Horrorfilm challenge zomer 2016

U96 ik zit me nu toch een een tijd af te vragen wat horrorthriller nu eigenlijk is? Ik vind het eigenlijk al vreemd wanneer een film beide labels krijgt. Ik denk dat iedereen het wel over eens is dat horror vaak een stap verder is dan thriller en waar realistische gebeurtenissen eerder worden bestempeld als thriller is er over het onmogelijke, bovennatuurlijke, monsters etc nauwelijks discussie dat het horror is. Toch hoor ik nog vaak het argument van mensen dat ze een horror meer een thriller vinden omdat ze deze niet eng genoeg vonden. Sinds angst subjectief is, vind ik het nogal een zinloos argument. Nu heb ik er geen probleem mee wanneer men horror en thriller in elkaars buurt zet in een winkel/videotheek. Bij mij liggen de films uit beide genres ook bij elkaar. Maar als een film met een duidelijk horror label krijgt vind ik het weinig zinvol er ook nog eens thriller op te plakken.

Woland Candyman denk ik wilde vooral doorgaan op de populariteit van de slashers uit de eighties. Zeker met dat riedeltje say his name 5 times, moet ik toch wel denken aan dat liedje over Freddy Kruger. Het ligt niet enkel aan deze film, maar ik merk dat veel horrorfans de jaren 90 vaak als de minste periode beschouwen. Bij mij stak Candyman vooral tegen omdat de Candyman zo een lege figuur was, zonder verhaal of achtergrond. Ja tenzij je de sequel kijkt maar dan heb ik zoiets van, dat hadden jullie toch ook kunnen doen in het origineel. Ik haat het om door sequels te moeten gaan om het hele verhaal te kennen zeker als ik het origineel al niet zo denderend vond (reden waarom ik de sequels van Insidious links heb laten liggen bijvoorbeeld en hetzelfde zal ik ook doen bij The Conjuring sequels).

The Dead Zone (1983) – FVT – 3punten – 21juli 2016

horrorfilm van David Cronenberg, wat het acteerwerk betreft dat zit goed, zelfs heel goed, Walken speelt zijn rol voortreffelijk, opbouw van het verhaal loopt vlot zonder enig saai moment evenals muziek en sound.....maar toch ontbreekt het aan meer diepgang wat in andere King verfilmingen wel voor komt, zeker als je het boek ooit hebt gelezen had deze film beter gekunt, waarom dit niet is gebeurd weet ik niet, want wat weg is gelaten uit het boek had perfect verfilmd kunnen worden. Het had naar mijn mening een nog sterkere film opgeleverd.

3*

(39films:95punten)

[quote]alexspyforever wrote:

U96 ik zit me nu toch een een tijd af te vragen wat horrorthriller nu eigenlijk is? Ik vind het eigenlijk al vreemd wanneer een film beide labels krijgt. Ik denk dat iedereen het wel over eens is dat horror vaak een stap verder is dan thriller en waar realistische gebeurtenissen eerder worden bestempeld als thriller is er over het onmogelijke, bovennatuurlijke, monsters etc nauwelijks discussie dat het horror is. Toch hoor ik nog vaak het argument van mensen dat ze een horror meer een thriller vinden omdat ze deze niet eng genoeg vonden. Sinds angst subjectief is, vind ik het nogal een zinloos argument. Nu heb ik er geen probleem mee wanneer men horror en thriller in elkaars buurt zet in een winkel/videotheek. Bij mij liggen de films uit beide genres ook bij elkaar. Maar als een film met een duidelijk horror label krijgt vind ik het weinig zinvol er ook nog eens thriller op te plakken.

voor mij is horror wat je ook aangeeft "het onmogelijke, bovennatuurlijke, monsters etc " thriller is voor mij als er een constante snijdende spanning aanwezig is, zitten er in een film duidelijke horrorelementen en is een groot deel van de film die snijdende spanning ook aanwezig spreek ik snel over een horrorthriller

schitterend filmpje!!!!

American Guinea Pig: Bloods... FW 20/07 => 2 Pt (Totaal 117)

https://4.bp.blogspot.com/-2hL2gupvV48/V0URj2CHldI/AAAAAAAAEQY/EXckBFRkauIZ_7tnxN5slnAHaguTcmNZQCKgB/s640/bloodshock2.jpg

Niet wat ik ervan had gehoopt ?

Het geheel draait rond body torture waarbij een geschifte arts experimenteert op..., op wat eigenlijk?

Stapje per stapje gaat hij verder en wreder met zijn experimentjes en halverwege krijgen we nog een kleine plotwending die het visuele enkel verbeterd met ook steeds dramatischere begeleidingsmuziek.

Tot hier, eigenlijk echt mijn ding, was het maar niet allemaal in zwart/wit gedraaid. Juist bij een splatter vind ik dat net niet kunnen ?

Op het einde gaan alle remmen los, "liefde tot de dood" en in kleur! ?

Deze in kleur had een toppertje geweest maar zo vond ik American Guinea Pig: Bouque... toch beter.

