Opinions

Oerdegelijk. '71 is een film met een uitmuntende sfeer en een indrukwekkende setting. De 70s worden op professionele wijze weergegeven, er is een goed oog voor detail. Belfast ziet er uit als een groot conflictgebied: de brandende autowrakken op straat, de versleten arbeidershuizen en de kille flats zetten de toon. '71 heeft een goed verhaal dat van begin tot eind interessant is. Sowieso vind ik The Troubles een interessant stukje geschiedenis, en deze film doet die periode eer aan. Regisseur Yann Demange heeft wat mij betreft een film gemaakt die niet snel vergeten zal worden. Een aantal goed getimede, intense momenten blijven je bij.

Jack O'Connell is uitstekend. Hij speelt overtuigend een jonge onervaren Britse soldaat die samen met zijn eenheid naar Belfast wordt gestuurd om de gemoederen te bedaren. De rest van de cast speelt ook goed en laten nergens steken vallen. Mede dankzij hun inzet word je als kijker meegezogen in de film.

Een van de weinige minpunten die ik kan noemen is dat het einde van de film te wensen overlaat. Aan het einde van de film gaat het tempo eruit en zit je als kijker te wachten op een bevredigend einde dat niet komt. Loopt af als een sisser. Jammer, maar gelukkig vult '71 dat heel goed aan met andere goed uitgevoerde elementen. Een aanrader (en als je interesse in de geschiedenis van Noord-Ierland dan moet je ook zeker de film Bloody Sunday kijken).

4*

13 Game Sayawng is een onderhoudende Thaise thriller die, zoals anderen in dit soort specifieke scenario's, de vraag stelt: wat heb je over voor een x bedrag aan geld? De film laat op een interessante manier zien hoe ver de hoofdpersoon gaat voor geld. Het begint allemaal vrij onschuldig maar het wordt snel allemaal gekker. De "uitdagingen" zijn erg leuk bedacht en zijn ook meteen wat deze film zo bizar en interessant maakt. De "uitdagingen" zijn allemaal leuk gevonden. Sommige zijn heel creatief. Chookiat Sakveerakul heeft een fijne regie in deze productie. Hij weet een film te maken die van begin tot eind interesseert.

Krissada Terrence heeft een erg leuke rol als een verkoper van muziekinstrumenten. Gauw kom je er achter dat hij op financieel gebied alles niet zo goed op een rijtje heeft staan. En dan wordt hij ook nog een ontslagen. Hij is de wanhoop nabij en daar zal goed gebruik van worden gemaakt. Terrence zet zijn karakter heel overtuigend neer. Zijn uitdrukking spreekt boekdelen als hij weer een "uitdaging" accepteert. Terrence steelt overduidelijk de show. Ook omdat hij verder niet echt een tegenspeler heeft. De focus ligt op hem, zoals het hoort.

13 Game Sayawng is een film die choqueert maar ook komisch is. Sommige scenes zijn bijna hilarisch te noemen. Naarmate de film vordert wordt het allemaal wat duisterder. Jammer genoeg is het einde nogal een anti-climax. Erg spijtig voor een verder goede film. Het is geen topper maar weet toch van begin tot eind te interesseren. Zeker een van de betere film als het gaat over: wat zou je voor geld doen?

3,5*

300: Rise of an Empire is een orgie van visueel geweld. Net als in het eerste deel vliegen de emmers computer geprojecteerd bloed je om de oren. De film weet alleen niet zo te bekoren als de eerste, verre van. 300: Rise of an Empire blijkt een compleet inspiratieloos geheel te zijn. Het is niet meer nieuw, je ziet het hetzelfde gebeuren. Het enige verschil is dat dit zich enkel op schepen afspeelt. De locaties zijn dus verre van interessant: enkel schepen. Perzische en Griekse schepen, ze zijn zo vaak langsgekomen dat we ondertussen zelf wel zo'n schip in elkaar kunnen timmeren.

