Opinions

Ik snap dat de makers dit gevoelige onderwerp - een trauma van België dat misschien nooit helemaal verwerkt zal kunnen worden - met een bepaalde voorzichtigheid hebben willen benaderen, maar ik kon er weinig mee.

De sentimentele voice-over van de jonge madam, het centrale duo en allerhande persoonlijke zaken die er voor die twee bij verzonnen zijn, de overzichtelijke verdeling tussen goed en slecht, het kwam voor mij niet van de grond. Het acteerwerk is nergens bijzonder (ligt ook aan de 'matte' personages denk ik) en het tempo is vaak tergend traag. Je kan dan nog wel zien dat er flink wat geld tegenaan gesmeten is om het er allemaal pico bello uit te laten zien, maar dat doet me, met zoveel minpunten, niet zoveel.

Het meest interessant zijn de fragmenten uit echte tv-nieuwsberichten e.d. die veelal op het einde van elke aflevering volgden, vergezeld van teksten met de feiten die wel controleerbaar zijn (i.t.t. de eromheen gefantaseerde personages en belevenissen), maar dan zou ik liever een docu(reeks) zien. Heb 'm meegekeken, zelf had ik na afl. 1 de handdoek wel in de ring gegooid.

**, omdat er ook wel es een best okaye scène tussen zat. Afl. 7 niet gezien.

John Lithgow voorop, maar eigenlijk is iedereen hier vreselijk goed op dreef en op elkaar ingespeeld - pure professionals met precies de juist koppen en mimiek om een sitcom het nodige vuur te geven. Het is zwaar aangezet en behoorlijk silly, ook al zit er genoeg maatschappijkritiek en zwarte humor in verwerkt, maar het werkt gewoon. Laugh track of niet, dat maakt me dan weinig uit.

4,0*.

Okay, ik ben er flink ingestonken, maar de twist is wel compleet ongeloofwaardig - ook al is het ergens wel leuk bedacht. Malkovich doet het in elk geval erg goed, Eamon Farren ook. Lekker luguber, dat is ook een pluspunt, maar verder... ach, het was al met al wel te doen, maar na het goede begin viel het uiteindelijk wel wat tegen, zeker ook m.b.t. het verleden van Poirot.

Thomas Bo Larsen is wel een charismatisch acteur die altijd wel wat sterke momenten neer kan zetten. Karim en Buska doen het ook best aardig en zo zijn er nog wel wat prima acteerprestaties, maar de plot is regelmatig behoorlijk ongeloofwaardig en rommelig. Verder zijn er nog een flinke scheut actie en een in potentie best interessant plot, al zag ik weinig tot geen originele elementen.

De aankleding en dergelijke zaken zijn netjes op orde, maar er komt niet echt sfeer in en bijna nergens komt het tot meeleven met de (hoofd)personages...

2 sterren.

Het kan eigenlijk niet anders dan dat Woody schuldig is. De enige andere optie is dat Mia uit jaloezie en rancune Dylan een verhaal heeft laten instuderen en gecoached heeft (en zelfs bewust op video opgenomen) en ik zie eigenlijk niets dat daar op wijst. Ja, het is vreemd dat ze Soon-Yi fysiek aanvalt terwijl die juist slachtoffer was. En ja, het is vreemd dat iedereen ten tijde van het misbruik op 4 augustus 1992 de uitdrukkelijke instructie had gekregen om (vooral) Dylan niet met hem alleen te laten en er maar liefst drie oppassen waren die dat niet voor elkaar kregen. En het is ook vreemd, nee, eigenlijk bizar, dat Mia met Dylan naar de (huis?)arts ging, deze niets los kreeg en dan maar zei de volgende dag terug te komen (zgn. rape kits waren in de tijd al gangbaar). En Mia's gedachtegang dat ze enkel naar de arts ging om te zien hoe Dylan er aan toe was, en zei dat ze zich geen moment realiseerde dat die arts het misbruik zou melden aan de autoriteiten is enigszins twijfelachtig. Maar zijn die zaken genoeg om te twijfelen aan Woody's schuld?

100% zekerheid biedt de miniserie misschien niet (ik had trouwens graag een veel uitgebreidere reconstructie van die 4e augustus 1992 willen zien, en zo zijn er wel meer dingen, zoals bv. die OvJ waar ik vraagtekens bij hou), maar waar ik eerder haast fifty-fifty rekende, zit ik nu eerder op 98-2...

Met dank aan evolver voor het 'inkijkexemplaar'.

Nee, dit werd 'm uiteindelijk niet. De serie-intro met die zweverige tekst gaf me al een donkerbruin vermoeden, maar de eerste vier afleveringen brachten nog heel wat leuke momenten met veel maffe personages, teksten en gebeurtenissen. Daarna meer van hetzelfde, maar wat meer aanslepend en weer zo'n soort van armageddon-angle die in zoveel bovennatuurlijke series is verwerkt. Op Imdb werd het vergeleken met Haven. Daar heb ik slechts wat stukjes van gezien, maar was ik snel klaar mee. Dit Zweedse product heeft wat dat betreft meer te bieden, maar uiteindelijk gaat het (neem ik even aan) dezelfde zweverige en sentimentele kant op. Zelf denk ik hier aan een Twin Peaks light, compleet met kleine mens als aangever van allerlei mystieke zaken. En zelfs de Mossad wordt er nog bijgehaald. En er zit een op zijn achterpoten lopende eland in, ook leuk.

Mia Skäringer is geen straf om naar te kijken, maar qua acteren vind ik haar uiteindelijk toch beperkt. Verder leuke bijrollen van de eigenwijze agente Viveka, de immer moeilijk kijkende hoofdagent Amos, de opstandige Therese en de bizarre figuur Torsen. Heb nu eigenlijk alweer zin om de eerste afleveringen eens opnieuw te proberen, want het begon echt goed. Jammer dat het zo de mist in gaat, maar misschien kan een ander er wel wat mee - dit is gewoon niet mijn ding. Tweede seizoen schijnt in de maak te zijn.

Twee sterren.

Sympathiek rock'n'roll figuur zoals je die niet veel tegenkomt op de kookzenders. De meeste chefs helpen je netjes door een receptje heen om thuis simpelweg na te brouwen (wat ik persoonlijk ook wel interessant kan vinden, al doe ik dat zelf nauwelijks) of anders is het wel een ordinaire kookwedstrijd (en daar kijk ik ook wel es naar - en zie ik soms zelfs Mr. Bourdain zelve opduiken).

Maar hier doet 'Tony', zoals hij overal genoemd wordt, dat dus niet; hij zoekt over de hele wereld achteraf plekken uit gebaseerd op wat hij zelf nog wil per se proeven of wat een gewaardeerd collega hem aangeraden heeft, die vaak ver verwijderd zijn van de door toeristen suf gebaande paden. Maar soms ook zeer exclusieve tenten waar je als gewone sterveling nooit zal komen, omdat de man nu eenmaal connecties heeft in de culinaire wereld.

Verder: neemt geen blad voor de mond en wil nog wel es van leer trekken tegen verschillende maatschappelijke en politieke zaken in betreffende landen of gewoon tegen zijn eigen land, ook leuk.

Alweer een tijdje geleden dat ik het zag, maar een dikke 3,5* is het toch zeker waard.

Ik heb er nu een stuk of wat afl. van gezien, maar ben verre van overtuigd. Ik kan uit de laatste jaren (jaaaaaaren) sowieso niet één geslaagde komedieserie noemen, en dit wordt 'm vrees ik ook niet (zou ik ouder worden ofzo). Gekke typetjes die me niet aanspreken (naast Nora, die nog best aanspreekt en Awkwafina doet het leuk), maar ik wil het nog wel eens vaker proberen (soms wat aardige, droge grapjes en de invalshoek is op zich best interessant) - het komt regelmatig op FOX voorbij.

Ik heb er nu nog eens 5 afl. van gekeken, maar subtiel komt in het woordenboek van de makers niet voor... er had echt zoveel meer ingezeten als dit beter opgebouwd was. Nu zit ik me te ergeren aan het bijna constante geschmier van Norma en Norman terwijl dat beter gedoseerd heel fijn had kunnen zijn. Maar ik zet nog even door, want het is echt niet allemaal rotslecht. Een halfje gaat er alvast zeker af.

Tja, het wordt er niet beter op.

Het detective idioom werkt tegenwoordig alleen nog enigszins als een serie weet te scoren qua sfeer, een (tamelijk) deftig uitgewerkt plot en overtuigende acteurs en dat zie ik in Beck s8 toch te weinig. Het is een beetje wij / zij aka goodies vs. baddies met maar weinig nuance. Beck zelf is wat mij betreft wel aan pensioen toe en zonder hem blijft er bitter weinig over. Zelfs de buurman ben ik nu wel klaar mee.

2,0*.

Ook geen hoogvlieger. Natalie Madueño is wel lekker, maar echt goed acteren? Haar 'verscheurd zijn' tussen het grote geld en haar schuldgevoelens en zelfs de veiligheid van haar zoontje komt maar heel matig uit de verf. Thomas Bo Larsen (op zich een best charismatisch acteur) speelt een vrij stereotype renegade cop met uiteraard het hart op de juiste plaats en zo, en ook over de rest van de acteurs / karakters zal ik niet snel naar huis schrijven, al weet Nikolaj Lie Kaas zijn personage nog wel aardig cool te laten blijven onder diens eigen grootheidswaanzin.

Natuurlijk moet een en ander door flink wat toevalligheden geholpen worden, en daar wordt het natuurlijk wel een stukje flauwer van. Net als 'Okkupert' weer tamelijk clean en 'steriel' in beeld gebracht, en ook hier is dat niet erg. Uiteindelijk wordt de zaak zeker niet naar volle tevredenheid van iedereen opgelost en wordt de 'baas' pardoes uitgeschakeld, en dat is wel te 'waarderen' zeg maar.

Al met al? Kijkbaar, in zekere zin, maar dat levert bij mij niet zomaar een hoge score, laat staan een voldoende, op. 2,5*.

Als je de poster zo bekijkt, kan je het ook voor een gladde soap aanzien, maar dit was een fijne zwarte komedieserie met ook flink wat drama over het wel en (vooral) wee van een televisiezender die aan allerhande commerciële wensen moet voldoen - vooral kijkcijfers scoren en de programmering zien rond te krijgen. Ook allerhande persoonlijke sores komen aan bod, trouwens.

Ik dacht dat het de beeldschone Portia de Rossi was in de rol van Lori, maar 't was dus Charlotte Ross (ook niet verkeerd) en daarom kon ik de serie eerst moeilijk terugvinden (titel wist ik niet meer). Als ik me niet vergis werd dit indertijd uitgezonden door de VPRO. Zeer de moeite, maar volgens mij nergens terug te vinden (ja, op YT in niet al te beste kwaliteit) en ook geen dvd-release... jammer.

4,0*.

Afgezien van die kolder in de woestijn (een geharde Mexicaans-Amerikaanse crimineel die zich wel even de les zal laten lezen door een advocaatje?!) en nog iets dat me zo niet te binnen wil schieten, is dit best een fijne serie, waarin Mike en Jimmy voor het eerst echt hun emotie mogen laten zien en dat werkt uitstekend. Met deze premise kan men vrij simpel van de ene zaak naar de andere overschakelen, al ben ik er nog niet uit of dat juist wat rommelig of heel ingenieus is.

Maar aangezien dit een serie is die ik vast vaker ga zien, kom ik daar nog wel es op terug.

De verschijning van Michael McKean als Chuck was een aangename verrassing, want die ken ik vooral van veel oudere '80s / '90s komedies (en wat latere Christopher Guest films). Interessant personage, deze Chuck, en hij geeft dit seizoen een belangrijke impuls. Maar ook over de andere bijrollen heb ik weinig te klagen.

Ik hou het op een mooie 3,5* voor nu.

Leuk seizoen. Het gaat toch vooral om de advocatenbroedertwist (die ik niet altijd even geloofwaardig vind, maar wie ben ik), en ik geloof dat Jimmy en Mike misschien 1 of 2 keer samen in beeld zijn geweest? Mike is wel een erg vermakelijke badgoodguy, dus ik heb er verder geen problemen mee. Inderdaad is het interessant hoe Howard ook zijn sympathieke kantjes krijgt toebedeeld... En het einde houdt de spanning erin.

Het begon 'leuk', ook al is het eeuwig zonde dat Chuck van het toneel verdwenen is (okay, hij komt nog een paar keer voorbij, gelukkig). Ik had bewust niets gelezen over dit seizoen en natuurlijk kijk ik een halve dag voordat ik eraan begon naar het plot van afl. 1... Maar goed, Chuck is no more, het was wel te verwachten. En een tijdje bleef het goed gaan; een relaxte serie waarin niet zoveel lijkt te gebeuren, maar wel stijlvol en met aangename acteurs.

Maar dan komt 'Coushatta'. Het lijkt een slimme scam, maar zoiets is natuurlijk vrij makkelijk onderuit te halen als je niet alleen de telefoonnummers van de brieven aanhoudt (even Googlen, bv.). Dus geloofwaardigheid nul. De lijn met de Duitsers vond ik al bij aanvang een wat saaie noodgreep, maar de finale ervan was ook nog eens totale flauwekul; als je bv. een konijntje houdt en het water en eten geeft en dat het zich kan vermaken met wat leuke speeltjes, dan laat je natuurlijk niet het hekje openstaan (en wat voor belang had Gus er nu echt bij om die arme Werner af te laten maken...?)...

En dan de 'echte' finale. Er moest natuurlijk wat gebeuren (ik vond het al een beetje raar dat Kim zich zo makkelijk en niet-opstandig mee liet sleuren met Jimmy's nieuwe fratsen, maar soit) en het was al duidelijk dat Jimmy zijn verdriet aan het wegdrukken was, tenminste, daar dacht ik aan, maar nu blijkt dat hij helemaal geen gevoelens heeft (?) en dat Kim dat ook inziet... Geen idee wat ik daarmee moet, maar in ieder geval mag ik tot 2020 wachten tot daar wat nieuws aan gebreid wordt...

Teleurstellend is het sleutelwoord voor dit seizoen en dat terwijl het grotendeels lange tijd (t/m Piñata, de lijn met Nacho en Salamanca was top - mooi toegewerkt naar het belletje! ) heerlijk wegkeek (al vond ik de terechtwijzing door Mike in de praatgroep een beetje out of character), dus dan ben ik maar mild: 2,5*.

Wordt een anthologie-serie, lijkt me...?

De tweede serie in korte tijd die hoog aangeschreven staat (Vinyl was die andere) die mij tegenviel - jammer.

Ten eerste duurt het mij veel te lang eer het schuldige kind bekend wordt (laatste afl. nota bene). Afgezien van de geloofwaardigheid (het zóu kunnen, 'tuurlijk), maar de kijker 6 uur+ (de originele kijkers zes weken) opzadelen met een alleraardigst joch dat toch misschien wel een heel gemene pestkop is... Hetzelfde geldt voor de giftige relatie tussen Celeste en Perry, ging veel te lang voort. Uiteraard kan dat in werkelijkheid zelfs nog langer zijn, maar dat is iets anders dan het in een dramaserie verwerken. Meer dynamiek doorheen de serie wat dat betreft had veel beter gewerkt. Sowieso voelt het geheel aan als een wat mislukte mix tussen thriller en drama.

Maar dan het klapstuk: sowieso vind ik die laatste aflevering wat al te hoog gewaardeerd hier, maar om Perry nu ineens óók op te werpen als verkrachter van Jane / vader van Ziggy… hoe vergezocht wil je het hebben?!

En zo zijn er meer schoonheidsfoutjes, bv.: Celeste regelt een appartement voor zichzelf en de kinderen, maar Perry gluurt op haar telefoon en krijgt er lucht van; óf ze weet dat hij dit soort dingen doet en regelt het niet met haar phone, óf het is compleet out of character voor Perry en zou het niet gebeuren. Of hoe Jane en Renata het zo makkelijk bijleggen, terwijl nog totaal niet zeker is of Ziggy het gedaan heeft en Amabella haar beschuldigingen nog steeds niet heeft teruggenomen.

Kwam op mij over als satire op de community; hoe iedereen wel wat te roddelen heeft, maar minstens de helft ervan blijkt onzin.

