Opinions

"There are some things that you see, and you can't unsee them. Know what I mean?”

Persoonlijk ben ik echt een liefhebber van dit soort misdaadfilms. Een “seriemoordenaar” wat het praktisch gewoon was maar, gewoon de dood van een persoon ontleden en uitvogelen, waar je eigenlijk altijd de lijntjes wel makkelijk kan uitstippelen blijft het vermaken. Zo ook deze film, die best een zwaar achtergrondverhaal kent. Het is alweer best een tijd geleden volgens mij dat deze film op Netflix kwam, en eigenlijk nooit echt een juist moment gevonden maar, nu was het moment daar en vond ik het een goed moment om hem eens te zien.

Nicolas Cage in een film als dit is een gewaagde keuze. Hoewel ik wel gewoon zijn films blijf doorkijken en ze stiekem toch vaak nog best vermakelijk zijn (zo ook de nieuwe films van hem) blijft het een acteer waar ik echt een haat/liefde relatie mee heb. Ook in deze prent vond ik hem nou niet heel interessant spelen verder, ik weet niet wat dat is maar, ik vind persoonlijk de beste man behoorlijk sfeerloos acteren, misschien soms iets te neutraal? Al zijn dit overigens wel echt zijn goede jaren en is dat hier nog niet héél erg sterk aan de orde, dat komt meer in zijn latere films. Ik ben in ieder geval eigenlijk nooit echt een fan geweest van de beste man maar, zoals ik al zei; vaak kijk ik zijn films toch wel.

Voor de rest bevat deze film een waanzinnige cast. Met voor mij toch wel de uitblinkers James Gandolfini en Peter Stormare al vond ik ik ook Phoenix hier heel fijn in acteren. De cast weet de film enigszins te redden van de soms misschien iets te zwak script. Al is het verhaal dan wel weer heel interessant. Ik vind het best indrukwekkend om te zien hoe men zo'n illegale porno-industrie in beeld brengen. Bijvoorbeeld die ondergrondse markt die ze hebben gemaakt is behoorlijk ziek. Tegenwoordig is dat natuurlijk meer gedigitaliseerd en voornamelijk via de krochten van het internet te vinden, waar dus ook de zo geheten SNUFF-films te vinden zijn. SNUFF-films zijn films waarin een echte moord centraal staat, meestal gemaakt voor mensen met extremere wensen. Laatst is een dader en maker van zo'n SNUFF-film ‘Luka Rocco Magnotta’ weer opgeblazen, dankzij een documentaire op Netflix.

SNUFF-films kunnen dus ook in het pornografische vak een doeleinde hebben. Wederom met een moord centraal, wanneer ervoor of na ook seksuele handelingen worden verricht. Dit is ook het thema in deze film waar een SNUFF-film wordt gevonden en waar dus op te zien is hoe een meisje is vermoord voor de video. Cage wordt ingeschakeld de daders te achterhalen van het filmpje, of het wel echt is etc. En komt hier in de criminele wereld van de pornografie uit. Erg indrukwekkend verhaal wat goed zijn werk deed.

Dus ja, over het algemeen was ik best enthousiast over deze film. Een paar kleine pijnpuntjes die er voor zorgend dat ik niet heel erg uitschiet met mijn stem maar, voor een leuke filmavond staat deze film zeker garant.

9 Rota

Een fijn Russisch filmpje die ik toch wel kon waarderen, heb deze gister avond opgezet, gewoon opzoek naar iets en toen vond ik mooi deze! 9 Rota is een Russisch oorlog film die zich afspeelt in Afghanistan medio 1980. Hierbij volgen we een jonge en tevens nieuwe groep paratroepers van het Russisch front die eerst getraind worden en daarna op uitzending worden gestuurd naar Afghanistan. Toch vind ik 9 Rota donders veel op “ Full Metal Jacket (1987) “ lijken, alleen dan een Russisch variant. We zien eerst de jongeren getraind worden en deze worden vervolgens op uitzending gestuurd, met alle gevolgen van dien enzovoort.

