The Naked Gun 2½: The Smell of Fear (1991)

Deze tweede film blijft ook heel vermakelijk en ligt in dezelfde lijn als de eerste. Alleen al de openingsscène is een heuse binnenkomer met het staatsbanket. Hilarische scènes met the First Lady. Naast de grappen en grollen zijn ook de woordspelingen erg geslaagd. Denk maar aan de dialoog rond “Sex, Frank?”. Leslie Nielsen blijft erg goed in zijn rol zitten. Een plezier om naar te kijken. Met hem in de buurt is het steeds rechtop veren waar er gelachen kan worden. De film staat ook bol van de kleine details op de achtergrond met één of andere absurditeit. Altijd leuk om terug te zien. Leuke slapstick reeks!

Over het algemeen is dit tweede Naked Gun deel toch wel weer gewoon best vermakelijk. Ik heb de eerste film enkele maanden geleden gezien, en dit vervolg ligt qua niveau in het verlengde daarvan. Het is tachtig minuten lang ongecompliceerde nonsens, en dat bedoel ik in de positieve zin van het woord in dit geval. Het feit is en blijft wel dat deze films gered worden door maar 1 persoon, en dat is de geweldige Leslie Nielsen. Als ze voor zijn rol de verkeerde acteur hadden gecast, zouden de Naked Gun films 10x niks zijn. Nielsen is goed op dreef hier, en zijn droge deadpan humor is hilarisch. Geregeld toch hardop moeten lachen. De slapstick situaties vind ik dan weer minder, en die domineren de film jammer genoeg geregeld. Het is af en toe toch iets te infantiel. Als de makers volledig hadden ingespeeld op die ongelooflijk droge humor van Nielsen had ik dit, en het vorige deel, een stuk beter gevonden. Maar bon, het heeft niettemin z'n charme, en het is geen straf om dit uit te zitten. 3*

She ruled the city the same way she made love....with an iron first Deze briljante oneliner zit niet in de film, maar staat wel op de filmposter! En bij de collega van Drebin staat: He insisted he was innocent. He was merely trying to push that sheep through the fence. Ja, dat is mijn soort humor. En in de film zit het ook genoeg, hoewel het zeker niet allemaal vunzig is. De verwijzing naar Ghost is hilarisch. De orgasme scene is eenvoudigweg briljant. Er is ook volop slapstick weer van het soort waarbij het maar door blijft gaan en ramp zich opstapelt op ramp. En de sukkelige O.J. Simpson is wederom kop van Jut, maar natuurlijk maakt Drebin ook de nodige uitglijers. De hier vuurrode Priscilla is nog lekkerder dan in het eerste deel. En oneliners genoeg: I see a lot of familiar facelifts Dit keer zien we ook een leuke imitatie van George Bush. Overigens krijgen beide kampen van het politieke spectrum er wel van langs. Het thema is nu niet een simpel complot om te moorden maar om de fossiele brandstoffen erdoor te duwen ten koste van renewables. Inmiddels een beetje achterhaald aangezien we toch niet helemaal op renewables kunnen leunen. Maakt niet uit, dit is en blijft gewoon een lachfilm en het is een kleine kapstok. Uitstekend vervolg. Er wordt niet teveel herkauwd en er zijn meer dan genoeg leuke grappen. Vreemd dat de waardering achterblijft.