en Rose is toch een wat suffe opvolger van Sybil.

Meer van hetzelfde, is eigenlijk de conclusie, maar o zo vakkundig gemaakt. Helaas blijft het scenario regelmatig achter bij de kwaliteit van de rest (casting, acteerwerk, kostuums, muziek).

De een-tweetjes tussen Maggie Smith en Penelope Wilton zijn inmiddels wel mijn favoriete element in de serie geworden.

Zes seizoenen ondergedompeld in dit zoet-conservatieve sprookje. Ik kan mij goed voorstellen dat dit een grote internationale hit is geweest, want vooral het productionele geheel is de sterke kant van de serie, je gaat helemaal op in deze fictieve wereld. Het wekt geen verbazing dat maker Julian Fellowes zelf een aristocratische Tory is, want de adellijke klasse komt er prima vanaf en er ligt veel nadruk op traditionele waarden. Ergens wel opvallend dat serie net afliep voordat het Brexit referendum plaatsvond...

Daarnaast vormen de culturele veranderingen na WO I, de neergang van de in financiële nood verkerende bovenklasse en de parallel lopende emancipatie van de gewone bevolking best interessante thematiek. Hoe dan ook moet ik toegeven dat zo'n goedgemaakte feelgood serie ineens best verfrissend is temidden van het meer serieuze en donker psychologische werk van tegenwoordig.

Het scenario was het zwakste punt van alle seizoenen, met verschillende minder interessante subplots die ook nog eens over meerdere afleveringen werden uitgesmeerd. Naast de Bates perikelen en de korte romances gold dit voornamelijk voor Thomas. Seizoen 4 en 5 dreigden tot stagnatie te leiden; gelukkig pakte dit laatste seizoen de draad weer op om naar een bevredigend einde toe te werken.

Die twee films ga ik natuurlijk ook nog kijken. Ook wel ben ik wel benieuwd geraakt naar de serie Upstairs, Downstairs uit de jaren '70. Dat lijkt in alles een directe voorganger te zijn.