Toch word je ook weer niet super warm of koud van deze film, ondanks dat ik hem wel kan waarderen. Het landschap in Afghanistan is nogal eentonig om te bekijken en daarbij is het Russisch taaltje niet bepaald fijn om mee te krijgen onder het bekijken van deze film. Ook kent de film zijn inkakkers en dan is je concentratie ver weg te zoeken.

9 Rota verteld het verhaal over ‘The 9th Company’ , wel op zijn Engels. Het is een compagnie die zich vooral bezig hield met het beschermen van de voorraadtoevoer voor het Russisch kamp en tevens bescherming te bieden. Ze komen af en toe wat Afghanen tegen waarbij een vuurgevecht losbarst maar om nou te zeggen dat dit ontzettend spannend is, dat wil ik ook niet zeggen. ‘The 9th Company’ werd opgeleid binnen Afghanistan (volgens mij) en de kleine jongens werden echt e machines.

Op een dag word hun kamp zo aangevallen dat ze maar weinig weerstand kunnen bieden en overlopen worden. Hierna blijkt dat het Russisch kamp gevlucht was en dat ze ‘The 9th Company’ totaal waren vergeten op de berg (lekker lullig!).

Prima filmpje die op sommige punten lekker weg keek, ook al word ik er nou niet bepaald warm of koud van!

3.5*

Het is vrijwel duidelijk dat van de week de herdenking van 9/11 weer bezig was. Hoewel we dit in Nederland natuurlijk niet heel erg groots houden zijn de New Yorkers (volgens mij) ieder jaar nog wel bezig deze tragedie te herdenken. Zoals ik vaker doe kijk ik op zulke gelegenheden vaak een bijpassende film. Is het oktober, dus de halloweenmaand dan kijk ik constant naar de horrorfilms, en met kerst komen de kerst gerelateerde films naar boven. Van de week wou ik dan eindelijk eens iets over deze terreurramp zien wat ik al een aantal jaar wil maar constant eigenlijk wel vergeet. Toen ik een collega van mij vroeg om tips (hij weet zelf ook aardig veel van films), was het eigenlijk voor hem niet heel moeilijk om gelijk deze documentaire voor te leggen. We kwamen er achter dat hij door een persoon op YouTube was gezet, dus ik heb deze gelijk in de avond aangezet.

De documentaire wist me eigenlijk al vanaf de eerste minuten wel te boeien. Ik heb al vaker verteld hier dat ik een groot Amerika fanaat ben en daar ook nog een keer erg graag heen wil. Dus ook deze documentaire wist me eigenlijk vanaf het begin al te boeien puur om mee te maken hoe de brandweerlieden daar moesten functioneren en hoe het daar aan toe gaat. Het is allemaal een rustige introductie, de twee broers Gédéon Naudet en Jules Naudet die natuurlijk de brandweerlieden volgden na mate het uiteraard hoe normale project was om een rookie brandweerman te volgen in zijn opleiding. Waarna natuurlijk het onbegrijpelijke gebeurde en we in de volle actie zaten van het drama van 11 september.

Ik vond het een waardige, grauwe en duidelijke documentaire en de de beelden gaven toch een goede ‘found footage’ gevoel bij de documentaire. De spanning, wat er eigenlijk gebeurde was aanwezig en sommige gruwelijke beelden blijven op je netvlies staan. Toch vond ik het gedeelte dat je alle mensen die sprongen hoorden vallen het indrukwekkendste, en natuurlijk de verslagenheid op het eind van de brandweerlieden zijn toch wel twee dingen uit de documentaire die me bij blijven. Ik heb met open mond zitten kijken, en de documentaire heeft indruk weten te maken.

4.0*

“Kill me. You already have.”

Door alle goede berichten over deze film maar eens aangezet. Ik wou hem al een langere tijd zien maar het kwam er constant niet van, en nu hij dan wederom met de horrordraft voorbij kwam kon ik hem toch niet laten liggen dus: opgezocht en meteen aangezet. Met toren hoge verwachtingen waren we deze film in gegaan en dat is nooit goed eigenlijk, vaak moet je zo’n film op je af laten komen maar goed, de vele goede berichten over deze film waren toch een pluspunt om hem aan te zetten.

