Opinions

Het originele uit 1978 van John Carpenter kon mij helaas niet optimaal vermaken en vond ik eerlijk gezegd persoonlijk niet erg interessant of goed. Gelukkig was ik nog wel nieuwsgierig naar de overige delen in de Halloween reeks, want het originele kreeg heel veel vervolgen daarop.

Daaruit kwam (voor andere juist de slechtste) deel 3 die ik erg goed vond samen met het vierde deel uit de reeks en zo ben ik gestopt na het kijken van het zesde deel

Met mijn kijk ervaring op de Halloween reeks vanaf 1978 ben ik wel blij om nu uit eindelijk de remake gezien te hebben, want wat al erg voorspelbaar zou zijn is dat daar een groot verschil tussen zou zitten. Dat verschil begint al met de regisseur, Rob Zombie, die het regisseren tot zich neemt van de remake. Je hebt dan meteen al te maken met een moderne regisseur die (zoals je terug ziet in de film) een totaal andere kijk heeft op het horrorgenre en het maken tot films.

Laten wij het jarenverschil maar achterwegen houden, maar wel met de gedachte in ons achterhoofd dat het apparatuur, budget en de setting van ander kwaliteit is

Mijn persoonlijke mening van vier sterren gaat bij deze film ook om verschillende details, zo zet Rob Zombie in het eerste uur een bloederige (spannende) sfeer neer met een totaal andere kijk op de hoofdpersonage 'Michael Myers' uit het Halloween verhaal.

Dit eerste uur laat (denk ik) kijkers verbazen over de verfilming van het verhaal en de wendingen daarin, maar vooral ook de achtergrond van het verhaal.

Eenmaal na dit meesterlijke uur neemt het verhaal het laatste uur om op te vullen met aardig wat kills en achtervolgingen.

De indruk is er dan al een beetje vanaf, maar gelukkig houd de film zijn ijzer sterke details als scherp camera werk, sfeer, acteerwerk in de greep tot het einde.

Net als deze ijzer sterke details bleef het voor mij persoonlijk ook nog steeds vermakelijk en zat ik op sommige momenten aardig vast geplakt in mijn stoel door spanningszweet

4,0*

Jammer om te zien dat regisseur Tommy Wirkola met deze film 'Hansel and Gretel: Witch Hunters' de professionelen kant op gaat, hiermee wijkt Wirkola namelijk heel erg af van zijn vorige films.

Zo heb ik met Kill Buljo, Dead Snow en Kurt Josef Wagle een totaal andere kijk ervaring ervaart, die films hebben namelijk nog wat amateuristisch in zich.

Maar wat ik ook merk is dat alles erg netjes wordt neergezet, zo is het camera werk strakker en de acteurs wat bekender waardoor het acteerwerk ook op hogere vlakte ligt.

Wat mij vooral teleurstelt is het gore, waar ik meer van had verwacht en wat ook wel op een andere manier gebracht had kunnen worden, zoals Wirkola ook bij de vorige films heeft gedaan, op een creatieve manier. Ook miste ik de Noorse invloeden, dat kan er ook mee te maken hebben!

Misschien verwachte ik wel iets te veel van de film, en ondanks misschien de iet wat negatieve recensie wil ik er wel graag bij zetten dat ik me toch aardig vermaakt heb!

Wat kan ik er trouwens uit halen wat door Adam McKay en Will Ferrrell is gedaan?

2,5*

Er kan een hoop door de vingers gezien worden, maar Happy Death Day slaat de horrorplank toch echt wel mis. Het thriller genre is hier dan wat meer op zijn plaats, maar lijkt ook hierin niet helemaal tot zijn recht te komen. Het is allemaal dan ook op een wat ander niveau gepresenteerd. Alsof het bedoeld was voor de jongere doelgroep. Zo is de sfeer in de film groten deels vrij neutraal en kent zelfs enkele vrolijke scènes. Het lijkt daarbij zelfs af en toe ook nog even zoet sappig over te komen. Pas het laatste halfuur komt alles een beetje tot zijn recht en wordt het wat interessanter. Waar onder andere het plottwist ook in voorbij komt en het verhaal wat duidelijker wordt. Ondertussen is het niet meer dan een redelijke niet spannende mysterieuze film die voor zijn doelgroep veel beter en vermakelijker zal scoren dan voor de horrorliefhebber.

