Opinions

Aardige thriller met een snufje horror.Er valt niet bijzonder veel aan te merken op Vacancy maar ook niet veel om over naar huis te schrijven. Vol met clichés en onregelmatigheden, maar is eerder regel dan uitzondering in een standaard thriller. De locatie waar de film zich afspeelt is in ieder geval interessant en oogt sfeervol. Het motel ziet er uit alsof het al 30 jaar genegeerd wordt door voorbijgangers. Een ideale locatie om een stelletje te laten dwalen en er wat kwaadaardig volk bij te stoppen.

Luke WIlson en Kate Beckinsale spelen vrij slecht. Er is totaal geen chemie tussen de twee. Ze spelen een ongeloofwaardig stel. Van Beckinsale had ik eigenlijk wel meer verwacht. Ik heb Wilson nooit als een hoogstaande acteur gezien dus ik ben niet verbaasd over zijn matige prestatie. Het is heel lastig om sympathie te krijgen met het stel. Het kon me vrij weinig schelen wat er met ze gebeurde.

Pluspunt van Vacancy is dat het met een speelduur van 85 minuten niet saai wordt. De snelheid blijft er in en er hangt continu een dreiging. Gewoon een aardige film.

3*

Valhalla Rising is een film die in het begin veel te bieden heeft maar dan totaal de verkeerde richting ingaat. Het blijkt al heel snel dat de film een mislukking gaat worden. Als de val eenmaal ingezet wordt dan is er geen houden meer aan. Jammer, want het eerste half uur van de film smaakt naar meer. De kijker moet zich gereid maken voor lange shots en het feit dat er soms een bepaalde tijd helemaal niets gebeurd. Regisseur Nicolas Winding Refn kiest voor shots die lang blijven centreren voor de gezichten van de acteurs. Zo zit je bijna een volle minuut naar iemand te kijken die in de verte tuurt. In Valhalla Rising wordt het iets te veel gedaan en dat doet echt afbreuk aan de film. In Only God Forgives werken deze shots dan juist weer heel goed.

Valhalla Rising heeft zeker de potentie om een prima film te zijn. Het geweld en de gore worden duidelijk in beeld gebracht en het voelt heel erg barbaars aan. Helaas zijn er te weinig van deze momenten om het lang interessant te houden. Het verhaal helpt ook niet echt mee door heel zweverig te worden. Mads Mikkelsen weet in ieder geval wel enigszins de aandacht vast te houden in de rol van One Eye. Een personage waar je gedurende de film weinig over te weten komt. De omgevingen zijn om van te smullen en zien er prachtig uit. De camera weet de natuur goed vast te leggen. Nee, het is allemaal niet goed genoeg. Valhalla Rising is simpelweg vrij saai te noemen.

2,5*

Prima genre filmpje die vooral opvalt door de aanwezigheid van James Woods. John Carpenter is totaal niet vernieuwend bezig op het gebied van vampieren maar weet wel een vermakelijke horror neer te zetten met de nodige gore.

James Woods zet een prima rol neer als de no nonsense vampier jager Jack Crow. Waar anderen per definitie een hekel hebben aan James Woods moet ik zeggen dat ik geen hekel kan hebben aan de man. In een hoop films komt hij banaal over en het lijkt alsof hij specifiek kiest voor dit soort rollen (best wel grappig als je weet dat hij lid is van MENSA). Daniel Baldwin en Sheryl Lee zetten ook aardige rollen neer. Thomas Ian Griffith speelt goed als een meester vampier genaamd Valek. Er zit geen enkele diepgang in de personages maar dat is gelukkig ook niet nodig in dit soort films.

Vampires is een aardige actie/horror film met een aantal prima actiescènes waar soms de gore de boventoon voert. De desolate locaties die de film aandoet geven het geheel meer sfeer. Het feit dat Woods de hoofdrol speelt zal een aantal mensen zeker bewegen om de film te gaan kijken.