15. Les Lèvres Rouges (1971) - FTV - 20 juli - 3 punten (15 films - 55 punten)


"De Vampier van Brugge slaat weer toe."

Naar deze Belgisch/Frans/Duitse genrefilm was ik al erg lang benieuwt, naar aanleiding van de horror-challenge nu dan eindelijk eens bekeken.

Een pasgetrouwd stel verblijft is op weg naar Engeland en verblijft in Ostende. Een Hongaarse Gravin, Elisabeth Bathory, komt even later ook in het zelfde hotel aan. De eigenaar van het hotel beweerd dat hij haar 40 jaar geleden ook al had gezien en de kranten staan vol met mysterieuze moorden...

In tegenstelling tot veel Italiaanse producties uit die tijd heeft Daughters of Darkness een erg goede Engelse dub, dat komt waarschijnlijk omdat alle acteurs zichzelf hebben nagesynchroniseerd. Franse actrice Delphine Seyrig zet een sterke rol neer als de mysterieuze gravin. John Karlen, Danielle Ouimet en Paul Esser en Georges Jamin speelde ook sterk. Grappig was trouwens dat ik Jamin's Nederlands niet kon verstaan, maar dat van Esser wel (en dat is een Duitser). Toch wel de meest opmerkelijke rol in de film is onze eigen cineast Fons Rademakers als 'Moeder'.

Harry Kümel slaagt erin een heerlijke gotische sfeer naar de locaties in België te brengen. De film is gebaseerd op de legende rondom Elisabeth Bathory en het boek Carmilla van Joseph Sheridan Le Fanu, dat meer dan 9 keer is verfilmd waaronder een verfilming van de Hammer Studio's: The Vampire Lovers. Het verhaal is erg intrigerend en mysterieus, al had het veel beter uitgewerkt kunnen worden. Georges Jamin's rol had groter mogen zijn, de hobby-detective vond ik namelijk een erg sterke toevoeging aan het verhaal. Het werd mij niet duidelijk hoe de Gravin Valerie ineens in haar macht kreeg, het ene moment verzet ze zich en het andere is ze haar slaaf. Het einde was dan wel weer lekker duister, al vond ik het einde van Werner Herzorg's Nosferatu wat beter.

De film is geclassificeerd als Horror/Erotiek, maar dat vind ik een beetje overdreven. In de gemiddelde Giallo zit veel meer naakt en er is eigenlijk nauwelijks seks (en ik heb de uncut versie gezien). Bij Horror/Erotiek denk ik toch eerder aan de films van Jesus Franco...

De film is erg mooi en sfeervol opgenomen en de vergelijking met Dario Argento vind ik toch wel terecht. De film komt deels als een Giallo en deels als een Gotische horror over. Vooral de nacht-scènes waren geweldig geschoten. Kümel zocht voor de sets inspiratie bij de schilderijen van Leon Spilliaert. De dominante kleuren zijn rood, wit en zwart. Vooral het felle rood contrasteert met de koude landschappen. De muziek van François de Roubaix vond ik echt geweldig. Heerlijk Europees sfeertje en de melodie kwam me heel bekend voor, al weet ik niet waarvan.

Dorst naar bloed is een erg mooi Belgisch genrewerkje van Kümel dat een beetje in het midden ligt tussen Art House en Exploitation. Het vampirisme word op een sterke manier gebracht en de film heeft een aantal briljante shots. Een heerlijk staaltje Europese cinema van de Belgen, daar mag Nederland wel een voorbeeld aan nemen...

16. Twilight Zone: The Movie (1983) - FTV - 20 juli - 3 punten (16 films - 58 punten)

"Hey... you wanna see something really scary?"

Geinige anthologie in Spielbergiaanse stijl. Op de laatste twee segmenten zou ik het echter niet als Horror-willen bestempelen. De TV-serie kende ik alleen van naam.

De muziek van Jerry Goldsmith kende ik al lang voordat ik de film zag en is een van mijn favoriete soundtracks. Helaas maakt de film er maar weinig gebruikt van, Goldsmith zou de muziek later in Gremlins hergebruiken.

Alle segmenten zagen er goed uit, prima acteerwerk en visueel ook helemaal in orde. Het eerste segment was wel grappig, maar toch wel het minste in de anthologie. Steven Spielberg's tweede segment, met die oudjes, was weer typisch Spielberg en deed me aan Hook denken. Segment 3 van Joe Dante, over het wensende jongetje, was leuk gevonden en best creepy. Het beste segment was echter het 4e - Nightmare at 20 000 Feet, met de sterke rol van John Lithgow. De proloog met Dan Aykroyd was ook wel geinig.

De film is berucht om het helikopterongeluk waarbij acteurs Vic Morrow, Renee Chen en My-ca Dinh Le om het leven kwamen. John Landis is vrijgesproken van doodslag, maar Spielberg wilde hierna niets meer met hem te maken hebben.