2,0*

Hardcore Henry is een origineel gegeven waar er vanuit een First Person Gaming wordt gefilmd. Het is dus een klein beetje te vergelijken met het found footage filmgenre, maar komt al helemaal overheen met de First Person Gaming mode. Vanuit het gezicht van de hoofdacteur wordt de film volledig opgenomen. Dat houd dus in dat elke menselijke beweging in deze film letterlijk in beeld wordt gebracht. En dat neemt een hoop bewegingen met zich mee. De originaliteit bevat hier en daar wel wat erg goede tot realistische actiescenes. Het nadeel is dat de kijker hiermee wel op de proef wordt gesteld en na verloop van een kwartier de film makkelijk kan uitzetten door irritatie of verveling. Daarbij stelt het verhaal niks voor en is de originaliteit al snel bewezen. Uiteraard heeft de film qua actie wel een hoop te bieden. De makers hebben geprobeerd er alles in te stoppen wat er mogelijk was. En dat brengt Hardcore Henry tot een non-stop, over de top actiefilm!

2,5*

Mijn eerste indruk was dat ik naar een oude 'jaren 80/90' film zat te kijken terwijl deze uit 2009 komt.

Ook op andere punten scoort de film niet bepaald goed en dat valt helaas tegen voor een Barbarash film.

Zoals meerdere mensen hier al zeggen valt Val Kilmer vooral erg tegen, zelfs op de poster krijgt men een andere indruk van hem als personage in deze film...

Persoonlijk vond ik Cuba Gooding Jr nog wel redelijk acteren, net als de rest uit de cast.

Helaas haalt de film daar niet zijn hoogte punten uit, deze blijven namelijk toch wel weg.

Op zo'n moment blijft er wijnig over, maar als ik eerlijk mag zijn heb ik mij er toch wel mee vermaakt!

2,0*

Nee, dat lijkt mij onnodig.

Als ze het gewoon bij drie delen houden blijft het misschien nog oké

Daarna kunnen ze weer andere films op de hak nemen in een nieuw verhaal.

Zo wie zo lijkt mij is een keer genoeg dat Paranormal Activity al na elf parodies op de hak wordt genomen

Maar zo denk ik er over.

'Vertrouwelijke gezichten vormen het totaal plaatje van de film Here Comes The Boom'

Als komedie doet 'Here Comes The Boom' het niet special goed, toch heb ik af en toe nog wel goed kunnen lachen om een paar goeie grappen.

Het verhaal komt wel leuk over en ook vrij origineel, ander half uur heb ik me dan ook goed vermaakt.

Toch had ik wat onzekerheden na het zien van Frank Coraci zijn vorige film Zookeeper (2011)

Maar opgeven moment was het onzekere gevoel weg en zat ik als kijker wel lekker in de film.

De cast was al helemaal verrassend, zeker als je op eens een personage een Nederlandse zin hoort zeggen en er achter komt dat het gaat om een Nederlandse acteur/kickboxer.

Het gaf toch een soort van gemoedelijk gevoel om te zien dat hij nog best leuk zijn rol neerzette.

Toch was Rutten niet onbekend in de film wereld, plus ook niet onbekend met Kevin James.

Acteur Rutten speelde namelijk al eerder een kleine rol in 'The King Of Queens' en 'Zookeeper'

Wat het voor regisseur Coraci nog beter maakte was misschien de samenwerking met Kevin James.

Het werkte in deze film misschien iets meer vertrouwen op, aangezien hij al eerder speelde in zijn film.

Zelf doet James aardig zijn best als hoofdrolspeler 'Scott', zo kwam hij niet vervelend of te druk over.

De rest van de cast is ook wel opmerkelijk om te zien, zo had Henry Winkler (speelde - Marthy) ervaring met Coraci zijn komedie film Click (uit 2006)

En zo had elkaar acteur wel wat met elkaar te maken, of eigenlijk om te zeggen ze kende elkaar goed.

Natuurlijk kon regisseur Coraci zelf niet uit beeld blijven en zo doende speelde hij halverwege de film de belangrijke rol als aanvoer coach tijdens de gevechten van Scott.

Eerlijk gezegd ben ik nu toch wel benieuwd wat hierna komt.

3,0*

A Hologram for the King (2016)

Het verhaal.

Alan Clay is een Amerikaanse zakenman die als salesmedewerker op het idee komt om een hologramsysteem te gaan verkopen in Saoedi-Arabië. Zijn verkoop presentatie wilt hij gaan geven tegen over de koning van dat land op de hoop hem te kunnen overtuigen van zijn product. Helaas heeft de baas van Clay daar niet veel vertrouwen in, maar Clay weet hem toch over te halen en vertrekt met een team naar het land.

Helaas gaat niet alles volgens plan en krijgt Clay veel tegenslagen tijdens zijn afwachting op de koning. De mindere voorzieningen, de regels van het land en de bijzondere mensen die hij tegen komt nemen hem mee in deze nieuwe wereld.

