Opinions

Ja dat was ook mijn eerste gedacht: kon de leadrole-speler nóg meer op Pattinson lijken?

Ik had eigenlijk niet zo'n hoge verwachtingen bij Red Riding Hood, ik heb er dan eigenlijk ook lang bij getwijfeld. Ik moet wel toegeven, dat eens je deze aan het kijken bent, je in het verhaal geslurpt wordt. Het is zoals eerder vermeld een sprookje in een "thriller-jasje" en dat gaat perfect!

Natuurlijk is hij ergens wel wat voorspelbaar, maar daarom niet minder goed voor mij. Desondanks de vele Twilight accenten in deze film, een leuk filmpje.

De film is in een opzicht voorspelbaar, ja. Je ziet de 4 personages in de film afglijden in een steeds diepere, uitzichtloze put. Maar zeker niet voorspelbaar in de zin dat je weet wat er met de personages gaat gebeuren of in welke situaties ze verzeild raken.

Soundtrack past perfect bij de dieptepunten uit deze film. Het doet je hunkeren naar en nadenken over de tijden dat het beter ging. Daarom werd de soundtrack ook steeds gemonteerd bij zo'n diepte moment.

Diegenen die denken dat "don't do drugs, drugs are bad" het moraal van de film is, hebben de film niet goed door denk ik. Het feit dat drugs niet goed zijn speelt een belangrijke factor maar is zeker niet het meest belangrijke. Het gaat erom dat elk personage een eigen demon moet bestrijden; het meisje dat naar de drugs grijpt omdat ze niet de liefde heeft gekregen van haar ouders die ze nodig had. Door de drugs gaat ze seks associeren met iets dat geheel losstaat van liefde. De jongen die hunkert naar de dagen dat hij nog gewoon terecht kon bij zijn mama en ontdekt dat niemand deze plaats in zijn leven kan vervangen. De eenzame moeder Sara die haar echtgenoot heeft verloren, een drugsverslaafde zoon heeft en eindelijk de kans krijgt om op tv te komen en hierdoor weer opgenomen wordt in de samenleving waar ze vertoeft. De zoon, Harry, die volgens mij na de dood van zijn vader dieper de put is ingetuimeld, een soort van vaderfiguur mist, en geen doel meer heeft in zijn leven. Ik wil maar aantonen dat de film veel verder gaat dan dat drugs slecht zijn. De drugs zijn bij deze personages niet het oorzaak maar het antwoord op hun problematiek.

Ze hadden allemaal dromen, ze willen allemaal dromen... Dat verklaart ook meteen de filmtitel.

Zo'n indrukwekkende film die onder je huid kruipt. Bij elke kijkbeurt wordt hij voor mij beter. Ik raad dan ook aan om deze film nog een keer te kijken.

Ik kan trouwens niet geloven dat Ellen Burnsteyn naast de Oscar heeft gegrepen, geheel onterecht.

Ontzettend boeiende biografie. Heb me onlangs meer verdiept rond de persoon Polanski, meer bepaald de verschrikkelijke moord op z'n vrouw en ongeboren kind. Hij is een zeer interessant en innemend persoon. En zoals ik net al gelezen had, hij heeft inderdaad gedurende zijn hele leven die donkere wolk boven zijn hoofd gehad tot hij zijn vrouw heeft leren kennen.