Hellraiser: Inferno (2000)

Bloodline had nog z'n momenten, maar Inferno gaat echt over het randje en mag afgeschreven worden. Als psychologische thriller slaagt de film ook al niet, maar je gaat je toch wel voortdurend afvragen wat dit nog met Hellraiser te maken heeft. Pinhead heeft uiteindelijk maar een kleine rol en de cenobites zijn stuk voor stuk vervangen door typische 00's horrorfiguurtjes. De typerende sfeer is weg en je zit ruim negentig minuten met een ongelooflijk vervelende vent opgescheept. Het lijkt me toch niet juist wanneer je hoopt dat de demonen snel een einde aan deze film maken. Goedkoop en ongeïnspireerd.

De eerste van de vele 'straight to video' vervolgen van Hellraiser. De eerste vier Hellraiser films sloten qua verhaallijn nog enigszins bij elkaar aan en het rommelige Bloodline was de conclusie. In de bioscoop was de film geen succes, maar op video deed ie het vrij goed. En geld betekent uiteraard nog een vervolg, dus werd Hellraiser: Infero gemaakt. Het verhaal gaat dat deze Inferno - net als de vervolgen die hierna kwamen - begon als een script voor een andere film. Toch meent de regisseur dat dit script wel als een Hellraiser film is opgezet en verwijst naar de eerste film, waar de Cenobites ook maar een kleine rol aan het eind spelen. Schijnbaar ontstond zo deze Inferno, een detective thriller met hier en daar een cameo van een Cenobite. Je zou de film op twee manieren kunnen beoordelen; als Hellraiser sequel of als losstaande film. Als losstaande film heb je hier niet veel bijzonders aan; we volgen een onsympathiek hoofdpersonage, dat à la Jacobs Ladder allerlei vreemde dingen meemaakt. Visueel is de film niet heel onaantrekkelijk, maar qua inhoud is het allemaal enorm suf en verre van memorabel; regisseur Derrickson trekt overal inspiratie vandaan; want beter slecht jatten dan slecht zelf bedenken, schijnbaar. Maar de film is niet een simpel detective verhaaltje, het draagt de titel Hellraiser en de kop van Pinhead staat gigantisch op de poster. Voelt een beetje als voor een Star Wars film enkel het hoofd van piloot nummer 14 op de poster te zetten. Maar los van misleidende reclame is de rol van Pinhead ook volledig omgegooid; schijnbaar is hij nu een straffer van mensen die slechte dingen doen. Vreemd, nooit gedacht dat de kwaadaardige Pinhead nu ineens een moraalridder is geworden. Dan vraag je je echt af of dit script wel is geschreven als een Hellraiser film. 1,5 sterren.

Met de eerdere Hellraisers heeft dit toch weinig te maken. Deze Hellraiser: Inferno heeft vrijwel geen Pinhead, sowieso niet al te veel cenobites, en het grootste deel van de film is een vrij saaie bovennatuurlijke crime-thriller. Je weet wel, seriemoordenaar, vastbijtende agent met persoonlijke problemen, onderzoek, onverklaarbare zaken, en het zal niet verbazen dat uiteindelijk die cenobites achter al die ellende in het leven van die detective zitten. Het lijkt er een beetje op alsof Derrickson eigenlijk meer zin had om een misdaadthriller te maken, maar zich toen besefte dat hij ingehuurd was voor de Hellraiser-franchise en dus toch iets met cenobites, bovennatuurlijke effecten en gore moest doen. Maar veel meer dan ongeïnspireerd jatwerk is dit niet.