Opinions

De enige Spaanstalige film die ik tot nu toe gezien heb. Hoewel hij net niet tot de betere Fantasy-films hoort, stijgt hij toch boven het gros uit, zoals de erbarmelijke Eragon, Golden Compass en consorten.
De film is redelijk gewelddadig voor een sprookje en dat mag ook wel een keer (we zien hoe iemand met een fles wordt doodgestompt en martelingen, schietpartijen).
Het merendeel van de special effects zijn mooi en verzorgd, zoals de Faun, het monster met de ogen in de handen, de elfjes. Al vond ik de pad onder de boom wel wat onrealistisch uitziend.
Ook vond ik dat de vergelijking tussen Franco's aanhangers en de communisten iets te zwart-wit was. De ene zijn quasi allemaal immorele beulen en zelf kindermoordenaars en de anderen worden als een soort nobele bevrijdingsstrijders afgebeeld. Dat mocht wel wat genuanceerder vond ik. Captain Vidal was een intrigerend figuur en had echte motieven voor zijn daden. Niet zoals in de meeste Hollywood-films waar er nu eenmaal een antagonist nodig is, maar waarom of hoe wordt vaak niet deftig uitgewerkt.
Het verhaal is origineel en dat is toch best een prestatie in een genre dat al snel vastgeroest raakt in clichés. Misschien wel Del Toro's beste film tot nu toe.

Mooie film, maar saai vond ik. Gebeurde niet veel, plot was ook maar vaag en slecht uitgewerkt. Wat 80's fantasy films betreft hinkt deze toch sterk achter de Conan films, Princess Bride en Willow. Had hier toch iets meer van verwacht.

Helemaal zo slecht nog niet. Beetje een guilty-pleasure zoals Kull The Conqueror, Ring Of The Nibelungs, Conan the Destroyer.
Wel spijtig dat er zo weinig van de effectieve legende van Hercules in verwerkt zit. Je hebt de Nemedian Lion en voor de rest wordt geen enkel van de 12 werken vermeld .
De gevechten waren aardig, vooral het slotgevecht tussen Hercules en Amphitryon, alsook de aanval op Argos in het begin.
Wel mocht er wat meer bloed zijn. Deze film zou toch wat beter zijn met een R-rating. Misschien dat Millenium films de rating op pg-13 bracht omdat Conan 3 jaar geleden nogal hard flopte.
Lutz deed het best goed, hij heeft het potentieel om een nieuwe actieheld te worden.
Zijn fysiek was echt verbluffend gezien hij maar 2 weken voor het filmen begon gecast is en dus niet intensief kon trainen voor de rol. CGI was niet top-notch, maar kon er best mee door. Dialoog was lekker cheesy en ook zaten er af en toe momenten dat je eens kon lachen als Iphicles wil weten of Hercules Hebe al ontmaagd heeft. Al bij al eens leuk om gezien te hebben. Deze Hercules is meer fantasy-gericht, terwijl die met The Rock meer in de realiteit gegrond is. Voor elk wat wils.

Het visuele aspect is dik in orde. De landschappen zijn kleurrijk, de uilen zo realistisch als mogelijk. Maar het plot is echt saai. Harry Potter maar met uilen. Pure-ones (Dooddoeners) zijn slecht en Guardians (Orde van de Feniks) zijn goed.
Ik moet zeggen dat ik vond dat er maar weinig slow-motion effects in zaten, ik had er meer verwacht. Ook vond ik dat de film ondanks zijn korte duur 90 minuten, naar mijn aanvoelen aansleepte en wel langer dan 2 uur scheen te duren.
De 2e Snyder film die ik zie, 300 blijft echter stukken beter en spannender.
De 'Avatar' van de animatiefilms. Een film die het uitsluitend van de special effects moet hebben.

Het middenstuk is wat saai, maar dit is een vermakelijke film. De locaties zijn magnifiek. Enkele verbluffende actiescènes in het begin en eind. Doe je echt wel waarderen dat ze kilometers sporen hebben gebouwd en echte treinen. Een pluspunt is dat dit eens een blockbuster zonder een overvloed aan CGI is. Vind deze beter dan de laatste 3 Pirates Of the Carribean films of Alice In Wonderland. En de muziek is zoals we van Zimmer gewend zijn geweldig. Hij geeft een frisse draai aan de Willem Tell Overture. Al bij al een 3,0 waard.

