Opinions

Tja, zo'n film waar je het verdere verloop exact weet na 5 minuten.

Chickflick oké, teenagefilm oké, maar het is allemaal zó clichématig, ook al is dat inherent aan elkaar. Het is gewoon nog braver dan Bambi.

De chemie tussen Landon en Jamie is best aardig. Mandy Moore speelt ook zeker niet slecht, mooie meid ook (het knappe zusje van Jessica Alba. ) Maar verder valt er eigenlijk weinig te genieten, ook al is de film onderhoudend en exact volgens het boekje "hoe krijg ik tere zieltjes aan het janken?" Het is daarom vooral makkelijk scoren en wijkt nergens af van het clichépad, nogmaals. Enkel de twist kun je niet na 5 minuten voorspellen, maar zie je halverwege de film wel aankomen.

Zeer kleine 2,5*

Het eerste half uur is top. Geweldig gemaakt en sfeervol.

Daarna wordt het minder. Ik vind mensen altijd erg zwak geanimeerd. Het haalt me uit mijn animatiewereldje. Zo ook in Wall-E. Hier en daar zijn er nog goede scenes en de animatie blijft verder indrukwekkend. Toch erg jammer dat het niveau van het eerste half uur niet kan worden vastgehouden. Dan was het zeker 4*+ geworden, nu wordt het een krappe 3,5*. Wall-E zelf is geweldig, Eve is ook goed gelukt. Helaas heb ik de Nederlandstalige versie gezien, wat ten koste gaat van de kwaliteit.

Heerlijke openingsscène. Dat beloofde wat, zeker qua actie.

Telkens als Dr. Manhattan in beeld verscheen, fronste ik mijn wenkbrauwen. Hij is gewoon lelijk. Eerder, toen hij nog bij de Blue Man Group zat, was hij beter op zijn plaats.

Zack Snyder toont w.m.b. ballen met de soundtrack. Nena met 99 Luftballons, Simon and Garfunkel, je moet het maar durven. Ik houd ervan, zeker in combinatie met de grauwe sfeer van Watchmen. Helaas zat ik voor niets op Muse te wachten. Dat klonk nog wel zo tof tijdens de trailer, had ook prima bij deze film gepast.

De sfeer was goed, behalve als de CGI de overhand nam; de CGI zoog als het ware alle sfeer van het beeldscherm. Neem nu Mars, dat zag er echt onooglijk uit. Of simpel gezegd: errug lilik.

De actie bleef goed. Dat was toch de kwaliteit van deze film, mijn inziens. Rorschach was cooler zonder masker, hoewel het masker an sich een goede vondst was. Zijn stem was misschien over-the-top, ik vond het niet misplaatst - het pastte goed in het geheel.

Jammer genoeg passeerden ook wat krukkige zaken de revue. Het password, dat veel te makkelijk te kraken was, en leidde naar een toch niet onbelangrijk systeem. De computer zelf, die schril tegenover de overige technologie stond - ook al is het 1985, maak het dan meteen af. En dan nog dingen als het vuur d.m.v. een aansteker en een spuitbus, dat veel krachtiger overkwam dan reëel, alleen het geluid al dat het produceerde. Het zijn slechts kanttekeningen, schoonheidsfoutjes.

Verder een redelijk verhaal, dat zich iets te serieus neemt, iets te rommelig ook. En Malin Akerman zag er op z'n minst gezegd niet onappetijtelijk uit.

Ruime 3,5*

Water for Elephants blinkt eigenlijk alleen uit in mierzoetigheid. Ieder facet wordt te braaf gebracht.

Waarschijnlijk had de relatie tussen Jacob en Rosie meer met me gedaan als er een mooiere vrouw dan Reese de rol van Rosie tot zich had genomen. Daarnaast werd de relatie te oppervlakkig gebracht.

Christoph Waltz doet het andermaal niet verkeerd, maar krijgt weinig bewegingsruimte. Sowieso wordt er binnen de lijntjes gewerkt (nogmaals: braaf).

Wel een pluim voor de introductie van het circuspersoneel - al sjokkend door de cabines van de trein.

Zeker geen verkeerde film, maar niet zo meeslepend als ik had verwacht na het zien van de poster en trailer. Toch doet dierenleed veel met me en deed de scène met het aftuigen van de olifant me meer dan het om zeep helpen van het circuspersoneel door ze uit de trein te smijten.

3*

E.T. uit een meer, zonder familie, die springt als een vrije orka, verpakt in (o.a.) Schotse omgevingen. Dat is the Water Horse.

Jay Russell is een kruimeldief en pikt zonder gene van het ene na het andere product. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Maar zo goed is het allemaal niet.

De effecten zijn in het begin, met het kleine waterpaardje, nog alleraardigst. Ook in bad oogt het allemaal vrij waarlijk. Maar de stukken waar de Jordy van Loon look-a-like (Angus) op de rug van Crusoe zit, laten zien dat het budget krap was. Sowieso is de wijze waarop Crusoe als een speer groot wordt nogal debiel. In één lopende scène verandert de kleine Gremlin binnen no-time in een kolossale draak.

Halverwege verliest de film het verhaal wat uit het oog, en dat is waarschijnlijk de grootste reden dat de film weinig magie bevat. Samen met het feit dat Russell het script nogal eenzijdig - met een dun laagje oorlog - op het doek verwerkt. Kan hem het verder schelen dat hij op de meest clichéachtige manier eindigt (opa is Angus en kind vindt een nieuw ei - gut o gut).

Verder zeker niet slecht en voor kinderen kan the Water Horse best betoverend werken (volwassenen prikken er te snel doorheen).

3*

Een roadmovie per benenwegen - een tocht van helse vrieskou naar ondraaglijke hitte.