Het begint er leuk, een introductie met de hardheid van de film is aanwezig (zo werd er goed ingezoomd op het auto ongeluk) en dan starten we vooral vrij rustig, de inbreng van de hoofdpersonage daar werd even wat tijd voor genomen en we kwamen wat in het verhaal. Maar de korte tijdsduur verraad veel dus al gauw was de rust van word geveegd en lijkt het alsof Alexandre Bustillo en Julien Maury het niet rustig aangingen doen. De film werd vrij snel, vrij stevig.

En hij maakte deels van de verwachtingen snel waar. De hardheid kwam erin en ook de gore was al snel aanwezig, heerlijk zul je zeggen maar het kan ook iets te veel van het goede worden. Dat was voor mijn gevoel niet aan de hand bij deze film gelukkig, en het werkte vooral in zijn voordeel. Want buiten de bloederige scenes om valt de film nog best wel tegen. Het verhaal is vrij flauw en wel erg simpel, in het begin vreemd maar op ten duur duidelijk. Het is niets bijzonders. En de sfeer was er wel maar niet sterk genoeg, we kregen geen beangstigend gevoel en eigenlijk blijft de film vooral om zijn gore aanwezig.

De film is ontzettend bloederig, leuk maar het brengt ook het nodige gekrijs van de hoofdpersonage op waar ik wel een beetje zat van werd. Maar goed de film kent een paar harde scenes zoals het open knippen van de buik voor het kind was vrij nasty, en de ogen van de agent die er uit waren gepeuterd was ook wel ontzettend nasty. En dan word de film dusdanig verwaarloosd dat het einde saai was, maar wel leuk en eens wat anders dat de tegenpartij het wint. Leuk.

Bloederige bende, veel gekrijs maakte een film met hoge verwachtingen toch stiekem niet heel bijzonder. Leuk om sowieso eens te kijken, lekker bloederig en zeker voor horrorfanaten wel een doorkomen aan.

3.5*

“Only pain and suffering will make you realize who you are.”

Deze Japanse horror film is heel bijzonder, laat ik dat vooropstellen. Ik en een maatje van me hebben via een ‘Discord’ community een afbeelding gevonden met de door hun geselecteerde horrorfilms en dan volgens hun de ‘engste en/of goorste’ films die er bestaan. Nu staan hier wel voornamelijk films tussen van goede kwaliteit want zo ziek als ‘Nekromantik’ heb ik ze nog niet gezien. Ook leek het mij leuk de films van de afbeelding te bekijken omdat er wellicht potentiële films tussen zitten voor de ‘MovieMeter top 1000 project’ waar ik nu mijn top 250 voor aan het oprichten ben, en ook nieuwe titels uit wil zoeken. Nu kwamen we op deze film uit, ‘Audition’ kwam al naar voren als een bijzondere film en dat is gebleken ook, eentje waar ik nou niet echt bepaald fan van was.

Het is nou ook niet dat de Aziatische cinema mij heel erg ligt, heb al vaker wel moeit met de films en ook met deze moest ik soms wel even mijn knopjes omzetten om er echt van te gaan genieten. Daarbij is het heel lastig deze film uit te zitten omdat het eerste uur niet héél erg boeiend was en dat vond ik best jammer. De tweede helft van de film blijft eveneens apart maar wel interessanter en ook leuker om te kijken, hier kwam eindelijk de horror in de film en het begon echt te rollen.

Het verhaal snapte ik niet altijd even goed en ga ik ook daarom niet helemaal door nemen, vind dat ik dan wellicht te veel fouten zal gaan maken. De cast deed het leuk, en zeker ‘Eihi Shiina’ acteerde bijzonder maar wel erg mooi en kwam echt over als een psychopaat.

Qua horror viel het allemaal wel mee. Toch tot op het einde dat er wat meer horror in kwam, werd de film in mijn ogen interessanter maar beter nog de horror zag er ook echt goed uit. De voet die er bijvoorbeeld werd afgezaagd of de naalden die ‘Eihi Shiina’ plaatsen in het lichaam van ‘Shigeharu Aoyama’ was best ziek en voelde je ook gewoon. Wellicht heeft de film een keer een herziening nodig maar voor nu vind ik het zeker geen geslaagde zit.

3.0*