Wat me ook opviel, was hoe zelfstandig en sterk al deze vrouwen bedoeld zijn, maar ze wonen wel allemaal in dermate grote huizen (behalve Jane uiteraard) dat je wéét dat de Mexicaanse schoonmaaksters en tuinmannen niet ver weg kunnen zijn - maar hooguit was er een oppas te zien wanneer de kinderen moesten thuisblijven.

Blijft over het mooie Monterey en omgeving, veel lekkere muziek die daarbij hoort, nog wat interessante topics die een aardige behandeling krijgen en prima tot uitstekend acteerwerk, al kan dat het allemaal niet redden. Toepasselijke afsluiter was dan ook een waterige cover van ‘You can’t always get what you want’… true dat.

Met 2,0* zit ik wel aan de max.

Helaas vanavond vergeten en pas ingehaakt op het einde van ep.5, maar genoeg gezien dus. Prima serie inderdaad, met misschien niet hoogst originele verwikkelingen, maar it'll do. Nesbitt idd goed bezig, maar ook de rest van de cast (ik noem Pettigrew, Walley, Smurfit, McKenna en last but not least oudgediende Cranitch) houdt hem prima bij. Kleine 7.

Een seizoen 3 zit er met dit einde uiteraard dik in, maar officieel is er nog niets bevestigd dan wel ontkracht.

Beste reality docuserie over seriemoordenaars die ik ken. Op zeer ingetogen wijze worden de gruwelijke zaken uit de doeken gedaan, met een perfecte narrator (ik meen dat het Christopher Slade is, maar kan ook zo maar Steve Furst zijn). Soms moet je wat natte vingerwerk en open deuren van een paar bijzondere psychologen voor lief nemen, maar ze doen hun best... Ik kan niet zeggen dat ik alle zaken (killers) even interessant vind, maar dat mag de pret niet drukken. Met schitterende beelden vaak van voornamelijk Amerikaanse en Engelse stadsgezichten, landschappen en dergelijke, al is dat eigenlijk bonuswerk.

Is een tijd lang op 13th Street te zien geweest, maar die hele zender lijkt wel opgedoekt, helaas... Nu geen idee waar het nog te volgen is, behalve dat wat op YouTube e.d. gepost wordt.

Een paar zeer beruchte namen in seizoen 2 van 'Born to Kill?'. Weer in die ingetogen stijl met tamelijk volledige (maar wat is volledig - echt álles kom je nooit te weten) biografieën van de betreffende bad guys, en één bad girl, Aileen Wuornos - al zou je eigenlijk Carol Fugate ook moeten meetellen, de tijdelijke metgezel van Starkweather (en samen de inspiratie voor Oliver Stone's 'Natural Born Killers'). Over alle moordenaars behalve Richard Trenton Chase heb ik wel één of meer films gezien.

De vraag of ze geboren moordenaars waren of niet, is toch een beetje 'achteraf koffiedik kijken', naar mijn mening. Het is zeker wel interessant om het te beredeneren, en vaak zijn de theorieën en het gepsychologiseer best aannemelijk, maar waterdicht is het nooit. De achtergronden van de moordenaars zijn vaak ook erg verschillend, waarbij je ook nog kan stellen dat andere mensen die gelijksoortige ellende hebben meegemaakt in hun jeugd (waar het toch vaak vandaan komt / lijkt te komen) uiteindelijk níet tot zulk gewelddadig gedrag komen.

Maar het blijft een fascinerende reeks en, nogmaals, één van de beste op dit gebied. Dat komt trouwens ook omdat betrokkenen uit die tijd (soms slachtoffers die het wisten te overleven, soms nabestaanden en dan weer detectives die op zaak zaten) vaak uitgebreid aan het woord komen en dat weet mij regelmatig flink te raken.

5,0*.

Memorabel seizoen, maar what else is new? Ditmaal twee Britse seriemoordenaars in de mix, en dat geeft altijd weer een andere couleur locale aan een aflevering. Afl.1 heeft Donald Neilson, een voormalig en vernuftig soldaat die behoorlijk uitgebreide en slimme plannetjes bedacht had om geld te verdienen - het leek mij hem er niet in eerste instantie om te doen om te moorden - maar ja...

John Linley Frazier in afl.2 is een ander verhaal, eerder dat van een psychisch totaal verward persoon die meent in opdracht van iets hogers te handelen, maar ook dat is te betwijfelen vanwege zijn verdachte gedragingen naderhand...

De Yosemite Park Slayer, oftewel Cary Stayner, is één van de meest bizarre killers die ik ken op dit gebied, je verzint het gewoon niet; een Fincher had hier allang een klassieker van kunnen maken. Jaren voordat deze man toesloeg, werd zijn kleine broertje ooit ontvoerd (door een kinderverkrachter) en wonder boven wonder levend (en wel? --- in 1989 overleed hij alsnog door een motorongeluk na van zijn werk naar huis wilde rijden) teruggevonden na 7 (!) jaar. Zijn er connecties tussen de zaken? Het líjkt er echt niet op, maar toch blijft zoiets spoken...

En dan nog Patrick Mackay, die me op sommige foto's erg aan AC/DC's Angus Young, maar gooi ik wél op toeval, maar minder duivels is hij er niet om, de brute Butcher Brothers (niet te verwarren de gelijknamige regisserende broers dan wel de muziek producerende andere twee broers!) en de gestoorde Hadden Clark die ze gewoon niet allemaal op een rijtje had... verplicht kijkvoer voor mensen met een interesse voor de wat donkerdere kant van de mensch, uweetwel...?

Helaas nog steeds nergens in een nette blu-ray box met subs en verdienstelijk artwork verkrijgbaar (hinthinthint)...


*****, dus.

Eigenlijk net zo sterk als de vorige seizoenen, maar die heb ik toch in een bepaalde periode bekeken waar ik nu een beetje 'doorheen' ben, kennelijk. Het blijft bizar hoeveel van dit soort figuren de aarde bewandel(d)en en ik vraag me echt af waarom ze met deze serie gestopt zijn. Er zijn er toch nog zat? Waarom is deze bv. nooit aan bod gekomen? In andere series / films al teveel uitgemolken? Of wilde men het alleen bij Britse, Amerikaanse en Canadese zaken houden?

De professionele zielenknijpers hebben best vaak interessante punten, maar m.b.t. de kwestie 'nurture vs. nature' blijft het altijd vreselijk moeilijk iets zinnigs te zeggen. Eigenlijk altijd ligt er een zwaar tekort schietende jeugd aan ten grondslag, of dat nu misbruik en mishandeling is, verwaarlozing of een misplaatste en verwrongen manier van aandacht geven - of anders wel een algehele psychisch en fysiek ongezonde omgeving (dorp - stad). Plus, en het wordt een cliché, ik weet het, dat velen die ook een zware jeugd gehad hebben, níet de slechte kant op gaan.

Anyway, het blijft al met al een sterke en erg interessante serie. Ik hou alleen al van al die mooie shots van de stadjes e.d. en de soundtrack, terwijl dat misschien het minst belangrijk is. Van mij had het jaren door mogen gaan, maar de piek (in mijn aandacht in ieder geval) is wel voorbij.

4,5*.

P.s.: ook hier weer regelmatig verslagen van direct betrokkenen / nabestaanden, wat het geheel een extra indringende dimensie geeft - eigenlijk onmisbaar in de serie.

Bij de tweede kijkbeurt zit er nog van alles in mijn geheugen, en het valt me nu meteen op dat Walt eigenlijk eigenlijk vanaf dag 1 een onhebbelijk en onuitstaanbaar mannetje is die in alles teleurgesteld is in het leven, niet in de laatste plaats in zichzelf. Het gebruikelijke rise-and-fall motief is hier meer een stumble-stumble-and-finally-crash motief. Het is allemaal vaak nogal kolderiek, dit in schril contrast met het eigenlijke drama en de harde kant van de misdaad, wat prachtig tot uiting komt wanneer zwager Hank droogjes constateert dat er een nieuwe kingpin in town is en het beeld fadet naar Walt die wezenloos à la Hal ( Malcolm in the Middle - Seizoen 1 (2000) ) zijn tanden staat te schrobben.

Seizoen 1 duurt niet lang, maar er gebeurt tamelijk veel. Ik vind het lekker geschreven / in elkaar gezet en heb me toch net even beter vermaakt dan de eerste keer. Meeleven met Walt of Jesse zit er dit keer niet (of nauwelijks) in, het is meer kijken naar een ramp die zich in 5 seizoenen voltrekt.

Helemaal mee eens, maar ik heb besloten deze reeks niet te serieus te nemen. Het is regelmatig Shakespeariaans, maar het ligt er tegelijk erg dik bovenop allemaal.
Ik vind het wel wat hebben dat deze serie meteen uit de startblokken spurt - zie mijn eerste constatering.

3,0* ---> 3,5*

In afl. 1 en enkele andere zien we al dat er iets op stapel staat bij huize Walt. BB / Gilligan levert hier een mindfuck met de kosmische strekking: what goes around comes around. Normaal gesproken zou ik dit ook veel te vergezocht vinden (meer moeite had ik eigenlijk met Walt die de vader van Jane tegenkomt in een café en zo zijn er meer dingen), maar op de een of andere manier vond ik het erg leuk gedaan.
Welbeschouwd zijn het allemaal creeps. Het zijn de acteurs die het hem doen hier, vind ik. Plus dat het aan de kijker is om dit allemaal wel of niet zo serieus te bekijken. Ik vind dit geen hoogstaand drama van echte mensen die tegen wil en dank ergens in verwikkeld raken, maar een gewoon een toffe zwarte komedie misdaadserie met veel vaart en leuk gevonden twists. Ik zou zeggen Malcolm in the Middle meets The Godfather.

Ook dit seizoen was zo weer voorbij, al vond ik die aflevering dat ze vast komen te zitten in de woestijn en à la MacGyver een oplossing moeten zien te vinden niet bijster interessant, zelfs niet vanwege de personage-clash tussen Walt en Jesse.

Speciale vermelding voor Tuco en Hector "ping!" Salamanca - al zijn er veel toffe bijrollen.

Ook hier van 3,0* naar 3,5*.

Lolita.

Sommige delen (vooral in het begin) zijn exact gekopieerd, maar naarmate de boel vorderde (zie ook s2), kreeg ik het idee dat er steeds meer afgeweken werd. Maar de setting in Am./Mex. voelt wel heel anders aan (niet verkeerd, btw! - en ook de hele problematiek VS-MEX ligt natuurlijk anders dan ZW-DEN), alsook de (hoofd)acteurs - die, hoewel ze het heel aardig doen (leuke bijrol ook weer van Matthew Lillard, maar ook anderen) zullen nooit kunnen tippen aan de originelen wat mij betreft.

Toch een leuke serie, alhoewel het einde van s2 me behoorlijk teleurstelde en s2 sowieso steeds wat saaier werd.

s1: 3,5*.

Tijdje geleden dat ik dit zag, maar in mijn herinnering een dik okay eerste seizoen. Mijn Imdb review er even bij gepakt en vrij vertaald:

Er lopen zo'n drie hoofdzaken die al dan niet met elkaar verweven zijn of raken. Het gaat allemaal niet snel en focust vooral op een geloofwaardige verbeelding in plaats van dat er met onnodige actie, suspense en drama gestrooid wordt. Het komt daarom misschien wat droog en taai over, maar uiteindelijk sorteert het wel effect.

Eén keuze vind ik niet zo geloofwaardig, wanneer Malotru brutaal een bezoekje brengt aan Nadia op het vliegveld (afl. 9), daarmee zou hij haar enkel verder in gevaar brengen. Het waarom is wel duidelijk, maar hij had eigenlijk moeten begrijpen dat haar besluit al vaststond, daar was hij slim genoeg voor. Het einde met 'Cyclone' heeft misschien nets iets teveel blije clichés in zich, maar vooruit.

Het acteerwerk en de cinematografie (plus aanverwante zaken) zijn dik in orde, maar ook niet meer dan dat. De toon van het geheel is ingetogen en de personages komen menselijk over (tot op zekere hoogte, want het spionnenvak vereist ook een bepaalde mate van ontmenselijking). Het duurt een flinke tijd voor dat het verhaal duidelijk wordt en dat draagt alleen maar bij aan de lol (lees: spanning) en er is genoeg uit te werken voor een volgend seizoen.

Dus, ook al kon ik niet altijd evenveel meeleven met de personages, het blijft een fijne serie. Het zal nooit een klassieker als 'Tinker, tailor,...' (1979) van de troon stoten, maar die verwachting had ik ook echt niet.

Dikke 3,5* die afgerond mag worden naar boven.

Okay, zo lijkt het er al meer op qua einde. Maar het is wel erg omslachtig om ineens terug in de tijd te gaan voor de 'twist'. Ook Rachel had veel eerder geïnformeerd kunnen worden over vork en steel, maar ja, dan had het niet langer geduurd dan een gewone speelfilm... Al met al nog wel aardig kijkvoer, de vijf blijft staan.

Weten ze het op het einde nog weer te verknallen met een Delorme die uit het niets opduikt en Cardinal redt. Uiteraard blijkt hij (in de kern) onschuldig (daar had ik mijn geld al wel op gezet), maar dat dat dan moet komen omdat hij ooit undercover was en zijn geheime telefoontje liet slingeren in de buurt van zijn psychisch kwakkelende vrouw (dan zou hij toch tien keer extra opletten?)... en dat hij haar dan zogenaamd moet beschermen tegen de autoriteiten (niemand zou haar schuldig achten, hooguit Cardinal vanwege zijn kardinale fout). Nee, uiterst teleurstellende outcome.

En da's heel erg jammer, want zoals gezegd was het daarvoor sfeervol, af en toe flink gruwelijk (regisseur Daniel Grou deed eerder ook al eens die gruwelfilm Les 7 Jours du Talion - aanrader voor de liefhebber) en zat het met de geloofwaardigheid helemaal snor. Ook het acteerwerk was prima tot uitstekend (bijrollen Allie MacDonald en Brendan Fletcher special noemenswaardig), de (thema) opening (kort maar) prachtig, de settings om van te smullen en het verhaal aanvankelijk intrigerend en beloftevol.

Ik zal niet al te streng zijn, maar ook niet al te coulant: 2,5*.

P.s.: hier zijn inmiddels al drie seizoenen van...!

Jammer dat ik de 2 afl. niet korter na elkaar kon kijken, want de wat chaotische opzet van deze toch al ingewikkelde zaak helpt ook niet mee. Het blijft in elk geval een uiterst bizarre zaak, waarbij het steeds verder uitmondt in een afl. van Spoorloos.

Ik begin me wel een beetje afvragen in hoeverre een aantal slachtoffers en nabestaanden nu echt geholpen zijn met hun emotionele deelname aan zoiets als dit, en die over-enthousiaste (of is dat 'gewoon' Amerikaans?) amateur snoop tegen het einde... tja.

Verder ga ik zelf nog es wat neuzen over de zaak Terry Peder Rasmussen. Hier op de poster een lijkt hij in principe een vrij normale jongeman, maar zijn 2002 mugshot laat heel wat anders zien.

Tot slot: hoe begrijpelijk de angst en het vluchtten van de moeder met de kinderen ook was, ze trof Eric aan met brandplekken van sigaretten... had ze toen meteen aangifte gedaan... denk je dan toch?

Vanaf dit seizoen begint Columbo echt leuk te worden, hoewel de voorgaande seizoenen ook best vermakelijk waren. Hier is onze oude regenjas met sigaar en (sigaar)hond in afgeragde oldtimer Peugeot echter een schuifelend anachronisme geworden in een (toen toch) moderne wereld, het contrast werkt echt geweldig. Ook lijkt Peter Falk met meer humor, plezier en finesse te spelen. Natuurlijk leunt de serie zwaar op de komische noot, maar dat hoort erbij. Dit is niet een serieuze detective-serie. En niet eens een echte detective (mystery), omdat de kijker meteen al weet hoe de moord in de steel zit.

Heel vroeger (haha), toen dit voor het eerst werd uitgezonden, heb ik het niet meegekregen. Ik maakte pas kennis met C. toen juist de latere seizoenen op 13th Street laat in de nacht (vroeg in de ochtend) werden uitgezonden en ik heb ze toen ook meermalen bekeken. Uiteindelijk verslaafd geraakt, de complete box aangeschaft en ook de eerdere seizoenen bekeken.

