Opinions

Lekker rauwe thriller die je een onbehaaglijk gevoel geeft.

De setting is al gunstig, de bossen van Schotland. Dan zit je qua fraaie sfeershots al goed. Hoe het verhaal zich ongeveer zal ontvouwen is al vrij snel duidelijk, maar de opbouw is zo sterk dat je toch vol aandacht blijft volgen en het heel langzaam ziet uitdraaien op het onvermijdelijke. De nachtelijke shots in het bos zijn fraai en sfeervol, met name de begraafscène.

De ontknoping is goed gedaan. Rauw en hard, maar niet overmatig gedramatiseerd. Ook fijn dat het verloop in een natuurlijk tempo wordt opgebouwd, niets overhaast, zonder langdradig te worden. De film verveelt nergens en het acteerwerk is over de hele linie overtuigend.

Gewoon een sterke film zonder vergezochte twists of diepere lagen, maar met een goede dosis spanning, sterke personages en een sfeervolle setting.

Na herziening houden we die 4* maar in stand, al is het eigenlijk wat aan de hoge kant.

Toch wel de klassieker onder de pophorrors. En ook vandaag blijft Chucky gewoon een goede pop die niet onderdoet voor latere (pogingen tot) imitaties. Voor de rest is het allemaal zwaar gedateerd maar dat mag het kijkplezier niet echt drukken. Het enige wat een beetje storend is, is het absurd slechte acteerwerk. Dat kind spant op dat vlak de kroon en is zo irritant dat je er zelf haast moordneigingen van zou krijgen.

De openingsscène is nogal kitscherig. Van mij had dat achtergrondverhaal dat de geest van een moordenaar in Chucky zit sowieso niet zo gehoeven, maar ach. Daarna ontspint zich binnen een prettige speelduur een prima opgebouwde film met een donker sfeertje. De pop geeft zich niet te snel prijs, wat de aandacht vasthoudt. Klassieke horrorscène die nog niets aan kracht heeft ingeboet is o.a. de steekscène in de auto. Weinig kills en de paar die er zijn maken weinig indruk, maar daar moet deze film het dan ook niet van hebben.

Alles oogt nu wat clichématig (kind dat niet geloofd wordt etc.) maar laten we niet vergeten dat deze model gestaan heeft voor latere films. Al is de glans er wat af, houdt deze zich nog verrassend goed staande en blijft het leuk wegkijken.

Leuk om eens gezien te hebben. Het concept is intussen al aardig uitgekauwd maar de uitvoering is hier zeker niet onaardig.

De film begint met wat afgezaagde slappe tienercrap en dat deel duurt iets te lang. Snap dat je moet opbouwen naar waar het echt om gaat maar dat had ook op een andere manier gekund, zonder dat je je eerst 20 minuten dood zit te vervelen.

Na de zwakke opening begint de werkelijke film. Rennen, schreeuwen, hysterie, gezwaai met de camera. Goed is dat het monster niet direct vol in beeld komt. De kracht van suggestie werkt, zeker in dit type films, voor mij beter dan alles laten zien.

Daarom wordt de film gaandeweg ook wat minder. De verleiding om de bron van het onheil steeds meer, duidelijker en van dichterbij in beeld te brengen blijkt weer eens te groot. En helaas zijn zeker de kleine CGI-monsters erg lelijk waardoor die scènes een averechts effect bereiken. Anticlimax i.p.v. angstaanjagend. Dat geldt zeker voor de scène in de metrotunnel waar de camera op night vision wordt gezet. In potentie een geweldig enge horrorscène maar die neppe beesten zijn totaal niet eng en verpesten het. Het grote monster is nog best om aan te zien behalve helemaal aan het einde, dan komt hij iets te lang en close-up in beeld en zijn de technische beperkingen te zichtbaar.

Een aantal zeer fraaie scènes houdt deze film op de been. Dat zijn met name die van bovenaf (vanaf het hoge gebouw en vanuit de helikopter). Ook de crashende helikopter is mooi in beeld gebracht. Ook enkele shots op straat van het desolate Manhattan zijn goed en sfeervol.

Spannend? Nee dat is deze film niet. Daarvoor boeit het lot van de hoofdrolspelers te weinig, is het verloop te voorspelbaar en ontbreekt het aan subtiliteit.

Uiteindelijk toch vooral een actiethriller en dat hoeft voor mij niet zo, zeker in dit genre werkt less is more beter. Een Blair Witch Project heeft geen hysterische actiescènes of lelijke CGI-beesten nodig en komt tot een (veel) engere film.

Tamelijk bedroevend. Geforceerde pogingen tot humor sloegen bij mij niet aan. Welgeteld twee glimlachmomentjes: helemaal in het begin (source: Wikipedia) en de scène waarin de parkranger met brancard en al over het asfalt schuift. Verder weinig bedoeld of onbedoeld grappigs kunnen ontdekken.

De eerste helft van de film gebeurt er, afgezien van de scène met het reizende koppel en de beer helemaal in het begin, eigenlijk niks. Lange beerloze stukken worden opgevuld met flauwe dialoogjes en saaie plotontwikkelingen. Waarschijnlijk om nog iets van een verhaal op te bouwen, maar dat is het laatste wat deze film nodig heeft. Het lijkt nergens op, is niet grappig of interessant en bovendien kom je voor de beer. Dat hele cocaïneverhaal boeit eigenlijk voor geen meter.

Als de beer dan eindelijk zijn rol opeist wordt het eigenlijk niet veel beter. Hij is echt spuuglelijk en totaal niet eng of indrukwekkend. Ik ben geen expert maar dit soort CGI-beesten moet tegenwoordig toch zelfs met weinig budget wel beter kunnen?

Zo kabbelt de film voort richting einde met weinig spanning of spektakel. De kills zijn niet bijzonder. Af en toe vliegt er een ledemaat in het rond maar verder wordt er ook veel níet expliciet in beeld gebracht. Geslaagde scares zijn er ook al niet. Over het acteerwerk wil ik bij dit soort films eigenlijk niet te veel zeuren, dat was 'gewoon' slecht zoals te verwachten. Maar die kinderen waren wel echt extreem slecht (en irritant).

Wat rest is een aardige soundtrack.

Robert blijft een creepy pop maar daar wordt hier (nog) wat minder mee gedaan dan in de eerste film. Qua camerawerk lijkt deze weliswaar iets minder amateuristisch, maar het ontbreekt volledig aan sfeer, onder meer doordat het de hele tijd veel te licht is. Zodra Robert in actie komt is het ook meer grappig dan eng.

Geforceerd liefdesverhaaltje erin gepropt deze keer, slaat nergens op. De acteurs zijn niet best, maar ook niet abominabel voor een low budget. Schrikmomenten zitten er niet echt in en de kills zijn grotendeels off screen. Als horror kortom zwaar mislukt, enigszins grappig is het nog wel.

Het Robert the doll-liedje is nog wel leuk en zorgt nog voor een flintertje sfeer. Ook de laatste scène met Amos Blackwood de toymaker heeft nog wel iets. Verder snel vergeten.