Opinions

Bijzondere adaptatie van Belle en het Beest.

Deze Tsjechische versie van het sprookje zet vooral in op de sfeer die erg donker en mysterieus is. De aankleding en de cinematografie zijn uitstekend verzorgd. De in mist gehulde bossen en het vreemde kasteel waar het beest zich schuilhoudt voelen buitenaards. Realiteit en fantasy worden in dit horrorsprookje op perfecte wijze met elkaar verweven. Maar eerlijk is eerlijk, het beest ziet er wel wat knullig uit. Vooral de fragmenten waarin ze hem heen en weer laten rennen in zijn flapperende cape werken op de lachspieren. Ik had het beest liever in de vorm van een grotesk monster gezien in plaats van een man in een carnavalskostuum. Een diepere, demonische stem had wat mij betreft ook niet misstaan om de horrorelementen nog meer kracht bij te zetten.

Gelukkig wil dat niet zeggen dat het acteerwerk knullig is. Vaak vind ik dat bij dit soort oudere films al snel te theatraal. Ik weet niet of het door de setting komt of misschien de wat soberdere aanpak van de Oost-Europeanen, maar bij deze film viel me dat reusachtig mee. Vooral de rol van Belle wordt erg sterk neergezet. Daarnaast is de gespleten persoonlijkheid van het beest een interessant gegeven waar nog wat meer tijd aan besteed had mogen worden.

Naarmate de film vordert komt er steeds meer ruimte voor romantiek. De zware onheilspellende orgelmuziek maakt dan ook geregeld plaats voor mooie klassieke stukken. Helaas brengt dat ook meteen een hoop sentimentaliteit met zich mee. Vooral het clichématige eind was een aderlating. Het was gelukkig snel afgeraffeld. Daardoor leek het alsof de regisseur zelf het einde ook niet zo voor ogen had, maar gebonden was aan het originele verhaal. Na het lezen van Baggermans bericht over de censuur zou het mij in ieder geval niets verbazen.

Gelukkig overheerste het positieve gevoel toen de film voorbij was dankzij de ijzersterke sfeerschepping en eigenzinnige aanpak.

Na Suspiria en Phenomena heb ik Profondo Rosso ook maar eens een kans gegeven. Dit vond ik duidelijk de minste van de drie. Ik ben al geen groot fan van Gialli, maar Suspiria en Phenomena hadden ten minste nog een leuk concept en thematiek die me aansprak. Dat geldt helaas een stuk minder voor Profondo Rosso.

Het begon goed met de helderziende vrouw in een fraai ogende scène. Helaas mondt het al gauw uit in een vrij oninteressant whodunnit verhaaltje met bordkartonnen personages. Het enige wat me aanstond was de cameravoering, dat kun je wel aan Argento overlaten. De gewelddadige scènes komen echter wel erg knullig over. De opzwepende muziek van Goblin draagt daar ook een steentje aan bij, waardoor het nogal een kitscherige bende wordt. En die dubs... Ik zal er waarschijnlijk nooit aan kunnen wennen. Wat dat betreft ben ik maar wat blij dat ik niet in Italië of Duitsland woon.

Niet mijn kop thee dus. Voorlopig ook wel even de laatste film van Argento die ik heb opgezet.