Opinions

Jaja, de emmer is vol! Maar het einde van aflevering 7 is inderdaad de druppel; weer wordt de koude kant (dit keer wat al te makkelijk en zonder eigenlijke toelichting) te kakken gezet, net als in elke aflevering ervoor, ruimte voor ontwikkeling is er niet - al lijkt dat soms even zo. Dat is niet zo erg verder, maar het maakt wel dat VVeB in de kern nooit meer wordt dan een soap. Wel een bijzondere, op de één of andere manier, maar waar 'm dat nou precies in zit? Een hele reeks prima koppen voor wat volledig een komediereeks had kunnen zijn, maar daarvoor worden er te regelmatig spijkers met koppen geslagen op het vlak drama. Af en toe schurkt het zelfs tegen misdaad aan, maar ook daar komt de serie verder niet echt over de brug.

Aanvankelijk wist ik niet wat te verwachten - uiteindelijk leek elke aflevering wel precies meer van hetzelfde. Maar ik heb me er heel aardig mee vermaakt.

3,0*.

Niet helemaal zeker waarom, maar Vera doet me vaak denken aan Vrouwtje Theelepel (in geen jáááren gezien - staat ook niet op TvMeter trouwens...). Weer een 'nieuwe' (anno 2011) detective en weer eentje die best aanslaat en dat al seizoenen lang. Vera is een even nuchter (in zekere zin) als innemend personage (die iedereen constant aanspreekt met 'love' en 'pet'), de moordzaken worden heel aardig uitgesponnen met de nodige twists & turns en ook allerlei bijzaken en -personages voegen wat jeu toe aan een concept (whodunnit met een geplaagde speurder als lead) dat eigenlijk al jaren in staat van ontbinding zou moeten verkeren - best knap!

3,5*.

Ook seizoen 7 (vorig jaar op de Belg, vanaf 14 februari op de Nederlander) is weer de moeite waard. Veel echte verrassingen waren er niet, en de formule is vrijwel altijd dezelfde: een lijk, een eerste in het oog springende verdachte, een paar kwinkslagen die leiden naar verschillende andere verdachten en een extra vleugje actie en spanning op het einde en klaar. En steevast de melancholische inslag van Vera zelf waar ze zich altijd weer met onverzetbare onverschrokkenheid en wat galgenhumor (en eventueel een neutje) overheen zet.

Brenda Blethyn zet een geloofwaardig en memorabel personage (dat krakende piepstemmetje ook) neer dat fijn is om te volgen in haar speurtochten naar de waarheid. Ook haar gevolg (eerst was het al een tijdje die ene, nu die andere, één werd er vermoord en Kenny is de blijver) doet het prima en de sfeer, soundtrack en what not zijn zeer de moeite waard. Al met al (nog steeds) een fijne toevoeging aan het detective-genre.

3,5*.