The Way Back is een film, die goede punten scoort met het meeleven van de personages. En dat terwijl alle figuren om een minimale en langzame wijze geïntroduceerd worden. Een film als deze, en welke film niet, valt of staat bij het acteerwerk. Iedereen draagt zijn steentje bij zodat TWB blijft staan. Collin Farrell was ooit een belofte (na Phone Booth), maar heeft deze belofte imo nooit in kunnen lossen. Ook nu weer speelt hij meer een typetje, maar is hij zo nu en dan geloofwaardig genoeg. Ed Harris heeft het juiste stalen gezicht om zijn personage voor zich te winnen. Enkel Saoirse Ronan zorgt voor een onnodig sentimenteel tintje.

Peter Weir laat op een sobere manier zien hoe de ontsnapten de onmogelijke tocht proberen te overleven. Intrigerend om te zien hoe ze continue logisch na moeten denken - ieder foutje kan fataal zijn. De natuur is meedogenloos en hun grootste vijand. Gelukkig zijn er na tegenvallers ook wonderlijke meevallers. Zonder geluk loopt niemand wel.

Een welbekend minpunt is dat iedereen, in elk land, overal en nergens, Engels praat. Zoiets is op een gegeven moment niet meer plausibel uit te leggen.

Ondanks het afraffelgevoel is het einde prachtig.

Ruime 3,5*

Sterke en duistere thriller, die verdomd weinig hoop biedt. Afgaande op de poster had ik meer groene kleurenfilters verwacht i.p.v. rode, waardoor ik in het begin dacht dat ik naar de verkeerde film zat te kijken.

Ik kan m'n vinger er niet goed op leggen, maar iets aan de rol van Ezra Miller staat me tegen. Hij speelt verdienstelijk een irritante puber, maar de duistere kant in hem komt niet helemaal goed naar boven. Daarin acteert hij wat te oppervlakkig. Sowieso waren de ruzies met hem en zijn moeder te eenzijdig, terwijl de film verder genoeg verbeelding heeft. Ook de composities waren uitstekend en was het visueel vaak een lust voor het oog.

De scènes die ik me nog het meest kan heugen (ik zag hem een kleine maand geleden) zijn die op het bedrijfsfeestje en de scène waarin Kevin vrolijk verder mastrubeert, terwijl moeders hem betrapt.

Het einde greep me niet genoeg aan; enerzijds omdat - hoe schokkend ook - een dergelijk einde te raden viel (sommige beelden werden zelfs al eerder aangegeven), anderzijds omdat de uitvoering wat kaal aanvoelde.

Verder echt een prima film, die duister en kleurrijk tegelijk is. Tilda Swinton steelt de show met een ijzersterke acteerprestatie.

4*

Fijne film over een kind dat worstelt met zijn problemen en daar niet mee overweg kan - zijn moeder die andere mannen ontmoet, het idee hebben te weinig aandacht te krijgen, etc.

Een (pure) kinderfilm wil ik dit toch niet noemen; de scenes die erom doen voor een kind zijn 1) het ophopen van de beesten, alwaar ze gaan slapen - heerlijk fantasierijk - een scene om meerdere malen te zien 2) het moddergevecht 3) enkele korte overige scenes met de poppen. Het psychische gedeelte gaat het kind natuurlijk voorbij. Toch kan de hele sfeer rondom de film intrigerend zijn voor een kind; de aanhoudende druk/vijandelijkheid van de beesten, het uiterlijk/vormgeving van de beesten zelf.

Een verhaal dat tegelijkertijd luchtig is, omdat het niet echt een zwaar verhaal bevat.

Max Records kan acteren, doet het zeer goed, maar - het zal de rol zelf zijn - komt ook vaak erg irritant over. Een mannelijke versie van Ellen Page, zeg maar.

Een ruime 3,5*. Misschien bij herziening wel hoger, visueel was het een plaatje en fantasie kan me niet rijk genoeg zijn.

Is dat zo? Ik had het er tijdens het kijken nog over dat een re-make geen overbodige luxe zou zijn.

Leuke kinderfilm. Gedateerd uiteraard en hier en daar wat houterig geacteer, maar voor kinderen nog steeds prima te verteren.

Het voelt soms wel wat afgeraffeld aan, als een sneltrein. Een aantal voorbeelden van kinderen die onder handen genomen zijn door de heksen - zoals in het boek - waren leuk geweest. Maar sommige aspecten zijn in de film weer beter verwerkt dan in het boek (zoals het meenemen van het toverdrankje m.b.v. de staart en nog meer). De leukste scène is die tijdens de vergadering (het jeuken van de pruiken, het uittrekken van de schoenen). Grappig en opvallend dat er meerdere mannen met pruiken in de zaal zaten, waarschijnlijk om de heksen nog wat lelijker te maken.

Jammer van het einde, dat verschilt van het boek, en veel meer cliché is.

3*

Heerlijke film. Niet bijster origineel en meer komedie dan misdaad (en drama). De tijd vliegt voorbij. Ik had naar aanleiding van vele comments meer gefeest verwacht, zo was het prima gedoseerd. Leonardo DiCaprio is weer goed, al heb ik hem dit vaker zien doen. In een rol als deze is hij op zijn best. Die speech was geweldig.

The Wolf of Wall Street moest wel wat op gang komen, dat dwerg werpen, tja, dat kennen we onderhand ook wel - niet dat ik het weleens gedaan heb, zeker niet op kantoor.

Een rise and fall film dus, met een lekkere luchtige ondertoon. Toch miste ik enige originaliteit wat betreft humor, en eigenlijk ook drama. Wel een paar x gelachen, ook om het alcoholvrije biertje en de verbazing daarover.

Stevige 4*
En stap nooit op een boot met Leonardo DiCaprio.