Van dit seizoen is 'Murder, Smoke and Shadows' favoriet (een kijkje met een knipoog in het filmwereldje van Hollywood met een bij/hoofdrol voor een enthousiaste Fisher Stevens - mij vooral bekend van 'Short Circuit, maar zag ‘m gister toevallig ook weer in ‘Factotum’ voorbij komen), en 'Sex and the Married Detective als goede tweede (fijne bij/hoofdrol van Lindsay Crouse).

Dikke 4,0* voor de pret.

De eerste van een reeks miniseries over hoofdinspecteur Adam Dalgliesh.

Deze is gebaseerd op het gelijknamige boek.

Hoewel het zeker een murder mystery betreft, worden de zaken altijd breed opgezet (en uitgewerkt), met verscheidene personage die aanvankelijk niet of nauwelijks iets met elkaar te maken hebben, maar dat verandert geleidelijk aan. De serie kaart ook niet al te opzichtig allerlei sociale onderwerpen aan, wat het juist extra interessant maakt. Het oogt vaak als een typische tv-productie, met flink wat studio-interieurs voor binnenscènes, en het tijdsbeeld zal voor jongere kijkers waarschijnlijk een probleem vormen. Maar er zijn ook veel charmante buitenlocaties, waardoor je je soms bijna in een aflevering van Escape to the Country waant.

Hoofdinspecteur Dalgliesh, ik heb de boeken niet gelezen, wordt door Roy Marsden uiterst sympathiek neergezet. Soms lijkt de beste man, het personage, iets te hard bezig te zijn om schoonmoeders lieveling te worden, wat dan weer gecompenseerd wordt door een bepaalde onverzettelijkheid en onversneden moderne (voor die tijd zeker) meningen op momenten. Ergens werd deze serie vergeleken met de miniseries van Miss Marple met Joan Hickson en dat is qua sfeer en opzet een goede vergelijking. Hoogstaande murdershows, prachtige locaties, geen gehaast of overdreven thriller elementen, ik zie ze graag.

Net geen vijf sterren, dus voor nu geen cijfer, maar ik zou me in de toekomst zomaar eens kunnen bedenken.

Fitz: "You're a bit like a doctor, aren't you?"

Beck: "Sorry?"

Fitz: "You tend to bury your mistakes."

Ik denk dat de meeste mensen Robbie Coltrane kennen als Hagrid uit Harry Potter, wat ik alleen bij puur toeval ontdekte. Verder heb ik ook niet veel met hem gezien, maar Cracker mag je niet missen als je van detectives houdt. Zijn personage 'Fitz' is zelf dan wel geen detective, hij werkt als psycholoog voor de politie van Manchester en mag zijn cynische superbrein op tal van zaken, daders en verdachten loslaten, maar in de kern (naast wat soapy, maar bepaald niet kleffe, elementen) is dit 'gewoon' een detective - maar een gewone detective is het niet, a.u.b.w.i.b.. Hij drinkt, rookt en gokt dat het een lieve lust is en me dunkt dat ie evenveel eet, maar dat laat men hier eigenlijk niet zien. In de loop van de serie krijgt hij ook nog een oogje op een agente.

De serie is grauw, gruwelijk en nietsontziend, geplaatst tegen een even grauwe achtergrond van een jaren '90 Manchester. Er zit ook veel humor in, maar die zit vooral in de teksten van Fitz, en die zijn dan ook meestal weer nietsontziend . Misschien voelt het hier en daar wat gedateerd en zelfs geforceerd aan qua gepsychologiseer en ook qua moordzaken is het af en toe wel wat dik aangezet, maar het werkt gewoon, ook dik 20 jaar later nog. Uitstekende bijrollen allemaal, waarbij 'Panhandle' en D.C.I. Wise mijn favorieten zijn.

De laatste aflevering in Hong Kong (s3, een zgn. special) vond ik wel wat minder vanwege enkele matige bijrollen en een wat flauwige soundtrack, al was de zaak op zich en hoe Fitz de boel weer benaderde best interessant. Cracker The Movie (2006) laat ik hier buiten beschouwing.

Een echte binge-watch delight, nu al zin in de volgende tour. Dik 4,5*.

P.s.: kent iemand meer series van de schrijver Jimmy McGovern en zijn die ook zo goed?

"Shall we fuck?"

Nee, het Britse koninklijk huis zal er wel niet aan meegewerkt hebben, maar des te beter. Het is idd (erg) mooi geschoten, het ziet er duur uit, en het komt ook vaak verzonnen / vrijelijk ingevuld over, maar het is even vaak zo meeslepend dat de tijd voorbij vliegt. Te nemen met een royaal korreltje zout dus, maar wel lekker.

Ik zou persoonlijk niet Lithgow gekozen hebben om Churchill te spelen, maar hij kwijt zich meer dan behoorlijk van zijn taak. Claire Foy doet het fantastisch en Matt Smith geeft geweldig tegengas. Maar er is eigenlijk niets aan te merken op welke acteur / -trice dan ook.

De olifantenfluisteraar was eigenlijk het enige echte smetje op de hele 10 afl., of het moet de wat te lang / teveel uitgemolken verhouding tussen Lilibeth en Margaret zijn.

Kan eigenlijk niet anders dan meegaan in de jubelstemming alhier; dik 4 sterren, mogelijk ooit een halfje erbij.

Ontwikkeld en (deels) geschreven door Kevin Williamson, die nogal wat op zijn naam heeft staan (helaas kan je hier niet op de naam klikken en zo bij de andere series terechtkomen, maar daar is dan Imdb voor), als schrijver dan wel 'ontwikkelaar'; de originele Scream film (dat was al hiervoor), I know what you did last summer (wel gebaseerd op een boek), The faculty, Cursed en de series The following, Stalker, The vampire diaries en dus deze. Dawson's creek was indertijd wel een guilty pleasure of some sort, maar er blijft zelfs in mijn herinnering weinig van over.

Weer wat gebruikelijke toevalligheden voor een detective, maar grotendeels eentje die niet het stramien volgt. Zo is de dader al in ep.1 bekend en wordt hij neergezet als een mens van vlees en bloed. Het einde is top gedaan. Jammer dus van de minpuntjes, anders was ik wel hoger uitgekomen. En Natalie Madueño blijft een plaatje.

Dat een wang van een flinke klets slechts eventjes rood kleurt, is volgens mij niet onrealistisch. Wel raar inderdaad moeder de mobiel uitzet zonder goede reden. Singapore hadden ze ook veel sneller kunnen bereiken, trouwens. De inval met het kind toont aan dat je dat zo niet in alle gevallen met grof geweld behoort te doen, ze hadden moeten weten dat hij een zoontje had en hij mogelijk niet eens thuis was...

Toch een dikke 7 voor een onderhoudend reeks. Ben nu ook wel benieuwd geworden naar de rest.

Eens, Tennant doet het geweldig. Helaas vond de NPO het nodig de 1e 2 afleveringen samen uit te zenden en een week later afl. 3, beetje funest voor de beleving. Maar ook leek die laatste aflevering wat minder intens en spannend dan de 1e twee, waar je nog echt "mee kijkt" met Des.

En de tabaksindustrie is weer helemaal blij.

Die beste man heeft helaas niet zitten opletten. Lori maakt CC al snel duidelijk dat ze eerder al als prostituee heeft gewerkt. En Abigail heeft geen drugs nodig om op te blijven en te studeren, want ze kent de stof al van binnen en van buiten; ze weet alleen een dealer en wordt door haar vrienden 'naar voren geschoven' om het te kopen. Ze is verder verveeld met het studentenleventje en wil 'gewoon' wat anders.

Verder vind ik het vrij onbenullig dat een recensent al na vijf van de acht afleveringen zijn stukje inlevert (en men dat nog publiceert ook)… en dan ook meteen met een aantal conclusies komt die gewoon niet kloppen, zoals “…Dat de vrijheid waar Lori en Abigail gebruik van maken, hun zelfontplooiing en de wijze waarop ze het heft in eigen hand nemen, in het tegenovergestelde zullen uitmonden…” Nogmaals, Lori was al een prostituee, maar, zoals ze zelf zegt “Ik heb een pooier nodig, want anders wordt ik lui.” Uiteindelijk wordt ze niet gelukkig, maar een keiharde tante die de nieuwe favoriet van CC weet te worden - een bepaalde mate van security weet ze zo wel af te dwingen. En Abigail bereikt absoluut een bepaalde mate van vrijheid; ze werkt, vult haar (seks)leven zoals ze het zelf wil en reikt waar ze kan de helpende hand - Ashley zet ze zelfs op de bus naar een ander (beter? dat is wel de vraag) leven zodra deze echt beseft dat ze toch haar pooiers favoriet niet is, een andere belazert haar (Abigail) keihard, dat ook.

En dan is het nog frappant dat het stukje met geen woord rept over de homoseks(ualiteit) die in doorheen heel de serie is geregen. Van ongemakkelijke gesprekken en filmvertoningen tot vrijpartijen en neplullen in de gay bios - het maakt niet uit en het wordt met de nodige humor gebracht. Het is een thema op zich in de serie, net zoals het feminisme (al wordt dat het meest vertegenwoordigd door Abigail, maar vlak ook Candy niet uit), waarin de broodnodige sprankjes hoop te vinden zijn, naast alle ellende dat het stukje beschrijft.

De lijn van Candy vind ik het beste uit de verf komen. Ook zij weet uiteindelijk een soort van positieve draai te geven aan haar leven, door beetje bij beetje een regisseursstoel bij pornofilms te veroveren. Maggie Gyllenhaal doet het weer uitstekend.

Het lastigste vind ik de pooierrollen, want daar valt weinig sympathie aan te verdienen en die hadden van mij ook gerust wat bondiger gemogen; de 'gezegde' "Don’t try to sell me the hooker with a heart of gold" (‘The Usual Suspects’, 1995) zou minstens driedubbel op gaan voor die ‘pimps’. ’Grappig’ is dan ook nog om ‘Lester Freamon’ als oude, eindelijk settelende pooier kort voorbij te zien komen, die voor CC kennelijk een soort peetvader is. Het is (was, in het geval van het gebied The Deuce) natuurlijk een wereld op zich en dat zal het punt van de serie geweest zijn, maar als ik die melancholisch kijkende en pratende pooiers hier op het einde zie, denk ik wel “Ja, en?”

En dan nog hoofdrollen voor één enkele acteur. Franco doet het prima als tweelingbroers, maar ik weet eigenlijk niet of al hun verwikkelingen nou even bijzonder vond. Ik moest meteen denken aan Ewan McGregor in Fargo s3, die ik daar nog beter vond, al waren het niet echt tweelingbroers daar.

De aankleding vind ik verder te doen, maar niet bijzonder; zo mooi en waarheidsgetrouw als in allerlei gave films uit dat tijdsbestek zelf zijn honderd keer mooier. Maar eerlijk is eerlijk, de sets (? neem ik aan) van die straten waren af en toe tamelijk indrukwekkend om te zien.

Als grove schets van een toch bijzondere tijd en plaats vind ik het zeker wel geslaagd, maar het voelde vaak ook fragmentarisch (soms zelfs wat herhalend) aan, waarbij de lijn met Alston en de journaliste zeer interessant was, maar dan vooral hoe dat in die tijd werkelijk is gegaan - ik neem aan en hoop dat seizoen precies daar de lijn zal oppakken.

Wel redelijk bizar om allerlei acteurs uit The Wire (en ook een paar hele goeie uit Quarry) hier te zien opduiken, een serie waarvan 'The Deuce' de veters misschien net mag strikken.

3,5*, moet kunnen, voor nu.

P.s. het duurde 2 scenes eer ik de kleindochter van Elia Kazan wist te spotten die zo'n leuke rol had in Olive Kitteridge...

Nieuwe kijkbeurt s1. Het rommelt een tijdje maar wat aan, deze reeks. De indruk is dat de show zichzelf niet te serieus wil nemen om zodoende allerhande zaken toch uit te kunnen buiten, voornamelijk vigilantisme, of misschien is het gewoon een kwestie van aankaarten? Maar ook daarnaast wordt er regelmatig een sociaal commentaartje geleverd op Amerika.

De spanning begint pas echt (lees: het wordt pas leuk) wanneer Dexter in het nauw gedreven raakt en zijn ware aard aan het licht dreigt te komen. En dat duurt hier even (ik meen voor het eerst wanneer het jongetje getuige lijkt te zijn geweest, maar hij bleek in feite Jezus (zoals immer afgebeeld...) gezien te hebben...).

Al met best leuk, maar een stuk minder pakkend dan een eerste viewing, wat natuurlijk logisch als je nog wist hoe het meeste in elkaar stak. Maar dan nog kan ik niet zeggen dat het nou zo sterk geschreven was. Het was bv. intrigerend dat Dexter ineens te kampen kreeg met opdoemende verdrongen herinneringen, maar dat de ice truck killer dan uiteindelijk zijn broer was die bij het vinden van de twee in de container door Harry zgn. meteen doorzien werd als zijnde gek en evil en dus maar naar een weeshuis etc. gestuurd werd... right...

Vooral een serie om niet te serieus te nemen, men moet Debra wel kunnen verdragen (ik vind het nog steeds een verfrissend personage) en het gevoel blijft dat er veel meer in gezeten had (maar als het veel serieuzer en diepgaander was geworden, was het misschien minder aangeslagen bij een breed publiek?), maar soit. Niet meteen ongeduldig geworden om de rest ook weer te kijken, maar het kijkt lekker weg, dus wie weet.

Van dik 3,5* naar dik 3,0*.

+

Blijft staan.

Geweldig dit, was het eigenlijk vergeten. Gister nog afl.1 even weer geprobeerd (slechte kwaliteit YT), maar de animatie is niet geweldig ('squigglevision', gemaakt op de computer)... de humor grotendeels wel. Alsof een aantal Charlie Brown personages volwassen zijn geworden en in de Bizarro World van Seinfeld terechtkomen, zoiets.

Ik las ergens dat dit de serie was die Comedy Central op de kaart zette.

Ik ga zeker nog meer afl. kijken, maar hou het voor nu op dik 4*.

Endeavour revancheert zich t.o.v. s4. De afleveringen zitten puik in elkaar, we komen in allerlei verschillende wereldjes terecht en er zijn tal van redelijk interessante zijlijnen die al dan niet doorlopen vanuit de vorige seizoenen en in eventueel volgende door te trekken zijn. En de aankleding / settings zijn uiteraard weer om door een ringetje te halen.

Shaun Evans doet het prima, al steelt Roger Allam regelmatig de show met z'n gortdroge opmerkingen. "Ooh, rice pudding! With the skin on?" De rest van de cast doet het ook naar behoren, met als uitschieter DeBryn als (meestal) laconieke lijkschouwer. Opvallend zijn de namen van een flink aantal hoofdpersonages. Allereerst natuurlijk Endeavour (inspanning, streven), maar ook Thursday, Bright, Strange, Fancy, Trewlove (uit te spreken als truelove) en de grootste slechterik heet Nero... what does it all mean? Ik weet het niet.

Terug naar 3,5*.

Ook dit seizoen is toch weer (tamelijk) geniaal, ... op helaas, helaas de laatste aflevering na. Het lijkt aanvankelijk allemaal een nasleep van s1 en 2 (met veel boeiende lijnen over wat er daarbij kan komen kijken - ziekenhuis, onderzoek, rechtszaak, het achterblijvende gezin van de dader, etc.), maar Spector blijkt in gevangenschap eigenlijk even gevaarlijk als erbuiten. De aanval op Gibson kwam als een zeldzame verrassing cq mokerslag, maar wel te vroeg in de episode. De keuzes die daarna gemaakt worden (het vermoorden van de inmate, de zelfmoord) missen de juiste impact. Het is misschien heel persoonlijk, maar Spector die Gibson aanvalt, dat had niet anders af mogen lopen dan fataal (of anders minstens een uitzichtloze coma) voor laatstgenoemde en uiteindelijk (door ingrijpen van bv. een dronken Burns) ook voor Spector. De keuze voor zelfmoord en daaraan voorafgaand de moord op de medegevangene vind ik in ieder geval maar slapjes.

