Fright (1971)

Mmmmm, anderhalf uur kijken naar Susan George in een kort rokje met haar pronte borstjes naar voren, die we ook nog bijna te zien krijgen. Ze speelt hier een voortreffelijke rol als babysitter, die eerst de stuipen op het lijf gejaagd krijgt door haar zg. lollige vriend en daarna door de uit het gekkenhuis ontsnapte vader van het jongetje waar ze op moet passen. Snap die reacties niet zo dat dit allemaal zo achterhaald is. Ben ik zo ouderwets? Kunnen hedendaagse filmkijkers alleen maar moderne special effects waarderen? Ik vond het een dijk van een thriller. Met horror heeft dit niets te maken. In horror moet altijd een element van onverklaarbaarheid, van mysterie zitten. Dat is hier niet het geval. Met uitstekend acteerwerk, vooral van George en Ian Bannen als de gestoorde Brian. Je ziet het vakwerk van een regisseur als Peter Collinson en zijn scenarioschrijver er vanaf. Britse topklasse, en die verloochend zich niet, ook al stamt de film uit 1971. Ook leuk voor de sfeer uit die tijd.

Fright is een belangrijke film in de ontwikkeling van het Slasher genre. De film is duidelijk een blauwdruk voor de latere klassieker Halloween (Film, 1978) - MovieMeter.nl. Daarnaast haakt de film ook in op de positie van vrouwen in dit soort films. Het is een soort Beauty & the Beast maar dan als horrorvariant. De vrouw slaat doodsangsten uit en vecht uiteindelijk terug met alles wat ze heeft. Hier is het allemaal nog vrij mild en braaf maar een lange geschiedenis van horrorfilms borduurt voort op dit concept. Verder moet gezegd dat het acteerwerk overtuigend is. Hoofdrolspeelster Susan George speelt het ideale slachtoffer en Ian Bannen zet daar een prima psychopaat tegenover. Het scenario zit prima in elkaar en er wordt met gemak naar een goede climax gewerkt. Fright is zeker geen meesterwerk maar maakt uiteindelijk wel indruk. Het is een gewaagde film voor de tijd waarin hij gemaakt is. Geen klassieker maar wel een erg interessante film. Nu te zien op Netflix.

Prima thriller/drama die zich afspeelt in de Engelse countryside. Couleur locale met het geïsoleerde typische landhuis dat zich excellent leent om beslopen te worden door een psychopaat. Personages die uitblinken in flegmatiek en de occasionele tongue in cheek. Heel British allemaal en erg vermakelijk. Kan gezien worden als een voorloper van Halloween qua kernverhaal maar eigenlijk heeft Fright een heel wat complexere verhaallijn. Het geheel is prachtig in beeld gebracht met low angle camera’s die de dreiging onderstrepen en shots die je als kijker in de positie van de voyeur plaatsen. Goeie acteerprestaties. Sommige flikken reageren wel érg flegmatisch maar ok waarom ook niet. Susan George doet het prima. Met Straw Dogs levert ze in hetzelfde jaar een onvergetelijke classic af. Deze Fright is wel in het verdomhoekje geraakt en overvleugeld door latere thrillers/horrors. Voor de liefhebbers van wat meer genuanceerde psychologische thrillers en Britishness toch een fijne kijkbeurt.