Vermakelijke 80's film om een keer gezien te hebben. De special effects en make-up van Rob Bottin, de muziek van Jerry Goldsmith en de prima uitvoering maken de film het kijken waard.

The Sweet House of Horrors (1989) - FTV - 21 juli 2016 - 3 punten (61 films - 221 punten)

http://3.bp.blogspot.com/_aOQLE4Fqk3w/TE86JSi03lI/AAAAAAAAFWw/EIhNOpAQGkY/s1600/sweetHouseOfHorrors_gum.jpg

Deze film begint heel erg brutaal waarop je als kijker hoopt op nog eens een bloederige gore film van Fulci. En dat voor een TV-film dan nog! Na deze schokkende intro is het eigenlijk gedaan met de gruwel en verandert het in een soort familiefilm met komische en paranormale elementen. De kinderen deden nog wel hun best om er iets leuks van te maken. Dat hun stemmen vrij irritant en onnatuurlijk overkwamen kwam zonder twijfel door de dubbing. De volwassen acteurs liepen er een beetje ongeïnteresseerd bij en dat kwam de film uiteraard niet ten goede. House of Clocks is dan toch een stuk beter dan deze.

joolstein volgens mij klopt het weer niet bij jou met het aantal films

In mijn excel sta je op 67, je postte 2 keer 62 nu. Misschien moet je niet meer zo laat films kijken

House of Wax (1953) -FTV– 4 punten – 20/21 juli 2016 (68 films -221 pnt.)

Review: Ook in 2016 overtuigt de film nog steeds ! De hele film ziet er prachtige uit en het verhaal over een doorgeslagen maker van wassenbeelden is zelfs nu nog erg interessant om te zien. Vincent Price speelt de sterren van de hemel. En Phyllis Kirk was als scream-queen ook erg goed gecast. De intermezzo speciaal bedoeld voor de 3D was zelfs voor 2D kijk-ervaring een leuke toevoeging.

House of Wax (1953)

alexspyforever

Je heb weer helemaal gelijk! Mijn Exel geef het ook aan! Copy pasten als er 68 films in het word- document staan is schijnbaar lastig.

Had ochtenddiensten dus ditmaal voor mij niet laat naar bed. De laatste drie films moest ik zelfs terugspoelen omdat ik opeens een deel mistte! Zo werd een film van anderhalf uur opeens tweeënhalf uur.

Man from Deep River (1972) - FTV - 21 juli 2016 - 3 punten (62 films - 224 punten)

http://zombiehamster.com/wp-content/uploads/2016/07/002.jpg

Dus deze wordt de eerste kannibalenfilm genoemd. Neen, dat is het niet, het is de eerste film waarin kannibalisme is te zien en dat voor ongeveer 1 minuut als het niet minder is. Voor de rest vrij veel dierenmishandeling, soms wel eens een mens die een lichaamsdeel verliest. Maar ik had het gevoel dat de dieren veel meer te verduren kregen dan de mensen. Verhaal deed me een beetje denken aan Dances with Wolves waarbij een blanke uiteindelijk trouwt met een native. Helaas veel chemie zag ik niet tussen hoofdrolspelers Ivan Rassimov en Me Me Lai, dus hun relatie kwam voor mij zeer kunstmatig over. Lai geeft zich hier net als 5 jaar later in Jungle Holocaust geregeld bloot, maar het kon de film voor mij niet redden. Neen, dan vond ik zelfs Zombie Holocaust beter.

aangezien ik half in slaap val door de slopende dagen net zo voor de vakantie heb ik geen behoefte even een filmpje aan te zetten. Dus draai ik deze nog maar een keer. Even neuzelen tussen de geplaatste titels en. Liedje word trouwens elke dag om half 9 gedraaid op Qmusic, lekker swingen op het werk !

Zitten mijn landgenoten allemaal naar het nationale défilé te kijken? Op een vrije dag als deze grijp ik des te meer de kans om horror te kijken daar:

The Gruesome Twosome (1967) - FTV - 21 juli 2016 - 4 punten (63 films - 228 punten)

http://iv1.lisimg.com/image/1081217/365full-the-gruesome-twosome-artwork.jpg

Eigenlijk is deze film best wel vergelijkbaar met Blood Feast op het gebied van gore. Ik denk minder slachtoffers maar de scènes hier duren toch langer. De film heeft best wel zijn komische momenten in de gedaante van de oude dame die overdreven vriendelijk tegenover haar gasten is en haar opgezette lynx genaamd Napoleon hier voortdurend in betrekt. Het verhaal is simpel (maar het concept wel hee, de karakters dun en het is vrij voorspelbaar. Saai wordt het evenwel nooit, want het concept vond ik best origineel en leuk uitgevoerd. De killer (zoon van de oude dame) mag dan een complete retard zijn, hij weet wel met messen om te gaan. De moorden en het 'slagerswerk' zijn ook drie maal op een andere manier uitgevoerd. Af en toe wat andere komische momenten om de tijd op te vullen zoals de schattige blondine Kathy die op Nancy Drew achtige manier een potentiële moordenaar achtervolgt vergezeld van behoorlijk foute muziek, een heel bizarre intro en dan ook een sequence waarbij een meisje bij de drive-in wanhopig de aandachtig probeert te trekken van haar boyfriend die enkel interesse heeft in eten en drinken (leuk hoe die hele scène gefilmd wordt zonder hun hoofden te tonen). De dames zijn niet al te snugger (de kerels evenmin) maar goed ik hen niet zitten klagen bij de scènes in hun babydolls of beachwear op het strand.

