Opinions

Last Action Hero is duidelijk een van de betere films waar Arnold Schwarzenegger in speelt. Ik werd gisteren overvallen door nostalgie toen ik de film zag. Last Action Hero is een film die je bij blijft, mede dankzij: de over-the-top actie, referenties naar andere films, hilarische scenes en leuke karakters. Een avond top vermaak is gegarandeerd, zeker als je een Arnold fan bent. De film voelt soms een beetje kinderlijk aan (mede door het jongetje die een grote rol heeft in de film) maar dat hoeft allemaal niet te deren want het is niet storend.

De film is een orgie van over-the-top geweld, explosies en rondvliegende kogels. Dit wordt nergens extreem omdat de regisseur duidelijk de PG rating zo laag mogelijk wilde houden. Alle actie moet eigenlijk worden gezien als een komische noot. Het is namelijk allemaal zo overdreven dat je er continu van moet grijnzen. Dit komt omdat Last Action Hero een film in een film is. Alle stunts en special effects die je ziet zijn namelijk een ontelbaar keren gebruikt in 80s en 90s actiefilms. Dat maakt de film meteen ook zo geweldig: het steekt de draak met actiefilms. Wapens herladen? Nee, dat hoeft nooit in actie film. Kan je zonder pijn en moeite door een raam heen gaan met je vuisten? Natuurlijk, het is maar suikerglas. Dit soort herkenbare dingen kom je allemaal tegen, dingen die allemaal niet kunnen in het echte leven en daarom leuk zijn om te zien in een film. Last Action Hero zit bol van one-liners en hele leuke verwijzingen naar andere films. Het is bijvoorbeeld hilarisch om te zien dat het karakter Jack Slater naar een billboard van The Terminator kijkt, om te zien dat Sylvester Stallone de cyborg is.

Arnold Schwarzenegger is weer helemaal op dreef. Arnie zoals vanouds, geen onzin. Hij neemt zichzelf lekker in de zeik en dat willen een hoop acteurs niet. Een dikke magnum en een sigaar in de mond: dat staat symbool voor Arnie. Een hele leuke rol is ook weggelegd voor Charles Dance, een hoop zullen hem nu kennen als Tywin Lannister in de serie Game Of Thrones. Hij speelt een geweldige boef met een glazen oog. Een kille huurmoordenaar. Een waardige tegenstanders voor Arnold. Austin O'Brien doet het ook zeker niet slecht als het jongetje Danny. Hij speelt gelukkig niet een irritant, wijsneuzig ventje. Een domper voor alle films.

Last Action Hero is een heerlijke film die lekker wegkijkt. Toegegeven, de film is iets te lang. Twintig minuten minder zou het net wat beter hebben gemaakt. Deze film staat in mijn lijstje van beste Arnie films. Ik heb me uitermate vermaakt en ik denk de meeste Arnie fans ook wel.

4*

De film begint aardig en stort daarna aardig snel de afgrond in: zo defineert The Last Days on Mars zich naar mijn mening. Het eerste gedeelte van de film, voordat er echt iets ingrijpends gebeurt is sfeervol en stijlvol te noemen. Goed camerawerk brengt Mars fijn in beeld en je begint het idee te krijgen dat je naar een verzorgde film aan het kijken bent. De sets, kleding en effecten zetten dit nog wat kracht bij. Jammer genoeg dat het effect dat dit meegeeft, vrij snel uitwerkt. De film begint in te storten als de onontdekte levensvorm voor het eerst in beeld komt. De geloofwaardigheid staat op een laag pitje en het geheel voelt knullig aan.

Liev Schreiber is de drijvende kracht achter deze film. HIj speelt zonder twijfel het best, en dankzij zijn aanwezigheid is de film niet helemaal op een ramp uitgelopen. Verder speelt er niemand een rol van waarde. Het is erg moeilijk om sympathie voor de personages te krijgen omdat er over het algemeen niet al te best geacteerd wordt. Tel er hier ook nog bij op dat de film in zijn geheel niet al best is, en het kan je als kijker vrij weinig schelen wat er gebeurt met de bemanning van Tantalus Base.

Er had meer gezeten in The Last Days on Mars en het is jammer om te zien dat het deze film niet lukt. Het budget van de film was voldoende en daar lagen de problemen in ieder geval niet. De film zelf is goed verzorgd en je krijgt absoluut niet het idee dat je naar een B film aan het kijken bent. Bepaalde dingen kunnen beter maar mysterieus blijven in een film, want het is een flinke afknapper als je eenmaal achter het mysterieuze van deze film komt. De speelduur van deze film vind ik te lang, zeker omdat de film gewoon te matig is. Als kijker word je geduld op de proef gesteld, terwijl de film eigenlijk helemaal niet zo lang is. Gemiste kans voor regisseur Ruairi Robinson.

2*

Aardige horror. Last Shift weet op een punten te verrassen en weet zich zo te onderscheiden van een ontelbare hoeveelheid genregenoten die heel snel in de vergetelheid raken. Last Shift is een zo goed als onbekende film, eentje die vrij snel langs je heen zal gaan door de beperkte promotie en dergelijke. Ik ben blij dat ik het per toeval langs zag komen. Last Shift biedt namelijk genoeg, om zelfs horrorfanaten zoals ik, een mooie avondinvulling te geven.

