Opinions

Nog steeds oké om naar te kijken al mist hier wel de echte Saw-sfeer, die ze toch behoorlijk veel delen hebben weten vast te houden. Het acteerwerk wordt steeds slechter. Dacht ik bij deel 6 nog dat het niet erger kon dan Costas Mandylor, hebben ze hier met Chad Donella een nóg slechtere acteur weten te vinden.

Zaten wel weer een paar leuke traps in al is het echte Jigsaw-idee - keuze tussen leven of sterven - wel losgelaten. De vrouw in de openingsscène heeft bijvoorbeeld niks te kiezen. Wat overblijft is een tamelijk traditionele slasher, met wat creatievere kills.

En tja, de flashbacks en het teruggrijpen op eerdere delen, is er iemand die dat nog echt leuk vindt? Voegt allang niks meer toe.

Waar Saw begon als een psychologische thriller is het hier meer een whodunnit à la Scream. Wie zit er achter het masker ofwel wie is Jigsaw deze keer. Maar dan uiteraard met meer gore en een stuk intelligenter plot dan Scream. Niet met beter acteerwerk overigens, dat dan weer niet.

Al met al doet deze niet heel veel onder voor 2 en 3. Het stramien is inmiddels bekend en wordt weer prima uitgevoerd. Klein nadeel dat aan Saw blijft kleven - en hier nog iets erger is dan in de voorgaande delen - zijn de platte personages. Is op zich geen ramp, alleen het jammere vind ik altijd dat het iets doet met de spanning, in negatieve zin. Als er geen moeite wordt gedaan een band te bouwen tussen kijker en personages, boeit het je weinig wie er doodgaat en dat is funest voor de spanning.

De spelletjes zijn weer leuk bedacht en de ontknoping is vrij ingenieus. Zo complex zelfs dat je echt goed moet opletten om het nog te volgen, ook qua tijdlijnen. Vind ik niet per se een vooruitgang, de eenvoud was ook wel een beetje de kracht van (vooral de eerste) Saw.

De Saw-sfeer is hier nog wel aanwezig en houdt dit deel samen met enkele leuke traps overeind. Spannend is het nergens omdat het stramien inmiddels overbekend is. Jigsaw-spelletjes, een enorme reeks flashbacks die uitleggen hoe en wat en een unhappy end. Het gerommel met tijdlijnen om alles complex te maken voegt niet zoveel toe. Gelukkig binnen de 1,5 uur gehouden want voor het eerst voelde ik in dit Saw-deel enige verveling opkomen na een tijdje.

Iets beter dan 5, vooral dankzij de spelletjes die toch weer wat verder gaan, en de plottwist rondom de familie van de verzekeringsman. Het nodeloze complexe van deel 5 is hier achterwege gelaten en dus staat er weer een vlotte film.

Nadeel is het slechte acteerwerk van Mandylor, dat echt stoort. Hoe verdacht kun je je gedragen. Sommige dialogen met hem waren te idioot voor woorden (een agent die hem vertelt dat ze de vervormde stem van Jigsaw aan het traceren zijn. Respons: waarom?

Ook de flashbacks zijn niet echt leuk meer. Snap dat ze John Kramer er graag in willen houden maar had hem dan nog een tijdje in leven gelaten. Nu voelt het geforceerd.

Eindelijk weer eens een echt goede toevoeging aan de Saw-franchise.

De gekozen aanpak verschilt nogal van de vroegere delen uit de reeks. Niet eerder was de rol voor John Kramer (Jigsaw) zo groot en zo zeer gericht op zijn persoonlijke leven. Het zorgt voor een opmerkelijke dynamiek waarbij de Jigsaw-killer in feite ineens de good guy is voor wie je sympathie krijgt. Het werkt, al was zijn innige vriendschap met dat Mexicaanse jongetje misschien net even over de top.

Qua verhaal wint deze het van de meeste eerdere Saw-films, qua sfeer is hij anders maar zeer sterk. De traps zijn van vergelijkbaar niveau als in de overige delen: ingenieus en creatief. Niet heel anders dan anders, al sprong de oogbalzuiger er wel een beetje bovenuit.