The Uninvited (1944) -FTV– 4 punten – 21 juli 2016 (69 films -225 pnt.)

Review: Klassieke voorganger van de gothic horrorfilm. De film begint prima met een goede sfeer opbouw. Helaas zijn de spooky momenten te spaarzaam en te matig. Hierdoor dooft de film als een vlammetje uit. Het verhaal is een oubollig detectiveverhaaltje over een driehoeksverhouding. Als de geesten wat meer los hadden gegaan dan had het zeker een fantastische film geweest. Nu is het niet meer dan een prachtige sfeervolle zwart-wit film.

The Uninvited (1944)

The Brides of Dracula (1960) -FTV– 4 punten – 21 juli 2016 (70 films -229 pnt.)

Review: Prachtige rol van Peter Cushing als Van Helsing. Helaas is dit niet te zeggen van David Peel in de rol van Dracula. Deze is veel te clean en nergens beangstigend.Verder is de kwaliteit hoog zoals je kan verwachten bij een Hammer studio productie. De film is wel een tikje minder dan de Horror of Dracula maar mag er zeker wezen.

The Brides of Dracula (1960)

Ik pakte er ook weer een filmpje bij hoor. Het nationale defilé.

joolstein: Brides of Dracula is zo'n beetje de eerste horror film die ik zag (voor zover ik me kan herinneren althans) zo'n kleine 13/14 jaar geleden.

L'Occhio nel Labirinto (1972) - FTV - 3 punten - 21 juli 2016 (33 films, 130 punten)

http://ftv01.stbm.it/imgbank/GALLERYXL/OC/01816301.JPG

Tjah, ik moet nog een beetje nadenken wat ik over deze film kan zeggen. Het is een aparte, moeilijk te classificeren prent. Ik denk dat de beste omschrijving misdaad/thriller is.

Julie (gespeeld door Rosemary Dexter) gaat op zoek naar de moordenaar van Lucas en word hierdoor al snel van de ene aparte situatie naar de andere geslingerd. Ze krijgt de gastvrijheid van Gerda (Alida Valli) en de perverse vriendschap van Frank (Adolfo Celi). Hierdoor komt ze in de villa van Gerda terecht, waar nog meer vreemde figuren wonen. Julie moet in deze chaos de waarheid zien te doorgronden.

Het acteer werk van Rosemary Dexter is niet verkeerd, enkel bij de plot twist komt ze ongeloofwaardig over, maar dat komt ook een beetje door het absurde van de twist en de Engelse dub (die hier en daar niet al te best is). Ook Alida Valli en Adolfo Celi spelen overtuigende personages.

Het camerawerk is soms wat trippy en de sequence tijdens de plot twist komt al helemaal schreeuwerig over. Aparte keuzes die de kijkervaring wel interessanter weten te maken.

Maar de film is niet perfect, zo miste ik een beetje de nodige spanning. Nu was het volgens mij niet Caiano's intentie om die te creëren, maar ik had het wel gepast gevonden.

En dan de twist, ja, die is al helemaal apart. Het Freudiaanse geneuzel komt niet overtuigend over en zorgt ervoor dat het einde wat lomp overkomt.

Maar genoeg gezeurd: over het algemeen is deze film best een aparte en daarom ook vermakelijke kijkervaring. Daarnaast is de jazzy soundtrack ook nog het vernoemen waard, daar hadden de makers een stel goede muzikanten voor ingehuurd. Ik heb alleen geen idee aan welk publiek ik deze film kan aanraden. Misschien meer een film voor de echte Italo-liefhebbers(?)

3*

Speciaal voor jou zal ik nog wat kannibalenfilms kijken de komende dagen, kan je meteen kaf van het koren scheiden voor jezelf

23. Stigmata 1999 - FTV - 3 punten - 21 juli 2016 (totaal 60 punten)

https://i1.wp.com/media.tumblr.com/tumblr_m6kvpvRfxK1qat1l7.png

Begint veelbelovend maar na afloop niet erg enthousiast over het geheel. Alles en iedereen vindt elkaar te gemakkelijk, de personages voelen onecht aan en weer eens erg veel toeval en laatste moment gebeurtenissen. Visueel best wat leuke vondsten, verder lijkt het vooral op een videoclip die je in de 90's op MTV zou zien, veel licht, rook, wind en duiven. Muziekkeuze is apart en werkt soms goed en soms wat minder. Al met al toch wel een matige film, ondanks dat Arquette altijd wel leuk is om naar te kijken.

