Opinions

Dit is van lang geleden en ik weet er niet veel meer van, laat staan of ik het toen echt kon bevatten wat er allemaal besproken werd, maar ik zat aan de buis gekluisterd. Oudere heren met wetenschappelijke achtergrond die praatten, bijna mijmerden over de materie i.p.v. leraren die doorgaans enkel autoritair doceerden (het postertje met de tekst 'If I want your opinion, I'll give it to you.' in een bepaald lokaal zal ik nooit vergeten), voor mij was het een verademing. En niet álles was kommer en kwel hoor, op den gristelijke achterlandhavo + dat ik ook vast geen gemakkelijke was...

Anyway, hoogst memorabele teevee. Dik vier sterren.

Zeer leuke serie met weer es twee politiedames in de hoofdrol. Het (de moordzaken, de nuchtere manier van onderzoek plegen, e.d.) zit goed in elkaar en de persoonlijke sores van de twee wordt er op natuurlijke wijze doorheen geweven. En ik mag die twee, Suranne Jones als Bailey en Lesley Sharp als Scott, simpelweg wel - met alle onhebbelijkheden die bij hun karakters horen.

Dikke 3,5*.

Meer dan oerdegelijke serie, inderdaad daar op die archipel plaatsvindend waar de gelijknamige pony's vandaan komen. Behoorlijk ingetogen allemaal, en dat is doorgaans wel prettig. Regelmatig komt de hechte samenhang van zo'n vrij kleine en gesloten gemeenschap aan bod, alsook familieperikelen. Plus uiteraard de nodige moordzaken.

Tuurlijk krijg je de nodige dwaalsporen en soms wat vergezochte ontknopingen zoals dat bij detectives hoort, maar het voelt over het geheel toch tamelijk geloofwaardig en oprecht aan, met veel dank aan de nuchtere hoofdpersoon, uitstekend gespeeld door Douglas Henshall.

3,5*.

Weer een meer dan prima seizoen van Shetland. Bevat de veelal gebruikelijke detective 'mankementen' (toevalligheden, heen-en-weer gerommel etc. met verdachten om de spanning erin te houden e.d.), maar het komt er toch goed mee weg, vooral vanwege het sterke acteerwerk / sterke personages.

Ditmaal vindt het niet alleen plaats op de Shetland archipel, maar doet men ook Noorwegen een paar keer aan.

3,5*

Tja, ik ga het denk ik wel uitzitten, al heb ik voor afl. 4 echt getwijfeld. Ahlaam Teghadouini weet toch wel wat sympathieks in haar rol te stoppen. Het geweld en de tijdssprongen dragen echter weinig toch niets bij aan het vertellen van dit dramatische verhaal.

Ik hoorde ergens in een toksjow dat mensen die deze problematiek van dichtbij kennen (en mede gefrustreerd door tekortschietend optreden van politie en justitie in zulke zaken) deze serie waarderen als soort van mentale payback.

Voor mij vervalt het in het steeds meer van hetzelfde, terwijl er volgens mij zoveel meer in had gezeten.

Cijfer volgt (eventueel) nog.

Prima serie. Amanda Burton / Sam Ryan is misschien ietsje té... iets, en de beelden in de onderzoekskamer zijn af en toe vrij heftig, maar toch weet het te boeien. Mooi Cambridge waar het zich afspeelt, interessante zaken die vrij naturel worden uitgespeeld en natuurlijk het tijdsbeeld dat vaker eerder '80s aandoet kan ik erg waarderen.

Ik weet niet zeker of ik deze vroege afleveringen al eerder gezien heb, vaak weet ik dat nog wel, dus zal haast van niet. I.i.g. zin in de volgende 20 seizoenen.

Dikke 8.

Het klopt dat vanaf s3 de karakters en de stemmen e.d. perfect ge-fine-tuned zijn, maar het valt me dit keer op dat het prille enthousiasme en de charme en vaak aandoenlijke verhalen van de eerste 2 seizoenen maar sporadisch geëvenaard worden, en dat het meer en meer lopende band / formulewerk wordt met (het zal ook meespelen dat ik vanaf de eerste aflevering van de partij was - op Veronica meen ik - echt een soort van revelatie in het tv-aanbod indertijd).

Blijft het nog een geweldige serie, maar ik twijfel voor het eerst of er niet een halfje af moet. Eerst ga ik nog 'even' door met mijn marathon t/m seizoen 15 (of 16 of 17 of zo)...

Ja, deze moest er maar even op. Heb de serie al een tijd gevolgd en het blijft heel aardig, vooral omdat Maarten van Rossem hier en daar met scherpe observaties en uiterst informatieve verhandelingen uit de hoek kan komen (geef die man een eigen politiek programma, NPO!). Ik moet er wel bij zeggen dat die per seizoen minder in aantal lijken te worden en dat hij zichzelf ook wel es teveel op de borst kan kloppen en ik zijn gevoel voor humor niet altijd deel.

Freriks is de andere laconieke rots in de branding, al moet je niet aan zijn wijn of Frankrijk en dergelijke stokpaardjes komen. De gasten zijn heel wisselend (letterlijk en figuurlijk), waarbij je je bij sommige BN-ers afvraagt hoe ze toch de moed hebben kunnen vatten om mee te doen (ik noem geen namen), maar goed, ze doen het zichzelf aan en ik zal niet zeggen dat ik het beter zou doen.

Dat iemand de Vlaamse versie superieur vindt, prima, ik kan daar dan weer niet naar kijken - wat een slecht en zelfvoldaan gevoel voor humor bezigt men daar... brrr.

Dit krijgt, met nog ongeveer een midweek te gaan, alvast drie sterren.

