Log

Hoe matig deze film ook is , toch mis ik anno nu de gewaagdheid van deze film makers , niemand durft zoiets als dit nog te maken, de preutsheid en lafheid anno nu is verbijsterend in vergelijking met wat met toen durfde te maken .
En dat maakte deze periode zo leuk , er werd met van alles geexperimenteerd en dat leverde veel originele films op .
Nu word alles in hokjes geplaatst waar ze aan moeten voldoen en men durft niks gewaagds of afwijkends meer te doen .

Theresa russell doet het best leuk als Marilyn monroe en het plot klinkt bizar maar maakte me nieuwsgierig hoe dit in beeld zou worden gebracht .
Nou dat viel me flink tegen , ik was een beetje in de veronderstelling dat alle personages bij mekaar zouden worden gebracht voor een min of meer soort filosophische discussie , maar niets is minder waar , het gesprek tussen Monroe en Einstein is wel leuk , de rest vond ik een stuk minder boeiend en dat afgewisseld met die rare beelden haalden me volledig uit het verhaal .
Leuk om een keer gezien te hebben maar memorabel vond ik het allemaal niet .

Aardige musical maar wel een flink beetje te lang , de grootste miscast vond ik Vivian blaine , ze heeft de vrouwelijke uitstraling van een zeurende vrouw van 50 , je vraagt je keer op keer af wat Nathan in haar ziet .
Vrouwen op een moreel voetstuk zetten is ook tot kunst verheven in dit verhaal , geen vrouwelijke gokkers en Miss adelaide mag gewoon liegen dat ze al getrouwd is en 5 kinderen heeft , en Nathan mag daar blijkbaar niet eens boos over worden .
Te weinig liedjes zijn ook echt leuk en het verhaal blijft ook een beetje gezapig voortduren zonder echte hoogtepunten .
Jean simmons is wel een positief lichtpuntje en haar scenes met Brando zijn de hoogtepunten van deze musical .

vote posted

Raar verhaal over 2 stellen en vermeende wel of niet zwangerschap van de dames , enkele topless scens met Mansfield zijn de enige schaarse boeiende momenten in een verder behoorlijk saai nietszeggend verhaal .

vote posted

vote posted

De poster is leuk en de openingscredits zijn een feest voor iedereen die in de jaren 80 menig uurtje in de videogames hallen hebben doorgebracht , Pac man , Moon patrol , en verschillende versies van Galaga passeren de revue .
Het verhaal had ook best leuk kunnen zijn maar de uitvoering ervan is zo kinderachtig af en toe dat het vaak beschamend is om naar te kijken .
Wat jammer .

Meer een romantisch drama dan een historisch epos maar het is wel een boeiend drama , mede door het betoverende acteerwerk van Vivien Leigh .
De sets mogen er toch ook wel zijn , mooie beelden in het huis in Napels en de slag bij trafalgar is toch best wel spectaculair in beeld gebracht .

Ik dacht dat ik deze al had gezien lang geleden maar nu ik hem heb herbekeken herken ik er niks van , ik vond het concept origineel en boeiend , maar met dit gegeven word toch wel weinig gedaan qua originaliteit , ok defensie komt erbij en wil het natuurlijk voor oorlogsdoeleinden toepassen maar waar het verhaal vervolgens naartoe gaat is behoorlijk saai .
De sets zijn mooi gemaakt , het lab is mooi maar de uitvoering van het verhaal boeide me maar matig .

Een paar maanden terug begon ik aan deze film maar zette hem toen uit na een 10 tal minuten , het kon me niet boeien , ik kijk dit later wel af dacht ik , maar dat later duurde dus 2 maanden .
Uiteindelijk toch maar weer opgezet , zonder ondertitels was de film ook lastig te volgen , saaiheid voerde de boventoon met enkele sporadische komische momenten .

een soort mix tussen thriller en western waarin de buitenopnames in de sneeuw prachtig zijn en een verademing ten opzichte van de gebruikelijke western setting in de zomer .
Ik vond Ryan een beetje uit de toon vallen als stugge rancher al speelt hij zijn rop wel goed .

vote posted

een behoorlijk matige oorlogspropaganda film die het moet hebben van de karakters die je ziet veranderen gedurende hun training , dat is dan het redelijk sterke punt van de film want de info over de oorlogsontwikkeling blijft zeer sumier , dat geld ook voor het realistich neerzetten van de gevechten aan het einde , het word allemaal op een onrealistisch heroische manier neergezet .

vote posted

vote posted

Dit is al de derde film in een week tijd met Robert taylor in de hoofdrol die ik zie en als thriller drame zeker geslaagd , Ava gardner is natuurlijk altijd een lust voor het oog en haar rol is hier niet echt memorabel maar gewoon degelijk .
Vincent price als de bad guy is een apart geval , je bent zo gewend aan hem in het horror genre dat hem nu te zien in een misdaad thriller een beetje een vreemde ervaring is .