The Mountain of the Cannibal God (1978) - FTV - 22 juli 2016 - 3 punten (64 films - 231 punten)

http://www.strangevice.co.uk/img/products/big/4e1b70be-0c94-4bd1-8476-140746205890.jpg

Man from Deep River vond ik als kannibalenfilm al niet om naar huis te schrijven, ook hier blijft het kannibalisme op een laag pitje. Ik heb er denk ik ook hier maar eentje geteld. Alweer veel dierengevechten, mens martelt hier weer meer dieren dan soortgenoten. De film kent een lange aanloop (veel te lange naarmijn mening) met een dun verhaal en niet al te bijster interessante personages. Ook heel gek dat tijdens de tocht de blanke steeds ontsnappen aan de killings en hun gekleurde metgezellen niet ook al zijn de aggressieve inboorlingen niet al te snugger. Pas in de laatste 30 minuten begint het toch wat interessant te worden met wat naakt en gore, al was het kalf voor mij dan toch al verdronken. Dat de plaatselijke bevolking niet tevreden was met de portrettering van de kannibalen kan ik inkomen: een inboorling die een grazend varken langs achter neemt, een vrouw die zichzelf ligt te bevredigen, een maniakale dwerg en een inboorling die omwille van een poging tot verkrachting expliciet wordt gecastreerd zijn maar enkele van de schokkende beelden die de film biedt. Het einde was dan ook weer erg gemakkelijk. Het kon me toch al lang niets meer schelen.

Ben toch nog altijd wel benieuwd naar de 70's/80's kannibalenfilms, ik heb alleen Cannibal

Holocaust ooit gezien en niet erg van onder de indruk geweest toen. Heb er nog een aantal liggen waaronder Man from Deep River, binnenkort zal ik mij daar wel aan wagen, zal je in de gaten houden alexspyforever om te kijken welke ik niet mag missen of juist wel. Moet ook wel even terug bladeren want volgens mij zijn er ook al behoorlijk wat voorbij gekomen in de afgelopen weken.

The Black Scorpion (1957) - FTV - 22 juli 2016 - 4 punten (65 films - 235 punten)

http://static.comicvine.com/uploads/original/11116/111163080/3823343-black+scorpion+(1957)_010.jpg

Zeker een van de betere Giant creature films samen met Godzilla, Tarantula en Them. Het verhaaltje is vrij stereotiep met een langzame niet zo interessante opbouw alsook de personages zijn niet interessant. Vooral dat kleine Mexicaanse jochie vond ik vreselijk irritant en had voor mijn part mogen worden opgevreten. Maar als de monsters in actie komen, is het feest. Zeer goede speciale effecten voor de tijd en meer actie dan de films die ik eerder heb vermeld. Niet enkel reuzenschorpioenen, maar ook andere reuze ongedierte komen voor die ook onder elkaar een robbertje vechten.

Willy Wartaal voorlopig moet ik je teleurstellen en zeggen dat ik Cannibal Holocaust momenteel een van de betere vindt samen met Jungle Holocaust. De andere kannibalenfilms die ik heb gezien hebben me weinig tot niet kunnen bekoren: Man from Deep River, Cannibal Ferox en ook deze van vandaag vielen mij lelijk tegen. Zombie Holocaust ging nog maar de combinatie met zombies vond ik geen goed idee. Ik heb er nog drie te kijken: Emanuelle And The Last Cannibals (1977), Eaten Alive (1980) en White Slave (1985).

Dracula A.D. 1972 FW 22/07 => 3 Pt (Totaal 120)

Hippie Dracula?

Het kon natuurlijk niet blijven duren, die opwaartse trend bij de Hammer Dracula's, bij deze zie ik dan ook de eerste breukjes in de filmstyle.

Het is natuurlijk niet mis om eens wat anders te doen maar zelf was ik van de verhaallijn niet zo'n fan, de hippietijd en Dracula vind ik persoonlijk niet een geslaagde combinatie, al een geluk dat Dracula in zijn gewoond omgeving bleef.

Dankzij upperdracula Christopher Lee en eveneens vaste warde Peter Cushing is deze film alsnog geslaagd. De sfeer heeft ups en downs waarbij alles weer wat braver is geworden in vergelijking met Scars of Dracula met wederom een sublieme openings- en slotscène en eveneens het moment van de Black Mass. De badkamerscène vond ik dan weer slecht uitgewerkt.

Nog steeds een goede Dracula maar het einde van Hammer is zichtbaar nakend.

Game Over (2009) FW 22/07 => 2 Pt (Totaal 122)

http://www.filmbizarro.com/screenshots/gameover/gameover5.jpg

http://www.filmbizarro.com/screenshots/gameover/gameover4.jpg

Timo Rose, samen met Olaf Ittenbach toch de grootmeesters van Duitse underground Gore! Waar Ittenbach vooral in FX groots is, is Timo Rose eerder horror producer. In hun films zien we meestal dezelfde acteurs, waarbij Debbie Rochon hier toch de meest bekende is.