Als twaalfjarige jongen ging ik met vrienden naar de cinema: ik moest me bij de meerderheid neerleggen en ging naar het eerste deel van 'The Lord Of The Rings'. 'Heer van de Ringen', dacht ik bij mezelf, wat een naam. De verwachtingen lagen behoorlijk laag en ik had nog nooit gehoord van boek noch film. In het begin was ik wel wat teleurgesteld dat ik niet naar 'Harry Potter en de Steen der wijzen' ging kijken, die gelijktijdig in de cinema liep.

De film begon met dansende dwergjes en een oude, wat gekke tovenaar, zo leek. Maar al snel werd de sfeer grimmiger. De jacht van de Nazgûl op de Ringdrager begon en nog voor Breeg was bereikt, was ik 'in de ban van de film'. Vooral het personage Aragorn stal mijn hart, zoals hij zich heldhaftig te weer stelde tegen de Ringgeesten op Weertop.
Het boek wordt zo perfect als kan vertaalt naar het scherm, het is zeker de beste adaptatie van alle 3 de films.
De juiste zaken worden uit de film gelaten, zoals Tom Bombadil, Grafheuvels, Krikhol en het Oude Woud. Ook de prominentere rol van Arwen (die de rol van Glorfindel overneemt) stoorde me nooit, zelfs niet nadat ik het boek voor het eerst gelezen had (kort nadat ik vol ontzag en lof de bioscoop verliet).
De sets en special effects zien er waanzinnig goed uit. Van het modderige Breeg over het betoverende Rivendel en Lothlorien tot de monumentale Argonath, de prachtige natuur van het verre Nieuw-Zeeland komt steeds schitterend tot uiting.
De acteurs zijn stuk voor stuk geweldig, want wie kan er zich een andere Gandalf voorstellen dan Ian McKellen of een andere Aragorn dan Viggo Mortensen?

Hoogtepunten waren het gevecht tegen de Balrog in Moria en de heroïeke, ontroerende dood van Boromir.
Toen ik in de bios zat was ik aanvankelijk verbaasd hoe de film plots eindigde. Ik wou Midden-aarde niet verlaten en het gevoel dat me tijdens de credits besloop is vergelijkbaar met veel te vroeg en op bruuske wijze uit de mooist denkbare droom gewekt worden.
Ik wist toen namelijk nog niet dat de film op een trilogie gebaseerd was en er nog 2 sequels aan zaten te komen de volgende jaren.
Bijna 10 jaar later zijn we nu en nog steeds staat deze film ongenaakbaar op de eerste plaats in mijn top 10.
Ik had nooit op voorhand verwacht dat deze film zo'n grote rol in mijn leven zou spelen.
Het is deze film die me voorgoed de fantasy heeft laten ontdekken en aangespoord heeft om boeken te gaan lezen. Beste film van het afgelopen decennium. Regisseur Peter Jackson is er met grote onderscheiding in geslaagd dit meesterwek tot leven te brengen.

Het glorieuze slotdeel van de Lord Of The Rings-trilogie.
Het beleg van Minas Tirith is gewoon ontzagwekkend, om je vingers van af te lekken. Faramir komt hier uitgebreid aan bod, doordat hij Frodo, Sam en Gollem meeneemt naar Osgiliath. In het boek weigert hij snel om de Ring te gebruiken. Hier in de film is hij iets minder nobel, je ziet hoe hij tegen zijn verlangen de Ring te gebruiken moet strijden. Maar uiteindelijk overwint hij, waar zijn broer Boromir bezweek.
Denethor is ook geweldig neergezet. De paranoia, naderende ondergang, verdriet om het verlies van zijn oudste zoon maken van hem een zeer gevaarlijk persoon.
Enkele van de geweldigste scènes in de filmgeschiedenis zitten hierin.
Zoals het aansteken van de Bakens van Gondor, perfect hoe de muziek hier het beeld versterkt.
Het grote kippevelmoment was Theodens speech, dat je tot diep van binnen roert. Gaf me een paard en een zwaard en ik zou geprobeerd hebben doorheen het filmscherm te stappen, in de hoop op een of andere magische wijze deel te kunnen aan dit spektakel.