De start.

De intro lijkt niet serieus te beginnen en doet zich zelfs even voor als een kinderfilm met komische kleurrijke effecten, maar gelukkig wordt deze start omgezet naar een vrij duidelijk en leuk begin.

Op dat moment lijkt de komedie in het verhaal nog centraal te staan en passeren er enkele luchtige grappen. Daarna lijkt dit goed afgewisseld te worden met het serieuze verhaal wat meer op gang is gekomen.

Inhoud.

Het verhaal neemt je duidelijk mee op reis, waar de eerste driekwartier (tot uur) is opgevuld met de (soort van) roadtrip waar Clay zich in bevind.

Daarin wordt cultuur afgewisseld met het humeur van Clay die opgeven moment het zat is om op de koning te wachten en zijn eigen beslissingen neemt in het voor hem bijzondere land waar hij in zich bevind. Het verhaal weet daar leuk op in te spelen met verschillende wendingen en gebeurtenissen, elke personage neemt hem mee in een nieuw avontuur.

Verhaallijnen.

Helaas heeft de film twee verschillende verhaallijnen die als wending elkaar passeren en aansluit op het einde, hierdoor wordt het eerste verhaallijn opeens uit het niets wat te snel en simpel afgesloten om vervolgens plaats te maken voor de overgang naar het romantische (en tevens 2de) verhaallijn.

Vanaf dat moment weet de film sommige (eerdere) details (uit het begin) naar elkaar toe te laten komen om deze vervolgens een goed en aandachtvol een einde te geven.

De kijker.

Voor sommige kijkers zal het moeilijk zijn om zich hierdoor heen te slepen, je kan het saai gaan vinden en als je denkt er helemaal in te zitten weet het verhaal opeens een overgang te maken naar een nieuw verhaal dat uit loopt op het einde.

Maar je kan het ook als interessant ervaren, de verschillende personages nemen Clay namelijk mee op reis door het land, waardoor je een hoop culturele feiten en beelden krijgt te zien.

Gelukkig is de casting erg goed en weet Tom Hanks de rol van Clay erg goed en luchtig neer te zetten, daardoor kan je als kijker ook meeleven met de hoofdpersonage en maakt het totale plaatje wat aangenamer.

Persoonlijk nawoord.

Na het zien van de trailer heb ik besloten om deze te gaan bekijken in de bioscoop, mijn interesse werd opgewekt bij de rol van Tom Hanks en de cultuur die het verhaal meebracht.

Het verhaal werd goed neergezet, maar wist mij wat minder te boeien vanaf het moment dat het tweede verhaallijn de overhand wist te nemen naar einde toe.

Ondanks dat was het een zeer goede film!

3,0*

Na wat Japanse films gezien te hebben op het gebied van gore en horror, was ik klaar voor dit Italiaanse werk waarin het gore zich misschien nog wel wat bloederiger laat zien.

Het eerste half uur is smerig en grof aan geweld, na dit half uur gaat het gewoon weer verder met die zelfde inhoud. Het horror genre komt goed naar voren op de spannende momenten, waar de soundtrack dit nog even opvoert.
Verder moet Hotel Inferno het hebben van de gore splatter scenes die zich blijven passeren en dat is alleen weggelegd voor de echte liefhebber!

Voor mij kwam het dan ook spannend en daardoor automatisch vermakelijk over.

Het camera werk word gedaan vanuit de hoofdrolspeler, je kan het zien als found footage beelden, maar dan vanuit een first person view (wat voorkomt in games)
Dit camerawerk past wel goed in de film en weet de meeste momenten dan ook realistisch vast te leggen, waardoor je er als kijker midden in zit!

Heb je jij het uit gehouden tot aan de aftiteling?
Blijf dan nog even zitten want de makers willen jou en onder andere Paul Veroheven, Peter Jackson en John Carpenter bedanken!

3,5*

Prachtig uitgewerkte film met mooie tussen stukken tussen door en op het eind een leuk kat en muis spel vormt. Maar ondanks dat de film alles had wat ik verwacht had, wist de film op één of andere manier mij niet te boeien. Toch vond ik het wel weer heel erg leuk om te zien hoe de film is uitgewerkt. Het heeft alles wat je kan verwachten van een creepy horror film.

De casting en het acteer werk is trouwens ook niet slecht, zeker niet slecht van Sid Haig.

Hopelijk dat ik bij de tweede kijkbeurt misschien wat boeiender ben en het overkomt zoals het is.

De vier sterren zijn het in ieder geval zeker waard, al zeg ik het zelf!

4,0*