Deze Game Over reken ik toch tot een van zijn betere werkjes, het blijft natuurlijk goedkope B-movie maar voor de gore liefhebber zeker een must see! ?

Heerlijke body torture met goede gore FX, redelijk uitgewerkt en zelfs het acteerwerk is niet echt ondermaats ?

Toch benieuwd naar zijn Timo Rose's Beast

Sie Tötete in Ekstase (1971) - FTV - 3 punten - 22 juli 2016 (34 films, 133 punten)
http://www.dvd-forum.at/img/uploaded/Sie%20t%C3%B6tete%20in%20Ekstase.jpg
Eens een random titel die niet op mijn lijstje staat.
Ik moest tegen het einde van de film gapen en nee, dat had op dat moment niets met vermoeidheid te maken. Jess Franco moet toch wel een eigenzinnige filmmaker zijn geweest. Dit is nu de achtste of negende titel die ik van hem gezien heb. Niet alleen wisselt de kwaliteit van de films heel erg, maar het ziet er ook iedere keer naar uit dat hij gewoon zijn ding doet zonder zich iets ook maar van iemand aan te trekken.
Ik moet me bij mijn voorganger aansluiten en toegeven dat dit niet de meest interessante film is om te bekijken. Waar ligt dat dan aan? Allereerst zijn de acteerprestaties niet super, maar de personages lijken ook niet helemaal fijn uitgewerkt. Er zit weinig diepgang in de personages, waardoor je als kijker niet meeleeft met de slachtoffers, maar ook niet met de wraak nemende vrouw.
Daarnaast is de soundtrack keuze een beetje apart. Het bestaat voornamelijk uit Big Band Jazz, hier en daar aangevuld met een orgel. Het zorgt niet voor spanning, maar het zorgt ook niet voor een erotische sfeer. Hierdoor komen de erotische scenes ook op een weinig boeiende manier voorbij. Zelfs het stukje necrofilie dat Franco laat zien komt een beetje apathisch voorbij. Het is mij dan ook volkomen onduidelijk wat hij met de beelden wilde overbrengen. Het publiek choqueren lukt in ieder geval langs geen kanten.
Waar geef ik dan nog de punten voor? Vooral voor het camerawerk. Dat ziet er namelijk nog best goed uit en hier en daar zijn wat interessante, experimentele shots te zien. De scene met het sherry glas is dan nog het meest opvallende. Je ziet alleen overduidelijk dat de actrice de camera zoekt als ze het glas neerzet. Dat had wel iets subtieler mogen zijn, maar zoals eerder gezegd was het acteer talent niet van een heel hoog niveau.
Wederom een matige Franco titel. Misschien moet ik maar gewoon stoppen met naar zijn films kijken.

Dan heb je nog zo'n 194 titels te gaan!

Ik zit geloof ik op zo'n 18 Franco-films.

Voor de liefhebbers: uitgebreid interview met waarschijnlijk de enige regisseur die Klaus Kinski zo'n fijne man vond om mee te werken:

Psychomania (1973) - FTV - 3 punten - 23 juli 2016 (totaal 33 films, 112 punten)

Grappig. Zeer Engels, en bewust pulperige onzin, maar wel vermakelijk. Het is een soort van pulpaftreksel van A Clockwork Orange, maar dan zonder moraal maar wel met motoren en ondoden daarvoor in de plaats. Die acteur heeft ook wel wat van Malcolm McDowell weg. De sfeer is erg leuk, al is het acteerwerk niet om over naar huis te schrijven en is het opvallendste aan de gepleegde moorden en misdaden het complete gebrek aan in-beeld actie, geweld of bloed. Alsnog een prima keuze om een keertje anderhalf uur aan te besteden. 3.0*

Razorback (1984) FW 22/07 => 3 Pt (Totaal 125)

http://image.toutlecine.com/photos/r/a/z/razorback-1984-01-g.jpg

Reisje naar Australië gepland? Of lid bij GAIA? Dan is dit iets voor jou ? ?

Zeer mooi sfeerfilmpje dit!

De Outback wordt hier prachtig groots, verlaten en gevaarlijk weergegeven. De setting, het kleur- en lichtgebruik zijn prachtig, er is een goede dosis humor aanwezig en de acteurs doen het vrij goed.

Spanning is er minder maar het geheel blijft, mede het mooie plot en goede vaart, constant boeien.

Persoonlijk had ik wel wat gore gewild, maar dat is nu eenmaal een makel van mij ?, en de Razorback wat kleiner, beter uitgewerkt en meer in beeld had meer dreiging gegeven.

In ieder geval, zeer sfeerrijk en voor herhaling vatbaar.

17. La sindrome di Stendhal (1996) - FTV - 22 juli - 3 punten (17 films - 61 punten)

http://4.bp.blogspot.com/-1acAwgIAnTQ/UfynlR3QXuI/AAAAAAAALKs/T7-IADOTibA/s1600/thomas-kretschmann-asia-argento-e-dario-argento-sul-set-di-la-sindrome-di-stendhal-100.jpg

"Doe het licht eens aan! Het is hier donker."