De acteerprestaties zijn onder de maat, dit is uiteraard te verwachten van zo'n film als deze. Gerard Butler gaf het eerste deel een stuk kwaliteit mee. Je keek naar een acteur die wel wat met zijn rol kon doen. Hij ging tenminste helemaal op in zijn rol als Leonidas. Sullivan Stapleton, Eva Green en Lena Headey zijn verre van indrukwekkend. Het karakter van Stapleton kan niet het karakter van Gerard Butler vervangen. Zijn personage is bij lange na niet zo gaaf. Eva Green kan enkel in deze film een verschrikkelijk mens spelen alleen weet dat niet met verve te doen. Het rolletje van Lena Headey is te klein om verschil te maken.

300: Rise of an Empire is heel monotoon. Het enige waar je naar zit te kijken is een grote zeeslag met wat leuke kills er tussen door gegooid. De slachtingen zijn uiteraard een feest voor het oog. Het driedimensionale geweld is van grote proporties. Het beetje karakterontwikkeling dat de film wil realiseren is een zielige poging om de film enigszins kwaliteit te geven. Ik denk dat de dames nog het meest plezier hebben om naar de sixpacks van al die Griekse halfgoden te kijken. Het einde van de film suggereert niets anders dan dat er een deel 3 aan komt. Verstandig om over te slaan voor mensen die net als ik de eerste film voldoende vonden. 300: Rise of an Empire is niet heel slecht, het blijkt alleen een herhaling van de eerste film te zijn, met alleen een andere omgeving, en dat is verre van genoeg om de film uit het slop te trekken.

2,5*

Interessant Frans drama. 38 Témoins is een sobere film die naar mijn mening een duidelijke boodschap van maatschappijkritiek uitdraagt. Hierbij speelt onverschilligheid, lafheid en arrogantie een grote rol. Regisseur Lucas Belvaux weet een realistische kijk te geven op de Franse/westerse samenleving. De stad Le Havre is een uitstekende keus als decor. De havenstad voelt kil/koud aan en is ideaal om het thema van de film te onderstrepen. Reken hierbij op strak en perfectionistisch camerawerk en je weet dat het snor zit met 38 Témoins. Een pessimist (zeker als het gaat over menselijk handelen) zal deze film wel bevallen. Ik ben er ook schuldig aan.

Ik kan eigenlijk weinig slechts zeggen over deze film. De film vergt wel het nodige geduld van de kijker als het gaat om het camerawerk. Het is duidelijk te zien dat er geen haast achter zit. De film neemt de volle tijd om de details te laten doordringen bij de kijker. De shots zijn simpelweg goed. Acteerwerk is ook helemaal in orde. De personages worden op vrij overtuigende en realistische wijze neergezet. Ik heb alleen wel het gevoel dat de relatie tussen een aantal personages vrij platonisch zijn. Zo hebben Pierre en Louise als stel mij niet weten te overtuigen.

De film laat je doordringen van het feit dat we met zijn allen heel individualistisch zijn ingesteld. Dat is ansich niet erg, maar de film laat op pijnlijke wijze zien wat ons gebrek aan empathie en plichtsgevoel kan veroorzaken. Hopelijk een beetje een wake up call voor mensen die, als ze een ijzingwekkende schreeuw in de nacht horen, niet meteen weer verder gaan slapen.

3,5*

A L'Interérieur is een film die ik persoonlijk erg gehypet vind. Van vele mensen op internet en in mijn omgeving moest ik geloven dat A L'Interérieur een van de beste Franse horror films in de geschiedenis is. Sowieso de beste "home invasion" film. Ik heb totaal iets anders ervaren. De Fransen hebben een hele "unieke" visie op horror en dit laten ze expliciet zien. Ik vond het op een aantal momenten elementen hebben van zogenaamde "martelporno". Dit is niet de eerste film waar dit te zien is, ook onder andere de film Martyrs. Ik heb weinig met dit soort films. Het is allemaal veel te overdreven en goor en dient absoluut geen doel. In A L'Interérieur is de reden die gegeven wordt, voor het tormenteren van mensen, heel erg zwak. Aan het einde van de film wordt die reden gegeven maar het is te belachelijk voor woorden en geen rechtvaardiging voor wraak. De film heeft een sterk begin en het is jammer om te zien dat er snel een totaal andere koers wordt genomen. Het begint meer op een "slasher" te lijken.