Dat Katie stompzinnig bezig is, is geen probleem (kijk maar eens naar de praktijk van aanbeden moordenaars), maar dat had wel meer plek kunnen krijgen in de laatste aflevering. Ook vond ik hier en daar de geloofwaardigheid in het gedrang komen (wonder boven wonder verliest Spector enkel zijn milt, de slechte inschatting van de gesteldheid van Sally Ann, waarom wordt zo'n brute moordenaar niet eerst apart gezet van de rest in de gevangenis tot men weet hoe de zaak wat betreft geheugenverlies in elkaar zit, en waarom is er zo weinig beveiliging in de buurt als Gibson wordt aangevallen), maar het lukte me goed om daar langsheen te kijken. Het gegeven van Spectors geveinsde geheugenverlies wordt slim genoeg mee omgegaan, daar heb ik geen moeite mee gehad. Dikke schoonheidsfout was nog wel toen Gibson in bad aangevallen werd (nachtmerrie) aan het begin van een aflevering (nadat de vorige aflevering eindigde met een - zogenaamd? - wakker wordende Spector); dan schat je de kijker wel een beetje laag in...

Maar het is niet anders. Een juweel van een serie zit erop, met een onbevredigend coda. Ik denk dat geen nieuwe kijkbeurt van alle drie de seizoenen daar nog wat aan zal veranderen.

Dikke 3,5* dan maar.

Fijne serie, maar helaas met de nodige nadelen om niet tot het echt betere werk te kunnen behoren. Thora Bjorg Helga^ is uitstekend in de hoofdrol, maar iedereen doet het erg goed. Ook de sfeer, cinematografie en soundtrack zijn meer dan dik in orde, dus daar ligt het niet aan. Aanvankelijk dacht ik nog iets van het niveau van een Bron te hebben getroffen.

Het verhaal is een mix van een Forbrydelsen (politiek en misdaad verweven) en ik gok een Vrouwenvleugel (nooit gezien) met de insteek van misbruik erbij (dat zie je meteen al aankomen, zelfs het plot wijst daar al naar, maar dat hoeft geen probleem te zijn) en is aanvankelijk interessant en onderhoudend, maar gaandeweg wordt er met flink wat clichés en sentimenten wel erg binnen de conforme lijntjes gekleurd. Jammer, maar toch zeker geen slechte serie. En erg leuk om eens eentje te zien die in IJsland speelt!

3,0*.

^ zij speelde ook de hoofdrol in Málmhaus (2013) - MovieMeter.nl (zelfde regisseur ook), waar ik nog wel benieuwd naar ben.

Misschien weet je niet snel hoe het zit, maar de red herrings vliegen je wel om oren, die vaak ook nog es geforceerd overkomen. Verder ook qua acteurs en personages ook nog es behoorlijk oninteressant. Nee, het was al een tijd geleden dat ik dit zag, maar ik heb er geen goede herinneringen aan.

2 sterren dus, al zou ik ook nog wel lager kunnen gaan zitten.

Begon best goed en erg mooi daar op dat eilandje, maar de verhaallijn dat die agent precies de man blijkt te zijn waar Jóhanna voor gevlucht was... grote domper, want het is waar de hele serie op verder moet bouwen. En de feministische insteek is wel wat erg dik aangezet.

Verder is de combi avontuur / misdaad / drama best vermakelijk, maar dat die demente man eerst een man aanziet voor een zeehond maar op het eind precies de bad guy weet te raken is ook wel wat teveel van het goede. Acteerwerk goeddeels in orde.

1,5*.

Was ik er na een nieuwe kijkbeurt op het einde van dit 1e seizoen bijna aan toe om er een hele punt bij op te gooien (want vermakelijk is het ondanks het rammelende script zeker wel), komen ze met zo'n shitty cliffhanger* aanzetten (die ik me niet eens kon herinneren van de 1e keer)... + een uitleg van Vagn die nergens op sloeg. Nee, laat maar, 2 sterren was meer dan genoeg voor deze onterecht bejubelde flutserie (puur op gebied van plot /schrijven - acteren, sfeer, soundtrack zijn toch dik in orde).

* Want wat was er gebeurd in de flat? -edit- heb nog kunnen vinden (bron, waar ook tal van vragen worden gesteld over allerlei zaken) dat Vagn daar ook met Nanna was, wat inhoudt dat hij haar dus mishandeld en verkracht heeft - zijn uitleg aan Theis is dus lariekoek, ook dat wringt tot en met.

Weer meer van hetzelfde, dat was te verwachten. Weer haperende dvd's, ook dat is niet zeldzaam. Toch wist het drama van Lunds privé-leven (en Sofie Gråbøl) me wel grotendeels te overtuigen, en de link met de zaak was goed gedaan. Wel jammer dat ze na de executie toch in een vliegtuig stapt en vlucht. Maar ook goed dat er na s3 een eind aan gebryd is.

De zaak an sich - de ontvoering en perikelen - was tot ongeveer aflevering 6 best overtuigend, maar daarna kwamen er weer tal van gezochte en onlogische ont- en verwikkelingen. In de 'politieke' kant leverde dat ergernis op met een boel draaikonterij, maar af en toe was het ook gewoon zo smerig als de politiek kan zijn, stel ik mij zo voor, dus da's weer positief. De ontvoering en tal van details die dan weer zus en dan weer zo zitten, en waar goed onderzoek (dus géén instant-tunnelvisie en waarbij fact-checking key is en blijft) veel onnodige ellende had kunnen voorkomen, leveren dan weer (na zo'n 5 afleveringen) vooral ergernis op. Ze hadden beter een miniserie van zo'n 6 à 7 delen kunnen doen, maar ja... 10 besteld, waarschijnlijk.

En verder, qua visueel, soundtrack, acteerwerk e.d., is het eigenlijk gewoon dik in orde voor een tv-serie. Dat 'trucje' op het einde van elke episode met een aanzwellende soundtrack en een 'overzichtje' van de status qua is ook heel leuk en werkt altijd. Maar ja... de kritiek is er niet mee van tafel.

Ik quote mijzelf maar even van bij Forbrydelsen s2:

Ik vond het nog niet zo storend dat de lerares Frans het voortouw nam en daarbij stuitte op zaken die de politie miste, zij was toch ook zeer persoonlijk bij de zaak betrokken, en die hele mystiek met haar verleden en de (ingebeelde) wolf vond ik wel een leuke toevoeging. Ze deed me wel een beetje denken aan Sophie Hilbrand trouwens, qua uiterlijk.

De hele serie deed dan weer meer denken aan La Trêve - Seizoen 1 (2016), maar dat is qua locatie ook niet zo gek. Het meest storend was dat de leading lady - of de 2e, maar in ieder geval Lt. Musso - zo persoonlijk betrokken bij de zaak was en ze niet van de zaak gehaald wordt, maar lekker doorging het onderzoek in gevaar te brengen, met als dieptepunt het met de sleutelbos aan de broek bezoeken van een waanzinnige die haar prompt overmeesterde en uitbrak.

Verder weer de nodige toevalligheden die je voor moet nemen en uiteindelijk een te-doen detective met dus wel leuke locaties en redelijk tot prima acteerwerk. O ja, en de uiteindelijke dader was een uitstekende creep, maar die kwam enkel in de laatste aflevering echt aan bod.

2,5*.

En het is alweer afgelopen; 4 relatief korte afl. op 1 avond. Ik bleef met het idee zitten dat er nog veel meer moest komen, maar volgens Imdb komt er dan ook een 3e seizoen...

Ik vind de aanpak van veel dialoog op relatief weinig locaties interessant (doet me denken aan 'De Vloer Op', waarbij er een sterke focus is op 'droog' acteerwerk), maar het verhaal is regelmatig erg grotesk en ongeloofwaardig.

Net als s1 dan maar ergens in het midden: 2,5*.

Weer een Deense 'wel-te-doen' serie met een paar grote namen (in Denemarken dan vooral).

Men probeert een balans te vinden tussen drama en actie / thriller, maar vooral het drama aspect weet nauwelijks te boeien (behalve wat momentjes), zoals ik dat wel vaker ervaar met Deense / Scandinavische series.

Zeer interessante docu-serie, vooral omdat een aantal figuren (hobbyisten dan wel professionals) hier een aantal voorspellingen doet die totaal níet uitgekomen zijn. Kort na het uitzenden van deze docuserie werd de werkelijke dader gearresteerd (JJDA) en bleek het een agent te zijn, i.p.v. iemand in de bouw of wat voor theorie er dan ook was.

Ik heb slechts de laatste 2 afl. gezien, maar het was heel makkelijk om in de redeneringen mee te gaan, wat dus behoorlijk spooky is. Ook andere seriemoordenaars uit diezelfde tijd zou je er makkelijk mee in verband kunnen brengen, maar uiteindelijk kan je op niet veel meer vertrouwen dan DNA, vingerafdrukken, bloed en dergelijke.

Geen cijfer, maar wil de hele serie graag nog es zien. Must-see!

Phantastisch!

Hamilton Morris is mij er eentje. Als nerdy droogkloot met duister randje reist hij stad en land af op zoek naar de bereidingswijzen en verhalen achter allerhande drugs. Ik heb helaas nog maar drie afleveringen (één uit een ander seizoen) gezien en het is maar de vraag of ik ze allemaal zal kunnen checken, maar het is puur goud hoe hij op avontuurlijke wijze achterbuurten induikt om maar ervaringen, verhalen, achtergronden, formules, bereidingswijzen en wat al niet meer op te kunnen snuiven (soms per ongeluk letterlijk). De beste man is een bewonderaar van elke grondlegger / bedenker van de drugsformules (soms op het enge af, maar dat maakt hem des te intrigerender) en zodoende krijgen we eens totaal níet belerende docu-serie met allerhande vreemde gebruikersnuiters, volkomen normaal lijkende (!) chemici, hardcore drug enforcement types (één van hen, geparafraseerd: "Drugs? Nee man, ik ga al hard op een Snickers!"), drugsdealers en de vervaardigers.

Vooruit, nog een alineaatje, omdat ik sinds het zien van slechts drie afleveringen de confrontatie met hogere sferen, in welke gedaante dan ook, steeds meer zie zitten - de betreffende drugs overigens echt níet. Er wordt af en toe goed begrijpelijk gemaakt waarom specifieke gebruikers hun specifieke drugs gebruiken en het klinkt vaak nog plausibel ook. Maar de achtergronden en de geschiedenis van het ontstaan van een drug zijn ook vaak even verbijsterend als interessant. Het kijkt weg als één lang avontuur, steevast eindigend met een snel opgesomd bereidingsproces, al dan niet begeleid door een heuse video-getuigenis van hetgeen verteld wordt (het zou nog kunnen zijn dat het in scene is gezet, maar die twijfel is bij mij niet hoger dan 0,001%) - dus als je wilt...

Het is voor mij gewoonlijk not done om na twee afleveringen al een cijfer te geven, maar in dit geval: *****.

Een misdaadplot en een dramaplot ineen gestoken. Apart hadden ze heel goed kunnen werken, nu is het te geforceerd dat de hoofddader eveneens de verkrachter is (? - want op het einde wordt dit zwaar in twijfel getrokken, maar 'gelukkig' heeft hij Ann wel verkracht...) van Becky. Jammer. Ook is Catherine iets teveel een heilige die als enige weet hoe je detective moet spelen en de hele valley bij wijze van spreken door heeft, terwijl de rest maar wat loopt te sukkelen. Nee, ik snap niet goed waarom dit zo hoog scoort... slecht ga ik het dan ook weer niet noemen.

Ook bij dit seizoen heb ik m'n twijfels. Ann spreekt het hier zelfs letterlijk uit: Catherine lijkt god zelve, ook al maakt ze ook fouten (het einde, waar ze de detective vraagt hoe ze hem moet benaderen, komt over als een slechte grap). Het drama hier is heavy, vooral dat met Ryan en zijn (non-)vader. De andere zaken (de detective die afgeperst wordt, de moeder en zoon op de boerderij) voelen er een beetje geforceerd bij in geplakt. Slecht is het zeker niet en er wordt goed geacteerd (Tommy Lee Royce en zijn aanbidster worden wel vermoeiende rollen op een gegeven moment), dus ook hier een krappe voldoende. En toch benieuwd wat het nieuwste seizoen gaat brengen.

Nu dan afgekeken. Wat een vreemd verhaal, dus even Imdb gecheckt: nog niet 1 review. Via Google vind ik ook niet veel - maar toch wel wat - en al helemaal niets over de gijzeling en die 2,2 miljard euro... wie het weet mag het zeggen wat dat dat laatste betreft.

Ik vond de tweede helft (afl. 5 t/m 8 dus) wel beter uit te kijken, maar het alsnog een stuk compacter gekund. Prima geacteerd verder, het zag er allemaal okay uit, dus een heel kleine voldoende wil ik het wel geven.

Hoofdrolspeler Johan Franzén bleek ook al eerder in Beck en (Johan) Falk te zien te zijn geweest, dus niet verwonderlijk dat hij me bekend voorkwam.

Vaker gezien en vind 'm toch wel erg sterk. In de 1e aflevering wordt al vrij snel duidelijk wie de dader is, dus van de spanning moet de serie het in dat opzicht niet hebben, plus dat dat wel degelijk behoorlijk origineel is. Er wordt gefocust op allerhande onderwerpen, sfeer, verhalen "achter de schermen" en dat werkt uitstekend. Erg goed geacteerd ook en Wales is een prachtplek om een serie op te nemen.
En dan nog Sian Reese-Williams.

Qua realisme is er soms wel wat op aan te merken (zie ook mijn eerdere bespreking), zoals bepaalde toevalligheden en het feit dat ze niet meteen op die rode pick-up duiken, een aanknopingspunt van jewelste.

Ergens in de buurt van een dikke acht zou ik geven. En s2 is in bestelling, ben benieuwd!

Meer van hetzelfde in s4. Drie bejaarde mensen die steen en been klagen over hun mankementen, op elkaar mopperen zoals broers en zussen dat zo goed kunnen en tussendoor, of eigenlijk als hoofdact, tal van verhandelingen over geschiedenis, kunst en architectuur - het blijft meer dan vermakelijk.

We komen onder andere te weten dat Sis op z'n minst closet nudiste is, Maarten ongeneeslijk hydrofoob en dat Vincent onder dienstplicht uit wist te komen door drugs te nemen en dat tevens doodleuk ook mede te delen bij het aanmeldingsgesprek. Spoilertags niet nodig, dacht ik.

Allemaal grappig, maar interessanter zijn natuurlijk de geschiedenislessen van Maarten en de smaak van Vincent betreffende architectuur. Maar ook Sis' kunstbesprekingen kunnen er goed mee door. Tot het volgende seizoen, dame en heren!

3,5*.

All You Can Eat klinkt wel als iets voor de Van Rossems.

'Luik' helaas gemist, maar misschien zie ik die nog wel es.

Dus einde s5 voor de inmiddels tamelijk uitgemolken formule die toch overeind blijft omdat ze gedrieën (bij mij tenminste) altijd weer de nodige sympathie weten op te wekken en er toch altijd weer ‘nieuwe’ leuke steden / stadjes te vinden zijn. Het kachelt lekker door met allerhande lessen die me hier en daar bekend voorkomen, maar veel vaker ook niet.

Zwolle ken ik een beetje en het verbaasde me dat het nieuwe beeld van de Michaël niet met Brood in verband gebracht werd... de beste groenblauwe engel werd zelfs behoorlijk de grond in gepraat, terwijl ik het toch helemaal niet onaardig vond - "Ouwe junk dit en dat", werd er gepreveld. O wacht, toch Brood! In Almere was ik wel gecharmeerd van die eenzame klassieke deur die, aan de overkant van een kanaal o.i.d. naar een stukje natuur leidde, maar het trio was onverbiddelijk negatief. Het zij zo.

Grappig detail is dat Maarten met zijn omvangrijke kennis van de vaderlandse geschiedenis qua kunst de voorkeur geeft aan vredige landschapsschilderijtjes met veel koetjes en gras e.d.. Sis hem raadde hem dan ook dringend aan eens een cursus kunstgeschiedenis te volgen…

Onveranderd dik 3,5*.

Afl.5 moet het deels zonder Sis doen, erg jammer, want de chemie tussen deze drie behoort tot het leukste wat de publieke omroep de laatste jaren heeft te bieden. Onverminderd klaagt (en bewondert, vlak dat niet uit!) men voort, tussen de vele verhandelingen over kunst, geschiedenis en architectuur door, en het verveelt nog steeds geen moment. Het lijkt er ook op dat ze (deels?) zal ontbreken in de slotaflevering in Leeuwarden, dus ik vrees het ergste voor een eventueel volgend seizoen. Het is gewoon 33,3 procent minder leuk zonder haar, zo niet 50.