- De Nachtwacht-scène

Het gevoel dat ik alle goede films van Argento al had gezien heb ik nu al een tijdje. Voor Trauma waren mijn verwachtingen erg laag, voornamelijk door alle negatieve recensies. Dat bleek een ondergewaardeerd meesterwerk te zijn. Omdat The Stendhal Syndrome wel vaker een ondergewaardeerd meesterwerk genoemd wordt had ik goede hoop dat het weer een sterke film van Argento zou gaan worden. Helaas moet ik zeggen dat het de minst goede film is die ik tot nu toe van hem heb gezien...

De jonge politieagente Anna Manni achtervolgt een serieverkrachter in een museum als ze wordt getroffen door het syndroom van Stendhal. Ze valt flauw bij het zien van een bepaald kunstwerk. De verkrachter heeft het echter op haar voorzien...

Argento's dochter Asia Argento vertolkt voor de tweede keer de hoofdrol en de verkrachter wordt gespeeld door de Duitse acteur Thomas Kretschmann. Verder speelt Marco Leonardi - bekend van Cinema Paradiso - ook nog een kleine rol. Alle acteurs spelen wel goed - vooral Asia en Thomas hebben echt sterke scènes, maar de Engelse dub is van zo'n dramatisch slechte kwaliteit dat het vaak niet overkomt. Aangezien er geen enkele Engelstalige acteur speelt in deze film had ik de Italiaanse versie willen kijken, maar mijn kopie had alleen Engels. Geloof ook dat ik de waardeloze Troma versie heb gezien en zie nu dat er ook gewoon een widescreen-versie in omloop is...

The Stendhal Syndrome is niet echt een Giallo maar meer een Politiefilm. De moordenaar gebruikt pistolen en geen messen en dat vind ik persoonlijk wat minder. Al die typisch Amerikaanse actie-film aspecten, de commissaris en al die cop-slang vond ik ook niet passen in een Italiaanse film. Ergens natuurlijk ook vernieuwend dat Argento geen Giallo-clichés gebruikt. Het syndroom van Stendhal is een fascinerend gegeven. Het schijnt echt te bestaan en heel veel mensen schijnen er last van te hebben, waaronder Argento zelf die in zijn jeugd ooit in de ban is geraakt van een schilderij na het bezoeken van een museum met zijn ouders.

Deze film is de aller eerste Italiaanse productie waar CGI wordt gebruikt. Argento gebruikt het voor een totaal overbodig shot van een darmkanaal, een schilderij en een belachelijk slecht headshot (dat je met heimwee doet denken aan die geweldige scène uit Four Flies on Grey Velvet). Verder is er visueel overigens helemaal niets mis met Stendhal. De film is erg degelijk opgenomen en ik vond de manier waarop de schilderijen 'tot leven zijn gewekt' ook erg gaaf. Tijdens de Nachtwacht-scène horen we zelfs Nederlandse dialogen. Ook de brutere scènes waren geniaal geschoten en de onthulling aan het einde was ook erg sterk.

Na jaren werkt Ennio Morricone weer samen met Argento en de muziek is dan ook erg sterk. Erg spannende soundtrack die de spanning erg ten goede doet.

In een documentaire die ik pas zag (An Eye for Horror) vertelde Asia Argento over de moeizame relatie met haar vader. Als je ziet wat ze allemaal moet doen in zijn films kan ik me daar wel wat bij voorstellen...

Ik vind de negatieve reviews van de film een beetje overdreven, maar de positieve ook. Toch echt een stuk minder als dat ik van Argento ben gewend. Misschien komt het ook omdat ik een heel ander soort film had verwacht. Maar op zich is het zeker geen slechte film. De schilderij-scènes zagen er goed uit, de wraak scène was erg gaaf en lekker bruut en het einde van de film vond ik ook sterk. Alleen jammer van de waardeloze dub en typische Politie-actie. Voor een herziening ga ik zeker een Italiaanse versie zoeken. De film is vermakelijk en spannend, de echte Argento-fan moet hem wel gezien hebben.

Heb nog hoge verwachtingen voor Sleepless en Argento werkt inmiddels weer aan een nieuw project The Sandman. Ik hoop echt dat er nog een paar meesterwerkjes aankomen want Argento is een genie en geen b-film regisseur en dat moet zijn werk reflecteren.

18. Repulsion (1965) - FTV - 22 juli - 4 punten (18 films - 65 punten)

"We must get this crack mended."

Een Belgisch meisje deelt een appartement met haar zus. Ze kan moeilijk omgaan met de affaire van haar zus en de jongeman die met haar uit wil. Als haar zus en haar minnaar op vakantie gaan sluit ze zich van de buitenwereld af en wordt ze geplaagd door nachtmerries.