Er wordt prima geacteerd, niemand acteert onder de maat. Uiteraard zijn de personages totaal oppervlakkig en cliché maar dat komt in dit geval niet door de acteurs. Juliana Harkavy weet zich goed staande te houden. De film schittert voornamelijk door de uitstekende locatie: een zo goed als verlaten politiebureau. De sfeer zit er daardoor meteen in.

Last Shift kent genoeg schrikeffecten om zelfs de ervaren kijker te kunnen vermaken. Tel daarbij op enkele onvoorziene gebeurtenissen en je hebt gewoon een prima horror. Naar mijn mening is de locatie uniek (verbeter me als ik het fout heb), en dit alleen al zou je interesse (als horror fan) moeten wekken.

3*

Puike misdaad/thriller. Layer Cake is een beetje te vergelijken met films als Snatch en Lock, Stock and Two Smoking Barrels. De film doet zeker niet onder voor deze twee klassiekers. Integendeel: Layer Cake is minstens net zo interessant en spannend. Grootste verschil is dat er nauwelijks komedie in Layer Cake zit. Hier en daar een vleugje maar meer niet. Tevens is de film hip en voelt het niet aan als een stoffig misdaadverhaal. De film is goed geschoten en de kwaliteit druipt er vanaf. De locaties zijn prima gekozen en de sfeer is puik.

Daniel Craig steelt de show als de charmante cocaïnedealer XXXX (het ontbreken van een naam voegt al meteen iets mysterieus toe aan het personage). Een perfecte rol voor Craig. Persoonlijk vind ik hem in deze rol zelfs iets beter dan James Bond. Het is lastig om een hekel te krijgen aan de dealer en al gauw heb je alleen maar sympathie voor hem. De hele cast doet het goed maar ik moet zeker nog even Michael Gambon noemen. De acteur die vooral bekend is geworden door zijn rol als Perkamentus in Harry Potter. Het is fijn om hem in een andere rol te zien dan ik hem gewend ben. Hij straalt autoriteit en wijsheid uit. In dat opzicht lijkt hij veel op andere personages.

Layer Cake is een hele fijne zit. Een onvervalste Britse misdaadfilm van een hoog niveau. De film weet van begin tot eind interessant te blijven en verrast met het einde. Jammer genoeg is deze film naar mijn idee een stuk onbekender dan eerder genoemde films en dat is spijtig. Layer Cake hoort zeker thuis bij de hoog scorende films.

4*

Ik kan mij scharen bij het kleine groepje van mensen die dit een leuke film vinden. Het is gewoon een "verstand op nul zetten" film. Veel mensen gaan deze film vergelijken met films van een veel hoger niveau. Niet doen, zo maak je het alleen maar tergend saai voor jezelf om deze film te zijn.

Twee nietsnutten besluiten naar een gat te gaan in Engeland. Daar zijn genoeg zeppelin races te zien: grote memmen die tegen elkaar aangedrukt, de mannen komen dus wel aan hun trekken. Fijne Britse humor maakt de film leuk om te zien. "cockswords" en condooms gevuld met wijwater, geniale manier om het vampieren genre op de hak te nemen.Geniaal moment als een van de twee gasten met siliconen in zijn handen staat nadat een van de lesbische vampiers is opgelost.

Een vlot wegkijkende film, leuke eyecandy en gewoon een grappig in elkaar geflanst verhaaltje, gewoon lekker die knop omdraaien. En omdat het de enige film is in zijn specifieke genre verdient deze film 3,5 sterren! Of je lesbian vampire killers leuk vindt of niet: een film die je niet snel zal vergeten.

Niet slecht. Ik had mijn twijfels over deze film maar gelukkig blijken een aantal vooroordelen niet te kloppen. Zo had ik verwacht dat er heel weinig zou gaan gebeuren en dat het een echte B-film zou zijn. Let Us Prey slaagt er in om een aantal cruciale elementen voldoende uit te voeren. Jammer dat de film teveel goedkope schrikeffecten gebruikt, totaal overbodig. De kracht van de film ligt meer in de mysterieuze kant en die wordt aardig om zeep geholpen door de schrikeffecten. Toegegeven: het blijft een dertien in een dozijn film.

Fijn camerawerk zorgt er voor dat de film niet amateuristisch oogt. De aankleding van de film is goed en als kijker heb je snel door dat je niet naar een of ander vaag studentenproject zit te kijken. De locatie is in ieder geval prima: een slaperig Brits dorpje met een klein politiebureau. Let Us Prey heeft voldoende gore en dat is toch wel hetgene dat belangrijk is voor een horror zoals deze. Tevens is het acteerwerk redelijk en daardoor hoef je je niet te irriteren aan de acteurs.