Dus beterschap Sis, dat je d'r nog minstens een paar seizoenen bij mag doen, en dat laatste geldt natuurlijk ook voor Vincent en Maarten!

****.

En ook het afsluitende Utrecht, dat het trio uit principe eerst niet wilden bezoeken (want thuisstad - nu of eerder), gezien. Niks nieuws onder de zon qua formule verder, maar toch één van de fijnere programma's van de NPO tegenwoordig, waar vermaak en info hand in hand gaan.

Ben het niet altijd met ze eens (die leeuwen waren helemaal niet zo lullig!) en sommige feiten waren mij al bekend, maar dat mag de pret niet drukken. Ik hoop dat ze snel, nu het nog kan en ze niet voortgeduwd hoeven te worden o.i.d. (denk dat ze dat zelf ook niet zien zitten), nog een seizoentje of drie, vier gaan doen. Er zijn vast nog wel wat interessante steden te vinden - en anders bedenken ze maar een andere format. De van Rossems moeten op de buis blijven!

Vier hele sterren nog maar eens.

En was de laatste aflevering met Sis Van Rossem, in Zierikzee, die eigenlijk als eerste van een volgend seizoen bedoeld was. Het drietal kachelde ook in dit laatste (?) seizoen onverdroten voort. Leerzaam en hoogst vermakelijk, zo had het nog wel jaren mogen duren natuurlijk, maar helaas.

Ik moet eerlijk bekennen dat het meer kijk-tv dan leer-tv is, want ik krijg van alles mee, maar lang blijft het - bij mij in elk geval, en daar zal het meer aan liggen - niet hangen allemaal. Wel wist ik nog bij de eind-ode aan Sis precies in welke stad ze waren toen het laatste fragment van haar getoond werd met haar woorden (zo ongeveer): "We hebben allemaal een lichtje gekregen en dat moeten we brandende houden." - Enschede (n.a.v. een bezoek aan de synagoge aldaar).

De zin "de laatste aflevering van 'Hier Zijn de Van Rossems'" laat ruimte voor een nieuwe reeks waarin alleen Maarten en Vincent te zien zullen zijn, maar eigenlijk zie ik dat niet zo snel gebeuren. Ik weet ook niet of dat zou werken, maar van mij mogen ze het proberen, zo nodig in een wat andere vorm.

Ik zie dat ik niet altijd vier sterren heb gegeven, maar waarom eigenlijk niet? Het was aldoor van zo een constant niveau en vermakelijkheid dat elk seizoen dat wel verdient...

Ik dacht dat ik 'm op 2,5* had staan, maar 3,0* is bij herziening (voorlopig) ook echt genoeg. Alles zo'n beetje al gezegd in mijn voorgaande review, behalve dat de laatste 3 afleveringen toch sterker waren dan ik me herinnerde. Het open einde is sterk, waarbij men zeker nog een vervolg in gedachten had... had van mij best gemogen.

Drie sterren is misschien niet erg veel, maar al met al is het zeker de moeite. En voor fans van Chloë verplichte kost.

-edit- Twee stemmen maar?!

Als je niet weet hoe je een gedegen, spannende misdaadserie moet maken, kan je altijd nog de weirde humor kant op, met veel quasi onverwachte wendingen en viezigheid / gore. Voor een keer, tussendoor, van mij mag het. Nog even de laatste twee afl. afwachten, maar het zal wel niet meer dan een 5 worden.

Vooral een serie van momenten, want als geheel is dit erg overdetop en rommelig. Bv. dat Dimitri meteen in de eerste aflevering achter Fokke aan weet te komen en vervolgens dienst gaat doen als een soort van 'huisbegrafenisondernemer', of de wisselvallige toestanden met een kwakkelend huwelijk en de therapie bij de dominee. Soms grappig, soms bruut, heel soms dat je zowaar gaat meeleven maar net te vaak schouderophalend ongeloofwaardig en van de hak op te tak. De cast doet het uitstekend en de muziek en de cinematogra...beelden zijn vaak betoverend.

Peter van den Begin is ook mijn favoriet, nummer 2 en 3 moeten Peter Paul Muller (Matthias) en de mij verder onbekende Dries Alkemade (Bert) zijn, maar dat zal ook wat met dat leuke accent te maken hebben. Dat stuk met de 2 kampers was ook erg de moeite. Megan de Kruijff lijkt me er tot slot ook nog wel eentje om in de gaten te houden...

Kom ik voorlopig op een milde 3 sterren uit en blijf ik benieuwd naar het 2e seizoen dat hier nog klaarligt. Seizoen 3 komt er dus ook aan, in 2020 (nog niet eerder meegemaakt dat er zoveel tijd tussen de seizoenen zat)!

Hier heb ik me als soort-van-insomniak een tijd terug flink mee vermaakt. Was te zien op CC. Genre komedie klopt wel, maar valt ook onder reality. Attell gaat na een optreden puur op de pof de desbetreffende stad in en zoekt het liefst extravagante, bizarre plekken uit. Hij is een sympathiek figuur die overal wel weet aan te pappen met deze of gene en hij laat een nachtelijk stedelijk Amerika zien zoals ik het nog niet eerder zag. Hilariteit volgt vrijwel altijd, gevoed door drugs en alcohol en meer alcohol en drugs.

Het is wel een tijd geleden dat ik het zag en ben benieuwd hoe het zich nu zou laten aankijken, maar een dikke 3,5* durf ik er wel aan kwijt.

Ik vind het niet slecht, absoluut niet, maar grootste probleem is toch George Gently zelf en misschien ook wel Shaw. 'Zijn' George is wel erg superhero materiaal waar allerlei clichés op losgelaten zijn. De zaken en het sfeertje zijn wel okay, maar het blijven detective verhaaltjes. Tegenspeler John (Lee Ingleby) zit ook al vol clichés, maar doet het niettemin goed.

De meeste seizoenen tot nu (nog 4 ep. te gaan) krijgen 2,5*, behalve s3, waarvan 'Gently Evil' heerlijk creepy was.

De opener (pilot) duurt zo'n 2½ uur. Prachtige landschappen en zulks van Yorkshire (net geen Schotland). een posh inspector die opgezadeld wordt met een meer down-to-earth, lager geplaatste partner (daar staat wat te gebeuren!) voor een heftige moordzaak die uiteindelijk niet zó ingewikkeld blijkt te zijn... in die zin wel wat gedateerd, maar uitermate genietbaar voor de liefhebber - c'est moi.

Morse: "Beer is food."

Lewis: "It is for you!"

Inmiddels al een heel eind onderweg met het opnieuw zien van de gehele reeks. Ik moest een beetje terug wennen aan het personage Morse, omdat het nu eenmaal geen gemakkelijke kerel is. Maar net als bij bv. Frost is het toch genieten geblazen van de kwaliteit en de sfeer van een oprechte Engelse detective die nergens hoeft door te leunen op ongeloofwaardige twists, overdreven bloederigheid en actie of anderzinse ongein. En één van de mooiste herkenningstunes die ik ken, steevast aan het einde van de aflevering.

De (schitterende) setting in upscale Oxford en omstreken levert vaak bijzondere zaken en personages op, maar Morse zelf, met de aanvankelijk wat sullige 'tegenhanger / hulpje' Lewis als verfrissend contrast, is een voorbeeldige warse brompot met vaak interessante overpeinzingen en invalshoeken.

Elke aflevering is helemaal raak, maar voorlopig favoriet is nog even 'Cherubim and Seraphim', omdat Morse' persoonlijke betrokkenheid bij de zaak erg interessant uitpakt en het mij tamelijk bekend voorkomende beeld van de jeugd in de jaren '90 extra aanspreekt.

Van 4,0* naar 4,5*, wat er al langer aan zat te komen.

Op het einde van dit seizoen wordt pijnlijk duidelijk hoe sneu en klein (het wereldje van) Morse eigenlijk is. Hij kan Lewis maar niet het respect geven dat hij verdient en gooit daarmee een mogelijk waardevolle vriendschap in de prullenbak en hij moet ook nog eens een oude zaak in duigen zien vallen, met dodelijke gevolgen. Het is dus niet verwonderlijk dat hij zich uiteindelijk dood zal zuipen. Toch blijft hij ook op andere vlakken uiterst sympathiek en interessant. En zo hoort dat ook, bij die eeuwige speurders die (meestal) de moeilijkste puzzels oplossen, maar in hun eigen leven al blij mogen zijn dat ze elke dag hun weg terug naar 'huis' vinden...

Misschien is een 9 net te hoog, maar ik laat ze vooralsnog staan.

If you will it, Dude, it is no dream.

Afl. 7 is erg interessant. Heertje raakt (weer) oprecht geëmotioneerd wanneer hij twee vaders (de één Palestijn, de ander Israëlisch) ontmoet die beiden een dochter(tje) verloren aan het conflict, maar tóch samen vredig strijden voor een oplossing. Hij (Heertje) blijkt echter geen echte journalist, wat zowel voor - door zijn emoties die mij raken - als tegen hem werkt - wanneer hij elders in de aflevering in gesprek gaat met mensen die bepaalde politiek en acties van Israël proberen te verdedigen en hij niet voldoende weerwoord biedt (iets wat hij tot deze aflevering toch echt wel voldoende deed, of anders Bromet wel).

Er is geen oplossing voor het conflict, dat zie ik nu wel in, want Israël zal nooit het land teruggeven aan de Palestijnen en dat is in de kern wat de meeste Palestijnen echt willen...^ Wat Israël wél kan doen, is de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever aan de Palestijnen laten, mensenrechten laten zegevieren en indien nodig(!) zich verdedigen tegen terreur. Zo moeilijk is het allemaal echt niet. Maar ja, wie ben ik...?

Ontzettend goede serie, heb de laatste jaren weinig betere gezien. Hulde aan Heertje en Bromet!


^ D.w.z. zolang de V.N. en Amerika wereldmachten van betekenis zijn.

Liep al een tijdje te dubben wat ik hier nou van vind en nu dan de laatste aflevering ook gezien. De moord en de nasleep met de muziek erbij vond ik geen geweldige apotheose, maar kon ermee door.

Dat de makers kennelijk niet eens wisten dat Herben nooit op een racefiets heeft gezeten, geeft te denken over de verder erbij gefantaseerde inhoud, dus een flinke korrel zout mag er wel bij. Dat gesprekje tussen Pim en Ad waarbij Pim ineens toegeeflijk zou beloven te zijn na de verkiezingen, lijkt me ook geheel verzonnen. Op zich is dat wel jammer, maar veel andere waarschijnlijk verzonnen zaken, zoals bij het privéleven van Melkert, werkten wél prima. Verder een tamelijk evenwichtig en informatief beeld, met regelmatig een kwinkslag.

Nasr en Spitz doen het erg goed, net als de rest van de cast, ook al kreeg ik zeldzaam een 'twee druppels water'-gevoel. Melkert kwam indertijd op mij veel minder evenwichtig over, maar dat kan ook aan de beeldvorming van de media en mijzelf hebben gelegen. Pim was natuurlijk een vlammende diva met kuren en sociale, politieke en maatschappelijke aanklachten zonder haalbare oplossingen, wat dus wel heel sterk wordt neergezet. Over Folkert worden we weinig wijzer, da's wel jammer.

Verder heeft een wat luchtig sfeertje dat aanvankelijk wat misplaatst leek, maar de makers verloren zich er niet in. 'I Got Five on It' van Luniz was bv. een prachtkeus, en zo was het wel vaker raak qua soundtrack. Aankleding en uitvoering allemaal ook tiptop in orde.

Voor mij een serie waar ik niet met veel hoop - laat staan zin - an begon, maar uiteindelijk ga ik voor niets minder dan een dikke 8.

Eens met Dingus, grotendeels. Wel begint mijn detective-fatigue per serie toe te nemen, vooral bij de nieuwe (het opnieuw kijken van bv. deze klassieke Maigret blijft onveranderd aangenaam en intrigerend).

Hier zie je veel van mijlenver aankomen en komen er de 'nodige' toevalligheden bij kijken, maar deze weet het toch redelijk stijlvol en doordacht te houden, waarbij Lassgård zeker een extra troef is.

Helaas heb ik juist van de laatste (dubbel)aflevering door omstandigheden wat weinig meegekregen, maar soit.

3 sterren.

Deze heb ik op blu-ray aangeschaft.

Er is wel wat aan te merken op de standaard soundtrack en voice-over (als je eenmaal de info mee hebt gekregen, is het klaar), maar inhoudelijk is dit niet te versmaden.

Aapjes die hertje rijden is één van de vele weirde details die het land rijk is, dames op leeftijd die zonder handschoenen de meest giftige slangen uit het water trekken, een volgende. En zo gaat het maar door.

Japan rules.

Aan te raden is het om per aflevering (het geluid uit te zetten) en een plaat van John Zorn van ongeveer 50 minuten op te zetten.

4,5*.

Vond er niet veel aan. Veel toevalligheden, weinig sympathieke karakters, simplistische verhoudingen goeien / boeven (dat behoorlijk wringt bij de inzet van informanten) en een lichtelijk pretentieus Godfather sfeersausje erover, aangedikt met een soortgelijke soundtrack. Als je 't niet te serieus neemt, nog wel te doen als tijdverdrijf.

2,5*.

Jojanneke in de Prostitutie heb ik gemist, maar deze 'uit' niet. Eigenlijk weinig nieuws onder de zon, alleen is de insteek toch wel bijzonder.

Het is nobel om nog maar weer es alle misstanden aan de kaak te stellen (er zijn ook wel de nodige ontwikkelingen vast te stellen, zoals het steeds jonger beginnen met dit leventje en de snellere benadering door pooiers) en de verhalen die hier ook voorbij komen... je gunt ze allemaal wat beters en ja, meestal ging dat al vroeg mis.

Jojanneke probeert hier een aantal dames terzijde te staan in hun strijd om eruit te stappen (er zit er eentje bij die daar niemand bij nodig heeft, Lola, en die er vrij makkelijk uit lijkt te stappen - ?), maar het lijkt allemaal ook erg een momentopname.

Where are they now? (of over een jaar of langer)

En haalt het echt iets uit om de video's van Mia te laten verwijderen van 1 site? Gaat zij echt nog weer aan de bak komen?

En die sekswerker op leeftijd wiens werkterrein gesloten gaat worden, lijkt te zeer vergroeid met haar manier van leven...?

Aan de andere kant: verhalen als deze (mede over het stigma op sekswerk - heb 't nog niet gezien) zijn er ook, de docuserie daarover is hier te zien. En vroeger had je dan bv. de Happy Hooker. Er wordt de serie op een gegeven moment ook verweten dat ze enkel de tragische gevallen eruit pikken. Dat kan ik moeilijk vaststellen, maar dat ze er zijn, is in elk geval duidelijk.

-edit- ik vergeet helemaal die ene 'klant': een man van een jaar of 40 (?) die niet langer naar de sekswerker wil, omdat hij toch meer en meer de indruk krijgt dat hij bij vrouwen terechtkomt die 'niet volledig achter hun werk staan'... of ja, hoe omschreef hij dat precies? Het ging hem in ieder geval tegenstaan. Op tinder swipe'te hij als een malle - niet 1tje leek er vooralsnog knap of goed genoeg.

-edit2- en die pooier die doodleuk vertelt hoe ijskoud hij te werk ging mag ook niet onvermeld blijven.

Begrijpelijk dat het goed scoort, maar ook dat anderen de hype weer afzwakken. Het is regelmatig flink overdreven, en dat pakt de ene keer beter uit dan de andere. In dit spionage-genre krijg je dan al gauw een soort James Bond-gevoel, al betreft het hier Bondgirls. Of misschien wat Charlie's Angels erbij. Ik hou veel meer van de serieuze, wat meer 'saaie' variant, zoals het onvolprezen Tinker Tailor Soldier Spy (1979) (eerlijk gezegd ken ik er verder weinig, behalve dan de opvolger daarvan nog) - tips welkom.

