Evelyn Prentice (1934)

Prima vertolkingen van William Powell, en Myrna loy maar de film kwam veel meer over als een Rom/Kom en absoluut niet als een rechtbankdrama die trouwens ook erg oppervlakkig en luchtig over kwam.

Laatste van de drie films, die William Powell en Myrna Loy in 1934 samen maakten. Anders dan in de andere films betreft het hier niet een romantische komedie, maar een psychologisch drama over een vrouw die door de drukke en succesvolle carrière van haar man op het tweede plan komt. Zij doet een vertwijfelde poging het gebrek aan aandacht te compenseren door eens buiten de deur te gaan kijken en komt prompt van een koude kermis thuis… Aardige film, maar ik zie het duo Powell-Loy veel liever in komedies en die hebben ze samen genoeg gemaakt. Dus wat dat betreft mag ik niet klagen. Una Merkel zorgt in een typische Una-Merkel-rol af en toe voor de nodige luchtigheid.

Evelyn prentice is niet erg gelukkig in haar huwelijk , haar man is een succesvol advocaat en heeft het zo druk dat ze zich verwaarloost voelt , als ze aandacht krijgt van een vreemde man hapt ze na enige aarzeling toe om met hem te dineren , niet wetend dat hij van plan is haar af te persen voor zogenaamde ontrouw . Inderdaad wat meer een drama over ontrouw dan een rechtbank crime story als is dat plotgedeelte best redelijk onderhoudend uitgewerkt , dan laat ik de ongeloofwaardigheden een beetje buiten beschouwing . Powell en Loy speelden al eerder samen en doen dat prima , dit keer in een veel serieuzere rol wat er aan het eind gebeurt in de rechtzaal is wel erg veelzeggend over hoe de maatschappij vrouwen zelfs in geval van moord een excuus kan aanreiken in de vorm van zelfverdediging , zelfs als dat aspect in deze zaak absooluut niet van toepassing is , feit is dat ze niet fysiek werd bedreigd , hij wou haar simpelweg eruit gooien . objectief gezien krijgt de echte moordenaar een pardon en het slachtoffer heeft het verdient , een smet op de film ie toch een beetje een bittere smaak achterlaat .