Repulsion is geen standaard horror. De film is heel psychologisch (al wordt er niets uitgelegd) en volgt de hoofdpersoon in angst en eenzaamheid. Als Carol uiteindelijk alle bezoekers van het appartement gewelddadig om het leven brengt, wordt het toch een stuk meer horror. Voor een film uit 1965 is het zelfs vrij bloederig. Ook de dromen en hallucinaties waren wel gaaf gedaan. Al vond ik de scène met de scheuren en handen uit de muur - een voorloper van die in Day of The Dead en Labyrinth - een beetje kort, want het was wel geniaal bedacht.

Het eerste deel in Roman Polanski's appartement-trilogie. Toen ik Rosemary's Baby en The Tenant had gezien wist ik niet goed hoe ik ze moest beoordelen en dat heb ik nu weer. Allemaal zijn ze heel apart en eigenlijk best vaag. The Tenant vind ik nu toch wel het beste deel uit de trilogie, die was het meest sfeervol en mysterieus, waar ik me bij Rosemary's Baby irriteerde aan de New Yorkers en ik het hier meer vaag als mysterieus vind.

Catherine Deneuve vond ik wel goed spelen, al hoefde ze uiteindelijk natuurlijk alleen maar lusteloos voor zich uit te kijken en iedereen te negeren. De film was prima opgenomen, voor mijn doen alleen iets te 'handcamera-achtig' tijdens de straat scènes.

Misschien dat ik de film na een herkijk beurt beter kan waarderen. Het einde was vrij sterk en het psychologische aspect kwam goed over. Toch gaat mijn voorkeur uit naar de meer reguliere thrillers van Polanski, Chinatown en Frantic.

The Man Who Laughs (1928) - FTV - 5 punten - 23 juli 2016 (totaal 34 films, 117 punten)

Hmmm, ik weet het niet met The Man Who Laughs. Laten we beginnen met het feit dat, hoewel 'ie telt voor de horror challenge, dit verder op geen enkel vlak een horrorfilm is, net zo min als the Elephant Man of the Hunchback of the Notre Dame dat zijn. The Hunchback of Notre Dame is wel een goed referentiepunt - ook geschreven door Victor Hugo, en met toch wel veel dezelfde thema's. Misvormde hoofdpersoon ontvoerd als kind en bekend/berucht bij het volk om hun misvorming, liefde (van zowel de echte, de onbeantwoorde en de opportunistische variant in dit geval), intriges in de hogere rangen van de maatschappij, en een behoorlijk dik aangezet plot.

Maar als film pakte The Man Who Laughs me niet echt. Wat me voornamelijk tegenstond was de voortdurende sentimentaliteit, en het pathos waarmee met name Conrad Veidt zich met tranende ogen (en een behoorlijke enge grijns) door de film heen acteert. Subtiliteit hierin, of in het plot in het algemeen, doet de film ook niet aan. Dat deed toch behoorlijk af aan het kijkgenot deze ochtend. Verder is er ook veel goeds over de film te zeggen, hoor. Prachtig gefilmd, met indrukwekkende decors en massascenes, en dankzij het nogal drukke plot gebeurde er tenminste wel genoeg. Maar dit is toch niet mijn soort film. 3.0*

24. From Beyond 1986 - FTV - 3 punten - 22 juli 2016 (totaal 63 punten)

https://lovecraftianscience.files.wordpress.com/2014/03/frbyd_stl_7_h.jpg

Aardige film, wel wat minder dan Re-Animator. Het vermaak moet hier écht voornamelijk komen van de effecten en make-up. Iedere keer dat de machine aangaat vraag je je weer af met wat voor bizarre creaties ze nu weer op de proppen komen, de zwemmende/vliegende monsters niet helemaal overtuigend. Een ander deel van het vermaak wordt verzorgt Barbara Crampton. De humor vond ik niet constant een geslaagd onderdeel van de film.

Eaten Alive (1980) - FTV - 23 juli 2016 - 3 punten (66 films - 238 punten)

http://4.bp.blogspot.com/-AaZIrTwkqT8/T9BfI04OmGI/AAAAAAAAqTY/3wsekkHJJIo/s1600/Eaten_Alive+-+Poster(1980).jpg

Deze film kan ik best samenvatten als een verhaaltje dat reeds eerder is verteld (The Mountain of the Cannibal God) op een vrij gelijkaardige manier verloopt met een hele hoop gruwelscènes die geheel of gedeeltelijk zijn overgenomen uit eerdere kannibalenfilms (Man from Deep River, Jungle Holocaust/Last Cannibal World en natuurlijk de film die ik al eerder vermeldde). Er zijn dus weinig nieuwe gruwelscènes toegevoegd. Voor wie die andere films niet heeft gezien zal het wel werken want er zijn hier weer wat mensen die in andere kannibalenfilms meededen zoals Me Me Lai die zowat 90% van al haar speeltijd in dit soort films topless rondloopt. Nu goed ze blijft een lust voor het oog. Alleen daarvoor wil ik deze film nog een degelijke score geven. Het verhaaltje van de sekte was aardig (en ik hoorde precies de naam Jehovah enkele keren vallen) maar als het merendeel van de film uit footage en ideeën van eerdere films bestaat hou je toch maar bitter weinig goeds over.