Enkele zaken stoorden me ook in deze film, want niets is natuurlijk perfect. Zoals de al vaker genoemde deus-ex-machina van het Dodenleger dat heel Minas Tirith opkuist. In het boek hielpen ze enkel de Piraten van Umbar verslaan bij Pelargir en kwamen er versterkingen uit de Leengebieden van Gondor Aragorn, Legolas en Gimli te hulp om Minas Tirith te bevrijden. Maar al bij al ben ik nog tevreden. Het had altijd erger gekund, zoals dat heel Mordor en Sauron zelf door het Dodenleger zou gedood worden.
Ook ben ik wel wat boos dat Sam in de film door Frodo verstoten wordt. De Frodo uit de boeken zou dit nooit gedaan hebben.
Maar dit alles wordt meer dan goed gemaakt door het aangrijpende en vertederende moment wanneer Sam Frodo meedraagt naar de Doemspleet.
De Zuivering van de Gouw en Ghân-buri-Ghân worden ook hier wijselijk uit de film gelaten. Al hoopte ik wel dat we de Dolers van het Noorden onder leiding van Halbarad, de verwanten van Aragorn hadden gezien. Want je vraagt je toch wel af, hoe Elrond zo simpelweg even van Rivendel naar Dunharg komt gereden.
Verder krijgen we een bevredigend einde met het huwelijk van Aragorn met Arwen en tot slot het voorgoed uiteengaan van de 9 Reisgenoten in de Grijze Havens.
Het zal nog lang duren eer ik iets beter zal vinden dan deze trilogie. Enige kanshebber is het tweeluik van De Hobbit, dat tevens door Peter Jackson geregisseerd zal worden.

The Two Towers zet het verhaal verder, nadat ons Reisgezelschap op dramatische wijze uiteen is gevallen in The Fellowship Of The Ring. Elk gaan ze nu hun eigen weg om Midden-Aarde te redden.
Reikhalzend keek ik uit hoe de Rohirrimn uitgebeeld zouden worden, de nobele, blonde paardenmeesters.
Meduseld zag er geweldig uit en de mooie groene, uitgestrekte weides met hier en daar rotsformaties kwamen goed overeen met het beeld dat ik in mijn hoofd had.
Eowyn, de dappere melancholieke krijgster, die verlangt naar liefde en avontuur is sterk neergezet door Miranda Otto. Ik voelde haar frustratie, hoop en treurnis.
De grootste verwezenlijking in deze film is Gollem, die deels CGI en motion capture is, werkelijk een magnifieke, grondbrekende realisatie. De stem, de expressieve ogen, geweldig, nog nooit zag zag CGI er zo reeël uit. Uitmuntend werk van Andy Serkis.
De Enten waren ook mooi verzorgd, wijs en langzaam zoals de natuur, al vond ik dat ze soms wat snelheid wegnamen uit de film.

Deze film voert ook de meeste veranderingen door met betrekking tot het boek. Zo krijgen we op weg naar Helmsdiepte een gevecht tussen de wargs van Saruman en Rohirrim onder een herboren Theoden. Zeker een spannend gevecht, al vond ik de dramatische toevoeging van Aragorn die over een diepe klif duikelt, net iets te veel van het goede.
Uiteindelijk volgt dan de aanval van Saruman's Uruk-hai op het bolwerk van Rohan, Helmsdiepte.
Ook hier wordt aan gesleuteld, er komen versterkingen uit Lorien aan. Ook niet echt een erg hinderlijke toevoeging, al snap ik niet echt de reden waarom ze zijn toegevoegd. Allicht wou men de Elfen een iets actievere rol geven dan in de boeken, waar ze amper meevechten.
Gimli zorgt als gewoonlijk op de gepaste momenten voor aanstekelijke grappen vooral in verband met de gezonde competitie tussen Elf en Dwerg.

De veldslag is mooi vorm gegeven en speelt zich af in een onheilspellend, regenachtig decor. De wanhoop druipt gewoon van het scherm. Een immense horde monsters staat klaar om Rohan ten val te brengen. Maar zelfs in de meest benarde posities blijft er hoop. Ditmaal in de vorm van Gandalf de Witte. Als je er bij nadenkt is het een krankzinnig offensief, terwijl ze zich van een zeer
steile helling recht op de speren van de vijand gooien. Maar het blijft zeer mooi om de scène te aanschouwen, Mc Kellen badend in het licht die de vijand doodt en samen met de resterende verdedigers uit de burcht naar de Huorns drijft.
Lord Of The Rings is en blijft de beste filmtrilogie maar als ik één van de films als laagste moet rangschikken is het deze, met pijn in het hart.

Vandaag in de cinema gezien en is me goed bevallen. Echt fijne, ongebreidelde fantasievolle actiefilm.

Interessante hypotheses over wat een mens zou kunnen als hij zijn volledige hersencapaciteit zou bezigen. Sterke cast, degelijk gefilmd en het voornaamste, heb me geen seconde verveelt.