Alysson Paradis speelt een interessante rol en weet vooral in het begin een bijzonder typ neer te zetten. Ze speelt met overtuiging en je krijgt snel sympathie met het karakter die ze speelt. Béatrice Dalle speelt ook een bijzondere rol: een stalker. Net zoals bij Paradis speelt ze in het begin een interessant personage, een die in het duister gehuld is. Helaas verandert ze snel in een soort van slager en is het stalker gehalte nihil. Vanaf dan kijk je dus naar een "slasher".

A l'Interieur is een film die erg gehypet is en zeker niet de hoge cijfers waard zijn die gegeven zijn. Het is voornamelijk zelfs een onsmakelijk film die plottechnisch gezien een zeef is. Ik heb me persoonlijk geërgerd aan het feit dat een aantal personages oliedom waren. De werkgever van Sarah bijvoorbeeld is een idioot. Zo gauw als hij de stalkster ziet in het pikdonkere huis van Sarah neemt hij direct aan dat zij wel de moeder moet zijn van Sarah. Dit is alleen al belachelijk om het feit dat ze er zelfs niet eens veel ouder uitziet dan Sarah. Hij verdient het dan ook om te sterven. Ik heb erg weinig geduld voor domme personages. De drie agenten die het huis bestormen hebben het niveau van padvinders. Totaal geen professionaliteit en ze laten zich gewillig leiden naar het slachthuis. Het is een film voor mij die een aantal irritatiepunten heeft en in deze film heb ik mij er aan gestoord. Waarschijnlijk door het gebrek aan een emotioneel verhaal, plottechnische gebreken en de "mindless gore". Niet echt mijn "cup of tea".

3*

Weer een interessante film van Spaanse bodem! De Spanjaarden weten wel hoe ze films moeten maken, en dat laten ze nogmaals zien met Los Ultimos Dias. Ze doen het beter dan een hoop collega's uit het genre en dat mag gezegd worden. Zeker als je kijkt naar hoe deze apocalyptische film in elkaar steekt: geen gek vleesetend virus is de boosdoener, maar agorafobie! Een zeer gewaagde keuze die goed blijkt uit te pakken. Een verfrissende aanpak, zeker als je kijkt naar een hoop andere apocalyptische films waarvan je kan zweren dat je het als een eerder gezien hebt.

Barcelona is dit keer de setting. Ook al zien we als kijker niet bijzonder veel van de stad (omdat het meeste plaats vindt onder- of in gebouwen) is het toch een nieuwe en fijne omgeving. Heel fijn- en strak camerawerk zorgt voor een gedetailleerd beeld van de stad. Goede effecten geven het agorafobische gevaar in de film een mooie doomsday sfeer.

Er wordt goed geacteerd. Quim Gutiérrez en José Coronado hebben een fijn samenspel en dat is goed te zien. Het is leuk om hun reis door het ondergrondse Barcelona te volgen. Bij een hoop apocalyptische films is de chemie tussen een reizende groep totaal niet aanwezig en daardoor heb je weinig tot geen sympathie met de personages. Los Ultimos Dias hoort hier absoluut niet bij. Er wordt niet te overdreven geacteerd en niet te kil: de regisseur snijdt zichzelf niet in de vingers met een tweetal personages waar de kijkers hun schouders bij ophalen.

Los Ultimos Dias is een interessante en verrassende film. Een vrij frisse blik op het genre maakt deze film het kijken waard. Alleen jammer van het zoetsappige einde, dat had echt niet gehoeven. Tevens rijzen er enkele vraagtekens bij het einde, vooral op praktische niveau. Maar daarmee is al het slechte van de film naar mijn mening behandeld. Aanradertje voor fans van het genre. 3,5*