Een vreemde film , sfeer zit er zeker in en dat het op een gegeven moment wel duidelijk word dat het om het geld gaat maakt de film iets intrigerender , toch was ik niet kapot van deze film ondanks het toch best wel originele maar ook ietswat vergezochte plot.

de jaren 70 misdaad sfeer , de vieze straten van new york , de auto achtervolging , het zit er allemaal in , de sfeer zit er goed in ,Roy Scheider doet het gewoon prima als harde cop die in een speciaal team zit met ietswat afwijkende methoden .
Echt op locatie filmen is toch iets byzonders , deze sfeer kan nooit kunstmatig nagemaakt worden en de car chase is werkelijk spannend .
gewoon een degelijke actie misdaad film .

Wat Joolstein heeft gezegd heb ik weinig toe te voegen , een rare film die horror belooft, maar een hele andere kant op wil gaan , en dat mislukt feitelijk ook .

deze viel me toch wel flink tegen , de setting was goed gedaan maar het acteerwerk is behoorlijk matig , toch is het verhaal wel spannend , maar er zijn een stuk betere ontsnappingsfilms rond dit thema gemaakt .

vote posted

(reactie op ander bericht)

ik heb dat stukje van die Lasalle uit nieuwsgierigheid eerst gelezen voordat ik de film ging kijken , kreeg de indruk dat deze man wel heel snel alles als vrouwonvriendelijk wil zien , niet voor niets word het buzzwoord Mysogyny gebruikt ,een typische linkse feministische lens ,gemakshalve ziet hij totaal over het hoofd hoe bijna alle mannen negatief worden geportretteerd in deze film die vrij stuurloos overkomt , typerend is ook hoe de enige aardige jongen in de film, die ze teddybeer noemen , word gekleineerd door alle dames, hij is gek op Jacqueline maar zij ziet hem niet staan en kiest voor haar stalker en daar betaald ze uiteindelijk de ultieme prijs voor .
verder zie ik hier gewoon een film over verveelde verwende , soms kinderachtige jonge vrouwen die rare fratsen uithalen en bij vreemden in de auto stappen , maar blijkbaar is dat normaal , wat vervelender echter is is de karikature overdreven portrettering van de mannen, vooral de mannen die hen willen versieren , er hangt een rare feministische mist over de film

(reactie op ander bericht)



Je haalt de woorden uit mijn mond , begrijp me niet verkeerd, Davis is een uitstekende karakteractrice en lelijk was ze natuurlijk niet maar qua schoonheid kan ze simpelweg niet in de schaduw staan van namen zoals Raquel welch , Ava gardner , Gina lollobrigida , of Rita hayworth .
Dat had voor mij tot gevolg dat de scenes waarin Fanny constant overdreven word aanbeden door de mannen om haar heen nogal komisch overkwamen want ik kon me totaal niet inleven in hun blinde adoratie , iets wat Bijvoorbeeld Ava Gardner moeiteloos wist over te brengen in films als : East side west side , of One touch of venus , of Rita hayworth in Gilda .
Toch is dit verre van een slechte film te noemen , integendeel , ondanks de lange speelduur wist de film me moeiteloos te boeien en ik zal altijd de lange versie verkiezen boven de ingekorte .
Het thema schoonheid en ijdelheid is zeker voor vrouwen natuurlijk een gevoelig thema , maar de eerlijkheid eromheen hier is wat de film karakter geeft , het is wat simpel uitgevoerd maar wel in zijn eenvoud oprecht .
Het einde is wel jammer want is Fanny nou echt veranderd of is ze gewoon blij dat ze nog iemand overheeft en nog blijer dat hij haar gezicht niet meer kan zien .

Jammer dat dit zo slecht is uitgevoerd , anders had dit best nog wel leuk geweest kunnen zijn , het uitgangspunt is in ieder geval grappig bedacht .