Dit is gewoon fantastisch. Ergens las ik dat het Belgische origineel veel completer vertegenwoordigd is op TvM, ook met veel meer stemmen. Laat hen de lol en ons maar lekker cult zijn dan, IamBernie, Lolita (mooie toevoeging!) en Mza, nietwaar?

Maarten van Rossem en zijn sidekick Philip Freriks (sorry, Phil) doen het nu al jaren fantastisch en hoewel ik niet elke deelnemer evenzeer waardeer, blijft dit een rots in de spelletjesbranding van de Laaglandsche teeleevizee. Moet er (nogmaals) bij zeggen dat ik het niet altijd met Maarten eens ben, en de vragen zijn hier en daar bedenkelijk, maar het mag de pret niet drukken... nu nog es een goeie vraag voor hem (Maarten) bedenken).

4̶,̶5̶*̶. Sorry, da's al te gek, maar wel heel vermakelijk: 3,5*.

Emma Wortelboer brons... Maar toch gefelicteerd!

Vervolg op het fenomenale Tinker Tailor Soldier Spy (1979) waarbij de legende van ene Karla verder uitgewerkt wordt. Enerzijds een beetje overbodig omdat de voorgaande serie eigenlijk helemaal 'af' was in mijn optiek, maar met Sir Alex Guiness, de ingetogen (very British) verteltrant en een interessant verhaal met dito dialogen kan je eigenlijk niet anders dan jezelf zes uur uitstekend vermaken.

Zo doet (deed) men dat. Dikke 4,0*.

"Cunnilingus and psychiatry brought us to this."

En dan Paulie's toeter...

Toch een heel leuke herziening van s1. Gandolfini draagt het, maar ik heb eigenlijk op geen van de acteurs wat aan te merken + een extra pluim voor 'Paulie'. Dat het voor tv gemaakt is, is er vaak goed aan af te zien, maar soit. Qua verhaal vind ik het soms wat aan de rommelige kant, maar dat levert wel weer een brede kijk op de Sopranos en aanverwanten op, met veel zwarte humor (op het gênante af soms) en stof tot eventueel nadenken.

Gelukkig hoef ik dit niet af te serveren als "toen was het leuk, maar nu..."; het verschil zit er vooral in dat ik indertijd behoorlijk op en mee kon gaan in de avonturen van deze crime family, terwijl ik er nu toch meer met veel meer afstand naar kijk.

Dikke 3,5*, die ik voor de verandering eens niet afrond naar vier sterren.

Laatste afl. in de herhaling nog kunnen kijken. Eens met xancran dat Spitzenberger het goed deed, maar ook de rest van de boeven was prima te doen. De hoofdrolspeler aan de kant van de 'goeien' was wat minder. Ik kende het verhaal deels (irt-affaire, liquidaties en Ted Vreeken zal gewoon Fred Teeven zijn?), maar vreemd dat De Neus dan nergens terug te vinden was...? Er stond sowieso al 'Gebaseerd op...', dus er zal hier ook wel wat met de feiten gesjoemeld zijn.

Verder is 4 afleveringen gewoon te kort hier. Het vervalt grotendeels tot een opsomming van 'hoogtepunten' en daardoor komt het drama, dat zeker aanwezig is en hier en daar best aanslaat (als je het als fictie bekijkt, en dat is het uiteindelijk), niet optimaal uit de verf.

Toch al met al wel te doen. Het roken leek per aflevering minder te worden, maar ik kan me vergissen.

2,5*.

Afl. 3 en 4 gemist, maar 4 en 5 leken erg op 1 en 2, dus ik ga ervan uit dat ik niet veel gemist heb.

Volgens de aankondiging teruggrijpend op oud detective werk à la Raymond Chandler met een modern sausje en dat klopt wel. Het rood en blauw van de poster komt regelmatig terug in de belichting en doet denken aan bv. werk van Nicolas Refn en er is sowieso positieve aandacht geschonken aan de cinematografie. De soundtrack is ook vrij modern en goed te doen.

Stella Blómkvist is een knappe, eenzame strijdster (hoewel ze hier en daar de nodige hulp krijgt) in een IJsland dat enkel lijkt te bestaan uit corrupte politici en agenten die een paar evil Chinezen binnenhalen voor investeringen ten koste van de veiligheid van een aantal inwoners. Ze houdt van seks, roken, drinken en mensen afzeiken. Meteen in de 1e scène zien we al hoe een man haar verder moet bevredigen terwijl ze aan de telefoon verder onderhandelt over een al dan niet aan te nemen zaak (en zo zijn er nog wat scènes die het predicaat softporno met met gemak verdienen - spicy!). Het komt allemaal een beetje geforceerd hip over - soms werkt het wel, maar vaak ook niet.

De zaken op zich zijn vaak vergezocht, al zouden ze gebaseerd zijn op de werkelijkheid, maar dan dunkt me dat er flink aan gesleuteld is en dat er daarbij flink veel (voor Stella positief uitpakkend) toeval aan toegevoegd is. Dat het daarbij soms behoorlijk gewelddadig is, vond ik dan weer geen probleem. De voice-over (van Stella zelf, geheel in stijl van de oude film noirs) hangt tegen het irritante.

Kleine 2,5*.

Hmm, ja... dus Peder heeft het gedaan, maar hij heeft een alibi voor elke moord...en kan dus vervolgens zo met zijn tweeling een vliegtuig pakken en vertrekken? Dat is nog es een WTF-momentje. Maar niet in positieve zin.

ERG jammer, want dit vond ik verder best een sterke serie; wel flink opletten geblazen, maar dat vond ik niet erg. Prima sfeertje, goede cast, goed verhaal, hoewel niets nieuws.

Wat moet je met zo'n einde, kan me ineens voorstellen waar die lage cijfers vandaan komen, al zullen FOX en Mza daar ook wel andere redenen voor hebben...?

2,5*