Opinions

Degelijke verfilming van het klassieke verhaal van Agatha Christie. Ik heb het boek niet gelezen en de eerdere verfilmingen ook niet gezien, dus de uitkomst was nog best verrassend. De film ziet er zeer behoorlijk uit. Een uitgebreide sterrencast, van wie eigenlijk niemand echt uitblinkt en ook niemand echt teleurstelt. Kenneth Branagh als Poirot, met een wel erg opvallende snor, en Michelle Pfeiffer zetten nog wel de beste rollen neer. Toch komt lang niet elk personage echt uit de verf. De film is best sfeervol, maar echt spannend weet het niet te worden.

Philip Marlowe ken ik met name van de vertolking door Humphrey Bogart in The Big Sleep. Hier wordt hij vertolkt door Dick Powell. Het verhaal is aanvankelijk best aardig, maar wordt gaandeweg nogal rommelig en is uiteindelijk ook niet erg interessant. De film moet het meer hebben van de vlotte dialogen en de typische film noir sfeer. Bij gebrek aan een boeiend verhaal is dit echter geen film die lang zal blijven hangen.

Degelijke film die de tand des tijds zeer behoorlijk heeft doorstaan. De scènes op zee zien er doorgaans overtuigend uit en dat geldt ook voor de rest van de film. Het acteerwerk is zeer behoorlijk, Laughton en Gable steken qua acteerwerk en uitstraling wel boven de rest uit. Het verhaal wordt gebracht als een wat droge aaneenschakeling van gebeurtenissen. Het wordt nergens echt spannend en ik leefde ook niet enorm met de personages mee. Maar het zit verhaaltechnisch op zich niet verkeerd in elkaar.

Degelijke western met een aardige hoofdrol voor Henry Fonda als Wyatt Earp. De sfeer is best aardig en de zwart-witbeelden zien er goed uit, maar het verhaal komt nogal moeizaam op gang. Ook kunnen de personages niet echt boeien, op Wyatt Earp en Doc Holliday na.

Grootste minpunt van deze film is dat die gewoon veel te lang duurt. Alle scènes met vader Doolittle hadden net zo goed achterwege kunnen blijven en dat geldt eigenlijk ook voor de laatste pakweg drie kwartier. Visueel gezien prima, het ziet er allemaal goed uit. Het acteerwerk van met name Audrey Hepburn en Rex Harrison is ook in orde. Jammer dat Hepburn overduidelijk niet zelf haar nummers zingt. Er zitten overigens wel enkele aardige liedjes in de film. Het einde is niet al te sterk, dat was het lange wachten niet waard.

Niet verkeerd. Met name in het eerste uur zit de sfeer er wel goed in, met vlotte dialogen en de nodige humor. Gaandeweg kon de film mij echter steeds minder boeien. Het plot is wel erg dun en wordt hier en daar wat flauw. Het acteerwerk van Irene Dunne zit bij vlagen wat tegen overacting aan. Cary Grant acteert dan toch wel wat beter. Degelijke film.

Helaas vond ik hier niet veel aan. De dialogen zijn veelal niet scherp genoeg om echt grappig te zijn en sommige personages zijn vooral schreeuwerig en druk, maar niet grappig of interessant. Wat de film nog wel enigszins omhoog haalt is het acteerwerk van William Powell als de sympathieke Godfrey. Aangezien het plot echter weinig bijzonder is en de humor mij niet erg aansprak, was dit toch een lichte tegenvaller.