Sandra Oh ben ik al een beetje fan van sinds Sideways (2004) - MovieMeter.nl (al ga ik dan niet speciaal voor haar 'Grey's Anatomy' kijken), maar Jodie Comer had ik nog nooit van gehoord - en zij doet het op zich wel behoorlijk goed. Kim Bodnia's schaterlach begint wel een beetje op de zenuwen te werken, maar dat ligt ook aan die vaak overdreven scènes waar het in voorkomt. Prima acteur verder hier en ook over de rest van de cast eigenlijk geen klachten.

Het einde kwam voor mij als een aangename, dramatisch goed gekozen min-of-meer verrassing (de romantische toenadering tussen Eve en Villanelle), tot bleek dat er nog een verrassing in moest (Eve steekt Villanelle neer)... categorie 'watmoetjed'rmee'?

En daarom kom ik niet verder dan dik 2 of krap 2,5 sterren.

En finito. Zeker kijkbaar, maar ook veel herhalingen van zetten en zoals gezegd zo overdetop als maar kan. De muziek en aankleding zijn regelmatig erg de moeite, leuk ook dat men de beschikking heeft over zoveel locaties. Oh en Comer vormen een prima 'duo' en Bodnia versus Shaw evenzeer. De boef Aaron vond ik minder interessant, maar de 'afslagen' op het einde van afl. 1 en in afl. 2 waren behoorlijk geslaagd, evenals de De Wallen afl., met een long-time-no-see Roeland Fernhout die zich even laat slachten als het varken dat hij speelt. Het einde was bijna prima geweest, maar natuurlijk moet er weer een twist aan te pas komen...

Kom ik toch weer op een 2,5* uit, maar wel een dikkere dan die voor seizoen 1.

Het is misschien een beetje rommelig, maar toch (na 2 afl.) is dit op z'n minst interessant, waarbij je van een aantal kinderen zelf de antwoorden krijgt op de vele vragen die er waren. Er komen ook per afl. nieuwe zaken naar voren, zodat echt niet in afl. 1 alle kruit al verschoten is.

Ik heb deze Gerrit Jan zelf een aantal keren ontmoet, lang geleden, en een aantal kinderen waren daar soms ook bij, maar dat het ('achter de schermen', zogezegd) zo bont was en nog veel bonter moest worden, dat gaat m'n verstand te boven.

Weet ook nog niet of deze vier kinderen al meteen goed konden overzien waar ze aan begonnen toen deze serie werd gemaakt. Hoe dan ook moedig.

Vond Barry Atsma zelfs genietbaar af en toe! Georgina Verbaan wel weer als vanouds irritant. Derwig ging wel en de dochtertjes kwamen ook af en toe grappig uit de hoek.

Maar verder geen bijzondere serie. Zo'n knuffelcrimineel die toevallig een oude maat / hoge pief bij de BD voor zijn karretje probeert te spannen, het zou maar zo een goed verhaal kunnen worden, maar het is vooral erg lauwig allemaal.

Titel had trouwens perfect gepast bij een film over een KL(e)M-piloot die 127 uur vast komt te zitten in de cockpit van een verlaten vliegtuig.

2*.

En dat was Lewis, tweede maal (minstens). Het blijft een heel aardige serie, al zou een halfje minder ook wel kunnen. De moordzaken an sich steken vaak leuk, maar bijna nooit erg verrassend, in elkaar, maar ach. Het is vooral Kevin Whately, het voormalige hulpje van de legendarische Inspector Morse, die zich op zijn eigen manier opwerkt tot een volwaardige opvolger. Op het einde hier zou je denken dat Laurence Fox mogelijk nog zijn eigen spin-off zou krijgen, maar dat is niet gebeurd (wel zie ik dat hij - én Lewis - nog opduiken in de tv-serie 'Mystery!', maar wanneer dat precies was, kom ik via Imdb niet uit)... Ook de bijrollen van Clare Holman (Dr. Laura Hobson) en Angela Griffin (DS Lizzie Maddox) zijn nog het vermelden waard.

Ik laat de 3,5* gewoon staan, gemakshalve.

Ook dit is meer van hetzelfde van wat ik al kende van seizoen 4 en 5, als het ware. Het leukste is het altijd uitstekende acteerwerk van de cast, daar zijn de Britten altijd erg goed (lees: naturel) in. Derhalve knijp ik een oogje toe wanneer er telkens weer gemanipuleerd wordt met feitjes en ontwikkelingen. Ook echt meeleven zit er niet helemaal in. Maar toch.

Iemand ook nog moeite met dat opdondertje dat wel de Godfather of all Probleemwijken lijkt te moeten zijn...? Vooral in de 3e episode kreeg ik er bijkans medelijden mee.

Aanvankelijk met een half oog de laatste aflevering gekeken - de laatste drie kwartier aandachtig.

Ondanks het sterke acteerwerk, dito regie en wat al niet meer, wordt er vooral gedaan alsof men de Kunst van het Manipuleren van de Kijker (dKvhMvdK™) tot in de puntjes beheerst... ik betwijfel het.

Bijvoorbeeld afl.6: het stuifmeel. Dat wordt aangetroffen op het smeergeld dat Hastings (tegen zijn zin, dit was in een eerdere aflevering te zien) ontving. Dat zegt echter helemaal niets over (los van het feit dat stuifmeel van eender welke bloem op allerlei plaatsen kan voorkomen) over zijn eventuele betrokkenheid. Dan de mevrouw die naast hem zit (ik weet even niet welke functie zij heeft, en dat doet er voor mijn redenering ook niet toe) die ineens de geldigheid van het verkregen bewijs (het smeergeld met het stuifmeel) ter discussie stelt... Hastings advocaat had het gemist, én de aanklager had het gemist (en haar assistent was het vergeten te melden, of wat dan ook...)... ja, vast...

(natuurlijk is Hastings ondertussen meerdere malen tot verdachte gemaakt, o.a. door de scènes waarin hij zowat gelijktijdig met de interacties met de 'echte H' zijn laptop dichtsloeg of zijn hard-drive naar de betrouwbare, lokale hard-disk-vernietiger bracht... sure)

En dan ook nog een open einde... nee, ik krijg bijna zin om de hele serie op dvd op blu-ray aan te schaffen om vervolgend nog eens de hele serie ongenadig te fileren, maar ik geef de wodka en mijn feiten-neukerige aard de schuld voor nu en geef dit seizoen een een genadige 5.

Brits misdaad(drama) dat nog wat nieuws probeerde (en probeert, want s5 moet nog beginnen), wat op zich te waarderen is. Volgens bedenker Neil Cross is het een mix van Sherlock Holmes en Columbo (Imdb: "...intelligence and ability to solve crimes from Holmes ...introverted detective formula from Columbo."). Dat laatste heb ik niet kunnen ontdekken, dit is verre van "introverted".

De zaken zijn meestal vrij gruwelijk en het idee om meteen de 1e moordenares ongrijpbaar te laten en zelfs als sidekick van Luther te laten fungeren is best origineel. Het doet me op de een of andere manier denken aan graphic novels en strips als Superman, waarbij de centrale held zo zijn achilleshiel / problemen heeft en regelmatig persoonlijke interacties met de bad guys heeft. Hij is overdreven capabel, ook net zoals een superheld. De emotioneel bedoelde woede-uitbarstingen komen erg geforceerd over. Over-the-top is wat 'Luther' als geheel precies is. Dat kan soms best leuk uitpakken, maar dit deed me helaas niet zoveel.

Ergens tussen 2 en 2,5 sterren, dus maak ik er voor dit 1e seizoen nog 2,5* van.

Mr. Bean als detective? Jep. Als Franstalige detective? Nee, ze spreken allemaal Engels. In Parijs? Ook nee, het is allemaal, met het oog op budget en haalbaarheid, gefilmd in Hongarije - al moet het natuurlijk wel voor Parijs (en omstreken, indien gewenst) doorgaan. En dat terwijl er al een tamelijk briljante serie / vertolking van deze Simenon creatie was? Tsja... kennelijk.

Ik heb me een tijdje heel hard afgevraagd waarom ze hier nou ooit aan begonnen zijn, maar uiteindelijk toch maar gecheckt (heb het ook niet altijd voor het kiezen) en... het is allemaal best geslaagd. Dat het gezapig en oubollig zou zijn, vind ik allereerst goed meevallen, maar voor zover het dat wel is, heb ik daar geen probleem mee. Toevallig gisteren nog es een oude (jaren '80) Miss Marple bekeken, kijkt toch heerlijk weg en bevat genoeg lichtelijk verholen venijn om te prikkelen. En er is ook genoeg alternatief materiaal (het liefst oude giallo's en slashers) als ik het wat excessiever zou willen.

3,5* is toch wat te hoog, dus drie sterren.

Interessant, en dat moest ik natuurlijk ff tsjekkuh; in de tijd dat dit seizoen speelt, was de pensioengerechtigde leeftijd van politieagenten nog lager dan 60 als ik dat goed gelezen heb, dus dat lijkt helemaal goed te zitten. Een onderscheid tussen detectives en bv. de Bobbies weet ik het fijne verder niet van. Bron. Dat Sutton een 10 jaar jongere vrouw gescoord zou hebben... dat gebeurde en gebeurt wel vaker. -edit- Hier vind ik nog dat de leeftijd op 55 staat, maar in de praktijk vaak op 60 uitkomt.

Verder helemaal eens dat dit een prima detective is, uitstekend gespeeld en boeiend neergezet. Van mij een nette 8.

"Money number one!"

Moet m'n voorgangers toch wel deels gelijk geven; het is bijkans een rommeltje. Dit las ik op wiki: Peter Van Den Begin wordt in het begin van reeks 2 uit de serie geschreven, omdat hij ondertussen een exclusiviteitscontract bij de VRT had getekend. En het dunkt mij dat de makers dit niet voorzien hadden. Ik vind dat ze het nog aardig oplossen, met de spontane, brute moord op den Ray. Wel slechte make-up en idd aan de vergezochte kant... En die andere moorden (Esther, Eddy) waren helemaal op hun plek, hoe bizar ook.

De lijn met het zusje met kanker is behoorlijk cheesy, ook al is op het einde te lezen dat na een strijd van 2 jaar alsnog overlijdt. Dan is er nog Bob Sels en daar was ik niet bepaald van onder de indruk. Ook Tony is een vrij vergezocht karakter. De verwikkelingen met Eddy, Jan, Danny en Esther waren regelmatig wel weer als vanouds. Maar die Morozov voegde weinig toe, net als een aantal andere bijzaken. Het brutale zigeunermeisje is als positieve uitschieter nog het vermelden waard (hier met dat geld of ik steek je neer - arme Eddy). Het wrange einde, Jan die er zo even tussenuit piept met 'ne smerige grijns op zunne bakkes, daarvan weet ik nog niet wat ik ermee moet, maar ik krijg wel het vermoeden dat een en ander op waargebeurde achterklap gebaseerd is - al vind ik dat nergens terug.

Al met al wil ik dit nog geen onvoldoende geven; het blijft toch een redelijk 'charmant' rommeltje met zowel positieve als negatieve uitschieters. Maar mijn cijfer gaat wel een dikke punt omlaag.

4,0* ---> 3,0*.

Erg sterke serie. Gemiddeld hou ik er niet zo van, dat gegoochel met tijd, en het is hier echt opletten geblazen, maar deze serie komt er meer dan mee weg. Nesbitt (kende ik nog van Cold Feet ) steelt de show als wanhopige vader, maar op de rest van de cast ook niets aan te merken, waarvan Tchéky Karyo nog noemenswaardig is.

Het verhaal voelt soms wel een tikkeltje gekunsteld aan (en bij het lezen van enkele reviews blijk ik alweer een en ander vergeten te zijn), maar het wordt allemaal toch tamelijk subtiel en erg sfeervol gebracht.

Ben inmiddels ook halverwege s2 en ook daar heb ik wel wat op aan te merken (dat gedoe in Irak... wut?), maar van andere zaken ben ik dan ook weer erg onder de indruk.

Ik zit nog te twijfelen of ik hier niet 4 sterren aan ga geven... misschien eerst eens opnieuw kijken.

Dit, nog steeds, al is de Irak-periode onmisbaar voor het hele verhaal.

Maar het einde, waar Gettrick er zogenaamd heel slim vandoor gaat, maar wel naar een huisje dat op naam van zijn oom staat, hij er foto's van aan de muur laat hangen en Zwitsers geld laat slingeren, is me toch weer es te gortig.

Verder vind ik vooral de 1e vier afl. knap in elkaar geschreven. Acteerwerk van de hele cast is top, al zitten Eve en Gemma tegen het einde wel heel vaak 'sorry' en 'excuse me' tegen elkaar te zeggen...

Alle plussen en minnen in acht genomen, een halfje eraf, maar nog steeds voldoende.

Rare serie. Half comedy/romance, half misdaad-light met veel oog voor vrouwelijk/mannelijk/natuurschoon en allerlei aparte invalshoekjes... beter kan ik het niet omschrijven. Vind het zeker niet totaal vervelend (origineel kan je 't ook noemen), maar ook niet compleet boeiend... 'Olivia' nog te gaan.

Dit is het eerste seizoen dat ik zie van deze toch al vrij lang lopende serie.

Lijkt een beetje vergeten en ondergewaardeerde sitcom te zijn, hoewel de stemmen hier niet verkeerd zijn.

Dave Foley (Canadees van oorsprong, die ooit met de sketchshow The Kids in the Hall (TV Series 1988–1994) - IMDb - nu ook toevoegbaar op TvM! - begon cult-furore te maken) is een geweldig comedy talent die hier de kar trekt, al is het hele team tamelijk onvervangbaar (misschien Joe Rogan - een soort Joey avant la-Friends-lettre?). Veel zwarte en bijtende humor en situaties die ergens wel vergelijkbaar zijn met The Office, al is het een tijd geleden dat ik het zag.

Dikke 4,0*.

Ik vond het verhaal maar zo zo, Hiddleston en Laurie spraken me absoluut niet aan en Olivia Colman ook al niet. Elizabeth Debicki kwam wel es sexy uit de hoek, maar was verder ook al niet charismatisch. Corky en Sandy vond ik de best gespeelde rollen. Nee, doe mij (nog) maar (een keer) Tinker Tailor Soldier Spy (1979) en Smiley's People (1982) .

2,5*, en dat is eigenlijk nog gul.

Er is potentie in het basisgegeven, maar hoe geloofwaardig is het nu echt? Ja, je kan naar de Krim kijken, maar dat is geen Noorwegen. Als kapstok voor diverse praktijken (zoals idd de inname van de Krim door Rusland) is het wel interessant, maar helaas trof ik hier een flink aantal behoorlijk oninteressante personages; de rebelse journalist, de vreemdgaande restauranthoudster en de meeste security types zijn nogal cliché folks die cliché dingen doen. En dat geldt ook voor de aanvallen en tegenaanvallen.

In het laatste 4 delen krijgt de koppige politicus wat meer aandacht en dat pakt goed uit. Zijn personage is ook stukken interessanter dan de meesten, en Henrik Mestad speelt overtuigend. Verder is het vrouwelijke hoofd van de Noorse geheime dienst interessant, goed spel ook, en dat gaat ook op voor de vrouwelijke advocate.

Verder is het allemaal vrij 'steriel' en clean vormgegeven (strakke gebouwen, weinig kleur, etc.), maar dat werkt ergens wel. Helaas wordt het echt veel te laat interessant qua plot en personages.

2,0*.

Drie afl. gezien en de laatste twee niet aan gedacht om op tijd te kijken. Misschien wordt het nog eens herhaald. Best een goede serie waarin uitgebreid teruggekeken wordt op deze omvangrijke zaak die door een clevere Noorse jonge jongen in gang gezet wordt. Met betrokken agenten die hun verhaal uitgebreid doen en zo ook een beetje inzichtelijk maken wat voor impact dit op henzelf had en heeft. Geen cijfer, maar als die 2 afl. even goed zijn, zou ik op een acht uitkomen. Dus aan te raden.

Uiteindelijk is dit het toch niet helemaal. De laatste aflevering mengt weerom serieuze misdaad met een soort a-realstisch-optimistische comedy en, hoe goed de bedoelingen ook mogen zijn en hoe leuk de cast het ook doet, de plank vol raken lukt zo gewoon niet.

2,5*.