Let Us Prey heeft voornamelijk een gebrek aan inhoud en hele oppervlakkige personages. Eigenlijk is dat heel normaal in de gemiddelde horrorfilm maar ik had liever toch meer gezien. De poging van regisseur Brian O'Malley om het hoofdpersonage diepgang te geven faalt, want het heeft absoluut geen relevantie tot het verhaal. Gelukkig zit er nog een redelijke twist in het verhaal om het allemaal wat interessanter te maken.

3*

Prima horror. Met James Wan als producer ben ik in ieder geval al overtuigd. Lights Out is een horrorfilm die gebaseerd is op een korte film. Regisseur David Sandberg weet op een noemenswaardige manier een filmpje van een paar minuten over te zetten naar een volledige speelfilm. De muziek in Lights Out voelt lekker vertrouwd aan (lugubere vioolwerk waar James Wan zich wel raad mee weet) en dit versterkt de film.

Lights Out weet goed te scoren door het feit dat het gebruik maakt van een oer angst van de mens: het donker/de duisternis. Ik moet de persoon nog ontmoeten die zich volledig op zijn/haar gemak voelt in het donker. De mens heeft een natuurlijk instinct ontwikkeld om wantrouwend te zijn voor het donker. Deze film weet daar goed gebruik van te maken. De schrikeffecten zijn goed gedoseerd over de film en ze hebben mij een aantal keer goed kunnen laten schrikken. Het verhaal van de film is niet eens slecht, ondanks dat er de nodige horrorclichés langskomen. Maar ja, aan de ene kant voelt dat wel vertrouwd aan.

Lights Out is een film die door zijn speelduur de kijker niet al te lang hoeft bang te maken voor het donker. Het voelt daarom ook nergens te lang aan. Het acteerwerk is prima en je hoeft je niet te irriteren aan een slecht uitgewerkt personage. Er worden uiteraard geen bovengemiddelde acteerprestaties geleverd maar het is allemaal goed aan te zien. Lights Out doet me een beetje denken aan Mama (2013). Dan hint ik vooral naar de twee entiteiten in de films die wat raakvlakken met elkaar hebben.

3,5*

Lock, Stock and Two Smoking Barrels is een geweldige Britse misdaadkomedie die barst van sfeer. Alle elementen worden geweldig gecombineerd en dit zorgt ervoor dat deze film zich een klassieker mag noemen. Onder andere dankzij puik acteerwerk, passende soundtracks, goed camerawerk en een algehele geweldige afwerking zorgt deze film ervoor dat de lat hoger ligt voor misdaadkomedies. Het VK laat wederom zien dat het heer en meester is in misdaadkomedies en dit pareltje is een van de kroonstukken. De film kent een stevige portie geweld en komedie die op een briljante wijze vermengd zijn.

Jason Statham is lekker op dreef als de rauwe überbrit. Naar mijn mening is hij duidelijk beter in Britse films dan in Amerikaanse films. Waarschijnlijk zal onder andere deze film de interesse gewekt hebben van Amerikaanse filmmakers om Statham te strikken. Nick Moran, Dexter Fletcher en Jason Fleming vullen Statham op een geweldige manier aan. Het groepje mannen speelt op een erg aanstekelijke manier en dit alleen maakt de film al het kijken waard. Vinnie Jones is magistraal als "klusjesman". De hooligan zorgt voor enkele gave scènes.

Lock, Stock and Two Smoking Barrels is een absolute aanrader voor iedereen. Het is een voorbeeld voor misdaadkomedies in het algemeen en de film is doordrenkt met een onvervalste, authentieke sfeer die men zelden tegenkomt. De film pakt je vanaf het begin vast en laat je pas op het einde los. De kwaliteit van de film is ieder moment te zien. En die rauwe Britse accenten... wie heeft daar nou geen zwak voor?

4*

Locke toont nogmaals aan dat een verhaal, dat zich de gehele tijd op één plek afspeelt, absoluut niet saai hoeft te zijn. Tom Hardy steelt de show: hij is de enige acteur die in beeld komt en speelt ook meteen waanzinnig. Hardy heeft zijn naam verbonden met A-acteurs. Terecht, de man speelt in zo goed als al zijn films uitstekend. Regisseur Steven Knight weet op boeiende wijze de reis van een man te laten zien die vele problemen heeft. Hij weet een sfeervolle film te creëren die met zijn kleine anderhalf uur op het hoogtepunt stopt. Voor mensen die weinig geduld hebben in de wereld van cinema zullen niet tegemoet worden gezien. Locke is een vrij eentonige maar tegelijkertijd een boeiende film.

Locke is even weer wat anders in de filmwereld waar alles over het algemeen toch vrij snel gaat. Een aanrader voor iedereen die in alle rust een film wilt kijken zonder afgeleid te worden door CGI, slecht acteerwerk of een slordig script. Locke is simpelweg een kwalitatieve film die, terecht, de regels van Hollywood naast zich laat liggen. Ik moet alleen wel zeggen dat ik meer spanning had verwacht. De film classificeert zich als een drama/thriller maar van het thriller aspect is eigenlijk niets te vinden. Totaal onbelangrijk maar Tom Hardy klinkt net als een Britse Indiër! Sluit je ogen maar en stel je voor dat je wat staat af te rekenen in een nachtwinkel in Londen.... Nuff said

3,5*