3*

Niet slecht. Dat is wat ik kan concluderen na het zien van deze film. Ik deel de mening dat deze film te hard gestraft wordt voor het niet benutten van het potentieel. Ja, als je het mij vraagt heeft deze film meer potentieel dan dat er gebruik van is gemaakt. Op alle fronten ontbreken er dingen die van Vanishing on 7th Street een goede film hadden kunnen maken. Het resultaat is in ieder geval redelijk. Zonder twijfel het minste werk van Brad Anderson, maar alsnog een film die er bij mij doorheen komt.

De film heeft een sfeer die het van begin tot eind weet vast te houden. Tevens zitten er enkele effectieve schrikeffecten in. De special effects zijn prima maar voelen soms aan als iets te veel van het goede. Het horrorelement van de film komt zo in het geding, een element dat al vrij magertjes is om eerlijk te zijn. De film moet het voornamelijk van het mysterie element hebben. Een mysterie waarvan weinig onthuld zal worden.

Hayden Christensen speelt prima. Een constante factor in deze film. Een acteur die ik graag in meer films zie spelen. De man heeft potentieel die nog niet waar is gemaakt. Althans, hij speelt een steengoede rol in de film Shattered Glass. Thandie Newton speelt niet zo goed. In deze film speelt ze wederom een erg kwetsbaar personage, daar word ik een beetje moe van.

Ik heb me redelijk kunnen vermaken met deze film. Het idee van de film is interessant en naar mijn idee nog niet eerder uitgewerkt. Een gemiste kans van Brad Anderson om er veel meer mee te doen. De constante dreiging in de film was in ieder geval van begin tot eind aanwezig. De film wordt opgeleukt door wat fijne muziek. Het einde is gelukkig prima en daardoor hoeft de film geen punten in te leveren. Ondanks de voornamelijk negatieve recensies raad ik je toch aan deze film te zien, misschien zie je dan wat ik bedoel met gemist potentieel.

3*

Standaard horrorfilmpje die een vrij korte speelduur heeft. Dat doet deze film zeker goed. Er kan enigszins gefilosofeerd worden over het verhaal maar het is uitermate simpel en redelijke effectief: monster jaagt op tieners. Regisseur Jim Gillespie probeert zelfs niet om het gecompliceerder te maken. Dat is voor deze film wel een verademing. Interessante is dat het niet aanvoelt als een echte B-film. Camerawerk is namelijk vrij goed en de aankleding ziet er ook prima uit.

Naast de vrij positieve punten die ik genoemd hebt blijft het feit dat Venom een klassiek voorbeeld is van een dertien in een dozijn horror. Venom zou een betere horror zijn als er meer gore in zou zitten. Tevens zie je niet veel van de moordpartijen, de camera schiet vaak weg. Jammer, want een film als deze profiteert alleen maar van een grote dosis smerigheid die goed in beeld wordt gebracht. Kijk bijvoorbeeld naar een film als Hatchet: een spektakel van brute slachtpartijen. Al met al een vrij tamme horror met in ieder geval wel een paar mooie shots van de moerassen van Louisiana. Het voodoo sfeertje is duidelijk aanwezig.

2,5*

Originele horror/thriller. The Visit heeft een leuk uitgangspunt en weet op een sobere doch effectieve manier een enge film te zijn. Dit is toch zeker wel een van de betere werken van M. Night Shyamalan. Grappige is dat ik weinig invloeden van Shyamalan heb gezien/gemerkt in de film. In dit geval is dat niet slecht.

Het camerawerk is degelijk. Het handheld principe werkt goed in deze film en stoort nergens. De twee hoofdpersonages lijken op het eerste gezicht irritante tieners maar dat valt gelukkig best mee. Olivia DeJonge en Ed Oxenbould hebben een leuke chemie. Ze zorgen voor een aantal goed getimede komische momenten. Deanna Dunagan weet op een overtuigende manier Nana neer te zetten. Een getroebleerde oude vrouw die niet bepaald zo onschuldig is als ze lijkt.