Als romantisch sprookjesdrama is deze film uitstekend geslaagd , mede te danken aan het uitstekende acteerwerk van vooral Vivien Leigh , maar ook Robert taylor doet het geweldig .
Het begin is ook uitstekend gekozen met Roy die op de brug staat,en als zijn gedachten terug gaan is de overgang naar zijn jongere zelf prachtig in beeld gebracht .
Wat volgt is een lange flashback die vrijwel de hele film in beslag neemt om het verhaal te vertellen en dat met veel sentiment en drama in beeld brengt .
Jammer dat men dit soort films niet meer durft te maken, ( feminisme en mannenhaat staan dit in de weg ), maar gelukkig kunnen we nog genieten van deze oude pareltjes , ook al is het maar een modern sprookje .

als dit de inspiratiebron voor Airplane was was het wel een van de flauwste die ik ooit heb gezien , airplane en the naked gun reeks waren hilarisch maar hier werken dezefde soort grappen voor 99% totaal niet , dit komt voornamelijk door de geforceerde manier van grappig willen zijn , en vooral luidruchtig en druk wat me al snel op de zenuwen begon te werken , airplane en vooral the naked gun werkt veel beter door de luchtigheid en natuurlijke manier , hier heerst de constante vibe van : ooo wat zijn we weer grappig .
Nee dit vond ik helemaal niks aan .

Vanaf het begin in de film is er al slap geklets en spanning tussen de personages , en als de zwarte soldaat er bij komt loopt die spanning alleen maar meer op , het probleem is dat die spanning zeer nepperig en geforceerd opgeroepen aanvoelt .
Veel gepraat maar het wist totaal niet te boeien , via flashbacks krijgen we de scenes te zien en ondanks de vrij korte speelduur duren ze behoorlijk lang , ik heb me nog maar zelden zo verveeld tijdens het kijken van een oorlogsfilm wat eigenlijk geen oorlogsfilm is maar een geforceerd drama .

de film begint behoorlijk mat en je vraagt je af welke kant de film eigenlijk op wil gaan , zodra de rivaliteit tussen de beide vrouwen intensiveert begint de film pas een beetje tot leven te komen met natuurlijk het hele drama met het kind en de terugkeer van pete die de zaak meer op de spits drijft .
De Film kiest er vervolgens voor om het drama niet eindeloos uit te melken , wat op zich wel een verstandige keuze is, maar het maakt het einde van de film nogal vlakjes .

vote posted

Vrouwen willen nooit de waarheid horen , alleen maar de zoete leugen , daar komt david snel achter als hij verteld dat hij zijn vrijheid mist.
Als dan de volgende dag blijkt dat hun huwelijk onwettig is en hij het haar niet direct verteld is zo zo boos dat ze hem op straat zet , en ik maar denken dat vrouwen in de jaren 40 geen rechten hadden , of waren dit de eerste slapjanussen die hun vrouw zo op een voetstuk hadden gezet dat ze zich alles maar lieten welgevallen .
De vanzelfsprekendheid waarmee dit gegeven gewoon in het verhaal zit is wel veelzeggend en blijkbaar grappig omdat dit bedoelt is als humor , de context is me niet ontgaan ,dit gegeven is niet zomaar een verzinsel want er zit wel degelijk een kern van waarheid in , kortom leedvermaak en dat geeft de grap een nare bijsmaak .
Ik hoopte eigenlijk dat hij haar op een of andere manier zou terugpakken , maar de film laat haar eigenlijk nooit echt van haar voetstuk vallen .
Meerdere keren had ik bijna naar david willen schreeuwen: laat haar toch vallen , iemand die je zo behandeld is het niet waard , dat had verfrissend kunnen zijn maar hollywood is te laf om dat te doen , en je weet al meteen welke kant het op zal gaan .
Kortom een matige komedie met enkele spaarzame komische momentjes maar over het algemeen tegenvallend .

Ik kan het wat het plot betreft en de uiteindelijke conclusie zeker met Clara eens zijn , het is nogal een teleurstelling en eigenlijk ook nogal ongeloofwaardig hoe zoiets word afgehandeld .
Het is wel een origineel bedacht eindplot maar nogal vergezocht uitgewerkt om het maar zo te zeggen .
Toch heb ik als geheel wel van deze film genoten , de sfeer is prima en de setting is erg mooi .

Af en toe is die simplistische amerikaanse humor iets waar ik me behoorlijk aan kan ergeren , bij deze film had ik dat in veel hogere mate dan anders , in zulke mate dat zelfs dat het de film voor me verpeste , eigenlijk is de humor nergens echt leuk en vaak heel flauw , het constante, OOOOh yeah gevolgd door weer een knokpartij had ik al snel gezien .
gelukkig is de film met 81 minuten niet te lang .