Aparte Noorse serie met ongeveer evenveel sterke kanten (sfeer, landschappen, acteerwerk, luchtig vs. sinister) als zwakke kanten (vnl. veel vergezochte acties van de personages, maar ook sleepte het verhaal wel es wat aan). De finale, die haast een anticlimax inhoudt en eens níet precies uit de doeken doet wat er in het verleden van het hoofdpersonage is gebeurd (hangt misschien ook af hoe je als kijker naar de info van Trond luistert), maakt dat ik een krappe voldoende uitdeel.

Hoog tijd dat deze even toegevoegd werd. Absurde Franse detective met een hele rits aan aparte figuren die in een mysterieuze (serie)moordzaak terechtkomen, met regelmatig uitgebreide scènes die niet direct ter zake doen maar wel toevoegen aan de absurd-komische sfeer.

Quinquin is een dwars boerenzoontje die de liefde van z'n leven kennelijk al gevonden heeft: zijn buurmeisje Eve. Samen met nog wat vrienden gaan ze op avontuur door de mooie Noord-Franse kuststreek Pas-de-Calais en al snel raken ze verwikkeld in een bizarre zaak, waar ik verder niet over uitweiden zal. De andere hoofdrolspeler is hoofdrechercheur Van der Weyden, een man op leeftijd die de nodige tics heeft, maar daarom niet minder nuchter probeert de zaak te ontleden. Verder zijn er nog de nodige bijfiguren en zij-plotjes die voor extra kleur zorgen.

Fantastische miniserie van alternatieve filmmaker Bruno Dumont, die zeker niet iedereen zal liggen, net als zijn films.

5,0*.

Dit is zo'n serie die ik de ongeloofwaardigheden makkelijk kan vergeven (sterker nog: ik heb er niet eens op gelet).

Mullan (Quarry!) is een klasbak en Morven Christie (mij totaal onbekend voor zover ik weet) en de rest van de cast (bv. Derek Riddell en Prasanna Puwanarajah) doen het uitstekend.

Het verhaal wist te boeien en dan is er nog het prachtige Edinburgh als backdrop.

Spanning? Ik ben teveel gewend, vrees ik, maar best okay.

Bezieling? Wat betreft de cast, regie en zo: ruim voldoende.

En dat wordt dan ook meteen het cijfer: dikke zeven.

Kreeg de gelegenheid om ep.1 en 2 te kijken en dat beviel best aardig. Het ziet er allemaal uit om door een ringetje te halen, en dat is soms een pluspunt, maar regelmatig doet het ook wat over-gestileerd aan.

Qua verhaal begint het goed, met interessante uitgangspunten, maar eerst maar es meer zien. Cillian Murphy heeft een uitstekende gangsterkop en heb ik ook qua acteren altijd al gewaardeerd, maar nooit erg veel van gezien. Neil presteert dik naar behoren. Verder ook prima cast, met nog een in het oog (en oor) springende Annabelle Wallis.

Heel af en toe was er een stukje animatie (paarse geest bv.) die me niet echt kon bekoren, maar voor het grootste deel is dit eigenlijk pure kunst (met regelmatig een schitterende backdrop die je zo als poster kan laten drukken / als wallpaper zou kunnen instellen, maar heel af en toe ook een storend slordigheidje). De positieve reviews (Imdb) over een meer dan degelijk uitgewerkt verhaal waren niets te bescheiden. De dikke drie uur waren zo voorbij en ik ga 'm zeker nog eens weer kijken!

Voor nu 4,0*, maar er zit misschien nog wel meer in.

^ expres.

Heerlijke tv! Over pizza (duh), onder andere over welke verschillen er nog tussen zijn. D'r wordt gekneed, gebakken, gesneden en gegeten en ook veel verteld over een aantal erg oude Amerikaanse pizzabakkers/-tenten. Dus vaak een aardig duikje in de geschiedenissen met flink wat markante, vaak ook sympathieke figuren. Verder helemaal niet diepgaand of cultureel verrijkend misschien, maar ik lust het wel.

Mijn favoriete pizza: ik kan nooit kiezen... maar het komt dan toch vaak bij de salami uit.

3,5*

Op z'n minst een interessante serie, al lijkt het me niet bepaald 100% compleet. Waarom komt bv. een Death niet aan bod? Ik zit verder ook helemaal niet in de punk, maar die hoorden er toch minstens tussen...?

Wat me ook opviel, is dat elk punk icoon helemaal alleen op een luxe fauteuil in 1 of andere loft zijn of haar verhaal doet - gelet op hoezeer men telkens benadrukt dat punk in de kern een gezellige rebellerende boel zou zijn. Ook wel een beetje ongemakkelijk om te zien hoe iedereen uiteindelijk niet goed weet een draai te geven aan wat punk nu werkelijk is (of was)... grof geld verdienen hoort er ook gewoon bij. Of niet?

Mijn zegen hebben ze niet nodig, dat moge duidelijk zijn.

Interessant, op z'n minst.

Ben wel benieuwd naar meer meningen hier.

Zelden zo vaak acteurs voor een ander aangezien. Hoofdrolspeler Logan Marshall-Green zag er al uit als een kruising tussen Matthew McConaughey en James Le Gros, maar kon ik nog wel onderscheiden - voor mij een nieuw gezicht, maar speelde behoorlijk goed tot uitstekend. Jodi Balfour zag ik van een afstandje aan voor Abigail Spencer (o.a. Rectify); jammer, maar Belfour bracht het er wel prima van af. Toen kwam de eerste bad guy in beeld (die later zo bad nog niet bleek te zijn; David Patrick Kelly, dacht ik meteen, maar nee, het was Damon Harriman (uitstekend personage, uitstekend gespeeld). Vervolgens zag ik John Goodman in de rol van detective, maar dat had ik fout, het was Happy Anderson - nooit van gehoord en bij nadere inspectie ook misschien zó gelijkend, maar, prima acteur. Daarna was het de beurt aan Gbenga 'Chris Partlow' Akinnagbe om op te komen draven, maar ook daar had ik het mis, het was Mustafa Shakir - uitstekend personage, uitstekend geacteerd (naar staartje voor Ruth en Marcus ook...). Wél uit 'The Wire' afkomstig was dan Jamie Hector, maar slechts een paar afleveringen - wel weer top gespeeld. En die ene, met overgewicht kampende Credence kwam me telkens zo bekend voor... bleek het Ólafur Darri Ólafsson te zijn, die de hoofdrol speelt in 'Ófærð' ('Trapped'), waarvan ik nog 2 afl. moet zien; bíjna onherkenbaar! Maar Margot Martindale, die speelde toch wel de moeder van Buddy? Neen, dat was Ann Dowd (o.a. 'Olive Kitteridge')... Tom Noonan was wel gewoon Tom Noonan.

Verder met het verhaal. Ben het helemaal met oomhenk eens dat de zware onderwerpen wat in contrast staan met het vergezochte basisgegeven, maar ik werd langzaamaan de serie ingezogen en episode vier was echt fantastisch, zelfs ondanks het wat simpele gefilosofeer met de motel-eigenaar. Zo goed werd het daarna niet meer en werd een en ander er met de haren bijgesleept, maar de verrassende eindstrijd vond ik tamelijk sterk gedaan, ook al wringt het ergens ietsjes met de integriteit. Toch weer interessant om te zien hoe de V.S. hier, net als later in Afghanistan, weer gekoppeld wordt aan die papaperplant… meer leesvoer.

Al met al een duistere serie, met af en toe een flink gewelddadige uitspatting (incl. gore), die mij wel wist te grijpen. Inderdaad ook qua sfeer / cinematografie zeer verantwoord. Helaas is de serie gecancelled, dus we zullen nooit weten of Quarry The Big Muddy over is gekomen...

3,5*.

Dit is van lang geleden en ik weet er niet veel meer van, laat staan of ik het toen echt kon bevatten wat er allemaal besproken werd, maar ik zat aan de buis gekluisterd. Oudere heren met wetenschappelijke achtergrond die praatten, bijna mijmerden over de materie i.p.v. leraren die doorgaans enkel autoritair doceerden (het postertje met de tekst 'If I want your opinion, I'll give it to you.' in een bepaald lokaal zal ik nooit vergeten), voor mij was het een verademing. En niet álles was kommer en kwel hoor, op den gristelijke achterlandhavo + dat ik ook vast geen gemakkelijke was...

Anyway, hoogst memorabele teevee. Dik vier sterren.

Zeer leuke serie met weer es twee politiedames in de hoofdrol. Het (de moordzaken, de nuchtere manier van onderzoek plegen, e.d.) zit goed in elkaar en de persoonlijke sores van de twee wordt er op natuurlijke wijze doorheen geweven. En ik mag die twee, Suranne Jones als Bailey en Lesley Sharp als Scott, simpelweg wel - met alle onhebbelijkheden die bij hun karakters horen.

Dikke 3,5*.

Meer dan oerdegelijke serie, inderdaad daar op die archipel plaatsvindend waar de gelijknamige pony's vandaan komen. Behoorlijk ingetogen allemaal, en dat is doorgaans wel prettig. Regelmatig komt de hechte samenhang van zo'n vrij kleine en gesloten gemeenschap aan bod, alsook familieperikelen. Plus uiteraard de nodige moordzaken.

Tuurlijk krijg je de nodige dwaalsporen en soms wat vergezochte ontknopingen zoals dat bij detectives hoort, maar het voelt over het geheel toch tamelijk geloofwaardig en oprecht aan, met veel dank aan de nuchtere hoofdpersoon, uitstekend gespeeld door Douglas Henshall.

3,5*.

Weer een meer dan prima seizoen van Shetland. Bevat de veelal gebruikelijke detective 'mankementen' (toevalligheden, heen-en-weer gerommel etc. met verdachten om de spanning erin te houden e.d.), maar het komt er toch goed mee weg, vooral vanwege het sterke acteerwerk / sterke personages.

Ditmaal vindt het niet alleen plaats op de Shetland archipel, maar doet men ook Noorwegen een paar keer aan.

3,5*

Tja, ik ga het denk ik wel uitzitten, al heb ik voor afl. 4 echt getwijfeld. Ahlaam Teghadouini weet toch wel wat sympathieks in haar rol te stoppen. Het geweld en de tijdssprongen dragen echter weinig toch niets bij aan het vertellen van dit dramatische verhaal.

Ik hoorde ergens in een toksjow dat mensen die deze problematiek van dichtbij kennen (en mede gefrustreerd door tekortschietend optreden van politie en justitie in zulke zaken) deze serie waarderen als soort van mentale payback.

Voor mij vervalt het in het steeds meer van hetzelfde, terwijl er volgens mij zoveel meer in had gezeten.

Cijfer volgt (eventueel) nog.

Prima serie. Amanda Burton / Sam Ryan is misschien ietsje té... iets, en de beelden in de onderzoekskamer zijn af en toe vrij heftig, maar toch weet het te boeien. Mooi Cambridge waar het zich afspeelt, interessante zaken die vrij naturel worden uitgespeeld en natuurlijk het tijdsbeeld dat vaker eerder '80s aandoet kan ik erg waarderen.

Ik weet niet zeker of ik deze vroege afleveringen al eerder gezien heb, vaak weet ik dat nog wel, dus zal haast van niet. I.i.g. zin in de volgende 20 seizoenen.

Dikke 8.

Het klopt dat vanaf s3 de karakters en de stemmen e.d. perfect ge-fine-tuned zijn, maar het valt me dit keer op dat het prille enthousiasme en de charme en vaak aandoenlijke verhalen van de eerste 2 seizoenen maar sporadisch geëvenaard worden, en dat het meer en meer lopende band / formulewerk wordt met (het zal ook meespelen dat ik vanaf de eerste aflevering van de partij was - op Veronica meen ik - echt een soort van revelatie in het tv-aanbod indertijd).

Blijft het nog een geweldige serie, maar ik twijfel voor het eerst of er niet een halfje af moet. Eerst ga ik nog 'even' door met mijn marathon t/m seizoen 15 (of 16 of 17 of zo)...

Ja, deze moest er maar even op. Heb de serie al een tijd gevolgd en het blijft heel aardig, vooral omdat Maarten van Rossem hier en daar met scherpe observaties en uiterst informatieve verhandelingen uit de hoek kan komen (geef die man een eigen politiek programma, NPO!). Ik moet er wel bij zeggen dat die per seizoen minder in aantal lijken te worden en dat hij zichzelf ook wel es teveel op de borst kan kloppen en ik zijn gevoel voor humor niet altijd deel.

Freriks is de andere laconieke rots in de branding, al moet je niet aan zijn wijn of Frankrijk en dergelijke stokpaardjes komen. De gasten zijn heel wisselend (letterlijk en figuurlijk), waarbij je je bij sommige BN-ers afvraagt hoe ze toch de moed hebben kunnen vatten om mee te doen (ik noem geen namen), maar goed, ze doen het zichzelf aan en ik zal niet zeggen dat ik het beter zou doen.

Dat iemand de Vlaamse versie superieur vindt, prima, ik kan daar dan weer niet naar kijken - wat een slecht en zelfvoldaan gevoel voor humor bezigt men daar... brrr.

Dit krijgt, met nog ongeveer een midweek te gaan, alvast drie sterren.

Dit is gewoon fantastisch. Ergens las ik dat het Belgische origineel veel completer vertegenwoordigd is op TvM, ook met veel meer stemmen. Laat hen de lol en ons maar lekker cult zijn dan, IamBernie, Lolita (mooie toevoeging!) en Mza, nietwaar?

Maarten van Rossem en zijn sidekick Philip Freriks (sorry, Phil) doen het nu al jaren fantastisch en hoewel ik niet elke deelnemer evenzeer waardeer, blijft dit een rots in de spelletjesbranding van de Laaglandsche teeleevizee. Moet er (nogmaals) bij zeggen dat ik het niet altijd met Maarten eens ben, en de vragen zijn hier en daar bedenkelijk, maar het mag de pret niet drukken... nu nog es een goeie vraag voor hem (Maarten) bedenken).

4̶,̶5̶*̶. Sorry, da's al te gek, maar wel heel vermakelijk: 3,5*.

Emma Wortelboer brons... Maar toch gefelicteerd!

Vervolg op het fenomenale Tinker Tailor Soldier Spy (1979) waarbij de legende van ene Karla verder uitgewerkt wordt. Enerzijds een beetje overbodig omdat de voorgaande serie eigenlijk helemaal 'af' was in mijn optiek, maar met Sir Alex Guiness, de ingetogen (very British) verteltrant en een interessant verhaal met dito dialogen kan je eigenlijk niet anders dan jezelf zes uur uitstekend vermaken.

Zo doet (deed) men dat. Dikke 4,0*.

"Cunnilingus and psychiatry brought us to this."

En dan Paulie's toeter...

Toch een heel leuke herziening van s1. Gandolfini draagt het, maar ik heb eigenlijk op geen van de acteurs wat aan te merken + een extra pluim voor 'Paulie'. Dat het voor tv gemaakt is, is er vaak goed aan af te zien, maar soit. Qua verhaal vind ik het soms wat aan de rommelige kant, maar dat levert wel weer een brede kijk op de Sopranos en aanverwanten op, met veel zwarte humor (op het gênante af soms) en stof tot eventueel nadenken.

Gelukkig hoef ik dit niet af te serveren als "toen was het leuk, maar nu..."; het verschil zit er vooral in dat ik indertijd behoorlijk op en mee kon gaan in de avonturen van deze crime family, terwijl ik er nu toch meer met veel meer afstand naar kijk.

Dikke 3,5*, die ik voor de verandering eens niet afrond naar vier sterren.

Laatste afl. in de herhaling nog kunnen kijken. Eens met xancran dat Spitzenberger het goed deed, maar ook de rest van de boeven was prima te doen. De hoofdrolspeler aan de kant van de 'goeien' was wat minder. Ik kende het verhaal deels (irt-affaire, liquidaties en Ted Vreeken zal gewoon Fred Teeven zijn?), maar vreemd dat De Neus dan nergens terug te vinden was...? Er stond sowieso al 'Gebaseerd op...', dus er zal hier ook wel wat met de feiten gesjoemeld zijn.

Verder is 4 afleveringen gewoon te kort hier. Het vervalt grotendeels tot een opsomming van 'hoogtepunten' en daardoor komt het drama, dat zeker aanwezig is en hier en daar best aanslaat (als je het als fictie bekijkt, en dat is het uiteindelijk), niet optimaal uit de verf.