Een verrassend leuke horror die eigenlijk helemaal niets fout doet. Een film zonder poespas die met beperkte middelen een goed resultaat weet neer te zetten. Ik ben alleen iets minder te spreken over het einde maar dat heeft geen invloed gehad op mijn becijfering.

3,5*

The Voices is een aardige komedie met een aantal duistere trekjes. Jammer genoeg heeft de film moeite om over de top te gaan en dat zou het zeker goed gedaan hebben. Regisseur Marjane Satrapi doet haar film eigenlijk te kort. De film heeft genoeg potentie maar weet daar helaas weinig mee te doen. De film scoort net iets te weinig op een aantal onderdelen om boven de middelmatigheid uit te komen. Tevens gebeurt er te weinig. Er zijn een aantal leuke momenten maar het is gewoon niet genoeg.

Ryan Reynolds doet het leuk. Een acteur die regelmatig vervelend/irritant is maar hier gelukkig kan schitteren. Het personage dat hij speelt heeft namelijk twee kanten. Hier speelt Reynolds met zijn talenten goed op in. De wisseling tussen die twee kanten is vaak abrupt, maar het is des te indrukwekkender dat Reynolds dat vlekkeloos weet te doen. Tevens spreekt hij nog de stemmen in van de twee huisdieren van Jerry Hickfang en dat doet hij verrassend goed. Al met al verkoopt Reynolds zichzelf goed in deze film.

The Voices is dus geen onaardige zit. Een komedie met duistere trekjes en absurde situaties doet het bij mij bijna altijd goed. Het is alleen zo spijtig dat er niet genoeg met het geweldige concept gedaan wordt. Gelukkig zijn de smerige momenten ook lekker smerig. De ene keer is Jerry Hickfang een verlegen jongen en de andere keer een complete psychopaat. De film laat in ieder geval genoeg stof opwaaien, ongeacht het resultaat.

3*

The Witch is een film die terug gaat naar de "roots" van horror: een luguber verhaal en een naargeestige sfeer. Het is heel prettig om als toegewijd horror fan een simplistische film te zien. Ik bedoel dit uiteraard als compliment. Geen moment verwachtte ik van de film meer gore en schrikmomenten. De term is vaker gebruikt voor deze film maar het klopt precies: het is een "slow burner". Robert Eggers speelfilm debuut barst van de sfeer, strak camerawerk en sterke acteerprestaties. De muziek is de kers op de taart.

De kleine cast is goed op elkaar ingespeeld en weten overtuigend een brits gezin te spelen dat zijn heil zoekt in de Nieuwe Wereld. Het is al gauw te merken dat er wat mankeert aan het gezin. Dit zorgt voor een aantal sterke interacties in een soort van Shakespeare taal (wat niet altijd goed te volgen is). Vooral Ralph Ineson weet te schitteren als William die volledig zelfvoorzienend wil zijn, terwijl hij eigenlijk alleen kan houthakken. Kate Dickie doet het ook goed als de enge Katherine. Je ziet dat er iets in haar broeit en dat ze steeds gekker gaat doen. Het lijkt bijna wel alsof ze zelf een heks wordt. De twee jongste kinderen van het stel William en Katherine vallen naar mijn idee buiten de boot. In het kort een stelletje nietsnutten dat alleen maar de andere familieleden zit te irriteren. Als er bar weinig voedsel is dan zal iedereen zich moeten inzetten voor een maaltijd, inclusief jonge kinderen.

De locatie van de film is lekker simpel en doet precies wat het moet doen: een gevoel van wanhoop en isolatie creëren. Wetende dat het dichtstbijzijnde dorp een dag reizen verderop ligt, geeft het geheel alleen maar een grotere vorm van eenzaamheid. Een film met een lugubere sfeer en een goed bedacht verhaal is voor mij genoeg om te smullen van mijn favoriete genre. Jammer dat het einde tegenvalt. Dat had anders in beeld moeten worden gebracht. The Witch is een fijne afwisseling van het gemiddelde horrorwerk dat het genre overheerst.

3,5*