Over gokverslaving zijn er niet zo bijster veel films gemaakt die echt serieus op het onderwerp ingaan , deze is verreweg de oudste die ik tot nu toe zag ( de rest stamt uit de jaren 80 en 90 geloof ik ) .
Hoe geloofwaardig dit is neergezet kan ik niet echt beoordelen maar dat Stanwyck een dijk van een rol neerzet staat als een paal boven water , eigenlijk doet de hele cast het meer dan prima maar Stanwyck tilt de film met haar performance naar een hoger niveau en ik durf wel te beweren dat dit een van haar beste rollen is die ik gezien heb .

vote posted

Verassend aardige b noir met een even verassend maar toch een tikkeltje teleurstellend einde .
ik had zeker niet verwacht dat het erop zou uitdraaien dat ze alles gedroomd had

Dit is inderdaad een beetje een aparte mix tussen gangster en monsterfilm en een beetje opvallend beter dan ik had verwacht , al word het wraak aspect een beetje zwak uitgevoerd in het verhaal .
Als je er niet te veel van verwacht is dit best een film die de korte speelduur waard is .

(reactie op ander bericht)

Wat een onzin Onderhond , stop motion effecten hebben wel degelijk prachtige scenes in films opgeleverd , denk eens aan Fright night waar de effecten zeer indrukwekkend waren , wellicht in deze film wat minder maar ik kan ze zeker qua vakmanschap wel waarderen .
Wat de computer betreft , dat die is verre van perfect en in de meeste gevallen zelfs inferieur aan de praktische effecten ( the thing en the thing remake bewijzen dit zonder twijfel) , en wie kan een gedrocht als Ant-Man and the Wasp: Quantumania vergeten waarin de computereffecten ronduit lachwekkend slecht waren .
De computer zorgt vaak voor gemakzucht , er zijn genoeg recente films waarin de computer voor ronduit saaie steriele scenes zorgt .
de film zelf dan nu: deze is zeker geen meesterwerk maar toch vermakelijk om te kijken , ik vond de scenes waarin de goden van boven neerkijken op de mensen mooi gedaan , de effecten zijn wellicht gedateerd maar creatief gedaan , het enige waar ik de film op kan bekritiseren is het einde wat onafgemaakt aanvoelt .

vote posted

een grappige komedie met een inderdaad drukke rol van Rogers maar wel een leuke , het lijkt wel een mix tussen Runaway bride en Drop dead fred en het zou me niks verbazen als deze films hun inspiratie van deze film vandaan hebben gehaald .

Of nog geen recensie van geschreven , wat schandalig is , Joan bennett speelt hier een sterke emotionele rol van de trouwe echtgenote die verhuisd naar san francisco om dichter bij haar man te zijn die in alcatraz 10 jaar moet brommen .
Daar leert ze echter vliegtuigbouwer Tim kennen die haar wel ziet zitten maar niks afweet van haar achtergrond .

wellicht de eerste DDR film die ik over de opkomst van het nazisme zie en dat slechts een paar jaar na de oorlog .
Laat ik met de goede punten beginnen , de acteurs spelen allemaal zeer overtuigend en ik was onder de indruk van Paul Esser's vertolking van hans , hij speelt met een indrukwekkende ingetogendheid de rol van duitser die graag afzijdig wil blijven maar van beide kanten onder druk word gezet .
De sets zijn eenvoudig maar zeer effectief , heel af en toe zien we echte oorlogsbeelden die prima gemonteerd zijn in het verhaal .
Ik zie geen duidelijke indicaties van een DDR propaganda hierin maar de russen worden uiteraard nergens slecht geportretteerd .
Het grootste minpunt is helaas de naar mijn mening te korte speelduur , hierdoor word de nazi indoctrinatie van Hellmuth te sumier behandeld en ook de opkomt van de nazi en het ontbreken van in welk jaar het afspeelt is jammer , als er een extra 20 minuten hiervoor zou zijn gereserveerd had de film er een stuk beter uitgezien.
Eindconclusie : een boeiende film met uitstekend acteerwerk .

Moorddadige man is wel voorbarig gezegd als plotomschrijving , Barney Page is een nogal labiele persoonlijkheid die zijn vrouw meer en meer begint te haten omdat ze hem in de weg staat in zijn nieuwe liefde Paula , Paula echter geeft niks om hem , hij kan niet van de drank afblijven en glijd langzaam af in een neerwaartse spiraal .
Omdat Sheila voorkennis heeft van wat er het jaar gaat gebeuren probeert ze dingen anders te doen maar het helpt allemaal weinig .
Je zou dit met een beetje fantasie een serieuze voorloper van groundhogday kunnen noemen maar de fantasy dingen zijn sumier gehouden en de toon is bloed serieus .
Als de film wel wat meer de sf fantasy kant had gekozen dan had de film naar mijn mening veel beter kunnen zijn , toch is de film niet slecht maar ik had er meer van verwacht .