Opinions

Vooral een mooie sfeerfilm. Fraaie beelden van de omgeving en ook de sfeer van het reservaat wordt overtuigend neergezet, niet over de top. Muziek is subtiel genoeg en sluit mooi aan.

Acteerwerk is oké, al strooit Renner iets te scheutig met clichématige oneliners die ofwel stoer moeten overkomen, ofwel wijze levensraad bieden, maar overtuigt niet echt. Met name de 'natives' zetten hun rol goed neer.

Verhaal is natuurlijk aangrijpend. De scène met de verkrachting/doodslag is goed akelig, kil neergezet. De verleiding om emoties te dramatiseren wordt goed vermeden.

Als de 'clue' duidelijk is gaat de film nog even door maar dat stoort totaal niet. Films waarin naar een spectaculaire ontknoping wordt toegewerkt met onderweg drie plottwists zijn er al genoeg, de kracht van deze film zit heel ergens anders. Het passende laatste shot had van mij nog wel een tijdje langer mogen duren.

Natuurlijk is er veel slecht aan deze film. Belabberd acteerwerk, neppe effecten, onzinnig verhaal. Als je graag schiet op de 'logica' van scènes en verhaalontwikkelingen kun je met deze film je lol op.

Toch heb ik best gelachen en dat lijkt me toch het hoofddoel van deze film. Het concept is gewoon leuk, al had er meer mee gedaan mogen worden. Waar zijn alle personages bijvoorbeeld? Alleen Poeh en Knorretje zijn aanwezig; Teigetje, Roe, Konijn etc. ontbreken allemaal terwijl daar toch best wat leuks mee gedaan had kunnen worden.

Verder jammer dat er uiteindelijk weinig werd gedaan met Christopher Robinson. Ondanks het leuke concept moet toch weer gekozen worden voor cliché domme karakterloze tienermeisjes om te slachten.

Het einde was niet echt een einde, voelde daardoor een beetje onaf. Maar ach. Een lichtelijk melige bui is wel aan te raden als je deze gaat bekijken, dan kun je een leuke avond hebben. Als je je serieuze filmcriticaster bril opzet is het waarschijnlijk afzien en ergeren.

Laat die Teletubbiefilm maar komen.

Iets minder dan het eerste deel. Er viel op zich nog wel aardig wat te lachen maar in vrijwel alle opzichten is er sprake van een lichte achteruitgang.

Allereerst de cast. Een nieuwe Christopher Robin, veel ingetogener dan de lekker over de top variant in het vorige deel. Poeh zelf had deze keer een ander uiterlijk, kwaadaardiger, maar ik vond het contrast tussen zijn goedsullige kop en gruwelijke gedrag in deel één juist veel leuker.

De grap van het nieuwe is er bij zo'n tweede deel wel af en wat er dan overblijft is gewoon onvoldoende om anderhalf uur lang te boeien. Er zaten best een paar leuke kills tussen, maar de onophoudelijke slachtpartijen richting het einde waren behoorlijk saai, vooral omdat ze visueel weinig indruk maakten. In plaats van alleen op kills te focussen zou hier qua sfeer toch meer uit te halen moeten zijn, maar dat is nagelaten.

Enige echt leuke scène was eigenlijk die waar vader en zoon aan het vogelspotten zijn en Uil toeslaat. Sowieso was Uil wel een klein hoogtepuntje tussen een hoop middelmatigheid.

Om te beginnen duurt de film veel te lang. Het eerste uur is moeilijk door te komen omdat hij eindeloos in herhaling valt. Ja, het is zuipen, neuken en drugs daar aan Wall Street. We get it.

Daarna wordt het wat kijkbaarder omdat er daadwerkelijk ontwikkelingen komen. De details daarvan zijn af en toe lastig te volgen als je het verhaal van Jordan Belfort niet kent en/of weinig weet van het aandelenwereldje, maar de grote lijn is duidelijk. Wat opvalt is het gebrek aan sterke scènes. Een spaarzaam hoogtepunt is de dialoog tussen Belfort en FBI-agent Denham op de boot. Mooi opgebouwd. Andere scènes die leuk dreigen te worden irriteren uiteindelijk omdat ze weer een jaar te lang duren. Denk aan de high-scènes in Belforts huis. Om nog maar te zwijgen over de speeches voor zijn personeel. Veel te lang en zwaar over de top. De humor is van bedenkelijk niveau.

DiCaprio acteert verder goed. Maar alles moet ook wel van hem komen. Donnie is geen personage, maar een typetje, veel te zwaar aangezet om geloofwaardig over te komen. Kyle Chandler maakt ook weinig indruk als FBI-agent Denham, afgezien van eerder genoemde scène. Anderzijds is zijn ingehouden spel wel verfrissend in deze schreeuwerige film.

Achteraf overheerst het gevoel of het (waargebeurde) verhaal voldoende is voor een film van deze proporties. Een losbandige aandelenhandelaar opereert niet helemaal jofel, valt van zijn voetstuk en moet een paar jaar de cel in. That's it. Om dat tot blockbusterformaat op te blazen is een hoop geschreeuw en overdreven gedoe nodig. Gezien het succes van de film is die opzet geslaagd, dat dan weer wel.