Log

Echt een goede, boeiende film, maar helaas is waar het allemaal mee begon, een jochie dat, o gruwelijk noodlottig toeval, net achter een wegduikende ree verschijnt om zo slachtoffer te worden, zó onwaarschijnlijk dat het minstens een punt aftrek oplevert. Daarna deed de film vrijwel alles goed (lees: realistisch), en daar waar ik nare voorspellingen als in een Eden Lake deed, kwam ik gelukkig bedrogen uit. Qua mooifilmerij was er verder weinig te halen, maar degelijk was het wel. Het acteerwerk ook dik in orde.

Dikke zeven.

Echt zwaar beroerd dit. Ik had eerst nog coulant een 1,5 gegeven, maar met terugwerkende kracht kan ik niets positiefs bedenken over deze ‘film’ervaring. In ander werk kan Lynch zelf nog wel es grappig uit de hoek komen, maar hier werkt het gewoon totaal niet.

Meesterwerkje van wansmakelijke nonsens. Verstand op nul is absoluut key hier, maar dan is het genieten, ook al had ie een flink stuk bondiger gekund dunkt me. Die bevroren traan hoe kom je erop? Heerlijke fx. Sebastian had eigenlijk moeten overleven, maar dat vond Hollywood natuurlijk niet goed… Gelukkig komt ie wel een keer of vier, vijf terug!

Dikke zeven.

Ik vond het einde wel sterk, eigenlijk. En met die hippies ook nog wel grappig. Verder duurde het mij ook allemaal wat te lang voor een dikke voldoende of meer, maar veel scenes, vooral de liedjes, waren mooi gedaan. Eigenlijk kwam ik uit op een 2,5*, maar heb uiteindelijk afgerond naar boven. Ik ben geen fan van Shirley en dat zal ik waarschijnlijk ook nooit worden maar het is bijna onmogelijk om haar personage niet een beetje sympathiek te vinden.

Het was nog best een hele tijd te doen, een soort van extra lange BB aflevering, maar ik vond de keuze van Pinkman voor die shootout out of character, het leek alleen om even wat extra actie te doen. En verder ook weinig payoff daarna.

Vind ‘m (ook) lastig te beoordelen. Sowieso zijn de waanscenes iets te weinig bijzonder, vooral die naar het einde toe. Brie kan ik me nog herinneren van Community en ik mag haar graag zien, ze doet het hier ook prima, maar het komt allemaal te weinig van de grond, valt eigenlijk ook in de herhaling en de soundtrack (op het einde in elk geval) boeide niet erg.

Kreeg er ook een beetje een Donnie Darko gevoel bij, met dat tijdreizen en zo, maar die film is beter en evenwichtiger. Een echt laag cijfer kan ik ook weer niet geven - heb ‘m per slot van rekening helemaal uitgezeten! En dan nog de link Iers bloed / the pipes are calling… of zie ik ze nu vliegen?

2,5* dan maar.

-edit- film spookt wel (op een goede manier) na…

In de basis een klucht, maar leuk gedaan. Post-kolonialismekritiek en a-romantische uitspattingen, het varieert nogal, maar Huston en Capote maken er wel wat van. De cast is daarbij onmisbaar. Jennifer Jones heb ik volgens mij nog nooit in een film gezien (in ieder geval niet onthouden), maar ze steelt de show. Ook de prachtige locatie in het eerste stuk helpt flink mee.

Maar het blijft een simpele klucht en eenmaal op de boot, zonder de mooie plaatjes van het havenstadje, boeit het meteen minder. Het laatste stuk is weer beter te doen. Een bijzonder tussendoortje, en dat is het.

Dikke 6.

Vrij droge politiefilm met een paar leuke achtervolgingen en een cynisch einde. Inderdaad moet je als kijker af en toe goed opletten om te volgen hoe de vork in de steel zit…

vote posted

vote posted

De Grateful Dead (niet The Grateful Dead dus). Natuurlijk geen onbekende naam in mijn jeugd, maar ik heb me nooit in ze verdiept en wat ik hier voorbij hoorde komen, nodigt ook niet heel hard uit. Maar vanwege de loftuitingen over o.a. het gitaarwerk van Weir, ga ik nog wel even checken.

De docu vertelt een bijzonder verhaal over het samen met Jerry Garcia het belangrijktste bandlid en voor Deadheads zal het zeker een pareltje zijn. Bob Weir was de knapperd tussen de rest en was in elk geval in dat opzicht lange tijd het gezicht van de band, maar in de jaren ‘80 veranderde dat ten faveure van de meer charismatische Garcia, waarmee het helaas tamelijk vroegtijdig slecht afliep.

Het is echter wel vooral de levensreis van Bob Weir, die nogal zweverig uit de hoek kan komen, maar sympathiek is ie zeker. Absoluut de moeite eens gezien te hebben.

3,5*.

vote posted

vote posted

vote changed, original voice was 3,5 stars