Toch al met al wel te doen. Het roken leek per aflevering minder te worden, maar ik kan me vergissen.

2,5*.

Afl. 3 en 4 gemist, maar 4 en 5 leken erg op 1 en 2, dus ik ga ervan uit dat ik niet veel gemist heb.

Volgens de aankondiging teruggrijpend op oud detective werk à la Raymond Chandler met een modern sausje en dat klopt wel. Het rood en blauw van de poster komt regelmatig terug in de belichting en doet denken aan bv. werk van Nicolas Refn en er is sowieso positieve aandacht geschonken aan de cinematografie. De soundtrack is ook vrij modern en goed te doen.

Stella Blómkvist is een knappe, eenzame strijdster (hoewel ze hier en daar de nodige hulp krijgt) in een IJsland dat enkel lijkt te bestaan uit corrupte politici en agenten die een paar evil Chinezen binnenhalen voor investeringen ten koste van de veiligheid van een aantal inwoners. Ze houdt van seks, roken, drinken en mensen afzeiken. Meteen in de 1e scène zien we al hoe een man haar verder moet bevredigen terwijl ze aan de telefoon verder onderhandelt over een al dan niet aan te nemen zaak (en zo zijn er nog wat scènes die het predicaat softporno met met gemak verdienen - spicy!). Het komt allemaal een beetje geforceerd hip over - soms werkt het wel, maar vaak ook niet.

De zaken op zich zijn vaak vergezocht, al zouden ze gebaseerd zijn op de werkelijkheid, maar dan dunkt me dat er flink aan gesleuteld is en dat er daarbij flink veel (voor Stella positief uitpakkend) toeval aan toegevoegd is. Dat het daarbij soms behoorlijk gewelddadig is, vond ik dan weer geen probleem. De voice-over (van Stella zelf, geheel in stijl van de oude film noirs) hangt tegen het irritante.

Kleine 2,5*.

Hmm, ja... dus Peder heeft het gedaan, maar hij heeft een alibi voor elke moord...en kan dus vervolgens zo met zijn tweeling een vliegtuig pakken en vertrekken? Dat is nog es een WTF-momentje. Maar niet in positieve zin.

ERG jammer, want dit vond ik verder best een sterke serie; wel flink opletten geblazen, maar dat vond ik niet erg. Prima sfeertje, goede cast, goed verhaal, hoewel niets nieuws.

Wat moet je met zo'n einde, kan me ineens voorstellen waar die lage cijfers vandaan komen, al zullen FOX en Mza daar ook wel andere redenen voor hebben...?

2,5*

Ik was geneigd om mee te gaan met het oordeel van de rechter, dat mevrouw alle kans en mogelijkheden had om niet mee te gaan in het plan van de 'sympathieke sadist'. Naar het einde toe moest ik dat toch bijstellen, en dat is het geraffineerde van deze miniserie. Een bijzonder ongemakkelijke en indringende kijkervaring, superieur geacteerd door vooral Dolan en Marsan.

Halfje erbij derhalve.

Inderdaad behoorlijk rauw en realistisch, maar regelmatig toch zeker ook met een menselijk randje. Geschreven door Jimmy McGovern, die ik vooral ken van Cracker, maar hij heeft al veel meer interessants op z'n naam staan.

Bean en Graham doen het uitstekend, maar er zit geen enkele dissonante acteur tussen. Wel kort met maar drie afleveringen, maar het is inmiddels al duidelijk dat er een 2e seizoen in de maak is - het open einde staat dat makkelijk toe.

Nuff said - aanradertje. Dikke 8.


P.s.

Die connectie tussen een bewaker en zijn zoon die elders vastzit en zo gechanteerd wordt, kende ik nog niet, maar zoveel prison films en -series heb ik ook niet gezien...

Tja. Absoluut niet vervelend, veel drama en modern-sensitief, soms flinke geweldsexplosies. Mooi gefilmd en fijne soundscape. En toch ook niet super indrukwekkend.

3,0*.

Jack Frost is een echte brompotspeurder met het hart op de juiste plaats en een instinctieve handelswijze waarmee hij nogal es in de clinch raakt met (vooral) zijn chef Mullett. Misschien vrij typisch allemaal, maar David Jason zet hem perfect neer, en ook de vaste bijrollen van John Lyons (George Toolan) en Bruce Alexander (Mullett) zijn zeer de moeite. Verder veel bekende Britse koppen die als dader of anders als tijdelijke collega die hun opwachting maken.

Het sfeertje van de eerste seizoenen heeft mijn voorkeur, waarbij je steeds weer ondergedompeld wordt in een troosteloos Denton, een kennelijk fictief stadje (er zijn er vele die zo heten in Groot-Brittannië). Het is echter allemaal opgenomen in Leeds.

De zaken an sich zijn erg interessant, er lopen meestal twee of drie zaken door elkaar en dat verhoogt de kijkvreugde, want mede daardoor voelt het eigenlijk nooit geforceerd aan. Helemaal eens met mijn voorganger dat het een uitstekende combi is van mystery (whodunnit) én drama; niets (on)menselijks is de schrijver(s) vreemd. Gebaseerd op de boeken / het personage van R.D. Wingfield - BoekMeter.nl^.

Een echte, terechte British classic. Dik vier sterren.

^ Deze was echter níet blij met David Jason: "he just isn't my Frost". Jammer voor hem.

Ik kon er nog wel wat leuks in ontdekken; sfeertje, locaties, sommige scènes (grappig, weird, gewelddadig of combi's daarvan), acteerwerk. Het verhaal an sich, hoezeer ze het ook interessant hebben proberen te brengen, stelde weinig voor en vloog op het einde ook nog eens extra uit de bocht. Gemiste kans noemen ze dat, toch?

2,0*.

Ik kan me niet herinneren of ik Twin Peaks s1 en 2 indertijd op tv heb gezien, hooguit stukjes. Maar dat het (nu ik bijna klaar ben met mijn 2e dvd-kijkbeurt) vanaf de onthulling minder wordt, nee. Overigens heeft Leland zijn dochter niet vermoord, dat was Bob, een entiteit op zich. Leland was een werktuig, dat, bij gebrek aan een voldoende ontwikkeld geweten, weerloos bleek. Ook de Log Lady haakt daarop in.

Het blijft een lastige serie om te beoordelen. Sowieso uniek, regelmatig hilarisch, dan weer interessant op filosofisch / mysterieus vlak, soms best gruwelijk, maar soms ook tenenkrommend flauw (dat gedoe met die Little Nicky* bv.). Ook de vervolgverhaallijn van die jongen op de motor is niet bijster interessant (vooral de ontknoping is gewoon flauw). Maar de positieve aspecten overheersen toch nog wel, nu zelfs meer dan bij de 1e kijkbeurt - al ben ik nog niet helemaal klaar.

* Inspiratie geweest voor Adam Sandler?

P.s.: “Doc, when the will is invoked, the recuperative powers of the physical body are simply extraordinary. Just give me a couple of hours to get dressed.”

Het blijft jammer dat Twin Peaks s3 zich voor een groot deel buiten Twin Peaks afspeelt. En qua verhaal krijg ik het idee dat Cooper dit hele seizoen gedroomd heeft (kan ik helemaal mis hebben). Maar het was grotendeels toch intrigerend en vermakelijk, met hier en daar een uitglijder - de ergste is de typsiche 80s/90s sf-horror 'finale' met de zwarte bol en Freddie met z'n groene handschoen...

Naarmate de serie vorderde viel me ook steeds meer op dat de fx en gore nogal es knullig aandeden. Toen Laura in de red room 'oploste' moest ik zelfs aan de Monty Python animaties van Terry Gilliam denken - op zich een aanbeveling misschien, maar toch niet voor deze serie. En, okay, het is David Lynch, en dan krijg je vrij typische zaken aangeboden, maar hier zaten wel véél kleine, niet ter zake doende stukken en personages in. Die afsluiters met liedjes in de Bang Bang Bar kwamen nogal es over als slaapliedjes - niet altijd onaangenaam, wel vaak wat overbodig en aanvoelend als music product placement.

Afl. 8 is wel een verhaal apart. Ergens zeker intrigerend, maar kreeg er ook af en toe een over the top gevoel bij. NIN heb ik nooit echt kunnen waarderen en had ook hier gerust in een black hole mogen blijven. En waarom kwam de echte ZZ Top niet opdagen in afl. 15? Eddie Vedder natuurlijk wel gespot - beetje overdreven nummer vond ik het, maar ach.

De vele humoristische stukjes vond ik in dit seizoen wel wat beter passen dan in de vorige, maar hier missen we dan eigenlijk ook het tegenwicht van de ontwikkelingen / ontdekking m.b.t. de gruweltragedie van Laura, waardoor het sowieso allemaal wat 'lichter' aandoet (al wil ik ter vergelijking s1 en 2 toch snel ook es terugzien). Het 'verhaal' Dale vs. Dubbelganger is ook wat dunnetjes. Dale is Dougie en beleeft zo allerlei vage avonturen, Dubbelganger is een crimineel die vooral veel moord en 'evil' kijkt.

En het is denk ik voor het eerst dat ik een rol van Laura Dern vind tegenvallen, best wel jammer. Wel blij met Naomi Watts. Die 'grappen en grollen' met de FBI en de behoorlijk grote rol voor Lynch zelf vond ik trouwens wel wat much.

Nou, dat is mijn indruk na een eerste binge watch in een nutshell. Ik ga vast s1 en 2 eens opnieuw proberen, waarna deze ook wel weer zal volgen. Voor nu hou ik het vanwege de vele voors en tegens op ruim drie sterren.

Ik kreeg het vermoeden dan er een link is met Josie Packard, maar hoe dat verder zit...?

Jaja, de emmer is vol! Maar het einde van aflevering 7 is inderdaad de druppel; weer wordt de koude kant (dit keer wat al te makkelijk en zonder eigenlijke toelichting) te kakken gezet, net als in elke aflevering ervoor, ruimte voor ontwikkeling is er niet - al lijkt dat soms even zo. Dat is niet zo erg verder, maar het maakt wel dat VVeB in de kern nooit meer wordt dan een soap. Wel een bijzondere, op de één of andere manier, maar waar 'm dat nou precies in zit? Een hele reeks prima koppen voor wat volledig een komediereeks had kunnen zijn, maar daarvoor worden er te regelmatig spijkers met koppen geslagen op het vlak drama. Af en toe schurkt het zelfs tegen misdaad aan, maar ook daar komt de serie verder niet echt over de brug.

Aanvankelijk wist ik niet wat te verwachten - uiteindelijk leek elke aflevering wel precies meer van hetzelfde. Maar ik heb me er heel aardig mee vermaakt.

3,0*.

Niet helemaal zeker waarom, maar Vera doet me vaak denken aan Vrouwtje Theelepel (in geen jáááren gezien - staat ook niet op TvMeter trouwens...). Weer een 'nieuwe' (anno 2011) detective en weer eentje die best aanslaat en dat al seizoenen lang. Vera is een even nuchter (in zekere zin) als innemend personage (die iedereen constant aanspreekt met 'love' en 'pet'), de moordzaken worden heel aardig uitgesponnen met de nodige twists & turns en ook allerlei bijzaken en -personages voegen wat jeu toe aan een concept (whodunnit met een geplaagde speurder als lead) dat eigenlijk al jaren in staat van ontbinding zou moeten verkeren - best knap!

3,5*.

Ook seizoen 7 (vorig jaar op de Belg, vanaf 14 februari op de Nederlander) is weer de moeite waard. Veel echte verrassingen waren er niet, en de formule is vrijwel altijd dezelfde: een lijk, een eerste in het oog springende verdachte, een paar kwinkslagen die leiden naar verschillende andere verdachten en een extra vleugje actie en spanning op het einde en klaar. En steevast de melancholische inslag van Vera zelf waar ze zich altijd weer met onverzetbare onverschrokkenheid en wat galgenhumor (en eventueel een neutje) overheen zet.

Brenda Blethyn zet een geloofwaardig en memorabel personage (dat krakende piepstemmetje ook) neer dat fijn is om te volgen in haar speurtochten naar de waarheid. Ook haar gevolg (eerst was het al een tijdje die ene, nu die andere, één werd er vermoord en Kenny is de blijver) doet het prima en de sfeer, soundtrack en what not zijn zeer de moeite waard. Al met al (nog steeds) een fijne toevoeging aan het detective-genre.

3,5*.

Seizoen 2 nu bijna klaar en samen met seizoen 1 viel het toch wat tegen met wat ik in mijn geheugen had zitten. Ik denk dat seizoen 3 nog wel eens hard mee kan gaan vallen, want de verhaallijn dat Kurt begint te kampen met Alzheimer zit er t/m afl. 11 hier nog niet in en juist die afl. zijn me het meest bijgebleven.

Des - al - niet - te - min... blijft een prima serie, met erg veel leuks in de soundtrack, meestal heel aardig uitgewerkte moordzaken (ja, de 'nodige' toevalligheden zijn helaas zeker vaak aanwezig) en ladingen sfeerplaatjes van Zweden, zoals die van Kurts huis en omgeving. Ik was wel opeens zijn hond (Jussi) kwijt in een aantal afleveringen - hij ook? Kan ik ook zomaar gemist hebben...

Er gaat wel een halfje af; 3,5*

De premisse 'rechercheur krijgt net voor zijn pensioen een lastige zaak en gaat nadien lekker verder terwijl hij de bewoners van het huis met vele duistere geheimen in de waan laat dat hij nog actief voor de politie werkt' vind ik erg intrigerend. En om het grotendeels in een soort van spooky oud herenhuis middenin de stad te laten plaatsvinden, helpt qua sfeer zeker mee.
Het is duister, menselijk, luguber, soms bloederig en gelukkig tamelijk geloofwaardig voor zover dat kan in een tv-serie zonder saai te worden. Hoe Len aan zijn pijl en boog komt op het einde, is dan weer niet te verklaren, maar vooruit. Behoorlijk overdreven einde wel, maar toch kwam het ermee weg.

Ik deel eens een hoog cijfer uit: 8. En kudos voor het acteerwerk, David Threlfall voorop.

Komt een beetje belegen en ouderwets over, maar t/m afl. 7 vind ik het genoeg sterke elementen hebben om me er niet teveel aan te storen, net als aan de vele scènes die overduidelijk in de studio zijn opgenomen. Maar in de laatste aflevering gaat het mij teveel uit de bocht, wanneer Annika even vals wordt als haar moeder (niet verwonderlijk misschien, maar goed) en ons aller Leandros op oorlogspad gaat voor een ouderwets potje bitterzoete wraak. Was hij terug in de tijd echt verliefd geweest, dan had hij na de oorlog niet kunnen wachten om terug te gaan, nietwaar?

Krap drie sterren dan maar.

Als je het zo bekijkt, heb je zeker een punt. Toch is het verleggen van de focus (de detectives en de street gangs blijven in elk seizoen aanwezig) nog steeds erg bijzonder voor een tv-serie. Ik ken er tenminste niet één die het zo (grondig) aanpakt...?

Verder zit ook een groot deel van de charme in de fantastische cast die de personages helemaal tot leven weten te brengen. Haast docu-achtig, wat ook opgaat voor de spannende en meeslepende verhaallijnen; wel op het gevoel spelend, maar nooit oversentimenteel - altijd houden de makers het grote plaatje dat ze willen laten zien in de gaten.

Ik zou zeker nog even dit en het laatste seizoen uit kijken, maar ik neem aan dat je dat ook van plan bent(?).

Inmiddels weer bij het laatste seizoen aanbeland. Tof hoe verhaallijn(en) doorheen het geheel lopen. Verder is het natuurlijk weer elke aflevering een moord (in Wales is altijd wat te doen), maar ze worden toch kundig, rustig en geloofwaardig uitgewerkt. De prachtige landschappen, de uitstekende acteurs, de algehele malaise waarvan alles doordrenkt lijkt, het werkt allemaal mee aan een eigenzinnige en zeer fijne serie.

Ik zag al een paar acteurs en actrices voorbij komen die later in Hidden ook in grotere mate hun mochten gaan doen - die serie is (deels in elk geval) van dezelfde makers en speelt ook in Wales en vind ik net nog even sterker dan deze (seizoen 1 dan vooral), omdat er veel meer gebeurt terwijl er maar 1 (hoofd)zaak behandeld wordt.

4,0*.