Het enige wat ietwat tegenviel was de ontknoping. Voor Cecilia Pederson en haar partner had ik toch een wat bruter lot verwacht. De trap die Jigsaw voor hen had gezet viel wat tegen en Pederson overleeft het zelfs.

Ook nieuw is dat deze Saw liefst twee uur duurt, waar de vorige delen steevast op anderhalf uur klokten. Die twee uur voelden echter geenszins als lang en waren van begin tot eind de moeite waard.

Viel niet echt tegen. Nadat de films van 1 t/m 3 steeds slechter werden is de draad daarna weer opgepakt op het niveau 'acceptabel voor deze franchise'. Met name door een aantal goede kills en enkele goed opgebouwde scènes, met als hoogtepunt de beklemmende scène in de metro.

De lol van dat metagedoe is er nu echt wel af. Zelfs met de zelfspot waarmee het gebracht wordt is het gewoon niet leuk meer. We weten het nu wel.

Verder is het gewoon prima wegkijken. Gaat nergens echt vervelen en hier en daar een redelijke scare. Wél tegenvallend was de ontknoping. Dat het weer gewoon de familie van de vorige moordenaars is met min of meer dezelfde motieven getuigt van weinig fantasie en creativiteit. Dat alle hoofdpersonages overleven is ook erg veilig. Daarin onderscheidde de vorige zich toch iets meer.

Leuk om eens te zien. Twee uur totale kinderlijke fantasierijke gekkigheid waarbij je van de ene verbazing in de andere valt. Meer een soort trip om je in te laten meeslepen dan een film om te volgen.

Animaties zijn mooi en de sprookjesachtige sfeer heel fijn. Het verhaaltje is grappig, al hadden de 'sentimentele' elementen (Chihiro/Haku) niet zo gehoeven.

Doordat er voortdurend van alles gebeurt verveelt de film geen moment, maar uiteindelijk duurt hij toch net iets te lang. Alles went, dus ook deze fantasie-explosie. Met een kwartier à 25 minuten minder was deze film nog net iets krachtiger geweest. Verder niets dan lof.

De zoveelste film die nooit een vervolg had moeten krijgen, dat wel krijgt en waarbij het enorm tegenvalt. Alles wat de eerste film zo goed maakte ontbreekt hier en is vervangen door een hoop crap. Ten eerste: wie heeft bedacht dat het een goed idee zou zijn om die klunzige hulpsheriff te promoveren tot de hoofdrol. Een meelijwekkend personage. Verder zijn alle subtiteit, suggestiviteit en sfeer weg. De tapescènes komen hier totaal niet binnen, Bughuul maakt ook al weinig indruk. Het suffe, afgezaagde 'gezin met gewelddadige vader'-verhaaltje voegt niets toe. Tel daarbij het slappe voorspelbare happy end bij op en de conclusie is duidelijk. Miskleun.

Aardige CSI-aflevering maar met Saw heeft het allemaal weinig van doen. Zelfs als whodunnit niet echt geslaagd want al heel snel weet je wie de dader is doordat alleen het Jigsaw-spelletje van Shenk niet in beeld wordt gebracht.

Opgefokte politieagenten, een hoop geschreeuw maar weinig spanning en de traps zijn ook niet erg overtuigend. Verder is het acteerwerk in Saw nooit goed geweest maar deze acteurs zijn wel erg misplaatst.

Met horror heeft dit weinig te maken, maar wel een erg fijne originele thriller.

Het begin is zoals vaker bij van die niet-chronologische films even doorbijten, maar eenmaal op gang ontstaat een beklemmend geheel dat de aandacht er van begin tot eind bij houdt. Uitstekend acteerwerk van beide hoofdrolspelers en fraai in beeld gebracht. Hoogtepunt is wat mij betreft de allerlaatste scène, zowel qua acteerwerk als cinematografisch.