Opinions

In 2002, twintig jaar na het verschijnen van ET, bracht Spielberg de film opnieuw uit, dit keer aangevuld met scènes die in de bioscoopversie van 1982 ontbraken en flink wat CGI-effecten (o.a. een meer vloeiend bewegende ET en een snazzier uitziend ruimteschip). Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar de oorspronkelijke versie, met de soms houterig bewegende ET (waarvoor de legendarische Carlo Rambaldi aardig wat effecten ontwierp) en waar de overheidsagenten shotguns en revolvers hebben ipv de CGI-walkie-talkies waar Spielberg in 2002 de wapens door verving. Naar eigen zeggen deed hij dat omdat hij in de twintig jaar sinds de première zelf vader geworden was, en hij de film in de heruitbreng een minder gewelddadig karakter wilde geven.

Mbt Spielberg's voorliefde voor doorsnee-Amerika doet een veelzeggende anekdote de ronde over Close Encounters of the Third Kind. Voor deze film schreef Paul Schrader, geen kleine jongen in Hollywood, een eerste versie van het scenario waarin de nadruk vooral lag op het religieuze en filosofische aspect van het eerste contact tussen de mensheid en een buitenaardse beschaving (in de lijn van het werk van astronoom Carl Sagan en SF-schrijver Arthur C. Clarke). Spielberg was niet onder de indruk van Schrader's werk, dat in zijn ogen hoogdravend en elitair was, en verlangde in plaats daarvan iets dat meer toegankelijk zou zijn voor het gemiddelde Amerikaanse filmpubliek. Naar verluidt zou Schrader gezegd hebben: 'Ik wil niet dat als de mensheid ooit contact maakt met een hogere beschaving, onze soort wordt vertegenwoordigd door iemand die eet bij McDonalds.' Waarop Spielberg antwoordde: 'Dat is precies wat ik wél wil.' Waarop Schrader met knallende deuren Spielberg's kantoor verliet, en deze Schrader's scenario met een grote boog in de prullenbak mikte. Uiteindelijk consolideerde Richard Dreyfuss in Close Encounters... met de rol van elektromonteur Roy Neary (een Spielbergiaanse 'Elckerlyck' pur sang) zijn carrière, nadat hij hiervoor al een stevig fundament had gelegd met de rol van mariene bioloog Matt Hooper in Jaws (1975).